Τα ελληνικά Φάντομ μπορούσαν να επιχειρήσουν όμως δεν δόθηκε εντολή

Βασίλης Φούσκας 26 Ιουλίου 2026

Η περίπτωση της αποστολής ελληνικών υποβρυχίων στην Κύπρο στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής δεν χρήζει ιδιαίτερης μνείας διότι δεν έχουμε εύρος αρχειακών πηγών και μαρτυρίες πρωταγωνιστών για να κρίνουμε. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι είχαν διαταχθεί να επιχειρήσουν δύο φορές κατά τη πρώτη φάση της εισβολής, αλλά με διαταγή είτε του Γρηγόρη Μπονάνου είτε του Πέτρου Αραπάκη – στις αμφιβόλου αξιοπιστίας αυτοβιογραφίες τους ο ένας κατηγορεί τον άλλον – επέστρεψαν από τα μισά της διαδρομής και τέθησαν σε διαθεσιμότητα στο Αιγαίο. (Δες, Πέτρος Αραπάκης, Το τέλος της σιωπής (Αθήνα: Λιβάνης, 2000), και Γρηγόρης Μπονάνος, Η Αλήθεια (Αθήνα: Ιδιωτική, 1986).

Στα αδημοσίευτα αρχεία των Καραμανλή-Αβέρωφ κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας δεν γίνεται λόγος για αποστολή υποβρυχίων. Η περίπτωση, όμως, των μαχητικών αεροπλάνων είναι πολύ σημαντική. Μπορούσαν να επιχειρήσουν στη Κύπρο με επιτυχία κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας; Η απάντηση είναι ναι, μπορούσαν. Τα Φάντομ θα προκαλούσαν ανείπωτες ζημιές στο προγεφύρωμα, στον αποβατικό στόλο και στις αμυντικές εγκαταστάσεις του θύλακα Κιόνελι-Αγύρτας, ενώ θα αναπτέρωναν το ηθικό της ΕΛΔΥΚ και της Εθνοφρουράς. Δεν εδόθη εντολή. Όπως και δεν εδόθη εντολή να πετάξουν στη πρώτη φάση της εισβολής. Μεταξύ άλλων, Παναγιώτης Η. Μπαλές, Παρακαταθήκες αετών (Αθήνα: Ινφογνώμων, 2012), σ.252-282).

Αμέσως μετά την παραγγελία των Φάντομ τον Ιανουάριο του 1972 από τη χούντα του Παπαδόπουλου, η Τουρκία, με επίσημο διάβημα του ΥΠΕΞ της, Ουμίτ Μπαγιουλκέν, θα αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Αυτά τα αεροπλάνα, τα οποία έχουν ακτίνα δράσης πάνω από τη Τουρκία και τη Κύπρο, θα αλλάξουν τη λεπτή ισορροπία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας η οποία υπάρχει από την εποχή της Λωζάνης και η οποία έχει διατηρηθεί από το ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση της Τουρκίας εκτιμά τις ανάγκες της Ελλάδας αλλά οι Έλληνες δεν χρειάζονται τα Φ-4. Τα βουλγαρικά σύνορα είναι κοντά και μικρής ακτίνας δράσης αεροπλάνα αρκούν. Ελληνική κατοχή των Φ-4 θα μπορούσε να επηρεάσει μια λύση του Κυπριακού θέματος κάνοντας την Ελλάδα λιγότερο συμβιβαστική. ( “Telegram from the Department of State to the Embassy in Turkey”, 4 Ιανουαρίου 1972, FRUS (Foreign Relations of the United States), 1969-1976, Washington DC, 2007)

Γιατί η 24η Ιουλίου δεν πρέπει να γιορτάζεται ως ημέρα μετάβασης στην δημοκρατία

Δεξίωση για την 48η Επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας, στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου, Κυριακή 24 Ιουλίου 2022. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Βασίλης Κων/νου Φούσκας*

Γεννήθηκα τέσσερις ημέρες μετά την μετάβαση

στην δημοκρατία, στις 28 Ιουλίου 1974

Αλέξης Τσίπρας

Θα διατυπώσω μια σειρά παρατηρήσεων για το ΝΑΤΟ, την θέση της χώρας μας σ’ αυτό, το ρόλο του στην κατάσταση που βιώνει σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και η Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Το σύνολο αυτών των παρατηρήσεων συγκροτούν και τα διδάγατα που πρέπει να αφομοιώσουμε ως λαός για να βαδίσουμε με σιγουριά στο μέλλον επί τη βάση μιας νέας στρατηγικής κουλτούρας. Θα ξεκινήσω με κάποιες ιστορικές παρατηρήσεις, γιατί η πραγματικότητά μας είναι ιστορικά διαμορφωμένη και η ιστορία βαραίνει πάρα πολύ στο παρόν και, σε μερικές περιπτώσεις, αυτο-προτείνει στρατηγικές για το μέλλον.

Παρατήρηση πρώτη: Ο άνθρωπος που επινόησε το ΝΑΤΟ, που έβαλε τη σφραγίδα του σ’ αυτό, που επέμενε με νύχια και με δόντια να δημιουργηθεί, ήταν ένας δικηγόρος της Ουάσιγντον, Αγγλικής καταγωγής, πολύ γνώριμος λόγω του Κυπριακού ζητήματος, και αυτός δεν είναι άλλος από τον Ντην Άτσεσον. Η συμβολή του Άτσεσον, καθοριστικότατη, δεν ήταν η δημιουργία ενός Ψυχροπολεμικού οργανισμού ασφάλειας προκειμένου να προστατεύσει την Ευρώπη από μια Σοβιετική εισβολή. Τέτοια απειλή δεν υπήρχε. Η συμβολή του έγκειται στο ότι ο πρωταρχικός ρόλος του ΝΑΤΟ πρέπει να είναι η εμπέδωση διαρκούς ηγεμονίας επί της Ευρώπης, η εγκατάσταση και ο έλεγχος από τις ΗΠΑ πυρηνικών όπλων στην Ευρώπη, η ανοικοδόμηση της Ευρώπης και η δημιουργία πλούσιας αγοράς για τη διείσδυση Αμερικανικών πολυεθνικών. Αυτή ήταν η τεράστια συμβολή του Άτσεσον.

Παρατήρηση δεύτερη: Η ταυτόχρονη είσοδος της Τουρκίας και της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ το 1952 μετά την συμμετοχή τους στον πόλεμο της Κορέας δεν ήταν ισοβαρής. Το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ προσδιόρισε την Τουρκία ως σύμμαχο με πολύ μεγαλύτερη γεωστρατηγική βαρύτητα. Η εκτίμηση ήταν ότι η Τουρκία μπορεί να επηρεάσει οικονομικές και στρατιωτικές εξελίξεις σε ευρύ θέατρο επιχειρήσεων ενάντια στην Σοβιετική Ένωση και τους εχθρούς του Ισραήλ, ενώ η Ελλάδα όχι. Έτσι, το ΝΑΤΟ φρόντισε να εξοπλίσει την Τουρκία κατά το μέγιστο δυνατόν, ενώ στην Ελλάδα φρόντισε να εξοπλίσει περισσότερο ένα εσωτερικό καθεστώς καταστολής με μεγάλη παρουσία μυστικών υπηρεσιών και δομές τύπου Γκλάντιο. Και αυτό λόγω της μεγάλης επιρροής της κομμουνιστικής ιδεολογίας μετά τον εμφύλιο.

Αν είχε τολμήσει ο Καραμανλής, ο δεύτερος Αττίλας δεν θα γινόταν ποτέ: Οι ΗΠΑ θα σταμάταγαν τη δεύτερη εισβολή διότι δεν ήθελαν πόλεμο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας

Πληροφορίες στο τέλος της ανάρτησης 

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνοδευόμενος από τον “πρόεδρο” της προδοτικής Χούντας των Αθηνών, Φαιδωνα Γκιζίκη, ορκίζεται ο πρώτος Πρωθυπουργός μετά την πτώση της Χούντας. Φωτογραφία από βίντεο via Kostas Karamanlis, You Tube 11/10/2024

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΟΥΣΚΑ*

Εισαγωγή

Η ωραιοποίηση της «μεταπολιτευτικής» περιόδου από συστημικές δυνάμεις και φορείς μας ωθούν να θέσουμε ψυχρά ερωτήματα και να κάνουμε ψυχρές εκτιμήσεις.

Έτσι είναι τα πράγματα; Ή μήπως έτσι παρουσιάζονται για να βολέψουν το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας των Αθηνών; Να μην ξεχνάμε, επίσης, ότι όπως κάθε σύστημα εξουσίας, έτσι και το Αθηνοκεντρικό, έχει ανάγκες από μύθους.

Η μυθοπλασία, ειδικά εκείνη που έχει την τάση να αγιοποιεί πολιτικούς και κυβερνήτες συγκεκριμένων παρατάξεων, βοηθά στην ιδεολογική παραγωγή αξιακών συστημάτων οι οποίες νομιμοποιούν και αναπαράγουν το τρέχον σύστημα εξουσίας. Έτσι, υπάρχουν πλειάδα μύθων και μυθοπλασιών που ανακυκλώνονται στα συνέδρια περί «μεταπολίτευσης» και «μετάβασης στη δημοκρατία».

Ουδείς μιλά για την οικονομική καχεξία και τη κρατική χρεωκοπία για τις οποίες ευθύνονται στο ακέραιο τα κόμματα της μεταπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ. Ουδείς μιλά για την εγκατάλειψη της περιφέρειας της χώρας και το δημογραφικό μαρασμό.Και ουδείς μιλά – ακόμα και το ΚΚΕ έχει τελευταία σιωπήσει επ’ αυτού – για το βάθαιμα της εξάρτησης της χώρας από ξένα κέντρα εξουσίας, ή για τον ενδοτισμό της Μητσοτακικής ελίτ απέναντι στο Τουρκικό περιφερειακό ιμπεριαλισμό. Οι μυθοπλασίες που σπέρνουν τα συνέδρια για τη «μεταπολίτευση» είναι ένα από τα φάρμακα για να μην ερευνηθούν τίποτε από τα ανωτέρω.

Ριζοσπαστική έρευνα σημαίνει ανεξάρτητη και αδέσμευτη έρευνα. Σημαίνει ότι πιάνει τα πράγματα από τη ρίζα τους. Η ρίζα της λεγόμενης «μεταπολίτευσης» βρίσκεται στο καλοκαίρι του 1974 και στο τρόπο που η μεταπολεμική ιστορία της χώρας συμπυκνώνεται σ’ αυτό το καλοκαίρι.

Θα δείξω εδώ ότι ο τρόπος αυτός δεν τιμά το κράτος των Αθηνών (το πάλαι ποτέ «εθνικό κέντρο») και ότι η «αγιοποίηση» του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως ηγέτη και «εθνάρχη» που «παρέλαβε χάος και έφτειαξε κράτος» δεν αντιστοιχεί στην ιστορική πραγματικότητα. Άρα, πρόκειται για μυθοπλασία η οποία διαδίδεται συνειδητά και με σχέδιο προκειμένου να εκπληρωθούν οι όροι αναπαραγωγής του Αθηνοκεντρικού, και βαθειά προβληματικού για τη χώρα, συστήματος εξουσίας.

Το μελάνωμα της Κύπρου, ο Καραμανλής και ο Αβέρω

Άριστος Κάτσης 

8 Δεκεμβρίου 2024

Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Λονδίνου Βασίλης Κ. Φούσκας στο πρόσφατο βιβλίο του «Το Μελάνωμα της Κύπρου. 

Οι ευθύνες των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ για την κυπριακή τραγωδία» απορρίπτει δυο καθιερωμένες θέσεις στην κοινή γνώμη της Κύπρου και της Ελλάδας.

 Η πρώτη θέση που απορρίπτει είναι αυτή που υποστηρίζει πως η πολιτική της διχοτόμησης της Κύπρου προωθήθηκε από την Τουρκία και τη Βρετανία χωρίς να την επιδιώκει η Ελλάδα.

 Η δεύτερη θέση που δεν αποδέχεται είναι το ότι η κυβέρνηση Καραμανλή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση στις 24 του Ιούλη 1974 , δεν είχε τη δύναμη μέχρι τον δεύτερο γύρο της εισβολής να βοηθήσει στρατιωτικά την Κύπρο. 

Β. Φούσκας: "Το μελάνωμα της Κύπρου", 52 χρόνια μετά την εθνική ντροπή

Ο Βασίλης Φούσκας, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου και ιδρυτής (1998) και αρχισυντάκτης της ακαδημαϊκής επιθεώρησης, Journal of Balkan and Near Eastern Studies, μιλάει στον 98.4 με βάση και τυο αρχειακό υλικό του βιβλίου του " Το Μελάνωμα της Κύπρου" από τις εκδόσεις Επίκεντρο, για την ουσία των γεγονότων της τραγωδίας στη Κύπρο που ακόμη και στις σημερινές εξελίξεις, 52 χρόνια μετά την Τουρκική Εισβολή και συνεχιζόμενη Κατοχή, επικαθορίζει τον βαθύτερο πόθο της Τουρκίας για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως την μόνη αναγνωρισμένη διεθνώς κρατική υπόσταση, με σχήματα αγγλοτουρκικής έμπνευσης, όπως συνομοσπονδία, ομοσπονδία διζωνική δικοινοτική και στην ουσία χωριστά κράτη υπό τον έλεγχο της Άγκυρας, ακόμη και με νατοϊκό μανδύα.

Όπως λέει, ο Βασίλης Φούσκας, κάθε χρόνο, το κέντρο της συζήτησης για την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974 περιστρέφεται γύρω από τις ευθύνες της χούντας του Ιωαννίδη, φτάνοντας ακόμη και κίβδηλα σε ευθύνες  του ίδιου του Μακάριου, ότι προκάλεσε την χούντα η οποία και προχώρησε στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου, δίνοντας την τέλεια δικαιολογία στην Τουρκία να εισβάλλει.

Η χούντα είναι υπεύθυνη, αλλά ως ένα βαθμό, το ερώτημα είναι όμως τι έπραξαν αμέσως μετά τις 24 Ιουλίου του 1974, λέει ο Βασίλης Φούκσας, οι Καραμανλής με τον Αβέρωφ. Στο βιβλίο του, ΤΟ ΜΕΛΑΝΩΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, βάζει  μια άλλη διάσταση που προκύπτει εξ ολοκλήρου από τα αρχεία. Λέω ότι αυτό το αφήγημα είναι ΝΑΤΟϊκό, βολεύει την πλειοψηφία της πολιτικής ελίτ στην Ελλάδα, διότι χρησιμοποιεί την χούντα ως αποδιοπομπιαίο τράγο για να αποποιηθεί  τις ευθύνες της. Βολεύει και την Τουρκία που καμαρώνει ότι είναι η επέμβασή της στην Κύπρο που έφερε τη δημοκρατία στην Ελλάδα. Το βασικό μήνυμα του  είναι, πως η Χούντα των Αθηνών, άνοιξε την "κερκόπορτα" επέμβασης της Τουρκίας , όμως το 37% της Κύπρου  χάθηκε στην λεγόμενη "εκεχειρία" .

Ο Βασίλης Φούσκας, υποστηρίζει, πως αν η συγκυβέρνηση Καραμανλή-Αβέρωφ και στρατεύματος που αν και είχε πέσει το καθεστώς στην Αθήνα, ήταν στρατιωτική ηγεσία της χούντας,  από τις 24 Ιουλίου και μετά έδειχνε κάποια πυγμή κι όχι δουλικότητα στις πιέσεις των Αμερικανών, τότε οι ΗΠΑ δεν θα επέτρεπαν το δεύτερο Αττίλα προκειμένου να αποτρέψουν σύγκρουση ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειo​

ΠΗΓΗ:

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Το μελάνωμα της Κύπρου

Έντεκα απαντήσεις στον Στυλιανό Περράκη

Από δρόμος - 20 Ιουλίου, 2025

του Βασίλη Κων/νου Φούσκα*

Με ικανοποιεί ιδιαίτερα που «Το μελάνωμα της Κύπρου. Οι ευθύνες των Κων/νου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ για τη Κυπριακή τραγωδία» (εκδ. Επίκεντρο, 2024) έχει σχολιαστεί ευρέως, κατά κόρον επαινετικά, και μάλιστα από πολύ αξιόλογους διανοητές, στρατιωτικούς, δημοσιολόγους, πρέσβεις, γενικά από μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων με πολλές, βαθιές και ποικίλες γνώσεις για το Κυπριακό ζήτημα. Το αγκάλιασε, πρέπει να πω, και μεγάλη μερίδα της Ελλαδικής και Κυπριακής κοινωνίας, αν κρίνω από τον αριθμό των ανατυπώσεων που έχει κάνει μέχρι σήμερα και από την υποδοχή που είχαν οι επισκέψεις μου στην Αθήνα (Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο) και τη Λευκωσία (Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας), όπου το παρουσίασα. Ωστόσο, επικρατεί «σιγή ιχθύος» από τα επίσημα ΜΜΕ της Ελλάδας, τόσο της κεντροδεξιάς όσο και της κεντροαριστεράς, αλλά και του ΚΚΕ, και από τους ιστορικούς του επίσημου αφηγήματος της «μεταπολίτευσης», το οποίο εκθειάζει τους χειρισμούς Καραμανλή-Αβέρωφ το καλοκαίρι του 1974. Έτσι είμαι διπλά ικανοποιημένος από την πιο πρόσφατη βιβλιοκριτική της μελέτης μου από έναν μη-επαγγελματία ιστορικό, τον Στυλιανό Περράκη στη TheBooks’ Journal (Φεβρουάριος 2025), η δι-επιστημονική ευρύτητα των γνώσεων του οποίου έρχεται να αμφισβητήσει πτυχές των επιχειρημάτων μου. Ευχαριστώ ιδιαίτερα την Journal η οποία φιλοξένησε μια τέτοια αξιόλογη κριτική. Άλλα μέσα επικοινωνίας δεν το τόλμησαν. Ωστόσο, η δημοσίευση της απάντησής μου από το εν λόγω περιοδικό (Μάρτιος 2025) δεν δημοσιεύτηκε πλήρως λόγω έλλειψης χώρου. Έκρινα ότι οι αιτιάσεις του Περράκη χρήζουν πλήρους απάντησης διότι αφορούν όχι μόνο τον ίδιο, αλλά και ένα πολύ ευρύτερο φάσμα απόψεων διάχυτο μέσα στην Ελλαδική διανόηση και δημοσιογραφία, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης – αλλά όχι τόσο στην Κυπριακή. 

Ο τρόπος που οργάνωσα την απάντησή μου θα τον βοηθήσει επίσης να μου ανταπαντήσει, αν επιθυμεί, από το ανοιχτό βήμα του Δρόμου ή άλλου εντύπου / ιστοσελίδας. Βεβαίως, οποιαδήποτε άλλη παρέμβαση σ’ αυτό τον διάλογο με σεβασμό στην αρχειακή ιστορική έρευνα είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη.

1.Η παρουσίαση του Περράκη αποσιωπά πάρα πολλά προκειμένου να δώσει κατεύθυνση και εγκυρότητα στο επιχείρημα ότι όλα έγιναν σωστά από τους Καραμανλή-Αβέρωφ, και ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα το διαφορετικό. Αυτό –για να ξεκινήσουμε από τη μέθοδο της ιστορίας– είναι λάθος, διότι πάντοτε υπάρχουν εναλλακτικές (ή υπαλλακτικές) λύσεις στην ιστορία.

Τα αδιέξοδα της μεταπολίτευσης

Στον Καφέ της Κυριακής το πάνελ και ο προσκεκλημένος συζητούν για τα πολλαπλά αδιέξοδα της μεταπολίτευσης. 

ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΣ:

•  Βασίλης Φούσκας, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Πανεπιστημίου Ανατολικού Λονδίνου ΠΑΝΕΛ 
• Θράσος Ευτυχίδης, Διεθνολόγος, Οικονομολόγος 
• Βασίλης Κυρατζόπουλος, Τουρκολόγος 
• Χρύσανθος Τάσσης, Αναπληρωτής Καθηγητής με αντικείμενο Πολιτική Κοινωνιολογία και Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής, ΔΠΘ - Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
• Κώστας Δημουλάς, Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου

Κύπρος: Το άρθρο αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης

♦️ Όχι στην ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ χωρίς να προηγηθεί απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής

♦️ Η πολυπλοκότητα των σχέσεων ΗΠΑ και Ισραήλ

♦️ ΗΠΑ και αραβικές χώρες

ΠΗΓΗ:https://www.youtube.com/watch?v=JWT9Htl8BLU

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Γιατί η NAVTEX είναι αιτία ακύρωσης της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία

05/02/2026

Φωτό: SLpress

ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Η δήλωση του ΥΕΘΑ, κ. Δένδια, αλλά και άλλων επωνύμων – δεν έχουν σημασία τα ονόματα – ότι την κρίση στα Ίμια την ξεκίνησαν ιδιώτες, είναι απίθανης έμπνευσης. Αυτή η μετακύλιση ευθύνης, θυμίζει τη στάση όλου του πολιτικού συστήματος μπροστά στο φόβο των δανειστών το καλοκαίρι του 2015: Eυθύνεται, τελικά, ο Ελληνικός λαός γιατί καταναλώνει περισσότερα απ’ ό,τι παράγει, άρα πρέπει να πληρώσει! Αλλά το χρέος δεν ήταν δημιούργημα του ελληνικού λαού. Ήταν απότοκο της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής του κομματικού συστήματος της Mεταπολίτευσης, το οποίο θεώρησε ως θρίαμβο την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ/ΕΕ/Ευρωζώνη, με αποτέλεσμα την παντελή απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας.

Αυτή είναι η βασική ρίζα του χρέους. Το ίδιο και με τα Ίμια: Δεν φταίει ο βοσκός που πήγαινε εκεί τα γίδια του για βοσκή ή ο δήμαρχος της Καλύμνου που ύψωσε την Ελληνική σημαία, αλλά το ενδοτικό και φοβικό σύνδρομο των Αθηναϊκών ελίτ, που έχει κάνει παντιέρα του την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία τουλάχιστον από το 1956 και μετά, όταν οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ευάγγελος Αβέρωφ παζάρευαν με άκρα μυστικότητα παραχώρηση στρατιωτικής βάσης της Τουρκίας στην Κύπρο και έξοδο της Τουρκοκυπριακή κοινότητας στη θάλασσα. Και το έκαναν αυτό όταν ο Ελληνισμός του νησιού απαγχονιζόταν από τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό, για το ιδανικό της Ένωσης με την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, είναι από τότε που ξεκινάει, όπως λέει ο λαός μας, “η κάτω βόλτα”, η οποία επιταχύνθηκε μετά την Τουρκική εισβολή στην Κυπριακή Δημοκρατία, εκλαμβάνοντας δραματικές διαστάσεις μετά τα Ίμια. Η Ελλάδα δεν έχει απλά κυριαρχικά δικαιώματα στα Ίμια. Η Ελλάδα ασκεί, και πρέπει να ασκεί, εθνική κυριαρχία στα Ίμια, διότι είναι Ελληνικό έδαφος με βάση τη συνθήκη των Παρισίων (1947). Η υποστολή της σημαίας, που έγινε στα Ίμια, είναι ένα και το αυτό με την υποστολή της σημαίας στην Ακρόπολη και στον Λευκό Πύργο – τελεία και παύλα.

Ο καθρέφτης

Βασίλης Φούσκας: «Οριακές στιγμές για τον Ελληνισμό με απουσία στρατηγικής και νέας οπτικής στα διεθνή» (ηχητικό)

Μεγάλη και σύνθετη συζήτηση με το Γιώργο Σαχίνη για το ελληνικό κομματικό σύστημα, τα ελληνοτουρκικά, το κυπριακό και την παγκόσμια μετατόπιση ισχύος από τον Ευρώ-ατλαντικό χώρο στην Κίνα και τον παγκόσμιο Νότο

06.02.2612:22

Βασίλης Φούσκας: «Οριακές στιγμές για τον Ελληνισμό με απουσία στρατηγικής και νέας οπτικής στα διεθνή» (ηχητικό)

Σαχίνης Γιώργος

Ο Βασίλης Φούσκας στον 98.4 περιέγραψε την Ελλάδα ως «ξέφραγο αμπέλι» χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση

Ο Βασίλης Φούσκας είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στη Νομική και Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Ανατολικού Λονδίνου. Ιδρυτής και αρχισυντάκτης του Journal of Balkan and Near Eastern Studies (εκδίδεται από το 1998) και διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου για τη Μελέτη Κρατών, Αγορών και Λαών στο ίδιο Πανεπιστήμιο.

Μιλώντας στον 98.4, αρχικά περιέγραψε μια κατάσταση σήψης και παρακμής σε όλο το μεταπολιτευτικό σύστημα της χώρας, που την έχει μετατρέψει, όπως είπε, σε ένα «ξέφραγο αμπέλι». Είναι πλέον ανοιχτό ζήτημα για την κοινωνία αν θα έρθουν στο προσκήνιο νέα εγχειρήματα από τα σπλάχνα της κοινωνίας, τα οποία πάντως δεν μπορεί να προκύψουν από παρθενογένεση.

Ο κ. Φούσκας, αναφερόμενος στον Ελληνισμό σε Ελλάδα και Κύπρο, εξήγησε γιατί, με όρους όχι μόνο γεωστρατηγικής αλλά και οικονομικών συμφερόντων, βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και υπό πιέσεις για υποχωρήσεις, με πρώτη και καλύτερη την αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας. Για την Κύπρο, η κατάσταση οδηγείται σε νέα λύση τύπου Ανάν, που θα τη σερβίρουν και ως το «μικρότερο κακό».

Το αόρατο χέρι των Αθηνών: (Με αφορμή μια Ελλαδίτικη αρσακειάδα, η οποία δεν σταματά να δείχνει το απύθμενο μίσος της εναντίον του Κυπριακού Ελληνισμού)

Ο ΟΠΕΚ Κύπρου τίμησε την Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή (τρίτη από αριστερά) και τον Τουμάζο Τσελεπή (δεξιά), απονέμοντάς τους το Βραβείο Πρωτοποριακής Δημιουργίας «Γιάννος Κρανιδιώτης». Δεύτερος από δεξιά ο κ. Παναγιώτης Ιωακειμίδης. Φωτογραφία via Χ, OPEK, @OPEK_cy

ΓΝΩΜΕΣ
04/07/2025

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΟΥΣΚΑ*

Ακριβώς 51 χρόνια μετά που ο πατέρας του Γιάννου Κρανιδιώτη, Νίκος, παρέδιδε ως πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα την επιστολή του αρχιεπισκόπου Μακαρίου στο χουντικό Πρόεδρο της Ελληνικής κυβερνήσεως, Φαίδωνα Γκιζίκη, ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης, σε άρθρο ανδρείας στην εφημερίδα Τα Νέα με αφορμή την τελετή για το βραβείο «Γιάννου Κρανιδιώτη» στην Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλή και τον Τουμάζο Τσελεπή εκθέτει τις προϋποθέσεις επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος τις οποίες τοποθετεί σε τρεις αλληλένδετους άξονες.

Ο πρώτος είναι ο άξονας της «ορθολογικής προσέγγισης» ενάντια στον «πρωτόγονο εθνικισμό», ο οποίος δεν δέχεται την Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, κάτι που έχει εγκρίνει με ψηφίσματά του ακόμα και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

Πολλές χώρες, ωστόσο, λέει ο κ. Ιωακειμίδης, λειτουργούν ως ομοσπονδίες αποδεχόμενες αυτήν την αρχή, δηλ. την αρχή της πολιτικής ισότητας. Τέτοιες χώρες είναι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, το Βέλγιο και η Ελβετία. Ακόμα και η «οιωνεί ομοσπονδία, η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.)», λειτουργεί με βάση αυτή την αρχή.Ο δεύτερος άξονας είναι πιο απλός. Αφορά το διαμοιραμό των αγαθών, δηλ. της ευημερίας και του πλούτου, μέσω μιας ομοσπονδιοποίησης των δημόσιων οικονομικών. Και ο τρίτος, ακόμα πιο απλός: αφορά τον «εξευρωπαϊσμό» όλης της Κύπρου και των «κατεχομένων» (ο κ. Ιωακειμίδης βάζει τα κατεχόμενα σε «»), όπου έχει ανασταλεί το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Οι απόψεις αυτές αποδεικνύονται κατώτερες των περιστάσεων, τόσο από ιστορική όσο και από πολιτική άποψη. Ταυτόχρονα, είναι βαθύτατα αποπροσανατολιστικές. Υποστηρίζεται, στην ουσία, ότι το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να υπάρχει είναι «πρωτόγονος εθνικισμός».

👉Πτυχές των ελληνοτουρκικών σχέσεων: Η τουρκική διείσδυση και η ανάγκη ενίσχυσης της ελληνικής περιφέρειας

📅20-21 Αυγούστου 2025

Στη Μυτιλήνη είναι ο επόμενος σταθμός του συνεδρίου για το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα, όπου στις 20 & 21 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί διημερίδα με θέμα: 

Πτυχές των ελληνοτουρκικών σχέσεων: Η τουρκική διείσδυση και η ανάγκη ενίσχυσης της ελληνικής περιφέρειας.

❗1η Θεματική:

❗2η Θεματική

◼️Εκκινώντας από την θέση ότι ο επεκτατισμός της Τουρκίας αποτελεί μια διαρκώς εντεινόμενη υπαρξιακής φύσης απειλή για την χώρα μας, ειδικά στην ταραχώδη γεωπολιτικά εποχή που διανύουμε,
◼️ αναγνωρίζοντας ως μια ειδική πλευρά αυτής της απειλής την επιδιωκόμενη από την άγκυρα οικονομική, πολιτική και πολιτισμική διείσδυση που φτάνει στα όρια δορυφοροποίησης/ομηρίας οικονομικών τομέων και περιοχών,
◼️ βλέποντας με αγωνία την “προσαρμοστικότητα” των ελίτ της χώρας μας στη συνθήκη αυτή
◼️ έχοντας επίγνωση των δυσκολιών που έχει μια προσπάθεια αντιστροφής της εγκατάλειψης ή της πλήρους παράδοσης στο διεθνές τουριστικό κεφάλαιο, της ελληνικής περιφέρειας, και ειδικά των ευαίσθητων ακριτικών περιοχών όπως το Ανατολικό Αιγαίο.

"Τουρκικός ιμπεριαλισμός και αποτροπή" του Βασίλη Φούσκα

Παρουσίαση από τον Παντελή Σαββίδη

Το βιβλίο βασικά θέλει να καθορίσει τους όρους της ελληνικής αποτροπής αλλά με βάθος σε ό,τι αφορά την συγκρότηση της νεοελληνικής κοινωνίας και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει.

Τα βασικά  ερωτήματα που διατρέχουν το βιβλίο το οποίο είναι γραμμένο από έναν αριστερό διανοητή ο οποίος έχει εμπειρίες από την μεταπολίτευση είναι:

-ποιοι είμαστε;

-πως απελευθερωθήκαμε;

-τι περιορισμούς έχει το κράτος που δημιουργήσαμε;

-ποια η σχέση μας με το παρελθόν;

-πόσο ενωμένοι είμαστε στην παραδοχή των σημαντικότερων παραμέτρων της κοινωνικής μας συγκρότησης

-ποια είναι η κοινωνική μας διαστρωμάτωση;

-υπάρχει αστική τάξη και πόσο εθνική είναι;

-ποιους κινδύνους αντιμετωπίζουμε;

Και διακρίνει δύο βασικές σχολές.

Την εθνολαϊκή και την νεοτερική.

Το αόρατο χέρι των Αθηνών: (Με αφορμή μια Ελλαδίτικη αρσακειάδα, η οποία δεν σταματά να δείχνει το απύθμενο μίσος της εναντίον του Κυπριακού Ελληνισμού)

Ο ΟΠΕΚ Κύπρου τίμησε την Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή (τρίτη από αριστερά) και τον Τουμάζο Τσελεπή (δεξιά), απονέμοντάς τους το Βραβείο Πρωτοποριακής Δημιουργίας «Γιάννος Κρανιδιώτης». Δεύτερος από δεξιά ο κ. Παναγιώτης Ιωακειμίδης. Φωτογραφία via Χ, OPEK, @OPEK_cy

04/07/2025

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΟΥΣΚΑ*

Ακριβώς 51 χρόνια μετά που ο πατέρας του Γιάννου Κρανιδιώτη, Νίκος, παρέδιδε ως πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα την επιστολή του αρχιεπισκόπου Μακαρίου στο χουντικό Πρόεδρο της Ελληνικής κυβερνήσεως, Φαίδωνα Γκιζίκη, ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης, σε άρθρο ανδρείας στην εφημερίδα Τα Νέα με αφορμή την τελετή για το βραβείο «Γιάννου Κρανιδιώτη» στην Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλή και τον Τουμάζο Τσελεπή εκθέτει τις προϋποθέσεις επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος τις οποίες τοποθετεί σε τρεις αλληλένδετους άξονες.

Ο πρώτος είναι ο άξονας της «ορθολογικής προσέγγισης» ενάντια στον «πρωτόγονο εθνικισμό», ο οποίος δεν δέχεται την Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, κάτι που έχει εγκρίνει με ψηφίσματά του ακόμα και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

Πολλές χώρες, ωστόσο, λέει ο κ. Ιωακειμίδης, λειτουργούν ως ομοσπονδίες αποδεχόμενες αυτήν την αρχή, δηλ. την αρχή της πολιτικής ισότητας. Τέτοιες χώρες είναι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, το Βέλγιο και η Ελβετία. Ακόμα και η «οιωνεί ομοσπονδία, η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.)», λειτουργεί με βάση αυτή την αρχή.

Ο δεύτερος άξονας είναι πιο απλός. Αφορά το διαμοιραμό των αγαθών, δηλ. της ευημερίας και του πλούτου, μέσω μιας ομοσπονδιοποίησης των δημόσιων οικονομικών.

 Και ο τρίτος, ακόμα πιο απλός: αφορά τον «εξευρωπαϊσμό» όλης της Κύπρου και των «κατεχομένων» (ο κ. Ιωακειμίδης βάζει τα κατεχόμενα σε «»), όπου έχει ανασταλεί το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

ΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ Β’ ΠΠ ΩΣ

Βασίλης Κων/νου Φούσκας*

Τίτλος πρωτότυπου κειμένου: 

Οι τρεις μετασχηματισμοί: η ιστορική διαδρομή προς την πολυπολικότητα

Από το 1944 μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ, με πειθώ και βία, επέβαλαν στο Δυτικό κόσμο – και πέρα απ’ αυτόν – τρεις μεγάλους μετασχηματισμούς. Οι δύο πρώτοι είναι σχετικά γνωστοί αλλά καλό είναι να τους θυμίσουμε διότι τελευταία με το «φαινόμενο Τραμπ» έχουν υπάρξει αρκετές παρανοήσεις.

• Ο πρώτος μετασχηματισμός αφορά τις διεργασίες στη δεκαετία του 1940, όπου οι ΗΠΑ εμπεδώνουν την ηγεμονία τους μέσω ενός νέου και πρωτότυπου συστήματος κανόνων και πολιτικών πρωτοβουλιών.

• Ο δεύτερος αφορά τη κρίση αυτού του συστήματος τη δεκαετία του 1970 και την απάντηση που δόθηκε για την υπέρβασή του.

• Ο τρίτος μεγάλος μετασχηματισμός είναι εν τη γεννέσει και έχει να κάνει ακριβώς με το «φαινόμενο Τραμπ».

Το κείμενο αυτό δείχνει ότι το «φαινόμενο Τραμπ» δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, δεν προήλθε εκ του μηδενός, αλλά αντανακλά βαθύτερες ιστορικές-δομικές διεργασίες μετατόπισης παγκόσμιας ισχύος που λαμβάνουν χώρα για δεκαετίες και οι οποίες υπονόμευσαν τα πρωτεία (primacy) των ΗΠΑ στο παγκόσμιο σύστημα διανομής οικονομικής, πολιτισμικής (κρίση αξιών, δημογραφικό) και πολιτικής ισχύος.

Ο Τραμπ και το δράμα της Αριστεροδεξιάς…

EPA/FRANCIS CHUNG / POOL

ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Οι φιλελεύθεροι, από το ΣΥΡΙΖΑ και τις παραφυάδες του μέχρι τη ΝΔ, τα έχουν χαμένα. Δεν ξέρουν τώρα ποια είναι “η σωστή πλευρά της Ιστορίας”, οι ΗΠΑ ή η Ευρώπη; Βιάστηκαν να πάρουν θέση υπέρ της woke ατζέντας και της Ουκρανίας, αδειάζοντας τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου από οπλικά συστήματα. Είναι και ανιστόρητοι. Δεν ξέρουν τι έπαθε η Δύση στην Ουκρανία και στην Κριμαία το 1919 από τους μπολσεβίκους και ποιον στήριξαν οι Λένιν και Τρότσκι στον ελληνοτουρκικό πόλεμο;

Εν πάση περιπτώσει. Οι ακροδεξιοί τρίβουν τα χέρια τους και περιμένουν το χρίσμα – όποιος-α το πάρει, θα κυβερνήσει. Μπορεί να έρθει και με ένα tweet δυσφορίας από τον Έλον Μασκ προς τη κυβέρνηση Μητσοτάκη! Τα Τέμπη έκαναν τη δουλειά τους από κινηματική άποψη. Αλλά –απ’ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω– το χρίσμα ακόμη δεν έχει δοθεί από τη νέα άρχουσα ελίτ της Ουάσινγκτον, δηλαδή από τους ψηφιακούς μεγαλο-καπιταλιστές και τους χρηματιστές της Γουόλ Στριτ. Είναι όλοι σε αναμονή του tweet.

Φαντάζεστε τι έχει να γίνει αν βγει με ένα tweet ο Μασκ λέγοντας «Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ανίκανη να διαχειριστεί και να εκσυγχρονίσει ένα υποτυπώδες και μικρό σιδηροδρομικό δίκτυο. Με ποια λογική αξιώνει να είναι κυβέρνηση μετά τη τραγωδία των Τεμπών;». Αυτό ήταν. Μητσοτάκης τέλος. Ίσως τέλος και η ΝΔ. Έτσι θα γίνει η αρχή μιας νέας μεταπολίτευσης από τα πάνω με νεο-συντηρητικά κι όχι σοσιαλιστικά-κοινωνικά, χαρακτηριστικά. Αλλαγή φρουράς, όπως το 2015. Όπως το 1974.

Β. Φούσκας : Ανατολική Μεσόγειος και Θουκυδίδεια γεωστρατηγική , ΗΠΑ- Τουρκία- Ισραήλ

Ο Βασίλης Φούσκας , καθηγητής διεθνών σχέσεων στη Νομική και Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Ανατολικού Λονδίνου και ιδρυτής και αρχισυντάκτης της Journal of Balkan and Near Eastern Studies (εκδίδεται από το 1998), αναλύει στον 98.4 τις εξελίξεις σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και υποστηρίζει ότι αφενός ο έλεγχος γεωστρατηγικά της περιοχής και μέσω "αντιπροσώπων" είναι σε πλήρη πλέον σχεδιασμό των ΗΠΑ , όπου Ισραήλ και Τουρκία με επιτομή την Συρία, έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Το δύσκολο για τις ΗΠΑ , είναι το πώς θα συμβιβάσουν τις ισορροπίες μεταξύ των δύο , όταν τα συμφέροντα ιδίως στο Κουρδικό είναι αντίθετα.

 Κατά τον κ. Φούσκα, σε μια εποχή γεωπολιτικής αστάθειας, είναι προφανές, πως η Θουκυδίδεια ανάλυση και γεωστρατηγική πρωταγωνιστεί, αφού η ισχύς, η προβολή της και οι πρόθυμες χώρες για μία τέτοια στρατηγική , λαμβάνονται υπόψη κατά προτεραιότητα μεταξύ των μεγάλων παικτών ισχύος. Ο κ. Φούσκας υπό αυτό το πρίσμα τονίζει ότι ο Ελληνισμός σε Ελλάδα και Κύπρο , πρέπει επειγόντως να ανασκουμπωθεί για μία εθνική στρατηγική όχι απλά αποτροπής, αλλά ετοιμότητας στις διαρκώς μεταβαλλόμενες εξελίξεις. Αίσθηση προκαλούν και τα όσα περιγράφει για Ρωσία- Ιράν αλλά και τον αναδυόμενο ισχυρό πόλο την Ινδία, που θέλει διείσδυση σε Μεσόγειο και Ευρώπη.

«Το Μελάνωμα της Κύπρου» του Βασίλη Κ. Φούσκα

Διαδικτυακή συζήτηση - «Το Μελάνωμα της Κύπρου» του Βασίλη Κ. Φούσκα 26/10/2024

 Οι εκδόσεις Επίκεντρο παρουσιάζουν Διαδικτυακά το βιβλίο του Βασίλη Κ. Φούσκα, «Το Μελάνωμα της Κύπρου» 

Οι ευθύνες των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ευάγγελου Αβέρωφ για την κυπριακή τραγωδία 

 Για την έκδοση μιλούν: 

✅ Κώστας Βενιζέλος, δημοσιογράφος, Ο Φιλελεύθερος 

✅ Ανδρέας Θεοφάνους, καθηγητής Διεθνών σχέσεων, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

 ✅ Διονύσης Δρόσος, ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Α.Π.Θ. 

✅ Ήλια Ξυπολιά, λέκτορας Πολιτικής Ιστορίας και Πολιτικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Αμπερντήν Σκωτίας 

✅ Μαρία Τσαρτσιανίδου, υποψήφια διδάκτωρ Πολιτικής Ιστορίας, Α.Π.Θ. 

✅ Δημοσθένης Σημαιάκης, Υποστράτηγος ε.α.

 ✅ Δημήτρης Χατζηχαραλάμπους, Ταξίαρχος ε.α.

 ✅ Βασίλης Ασημακόπουλος, διδάσκων Πολιτικής Επιστήμης, Δ.Π.Θ. 

«Το Μελάνωμα της Κύπρου» του Βασίλη Κ. Φούσκα

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Κύπρος 50 Χρόνια τουρκικής κατοχής - Συνάντηση - Συζήτηση

Κύπρος 50 Χρόνια τουρκικής κατοχής Συνάντηση - Συζήτηση | 2η ημέρα

Η Εταιρεία Κρητικών Σπουδών – ‘Ιδρυμα Γεωργίου και Αρτεμισίας Καψωμένου και η Ένωση Πολιτιστικών Φορέων Επαρχίας Κισάμου (ΕΠΟΦΕΚ), συνεπείς προς την πατροπαράδοτη σχέση αλληλεγγύης μεταξύ της Κρήτης και της Κύπρου, που στα δημοτικά τραγούδια αποκαλούνται «αδερφές», οργανώνουν στην πόλη των Χανίων, στο Αμφιθέατρο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων (Ελευθ. Βενιζέλου 28), Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου, ώρα 17.30, και Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2024, ώρα 18.00, εκδήλωση Μνήμης για τη θλιβερή επέτειο των 50 χρόνων από την τουρκική εισβολή και κατοχή εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, με θέμα: «Το Κυπριακό σε κρίσιμους καιρούς. Συνάντηση – συζήτηση».

  Στην εκδήλωση μετέχουν εξέχουσες προσωπικότητες, Ελλαδίτες και Κύπριοι, πανεπιστημιακοί, διπλωμάτες, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι και ειδικοί ερευνητές:

  Γεώργιος Αϊφαντής, Διπλωμάτης, Πληρεξούσιος Υπουργός Α' επί τιμή, Μέλος της Επιτροπής για την Εθνική Κυριαρχία και την Κύπρο (ΕΠ.Ε.Κ.Κ).

  Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Διδάσκων στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Ε.Κ.Π.Α.

  Διονύσης Δρόσος, Ομότ. καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης