Αγία Θεοδώρα, Πόλις επάνω Θεσσαλονίκης κειμένη!

Αγία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη η μυροβλύτιδα και θαυματουργός (812-892).

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Η λαμπρή γιορτή της Αγίας Θεοδώρας της εν Θεσσαλονίκη, της θαυματουργού και μυροβλύτιδας στις 3 Αυγούστου αποτελεί μια διαβατήρια γιορτή, ένα πέρασμα δηλαδή και τοπικό πάσχα, για τη συνάντηση με τις μεγάλες εορτές της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και της Κοίμησης (Μετάσταση) της Υπεραγίας Θεοτόκου, το Πάσχα του καλοκαιριού.

Η Αγία Θεοδώρα υπερέβη τον κοινό βίο των ανθρώπων, ακόμη και των μοναχών, και αποτέλεσε ένα «σκάνδαλο» αγιότητας και κατά Χριστόν μεταμορφώσεως στην καρδιά της μεγαλούπολης Θεσσαλονίκης την οποία μετέτρεψε σε ασκητικό τοπίο: μια εσώτερη ησυχαστική έρημο, απομακρυσμένο υψηλότατο όρος προσευχής, απομονωμένο απόκρημνο σπήλαιο, όαση αγιότητας.

Και, τελικά, η ίδια μετεβλήθη σε μια περίβλεπτη πόλη επάνω όρους κειμένη με τη Θεσσαλονίκη να αντανακλάται διά παντός στη διά Χριστόν πυρπολημένη και εξαγιασμένη καρδιά της.

Η Αγία Θεοδώρα αποτέλεσε ένα πρότυπο αρετής και πνευματικότητας που η εγκατάλειψη των εγκοσμίων δεν την μετέθεσε από τον κόσμο και τους ανθρώπους, αλλά διά του πνευματικού Κόσμου τον οποίο ενστερνίστηκε και στολίστηκε ήρθε σε πλήρη σύμπνοια με τον όλο βίο και τους ανθρώπους.

Ζώντας στο πολύβουο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ούτε καν στην Άνω Πόλη της, «γειτόνεψε», αρχικά, με τα άκρα της πρωτεύουσας της ουράνιας Άνω Πόλης και τελικά πολιτογραφήθηκε σε κάτοικο της. Μια Ανωπολίτισσα Αγία, ένα ανεπανάληπτο πρότυπο, χαρισματούχο, λαμπρό, ευώδες μύρα φέρουσα, πλήρης χάριτος και αγιότητας.

Η πνευματική απάθεια την οποία αξιώθηκε την έκανε απόμακρη από κάθε κακία του κόσμου και τη συνέδεσε με τους ανθρώπους μέσω της προσωπικής της αρετής: τη φιλανθρωπία και τη φλεγόμενη αγάπη η οποία την πυρπολούσε.

Στέλιος Κούκος: Η Λαμπρή της Αγίας Θεοδώρας της εν Θεσσαλονίκη: Μια πνευματική καλλονή που μυρόβλυσε στο κέντρο της πόλης

Αγία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη η μυροβλύτιδα και θαυματουργός (812-892). 

Χαρακτικό Μάρκος Καμπάνης.

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Η 3η Αυγούστου είναι η Λαμπρή της Αγίας Θεοδώρας. Μια ιδιαίτερη λαμπροτρίτη Αυγούστου η οποία το 893 λάμπρυνε και φωταγώγησε πνευματικά την μεγαλόπολη Θεσσαλονίκη με φως ανέσπερο και την πλημμύρισε με θεία μύρα και παραδείσιες ευωδίες.


Την μέρα αυτή, ημέρα της μετακομιδής του ιερού της λειψάνου, το ευώδες έλαιο το οποίο εκχύθηκε απ’ αυτό και ευωδίασε τον τόπο, συγκάλεσε τους Θεσσαλονικείς και μαζεύτηκαν στο μοναστήρι της στο κέντρο της πόλης σαν να ήταν μια ιδιαίτερη μεγάλη και επίσημη γιορτή! Σαν να ήταν Πάσχα!

Η Αγία Θεοδώρα ασκήθηκε για 55 χρόνια στο μέρος εκείνο μετατρέποντας το κέντρο της Θεσσαλονίκης σε ασκητική έρημο, αν όχι και μαρτυρική και συνάμα εύχαρη, χαρούμενη κιβωτό. Αυτή την ασκητική έρημο και εύχαρη κιβωτό την μετέτρεψε και σε ευρύτερη πολιτεία, πρωτεύουσα της προσφοράς και της αγιότητας.

Αγία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη, Αγίασε και μυρόβλυσε «εξόριστη» στην κεντρική λεωφόρο της πόλης!

Αγία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη, Μυροβλύτισσα και Θαυματουργός.

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους του 20ού αιώνα ο π. Γεώργιος Φλορόφσκι γράφει πως όποιος λύσει το πρόβλημα του ανθρώπου θα λύσει και το πρόβλημα της κοινωνίας. Ο ίδιος, βεβαίως, γνώριζε πως το πρόβλημα αυτό είχε λυθεί, αλλά το έθετε ως υπόθεση εργασίας γράφοντας για το θέμα «Το κοινωνικό πρόβλημα στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία»*.

Το πρόβλημα του ανθρώπου, ή ακόμη και το πρόβλημα άνθρωπος, έχει λυθεί με την Ανάσταση του Χριστού! Η άκρα ταπείνωση και η σταυρωμένη αγάπη του μοιάζουν να είναι η μόνη οδός, η αλήθεια και η ζωή!

Και να και ‘μείς φτάνουμε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για να δούμε πώς ασκήθηκε η Αγία Θεοδώρα (812-892) η οποία έγινε παράδοξο θέαμα ανάμεσα στις συμμονάστριες της, αλλά και τους συμπολίτες της. Και σίγουρα και στους αγγέλους, όπως φαίνεται και από το συναξάρι της. Το μοναστήρι το οποίο μόνασε βρίσκεται ανάμεσα στις οδούς και πλατείες Αριστοτέλους και Αγίας Σοφίας και τις οδούς Εγνατίας και Τσιμισκή και τότε ήταν αφιερωμένη στον Πρωτομάρτυρα Άγιο Στέφανο.

Η αγία καταγόταν από την Αίγινα, αλλά είχε μετακομίσει με τον σύζυγό της στην Θεσσαλονίκη ένεκα των συχνών βαρβαρικών επιδρομών στην ευρύτερη περιοχή. Οι Θεσσαλονικείς γνώριζαν την αρχοντική της θέση μέσα στην τοπική κοινωνία πριν πεθάνει ο σύζυγος της και έτσι όταν την έβλεπαν να περνά ανάμεσά τους και από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης, «βαστάζουσα ή ξύλα ή τροφάς και ό,τι άλλο εις τον ώμον», της έκαναν παρατηρήσεις για «να μη καταφρονή τοσούτον την ευγένειαν του γένους της»!

Οι συμπολίτες της θεωρούσαν πως όλα αυτά δεν ήταν για την αρχοντιά και την τάξη της από την οποία έμοιαζε να έχει εκπέσει και πως δεν άξιζε να ταπεινώνεται ή ακόμη και να εξευτελίζεται τόσο, λόγω της μοναχικής πολιτείας που επέλεξε. Όσο για την περιούσια της φρόντισε να την διαμοιράσει η ίδια στους φτωχούς όταν πήγε στο μοναστήρι (837) που είχε ηγουμένη την ομολογήτρια Άννα. (Ομολογήτρια την περίοδο της εικονομαχίας).

Συνέχεια εδώ
https://agiatheodora.gr/agia-theodora-i-en-thessaloniki-agiase-kai-myrovlyse-exoristi-stin-kentriki-leoforo-tis-polis/


ΠΗΓΗ: https://ologiomofeggari.blogspot.com/2023/12/blog-post_12.html?m=1
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com