Η ισοπέδωση της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα

13 Απριλίου 2026

από Βασίλης Βιλιάρδος

Το ποσοστό των νοικοκυριών που ζουν με μηνιαίο εισόδημα κάτω των 1.800 € εκτοξεύθηκε στο 60% το 2024, από 37,75% το 2008 – γεγονός που σημαίνει ότι, η μεσαία τάξη που αποτελεί το βασικό πυλώνα της κοινωνίας και της δημοκρατίας, εξαϋλώθηκε. Η αιτία βέβαια δεν είναι μόνο η ακρίβεια αλλά, επιπλέον, η υπερφορολόγηση – με τη βοήθεια κυρίως του πληθωριστικού φόρου, δηλαδή με τη διατήρηση των ίδιων φορολογικών συντελεστών στις αυξημένες τιμές. Η υπερφορολόγηση και η διαφθορά πάντως, είναι ένας φαύλος κύκλος που πρέπει να σταματήσει – αφού η μία τροφοδοτεί την άλλη.

Ανάλυση

Παρά το ότι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι, το μεγαλύτερο πρόβλημα των Ελλήνων είναι η κατάρρευση του βιοτικού τους επιπέδου, μας εντυπωσίασαν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ – τα οποία τεκμηριώνουν ότι, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, από όσο φανταζόμαστε. Για παράδειγμα, η παρακάτω κατανομή των εισοδημάτων – η οποία είναι τρομακτική:

Εν προκειμένω, το ποσοστό εκτοξεύθηκε από το 4,75% το 2008 στο 15,5% το 2023, αν και μειώθηκε ελαφρά το 2024 – αλλά μόνο λόγω της αύξησης του κατώτατου μισθού. Εάν δε τα 750 € προσαρμοσθούν σε όρους αγοραστικής αξίας, αφαιρουμένου δηλαδή του σωρευτικού πληθωρισμού της τάξης του 25% επίσημα, στα τρόφιμα πάνω από 35%, τότε η εικόνα θα γίνει απελπιστική – αφού προφανώς δεν μπορεί να επιβιώσει κανένα νοικοκυριό σήμερα με 750 €, πόσο μάλλον με λιγότερα, αφού το ποσοστό είναι «έως 750 €».

Στην κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας τώρα (επόμενο γράφημα), στην υψηλότερη που μετράει η ΕΛΣΤΑΤ, η εικόνα ήταν αντίστροφη – υποδηλώνοντας στην ουσία ότι, όλο και περισσότερα νοικοκυριά γίνονται φτωχότερα:

Το Κεφάλαιο και η Ελληνική παραδοξότητα

26 Μαΐου 2026

από Βασίλης Βιλιάρδος

Στον κόσμο του Schumpeter, οι «τόκοι» δεν κερδίζονται μέσω της αποταμίευσης – αλλά μέσω των επενδύσεων. Κανένας δηλαδή δεν ανταμείβεται για την «κατανάλωση υπό αναμονή» – για τον περιορισμό της, με στόχο το σχηματισμό κεφαλαίου. Αντίθετα, όλοι ανταμείβονται όταν η διαδικασία οικονομικής ανάπτυξης είναι επιτυχημένη, με αποτέλεσμα μια γενιά με υψηλότερο εισόδημα από πριν – όπως πρέπει να είναι το ζητούμενο κάθε μακροοικονομικής πολιτικής. Στην μοναδική περίπτωση της Ελλάδας, η όποια ανάπτυξη της μετά την καταδίκη της στο ΔΝΤ, προήλθε από την άνοδο του τουρισμού και από τις εξαγωγές – όπου τη θέση της μείωσης της κατανάλωσης από τους Έλληνες εργαζομένους, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης, ανέλαβαν οι εργαζόμενοι των άλλων χωρών και οι αρνητικές αποταμιεύσεις μετά το 2009. Προφανώς όμως, αυτού του είδους η ανάπτυξη, με την κάθε γενιά να έχει χαμηλότερο εισόδημα από την προηγούμενη, δεν μπορεί να συνεχιστεί – ενώ η υπερφορολόγηση των τελευταίων ετών θα δώσει τη χαριστική βολή στους Έλληνες, οπότε κάποια στιγμή θα αντιδράσουν εξαιρετικά βίαια. Ήδη πάντως βιώνουμε τα πρώτα στάδια, με μία πολιτική κρίση προ των πυλών – με την κυβέρνηση δυστυχώς να μην το καταλαβαίνει, θεωρώντας πως τα τόσα νέα κόμματα που εμφανίζονται, δεν σημαίνουν τίποτα.

.

Ανάλυση

Στη νεοκλασική οικονομική θεωρία που, αν και ξεπερασμένη, συνεχίζει να υπερισχύει και να διδάσκεται στα δυτικά πανεπιστήμια, το πιο παράξενο φαινόμενο στο οικονομικό της μοντέλο, είναι το Κεφάλαιο – ως ένας από τους συντελεστές παραγωγής (αναφορά στο τέλος του κειμένου).

Εν προκειμένω, σχεδόν κανένας οικονομολόγος δεν έχει επιχειρήσει να βάλει κάποια τάξη, στις ποικίλες ιδιότητες που αποδίδονται στο Κεφάλαιο – στις αμέτρητες μορφές του, όπως το φυσικό Κεφάλαιο, το χρηματοοικονομικό, τα κέρδη, η πίστωση, το τεράστιο παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος στις παγκόσμιες αγορές κοκ., χωρίς κανείς να μπορεί να πει με σιγουριά ποια ακριβώς λειτουργία εξυπηρετεί το Κεφάλαιο, όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη.

Για να κατανοήσουν τώρα πραγματικά τον ρόλο του Κεφαλαίου, οι νεοκλασικοί οικονομολόγοι έχουν περιορίσει την τεράστια πολυπλοκότητα του κόσμου, στις απλούστερες οικονομικές συνθήκες που μπορούν να φανταστούν – καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι, για να δημιουργήσει κάποιος Κεφάλαιο, πρέπει συνειδητά να απαρνηθεί την κατανάλωση του εισοδήματος του.

Πληθωρισμός λιτότητας «σαρώνει» την ελληνική κοινωνία…

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή μέσα σ’ ένα μήνα, μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου 2026, αυξήθηκε κατά 1,5%, ενώ μεταξύ Απριλίου 2025 και Απριλίου 2026 κατά 5,4%. Τον τελευταίο χρόνο, η μεγαλύτερη αύξηση παρουσιάζεται στις τιμές των ενεργειακών προϊόντων:

 Πετρέλαιο θέρμανσης +53,2%, πετρέλαιο κίνησης +32,4%, φυσικό αέριο +19,3%, βενζίνη +17,1%, ηλεκτρισμός +14%…

Η Κυβέρνηση παρακολουθεί τα πράγματα και υπόσχεται ότι έχει άλλα 200 εκ. ευρώ, από το «υπερπλεόνασμα», τα οποία θα μοιράσει προσεχώς σε επιδόματα. Παράλληλα υπερηφανεύεται ότι στην Ελλάδα έχουμε τη μεγαλύτερη αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους. Μόνο που αυτή η αποκλιμάκωση δεν προέρχεται από τη μείωση του χρέους, αλλά, από την πληθωριστική αύξηση του ΑΕΠ και έτσι ο λόγος χρέος/ΑΕΠ μειώνεται…

Άρθρο του Νικηφόρου Βαρονέτου

Ένα νέο κύμα λιτότητας, θυμίζοντας αυτή των μνημονίων, ενέσκηψε στην ελληνική κοινωνία. Τον περασμένο Απρίλιο, σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2025, ο πληθωρισμός αυξήθηκε κατά 5,4%.

Την περίοδο των μνημονίων η λιτότητα επιβλήθηκε με την εφαρμογή της «εσωτερικής υποτίμησης», δηλαδή, της μείωσης των μισθών, των συντάξεων και της αύξησης των φόρων, αφού δεν μπορούσε να υποτιμηθεί το ευρώ που ήταν το κοινό νόμισμα των χωρών της Ευρωζώνης. Με τον τρόπο αυτόν περιορίστηκε το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Τώρα η λιτότητα επιβάλλεται με την αύξηση των τιμών σε όλα σχεδόν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες. Οι πολίτες μπορεί να διαθέτουν το ίδιο ονομαστικό εισόδημα, αλλά με αυτό αγοράζουν λιγότερα αγαθά. Τα ευρώ τους υποτιμήθηκαν. Δεν έχουν πια την ίδια αγοραστική αξία. Ο πληθωρισμός τους κάνει φτωχότερους.

Οι μικρές αυξήσεις στον κατώτατο μισθό και στις συντάξεις, οι μειώσεις στους συντελεστές της άμεσης (όχι της έμμεσης) φορολογίας καθώς και τα διάφορα επιδόματα που εξήγγειλε η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχουν προ πολλού εξανεμισθεί. Τώρα όλοι υφίστανται τη λιτότητα που επιβάλλει η ακρίβεια.

Το ομοσπονδιακό (δημόσιο) χρέος των ΗΠΑ πλησιάζει πλέον τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια

από τον Alessandro Volpi - 20 Μαΐου 2026

Πηγή: Αλεσάντρο Βόλπι

Υπάρχει ένα κολοσσιαίο γεγονός που πολλές ιταλικές τηλεοπτικές και ειδησεογραφικές αφηγήσεις φαίνεται να παραβλέπουν εντελώς, καλλιεργώντας μια «άγνοια» που μοιράζονται οι πολιτικές δυνάμεις. Θα προσπαθήσω να το διευκρινίσω, ελπίζοντας ότι το μέγεθός του μπορεί να γίνει κατανοητό.


Το ομοσπονδιακό (δημόσιο) χρέος των ΗΠΑ πλησιάζει τώρα τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια, ένα τερατώδες ποσό με πολλά χαρακτηριστικά. Πρώτον, είναι ένα χρέος που αυξάνεται επειδή πληρώνει συνεχώς αυξανόμενα επιτόκια για να βρει αγοραστές: τα 10ετή ομόλογα έχουν πλέον ξεπεράσει το 4,5% και τα 30ετή ομόλογα είναι πολύ πάνω από 5%. Επιπλέον, είναι ένα χρέος που, παρά τα επιτόκια αυτά, βρίσκει όλο και λιγότερους ξένους αγοραστές: το μερίδιο του ομοσπονδιακού χρέους που κατέχουν ξένοι επενδυτές, τόσο δημόσιοι όσο και ιδιωτικοί, είναι τώρα λιγότερο από 21%, ένα ιστορικό χαμηλό για τις Ηνωμένες Πολιτείες.


Με άλλα λόγια, κανένας ξένος αγοραστής δεν εμπιστεύεται πλέον το ομοσπονδιακό χρέος των ΗΠΑ, σε τέτοιο βαθμό που τα λεγόμενα Credit Default Swaps, ασφαλιστήρια συμβόλαια έναντι της μη αποπληρωμής του αμερικανικού χρέους, είναι πλέον από τα υψηλότερα στον κόσμο, ακόμη υψηλότερα από αυτά για το ιταλικό χρέος, και ειδικά από το 2021, έχουν τετραπλασιαστεί. Ένας άλλος εντυπωσιακός παράγοντας παίζει ρόλο σε αυτό: το ομοσπονδιακό χρέος των ΗΠΑ πλησιάζει πλέον στο μισό του συνολικού παγκόσμιου δημόσιου χρέους όλων των χωρών: 40 τρισεκατομμύρια από τα 92 τρισεκατομμύρια.

Καταναλώνουμε 14,1 δις € και 16,9 δις € (σε αυτά τα δύο έτη μόνο) περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα παράγουμε

Του Βασίλη Βιλιάρδου 

Δυστυχώς κανένας (επίσης τα ΜΜΕ) δεν ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας – όπως το συνεχιζόμενο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Τι σημαίνει έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 14,1 δις € το 2025 και 16,9 δις € το 2024;

Ότι καταναλώνουμε 14,1 δις € και 16,9 δις € (σε αυτά τα δύο έτη μόνο) περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα παράγουμε, πως ζούμε πάνω από τις δυνατότητες μας και ότι αυξάνεται το εξωτερικό μας χρέος (=δημόσιο και ιδιωτικό) – έχοντας υπερβεί ήδη τα 584 δις €, από περίπου 410 δις € το 2018 (εκτός Ευρωζώνης δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί – ενώ τα κράτη δεν χρεοκοπούν συνήθως από το δημόσιο χρέος, αλλά από το εξωτερικό).

Με ένα παράδειγμα, είναι σαν να κερδίζει κάποιος 1.500 € το μήνα και να ξοδεύει 2.000 €, με τα 500 € δανεικά – κάτι που φυσικά δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Ποια είναι η λύση; Στο παρελθόν αυτό το πρόβλημα λύθηκε από την Τρόικα, με την εσωτερική υποτίμηση – δηλαδή με την ονομαστική μείωση μισθών και συντάξεων, έτσι ώστε να μην μπορούν να καταναλώσουν οι Πολίτες, οπότε να μειωθούν οι εισαγωγές και εξ αυτών το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.

Πως η Ελλάδα μίκρυνε έναντι της Τουρκίας από το 77 στο 16…

22/02/2026

Φωτό: SLpress.gr

ΠΑΠΠΑΣ Δ. ΙΩΑΝΝΗΣ

Το 1974, στην αυγή της Μεταπολίτευσης, το ελληνικό ΑΕΠ σε σταθερές τιμές (2015) αντιστοιχούσε στο 77,80% του τουρκικού. Πενήντα χρόνια αργότερα, το 2024, το ποσοστό αυτό έχει κατρακυλήσει στο 16,99%. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα από οικονομία που ξεπερνούσε τα τρία τέταρτα του μεγέθους της Τουρκίας, βρίσκεται σήμερα περίπου στο ένα έκτο.

Για να κατανοήσουμε τις επιπτώσεις αυτής της δυναμικής – αρνητικής για την Ελλάδα και θετικής για την Τουρκία – αξίζει να θυμηθούμε τον Paul Kennedy, καθηγητή ιστορίας στο Yale και έναν από τους πλέον επιδραστικούς ιστορικούς στρατηγικής σκέψης.

Στο κλασικό του έργο “Η Άνοδος και η Πτώση των Μεγάλων Δυνάμεων”, που διδάσκεται σε κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ, υποστήριξε ότι η διεθνής ισχύς δεν καθορίζεται μόνο από στρατούς και συμμαχίες, αλλά από τη μακροχρόνια σχετική οικονομική δυναμική. Όταν μια χώρα αυξάνεται ταχύτερα από μια άλλη, η ισορροπία ισχύος μετατοπίζεται – ακόμη κι αν καμία δεν καταρρεύσει απολύτως. Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα δεν κατέρρευσε απόλυτα· κατέρρευσε σε σχέση με τον βασικό της ανταγωνιστή.

Η ισορροπία των πρώτων δεκαετιών

Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, η Τουρκία είχε μεγαλύτερο πληθυσμό και μεγαλύτερη χερσαία στρατιωτική δύναμη, αλλά η Ελλάδα δεν υστερούσε σημαντικά σε παραγωγικό επίπεδο. Αυτή η σχετική εγγύτητα στήριζε την ικανότητα της χώρας να διατηρήσει μια ισορροπία στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, περιορίζοντας πιθανούς κινδύνους σύγκρουσης.

Είναι βιώσιμο το ελληνικό δημόσιο χρέος;

19/02/2026

ΡΟΜΠΟΛΗΣ ΣΑΒΒΑΣ - ΜΠΕΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Σύμφωνα με τον Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό (ΠΔΠ), το δημόσιο χρέος θα διαμορφωθεί στο 145,4% του ΑΕΠ (362,8 δις ευρώ) από 364,9 δις ευρώ το 2024 (153,6% του ΑΕΠ). Παράλληλα το ΑΕΠ εκτιμάται ότι θα αυξηθεί στα 249,5 δισ. ευρώ το 2025 από 237,5 δις ευρώ που ήταν το 2024. Σημειώνεται ότι, στα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ μέχρι τις 30/6/2025 το δημόσιο χρέος ήταν 403,205 δις ευρώ.

Το χρέος που παρουσιάζεται στον ΟΔΔΗΧ, αποτελεί το χρονοδιάγραμμα λήξεως του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης (Διάγραμμα 1). Η διαφορά μεταξύ του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης και της Γενικής Κυβέρνησης είναι ότι στο δεύτερο δεν περιλαμβάνονται 25 δις ευρώ που χρωστάει το Κράτος στους ΟΤΑ και τα Ασφαλιστικά Ταμεία και το χρέος των ΝΠΔΔ ύψους περίπου 13 δις ευρώ.

Από τα 403 δις ευρώ του χρέους της Κεντρικής Κυβέρνησης το μεγαλύτερο μέρος (126 δις ευρώ ή 27,6% του χρέους) αποτελούν τα δάνεια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), η αποπληρωμή του οποίου επιμηκύνθηκε μέχρι το 2070 (Eurogroup 22/6/2018), μεταφέροντας έτσι το 37% (περίπου 47 δις ευρώ) της αποπληρωμής την περίοδο 2060-2070. Έτσι, με την επιμήκυνση αυτή το 36% των δανείων του EFSF θα καταβληθεί στην μέχρι το 2050, το 27% την δεκαετία 2050 – 2060, και το υπόλοιπο 37% την δεκαετία 2060-2070.

Επιπρόσθετα, το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό (21,7% του δημοσίου χρέους) αποτελούν τα ομόλογα του κουρέματος του PSI, ύψους 98,8 δις ευρώ, με αποπληρωμή κυρίως μέχρι το 2042. Επιπλέον, 13,1% του χρέους (59,5 δις ευρώ) αποτελούν τα δάνεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), η αποπληρωμή των οποίων αρχίζει το 2034 και λήγει το 2060 με μέση ετήσια υποχρέωση της τάξης των 2,2 δις ευρώ.

Οι κίνδυνοι για το ελληνικό χρέος

Μια χώρα σε παρακμή

Του Δημήτρη Αναστασίου 

1. Αγωνία για το Τέλος του Μήνα 

Τα ευρήματα της Ετήσιας Έρευνας ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ 2025 για τα εισοδήματα και τις δαπάνες των νοικοκυριών αποτυπώνουν μια συνθήκη γενικευμένης οικονομικής επισφάλειας που εκφράζεται στο ότι δεν "βγαίνει ο μήνας". 

Έξι στα δέκα νοικοκυριά δηλώνουν ότι το μηνιαίο τους εισόδημα δεν επαρκεί για ολόκληρο τον μήνα, ενώ κατά μέσο όρο καλύπτει μόλις τις πρώτες 18 ημέρες. Μόνο ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό, της τάξης του 5,9%, δηλώνει ότι «ζει άνετα» — στοιχείο που αποδομεί τη ρητορική περί ύπαρξης μιας ευρείας, σταθερής και ανθεκτικής μεσαίας τάξης απέναντι στην ακρίβεια. Αντίθετα, το 54% των νοικοκυριών αναγκάζεται να προχωρεί συστηματικά σε περικοπές προκειμένου να καλύψει τις απολύτως αναγκαίες δαπάνες, ενώ το 12,1% δηλώνει ότι τα εισοδήματά του δεν επαρκούν ούτε για την κάλυψη βασικών αναγκών. 

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το εύρημα ότι το 55,7% αδυνατεί να αντιμετωπίσει ένα έκτακτο αλλά αναγκαίο έξοδο ύψους 500 ευρώ (π.χ. ένα πρόστιμο τροχαίας). Το στοιχείο αυτό λειτουργεί ως σαφής δείκτης πραγματικής φτώχειας. Συνολικά, τα δεδομένα συγκλίνουν ότι υπάρχει μια βαθιά και διαρκή αναντιστοιχία μεταξύ μισθών, τιμών και βασικών αναγκών, με μεγάλη αγωνία για να βγει ο μήνας.

2. Από την Κατανάλωση στην Επιβίωση

Τα πρότυπα "κατανάλωσης" δείχνουν ότι τα 2/3 των νοικοκυριών δηλώνουν αυξημένες δαπάνες τόσο για τα είδη διατροφής (65,5%) όσο και για τους λογαριασμούς κατοικίας (65,2%), γεγονός που καταδεικνύει ότι οι αυξήσεις τιμών πλήττουν πρωτίστως ανελαστικές, απολύτως αναγκαίες δαπάνες.

Η μεγάλη κομπίνα με τους τόκους και η βόμβα του χρέους

05/11/2025

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΤΣΑΡΑΣ

ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΚΗΣ

Παράξενα πράγματα συμβαίνουν στο ταμείο του κράτους, αλλά και στους λογαριασμούς του. Για να καταλάβει κανείς τι παίζει ανάμεσα στους πίνακες με τα νούμερα και τους ορισμούς πρέπει να έχει προσλάβει ένα λογισταρά ολκής, ένα ειδικό στους δημοσιονομικούς ορισμούς, έναν άλλο εξειδικευμένο στους ευρωπαϊκούς ορισμούς των μεγεθών και να συμβουλεύεται το ChatGTP για να τσεκάρει τις ρωγμές και τα παράλογα. Διότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να ξέρουμε τι χρωστάμε και αν τα περίφημα πλεονάσματα όντως υπάρχουν…

Ας ξεκινήσουμε με το χρέος! Ποιο χρέος όμως; Διότι υπάρχει το χρέος του Δημοσίου (ή χρέος της Κεντρικής Διοίκησης ή χρέος του Κράτους) και το δημόσιο χρέος (ή χρέος Γενικής Κυβέρνησης) που δεν είναι ίδια και διαφέρουν πολύ. Ανάμεσα στους δύο ορισμούς, που θα διευκρινίσουμε στη συνέχεια, οι επίσημοι πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ μπερδεύουν τα νούμερα όπως θα δούμε.

Χρέος του Δημοσίου (ή χρέος της Κεντρικής Διοίκησης ή χρέος του Κράτους) είναι οι σωρευμένες οφειλές του Δημοσίου προς όλους ανεξαιρέτως τους δανειστές του. Οι οφειλές αυτές δημιουργούνται από ελλείμματα του προϋπολογισμού του Δημοσίου, τα οποία καλύπτονται με δανεισμό. Επισημαίνεται ότι στο Χρέος του Δημοσίου δεν περιλαμβάνονται σημαντικού ύψους ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του(π.χ. ληξιπρόθεσμες επιστροφές φόρων, ληξιπρόθεσμες καταπτώσεις εγγυήσεων). Δημόσιο (ή Κεντρική Διοίκηση ή Κράτος) είναι η Προεδρία της Δημοκρατίας, τα Υπουργεία και οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, καθώς και οι Ανεξάρτητες Αρχές που δεν έχουν νομική προσωπικότητα. Για λόγους στατιστικής ταξινόμησης, η Βουλή των Ελλήνων περιλαμβάνεται και αυτή στο Δημόσιο.

Η Ελλάδα πρώτη χειρότερη χώρα στον κόσμο για επιχειρηματική δραστηριότητα

Η εφημερίδα μας ανέδειξε στο φύλλο που κυκλοφόρησε στις 9 Οκτωβρίου το μέγεθος της ασυδοσίας που απολαμβάνουν η αισχροκερδής δραστηριότητα και το παρασιτικό κεφάλαιο, ιδίως στη χώρα μας, στο όνομα της “ελεύθερης αγοράς”. Όμως, αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι έχουν γίνει πιο εύκολες οι συνθήκες για παραγωγικές επενδύσεις. 

Με βάση την ετήσια έκθεση του TMF Group για την “πολυπλοκότητα του επιχειρείν”, (ΦΩΤΟ) με τίτλο Global Business Complexity Index 2025: Sink or Swim». («Παγκόσμιος Δείκτης Επιχειρηματικής Πολυπλοκότητας 2025:

 Βουλιάζουμε ή Κολυμπάμε.»), η Ελλάδα είναι το 2025 και το 2024 η χειρότερη χώρα στον κόσμο. Ήταν 6η χειρότερη του 2022, έπεσε στη 2η θέση το 2023 και “κατέκτησε” την “πρωτιά” το 2024. Στη ΦΩΤΟ ο πίνακας.

O πίνακας του TMF GROUP που δημοσιεύει το “Λίμπεραλ” και έχει ευρύτατα κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο.

Όπως αναλύεται στην ιστοσελίδα “Liberal” , o Παγκόσμιος Δείκτης Επιχειρηματικής Πολυπλοκότητας (GBCI) διαμορφώνεται με βάση την πολυπλοκότητα των διαδικασιών για την ίδρυση, λειτουργία και ανάπτυξη μιας επιχείρησης σε 79 διαφορετικές χώρες του κόσμου.Βασίζεται σε 292 δείκτες με βάση την πολυπλοκότητα του επιχειρηματικού περιβάλλοντος στις χώρες αυτές με κριτήρια τη νομοθεσία, την κανονιστική συμμόρφωση, τις λογιστικές διαδικασίες, τα φορολογικά καθεστώτα, τους κανόνες διαχείρισης των ανθρωπίνων πόρων και τις διαδικασίες μισθοδοσίας.

Ανισότητα και προκλητικότητα

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

Ακρίβεια δεν είναι μόνο η αύξηση των τιμών αλλά,κατά κάποιο τρόπο, η σχέση μισθού και αγοραστικής δύναμης. Άλλο να αγοράζεις ένα ακριβό προϊόν όταν οι αποδοχές σου είναι 800 ή 900 ευρώ και άλλο όταν είναι 3.000 ή 4.000. Παρ’ όλο που το προϊόν παραμένει ακριβό και στις δύο περιπτώσεις, στην μεν πρώτη προσπαθείς να επιβιώσεις, ενώ στην δεύτερη καλοπερνάς!

Η κατάσταση περιγράφεται ανάγλυφα στο παρακάτω σημείωμα από τον «Δρόμο της αριστεράς» στις 20-9-25:

• «Ο μέσος μεικτός μισθός, σύμφωνα με τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ ήταν 1.176 ευρώ (για 14 μισθούς) τον Φεβρουάριο 2025. Αν κάνομε αναγωγή τους 14 μισθούς σε 12 και αφαιρεθούν οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και ο φόρος εισοδήματος τότε ο μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός είναι 942 ευρώ.

• Η μέση μεικτή σύνταξη με τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ τον Ιούλιο 2025 ήταν 1.014 ευρώ μετά την αφαίρεση της εισφοράς υπέρ υγείας, της εισφοράς αλληλεγγύης (επί του συνολικού ποσού των καταβαλλόμενων συντάξεων) και την αφαίρεση του φόρου εισοδήματος το μέσο μηνιαίο ποσό που λαμβάνει ο συνταξιούχος καθαρά είναι επίσης 942 ευρώ.

Φτωχοποίηση για τους πολλούς, προκλητικός πλουτισμός για τους λίγους

Από δρόμος
- 23 Σεπτεμβρίου, 2025

Ηεικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση μετά τη ΔΕΘ, με τη στήριξη των ΜΜΕ έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την καθημερινότητα της πλειοψηφίας. Οι αναλύσεις για «παροχές» και «ενίσχυση» των συνταξιούχων ή της μέσης οικογένειας δεν πείθουν, αφού η πραγματικότητα διαψεύδει κάθε κυβερνητικό αφήγημα. Με εισόδημα γύρω στα 950 ευρώ καθαρά, όταν οι τιμές τρέχουν με ρυθμούς πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, τα ενοίκια καλπάζουν, η ιδιωτική δαπάνη για υγεία έχει εκτιναχθεί στο 39% (έναντι 14,3% στην Ε.Ε.) και το 50% του πληθυσμού δεν μπορεί να πάει ούτε λίγες μέρες διακοπές, το αφήγημα της «ανάπτυξης για όλους» μοιάζει με κακόγουστο αστείο.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα μειώθηκε κατά 1,9% το α΄ τρίμηνο του 2025 σε σχέση με πέρυσι, ενώ η Eurostat καταγράφει 1,5 εκατ. Έλληνες σε συνθήκες σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης. Η Ελλάδα παραμένει σταθερά στον πάτο της Ε.Ε., δίπλα σε Βουλγαρία και Ρουμανία.

Την ίδια στιγμή όμως, κάποιοι βγαίνουν πολλαπλά κερδισμένοι. Οι εισηγμένες επιχειρήσεις σημείωσαν ρεκόρ κερδοφορίας το 2024 (11,5 δισ. ευρώ καθαρά κέρδη) και συνέχισαν ανοδικά το 2025. Το μερίδιο των μισθών στο ΑΕΠ μειώθηκε από 36,8% το 2019 σε 35% το 2024, ενώ το μερίδιο των κερδών αυξήθηκε από 48,3% σε 50,2%. Οι αποφάσεις της κυβέρνησης –μειώσεις φόρων σε επιχειρήσεις και μερίσματα, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, διατήρηση υψηλών έμμεσων φόρων, επιδοτήσεις και απευθείας αναθέσεις– λειτουργούν με μαθηματική ακρίβεια προς όφελος των λίγων.

Νίκος Στραβελάκης: Θέλουν να μας πάνε σε μια ολιγαρχική δημοκρατία

«Ο κ. Μητσοτάκης δεν κατάφερε με όσα ανακοίνωσε στη ΔΕΘ, να ανατρέψει το πολιτικό κλίμα υπέρ του κι αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων», λέει στο militaire channel ο κ. Νίκος Στραβελάκης διδάσκων καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ. Αντιθέτως οι δημοσκοπήσεις δείχνουν κατά τον κ. Στραβελάκη ότι στις επόμενες εκλογές «ο κόσμος θα πάει να ψηφίσει».

Στο θέμα της οικονομίας όμως, υπάρχει ένα ζήτημα για όλο το πολιτικό σύστημα. Ποια πολιτική δύναμη προτείνει ένα διαφορετικό μοντέλο για την ελληνική οικονομία; 

Γιατί όλοι στρέφονται γύρω από την ίδια πολιτική συνταγή;

 
«Επιχειρείται η οριζοντιοποίηση της πολιτικής και να μπει στο περιθώριο ένα μεγάλο μέρος πολιτών. Είναι αυτοί για τους οποίους δεν μιλά κανείς, όπως δεν μίλησε και ο κ.Μητσοτάκης. Ποιος μιλά για τους μισθωτούς. Επιχειρείται η επιβολή μιας ολιγαρχικής δημοκρατίας», λέει ο κ. Στραβελάκης.

Ποιος μπορεί να σταματήσει αυτή την πορεία; 

Η ΠΑΤΑΓΩΔΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ “ΣΩΤΗΡΩΝ”

Του Νίκου Καραμπάση 

Δεκατρία χρόνια, τρεις “σωτήρες” και ένα έθνος που αιμορραγεί.

Από τον Μητσοτάκη στον Καμμένο και τον Τσίπρα — με το ίδιο γερμανόφιλο παρασκήνιο, τις ίδιες πασοκογενείς «ταξιαρχίες» και τους ίδιους «καραμανλικούς» που πούλησαν το όνομα,την ψυχή, την περιουσία της πατρίδας και έναν λαό, για ένα υπουργικό γραφείο.

Η εφημερίδα “Δημοκρατία” αποκαλύπτει: Χρωστάμε περισσότερα απ’ ό,τι το 2010.

Δεκαέξι χρόνια μετά το πρώτο Μνημόνιο, επτά χρόνια μετά την (δήθεν) “έξοδο” από τα γερμανογαλλικά προγράμματα πλιάτσικου, το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί — όχι σε ποσοστό, αλλά σε μέγεθος.

Τριακόσια εξήντα δύο δισεκατομμύρια ευρώ.

 Περισσότερα κατά τριάντα τρία δισεκατομμύρια από τότε που ξεκίνησε η ελληνική τραγωδία.

ΜΜΕ & Υπουργείο Ανάπτυξης… μας ταϊζουν παραμύθι.

Του Δημήτρη Σαββίδη 

📊 Τα στοιχεία της Eurostat για τον Ιούλιο 2025 είναι σοκαριστικά. Η Ελλάδα όσο και αν μας κοροϊδεύουν τα πληρωμένα μέσα και οι ανίκανοι υπουργοί, είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην ακρίβεια, με αυξήσεις τιμών πολλαπλάσιες της ΕΕ.

Κι όμως: ΜΜΕ & Υπουργείο Ανάπτυξης… μας ταϊζουν παραμύθι.

🔥 Δείτε τα νούμερα:

🔌 Ρεύμα: 🇬🇷 +18,9% ⬆️ | 🇪🇺 +2,1% ➡️

Στην Ελλάδα οι λογαριασμοί αυξήθηκαν +18,9%.

Στην ΕΕ μόλις +2,1%.

👉 Δηλαδή ο Έλληνας πληρώνει 9 φορές μεγαλύτερη αύξηση στο ρεύμα από τον μέσο Ευρωπαίο.

🏠 Ενοίκια: 🇬🇷 +11,3% ⬆️ | 🇪🇺 +3,1% ➡️

👉 1η θέση στην ΕΕ. Εδώ η διαφορά είναι 3,5 φορές πάνω. Το ενοίκιο που πιέζει κάθε νοικοκυριό, έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

💡 Έξοδα Στέγασης (φως-νερό-τηλέφωνο): 🇬🇷 +8,1% | 🇪🇺 +2,6%

👉 Ο λογαριασμός του σπιτιού στην Ελλάδα ακρίβυνε 3 φορές πιο πολύ από τον μέσο όρο της Ευρώπης.

👗 Ρούχα:

Ανδρικά: 🇬🇷 +13,1% | 🇪🇺 +0,2%

Γυναικεία: 🇬🇷 +12% | 🇪🇺 +0,2%

👉 Εδώ η διαφορά είναι χαώδης: 60 φορές μεγαλύτερη αύξηση.

🍎 Φρούτα: 🇬🇷 +19,2% | 🇪🇺 +9,5%

👉 Διπλάσια αύξηση στις τιμές, σε μια χώρα που παράγει τα δικά της φρούτα.

👟 Παπούτσια: 🇬🇷 +5,2% | 🇪🇺 +1,1%

👉 5 φορές πάνω!

🐟 Ψάρια: 🇬🇷 +7% | 🇪🇺 +3,5%

👉 2η θέση στην Ευρώπη – διπλάσιες αυξήσεις! Η αύξηση είναι διπλάσια, κι ας είμαστε χώρα-παραγωγός.

✈️ Αεροπορικά εισιτήρια: 🇬🇷 +5,1% | 🇪🇺 +1,1%

👉 5πλάσια αύξηση!Το ταξίδι στο εξωτερικό, κάτι απλό για πολίτες άλλων ευρωπαϊκών κρατών, στην Ελλάδα έχει γινει όνειρο.

🍷 Κρασί: 🇬🇷 +3,3% | 🇪🇺 +0,7%

👉 5πλάσια αύξηση!

45.000 Λιγότερα Πρωτάκια στο σχολείο μέσα σε 15 χρόνια

45.000 Λιγότερα Πρωτάκια στο σχολείο μέσα σε 15 χρόνια

Είναι και αυτά αποτέλεσμα  Μνημονίων 

Από Ευθυμίου Χριστόδουλο

Το σχολικό έτος 2025-2026 θα βρει τα ελληνικά σχολεία με 45.000 λιγότερα παιδιά στην Α΄ Δημοτικού. 

Δεν πρόκειται για ένα απλό στατιστικό στοιχείο.

Είναι η πιο σκληρή απόδειξη ότι οι μνημονιακές πολιτικές και η διαρκής λιτότητα οδηγούν τη χώρα σε δημογραφικό αφανισμό.

Μια δεκαετία φτωχοποίησης

Μισθοί και συντάξεις περικόπηκαν έως και 40%.

Η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια έγιναν καθεστώς.

Ένα στα τρία νοικοκυριά βρίσκεται κάτω από τον μέσο όρο φτώχειας.

Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία εγκλωβισμένη στον φόβο, χωρίς σιγουριά και χωρίς προοπτική.

Μετανάστευση: Πάνω από 400.000 νέοι και μορφωμένοι έφυγαν στο εξωτερικό.

Υπογεννητικότητα: Τα ζευγάρια που έμειναν αναβάλλουν ή ακυρώνουν τη δημιουργία οικογένειας, λόγω χαμηλών μισθών, ακρίβειας και έλλειψης στήριξης.

Σχολεία και υγεία σε κατάρρευση

Το κενό των παιδιών οδηγεί σε κλείσιμο σχολείων, ιδιαίτερα στην επαρχία. 

Το ΕΣΥ παραμένει αποδεκατισμένο, χωρίς μαιευτήρια και παιδιατρικές δομές σε πολλές περιοχές.

 Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος εγκατάλειψης και ερήμωσης.

Η απογοητευτική Διακήρυξη των «91»

Του Νίκου Ιγγλέση

14/07/2025 

Την περασμένη Πέμπτη (10-7-25) παρουσιάστηκε, σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, μια νέα Διακήρυξη με τον τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως επανεκκίνηση με όραμα και σχέδιο». Τη Διακήρυξη υπογράφουν 91 ενεργοί πολίτες, όπως αυτοαποκαλούνται. Παρ’ όλο που ανάμεσα σ’ αυτούς υπάρχουν, απ’ όσους γνωρίζουμε, αρκετοί αξιόλογοι διανοητές με δημόσιο λόγο τα τελευταία χρόνια, το αποτέλεσμα είναι κάτι περισσότερο από απογοητευτικό.

Μετά δεκαπέντε χρόνια από την από την ιστορική καμπή του 2010 με την επιβολή των μνημονίων και την πολιτικοοικονομική επιτροπεία της χώρας, δυστυχώς δεν έχουν αντιληφθεί ή δε θέλουν να αντιληφθούν την ουσία του ελληνικού προβλήματος. Θεωρούν ότι όλα θα διορθωθούν αρκεί αν αντικατασταθεί ο σημερινός πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του από κάποιους πατριώτες. Θεωρούν ότι δεν απαιτούνται ρήξεις, συγκρούσεις και ριζική αλλαγή της εθνικής στρατηγικής. Μάλλον θεωρούν ότι είναι αρκετή μια καλύτερη διαχείριση. Μάλλον δεν αντιλαμβάνονται ότι άλλοι ισχυροί δρώντες, έχοντας τα κατάλληλα όπλα, δε θα επιτρέψουν ούτε αυτήν την καλύτερη διαχείριση, αν θίγει τα δικά τους συμφέροντα.

Η Διακήρυξη περιέχει δύο ενότητες.

 Η πρώτη, «Διαπιστώσεις», καταγράφει, ορισμένες μόνο πλευρές – που αποτελούν κοινό τόπο – της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας, αλλά, δεν αναφέρεται καθόλου στις αιτίες της κακοδαιμονίας. 

Η δεύτερη, «Τι ζητά η ελληνική κοινωνία», αποτελεί ένα ευχολόγιο θετικών αλλαγών, αλλά, χωρίς να λέει πώς αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσα στις σημερινές συνθήκες πλήρους εξάρτησης της χώρας από τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμιοποίησης.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΡΙΝΑΙ sauccess story - Greekonomics

Στο σημερινό βίντεο μιλάμε για τους μισθούς, το στεγαστικό πρόβλημα, την φτώχεια, τον πληθωρισμό, και παρουσιάζουμε για πρώτη φορά την πλήρη κατανομή του εισοδήματος στην Ελλάδα και το πώς την έχουν επηρεάσει η παρούσα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Επιπλέον, λεπτομερή παρουσίαση της έρευνάς μας μπορείς να βρεις και στο ελληνικό YouTube, αφού το πρώτο μέρος της αποτέλεσε την βασική αναφορά στην ομιλία μου στο Συνέδριο Περιφερειακής Ανάπτυξης τον Μάιο στην Πάτρα, και επιπλέον το δεύτερο και τρίτο μέρος αυτής παρουσιάστηκαν στα δύο πρόσφατα βίντεο του Greekonomics.

6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Και επειδή (όπως ήταν αναμενόμενο) οι σφουγγοκωλάριοι του Κούλη και έμμισθα τρολς της Ομάδας Αλητείας, αμφισβητούν τα "επιτεύγματα" της εξαετίας Μητσοτάκη, ιδού - αναλυτικά - τα στοιχεία που συγκρίθηκαν με την αναφορά (εκ νέου) όλων των πηγών.

Το νομοσχέδιο μνημόνιο

Η συστημική κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει τα καρτέλ που είναι υπεύθυνα για την ακρίβεια, αφού η ίδια διαπλεκόμενη τα στηρίζει – ενώ μαζί με την επίσης συστημική αξιωματική αντιπολίτευση, έχουν χρέη περί το 1 δις € και άρα μπορούν να εκβιάζονται, ειδικά από τις τράπεζες. 

Επομένως, αδυνατεί να δημιουργήσει συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού και ένα θετικό επιχειρηματικό περιβάλλον – για τη διενέργεια παραγωγικών επενδύσεων που θα οδηγούσαν στη μείωση των τιμών και στην αύξηση των μισθών, οπότε στην πτώση της ακρίβειας και στον ισοσκελισμό των ισοζυγίων.

Εισήγηση

Θα ξεκινήσουμε από το πώς πηγαίνει η οικονομία μας, ο ρυθμός ανάπτυξης της οποίας οφείλεται ξεκάθαρα στην αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης – δυστυχώς με αρνητικές τις παραγωγικές επενδύσεις και με υψηλό εμπορικό έλλειμμα.

Ακόμη χειρότερα, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μας επιδεινώθηκε στα -6,6 δις το πρώτο τετράμηνο, συγκριτικά με το αντίστοιχο του 2024 – ενώ το συνολικό τρεχουσών συναλλαγών και κεφαλαίων, στα -6,2 δις.

Πρόκειται για εξελίξεις που θυμίζουν την εποχή 2006/10, όπου όμως τα μέτρα τύπου μνημονίων, όπως η ονομαστική μείωση των μισθών, είναι πια αδύνατα – αφού η Ελλάδα είναι πια στην τελευταία θέση της ΕΕ, όσον αφορά τα πραγματικά, εντελώς εξευτελιστικά ωρομίσθια.

Συνεχίζοντας, το πώς πηγαίνει η οικονομία μας εξαρτάται βέβαια από την οπτική γωνία των εκάστοτε συντελεστών της – όπου έχουμε τα εξής:

(α) Όσον αφορά τις μεγάλες επιχειρήσεις, πολύ καλά – αφού αυτές λυμαίνονται τα χρήματα του ταμείου ανασυγκρότησης, των ΕΣΠΑ και σύντομα των εξοπλιστικών.

Είναι σε θέση δε να αυξάνουν τις τιμές πώλησης τους, τουλάχιστον ανάλογα με τον πληθωρισμό – λόγω της δεσπόζουσας θέσης τους στην οικονομία και της λειτουργίας τους ως καρτέλ.

(β) Όσον αφορά το κράτος, εν μέρει καλά.

Ειδικότερα, καλά αφού τα δημόσια έσοδα αυξάνονται από την υπερφορολόγηση – μεταξύ άλλων με τη διατήρηση των ίδιων συντελεστών στις αυξημένες τιμές