ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ « ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ» ΛΟΥΛΑ ΝΤΑ ΣΙΛΒΑ

Νίκος Σίμος 

Ο νυν πρόεδρος της Βραζιλίας  Λούλα ντα Σίλβα  επανεξελέγη για τέταρτη θητεία.

Σύμφωνα με το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο της χώρας, μετά την καταμέτρηση άνω του 99,67% των ψήφων, έλαβε το 51,76% των ψήφων, ενώ ο αντίπαλός του, γερουσιαστής Φλάβιο Μπολσονάρο, έλαβε το 48,24%.

Η νέα θητεία του Λούλα θα ξεκινήσει στις 5 Ιανουαρίου 2027.

Το καταπληκτικό είναι ότι είναι η πρώτη φορά στη Βραζιλία που ένας υποψήφιος που έχασε στον πρώτο γύρο κερδίζει τον δεύτερο γύρο

 Να σημειωθεί ότι και οι δύο «μονομάχοι»  της εκλογικής αναμέτρησης  συναίνεσαν  στην  παράταση της εκλογικής διαδικασίας λόγω των κακών καιρικών συνθηκών 

Παρόλα αυτά  ο συντηρητικός Μπολσονάρο δεν κατάφερε να κερδίσει τον  δεύτερο γύρο αυτής της εκλογικής αναμέτρησης και τώρα σπεύδει να δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζει το εκλογικό αποτέλεσμα, επιχειρώντας να δημιουργήσει κλίμα  κοινωνικών  αναταραχών στην μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής 

Μου είναι απολύτως κατανοητό γιατί η woke «αριστερά»  πανηγυρίζει για τον Λούλα 

Μου είναι απολύτως κατανοητό γιατί ο υιός Σόρος έσπευσε να πανηγυρίσει την εκλογή Λούλα Ντα Σίλβα 

Μου είναι απολύτως κατανοητό γιατί ο Λούλα έχει ελάχιστη σχέση με την ουσία και τις αρχές της Αριστεράς και του Σοσιαλισμού 

Είναι το τυπικό δείγμα των «ηγετών»   της «σύγχρονης δυστοπικής σοσιαλδημοκρατίας» ...αυτό είναι!

Ο Λούλα Πρόεδρος της Βραζιλίας! Τελείωσε με51,8%!!!!!

Lula: 51,5–51,7% των έγκυρων ψήφων (π.χ. ~61 εκατ. ψήφοι σε υψηλό ποσοστό καταμέτρησης).

Flávio Bolsonaro:  48,3–48,5%.

Με πάνω από 96% των τμημάτων καταμετρημένα, η διαφορά σταθεροποιήθηκε υπέρ του Lula. Το ινστιτούτο Datafolha προέβλεψε νίκη του, και μέσα ενημέρωσης (Bloomberg κ.ά.) τον παρουσίασαν ως νικητή. Η καταμέτρηση συνεχιζόταν μέχρι αργά το βράδυ της Κυριακής/ξηρώματα της Δευτέρας, με τελική επίσημη επιβεβαίωση εντός ημερών.

☎️ * Στό Μεταξύ Σήμερα Κρίσιμες εκλογές στήν Βραζιλία,.!!! * ☎️  -                                                                                                                    --Κυκλοθυμικός.:Στο τελευταίο ντιμπέιτ που έγινε στην Βραζιλία ανάμεσα στον γιο του καταδικασμένου φασίστα του Μπολσονάρο και του Λούλα, ο φασίστας κορόιδεψε τον Λούλα γιατί έχει 9 δάκτυλα.  

Συγκεκριμένα είπε ότι ο Λούλα δίνει χρήματα στο λαό με το ένα χέρι και τα παίρνει πίσω με τα 9 του δάκτυλα. 

Πράγματι, ο Λούλα έχει χάσει το ένα του δάκτυλο σε εργατικό ατύχημα. Ήταν μόλις 17 ετών, δούλευε από τα 12. Και δεν έκανε κάτι απλό. Σε μεταλλουργείο, νυχτερινή βάρδια. Στην δεκαετία του 60, σε άθλιες συνθήκες. Το ατύχημα συνέβη λόγω της εξάντλησης του συναδέλφου του που πατούσε την πρέσα, που αποκοιμήθηκε λόγω των απάνθρωπων ωραρίων. 

Γράμμα από την Βραζιλία

 

 

 

Μπέλο Οριζοντε, Δευτέρα 17.06.2013

Αγαπητέ φίλε,

ναι μιλάω σε εσένα που ακους Βραζιλία και σκέφτεσαι παραλίες, τακουνάκια, ανάποδα ψαλίδια, υπερμεγέθεις κώλους και ατελείωτα πάρτι. Συγγνώμη που σου χαλάω το όνειρο, αλλά το πάρτι τελείωσε. Η μάλλον έχει τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια αλλά δεν σου το είπανε. Εδώ εξάγουμε, αλλά δεν πίνουμε καφέ, δεν χορεύουμε σάμπα εκτός των ορίων του Ρίο ντε Ζανέιρο ή μάλλον χορεύουμε σπάνια έτσι κι αλλιώς. Μέχρι και στην μπάλα εξάγουμε πλέον αμυντικά χαφ και στόπερ. Τα στερεότυπα μας τελείωσαν όπως και η υπομονή.

Τελείωσε η υπομονή. Την τελευταία εβδομάδα πήραμε τους δρόμους. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν για την αύξηση 7 λεπτών του ευρώ στις συγκοινωνίες αλλά πλέον διαμαρτυρόμαστε για όλη τη σαπίλα πίσω από αυτό. Το πρόβλημα δεν είναι τα επτά λεπτά αλλά τα βασικά δικαιώματα. Η στρατονομία, κατάλοιπο της δικτατορίας, μοιράζει αφειδώς λαστιχένιες σφαίρες και ληγμένα δακρυγόνα. Αλλά είναι πλέον αργά. Ο κόσμος επιτέλους ξύπνησε και ζητά επίπεδο ζωής ανάλογο με την θέση της χώρας στο οικονομικό χάρτη. Βαρέθηκε να βλέπει τους λίγους να γεμίζουν τις τσέπες και να επανεκλέγονται εδώ και δεκαετίες. Βαρέθηκε ο φτωχός αλλά, επιτέλους βαρέθηκε και ο πλούσιος, και θα στο εξηγήσω.

Τα κοινωνικά αίτια της εξέγερσης στη Βραζιλία

by admin

Το 2011 είχε δημοσιευτεί στο νέο Λόγιο Ερμή το κείμενο του Πέρρυ Άντερσον για τις κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις στη Βραζιλία. Η ανάγνωσή του βοηθά να καταλάβουμε ποια είναι τα κοινωνικά στρώματα που εξεγείρονται στη Βραζιλία και για ποιους λόγους. Ακόμα περιγράφει τη διαδρομή της Βραζιλίας την τελευταία δεκαετία, χρονικό διάστημα που εξελιχθηκε σε περιφερειακή υπερδύμανη. Α-Ρ

του Πέρυ Άντερσον* από το νέο Λόγιο Ερμή τ.2

Αντίθετα με ένα πολύ γνωστό εγγλέζικο ρητό, στωικό αν όχι αυτo-αναιρούμενο, δεν καταλήγουν όλες οι πολιτικές καριέρες στην αποτυχία. Στην μεταπολεμική Ευρώπη, αρκεί να θυμηθούμε τον Αντενάουερ ή τον Ντε Γκασπέρι, ή ίσως, πιο εμφατικά, τον Φράνκο. Αλλά είναι αλήθεια πως είναι σπάνιο, υπό δημοκρατικές συνθήκες, να είναι κανείς πιο δημοφιλής στο τέλος, παρά στην αρχή της διακυβέρνησής του. Ακόμα πιο σπάνιο –σχεδόν ανήκουστο– είναι αυτή η δημοφιλία να αντικατοπτρίζει, όχι την ηπιότητα ή τη μετριοπάθεια, αλλά τη ριζοσπαστικοποίηση κατά τη διακυβέρνηση. Σήμερα, μόνο ένας ηγέτης στον κόσμο μπορεί να ισχυριστεί ότι πέτυχε αυτό το επίτευγμα: ο πρώην εργάτης ο οποίος εγκατέλειψε τον Ιανουάριο του 2011 την προεδρία της Βραζιλίας, απολαμβάνοντας την αποδοχή του 80% των πολιτών της. Όπως και να το δει κανείς, ο Λούιζ Ιγκνάσιο ντα Σίλβα είναι ο πιο επιτυχημένος πολιτικός της εποχής του.
Η επιτυχία του οφείλεται κατά πολύ σ’ ένα σύνολο εξαιρετικών χαρισμάτων, ένα μείγμα αυθόρμητης κοινωνικής ευαισθησίας και ψυχρού πολιτικού υπολογισμού, ή –όπως είπε η διάδοχός του, Ντίλμα Ρούσεφ (Dilma Rousseff)– έναν συνδυασμό οξυδερκών εκτιμήσεων και συναισθηματικής νοημοσύνης, για να μη μιλήσουμε για το πηγαίο χιούμορ  και την προσωπική του γοητεία. Αλλά οφείλεται επίσης, τουλάχιστον στην αρχή, και σ’ ένα δυναμικό κοινωνικό κίνημα. Η άνοδος του Λούλα, από τη θέση του εργάτη, στην κορυφή της ηγεσίας της χώρας του, δεν υπήρξε ένας προσωπικός θρίαμβος: αυτό που την κατέστησε εφικτή ήταν η πιο αξιοσημείωτη συνδικαλιστική κινητοποίηση του τελευταίου τρίτου του 20ού αιώνα, η οποία και δημιούργησε το πρώτο –και ακόμα, μοναδικό– σύγχρονο πολιτικό κόμμα της Βραζιλίας, το οποίο απετέλεσε και το όχημα της ανόδου του. Ο συνδυασμός μιας χαρισματικής προσωπικότητας και μιας πανεθνικής, μαζικής οργάνωσης απετέλεσε ένα υπερπολύτιμο κεφάλαιο.
Οικονομική ορθοδοξία και διαφθορά