Μια κουλτούρα αλλαγής

Vincenzo Costa - 2 Νοεμβρίου 2026

Πηγή: Βιντσέντσο Κόστα

Πιστεύω ότι τα κοινωνικά θεμέλια υπάρχουν για να ξεκινήσουν την οικοδόμηση μιας εναλλακτικής λύσης στον νεοφιλελευθερισμό, τόσο της αριστεράς όσο και της δεξιάς.
Αλλά μια εναλλακτική λύση πρέπει να είναι αξιόπιστη, να διαθέτει πλεόνασμα ορθολογικότητας και να προσφέρει ένα βιώσιμο, όχι ευσεβές, σχέδιο.
Οι εργάτες του δέκατου ένατου αιώνα απαιτούσαν μείωση των ωρών εργασίας, όχι το τέλος του καπιταλισμού. Ήταν επαναστατικό. Έτσι ωριμάζει μια συλλογική συνείδηση, η οποία δεν αποτελεί θαύμα, αλλά μια διαδικασία οικοδόμησης. Αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου.

Η συλλογική συνείδηση δεν είναι κάτι δεδομένο ούτε προηγείται του αγώνα, αλλά συγκροτείται μέσα στον κοινωνικό αγώνα για τα δικαιώματα.
Η εναλλακτική λύση δεν μπορεί να ξεκινήσει με αφηρημένες ιδέες. Πρέπει να ξεκινήσει με την καθημερινή ζωή. Να εντοπίσει τα σημεία όπου πονά η κοινωνία.
Ο επαναστάτης περιφρονεί τις ιδέες: στέκεται με τους ανθρώπους, που είναι σαν όλους μας: γεμάτοι ατέλειες και περιορισμούς.

Η πολιτική είναι σαν την Τορά: δεν είναι χρήσιμη στους αγγέλους· και αν ήμασταν άγγελοι, δεν θα είχαμε ανάγκη από πολιτική.

Η εναλλακτική λύση οικοδομείται χωρίς να ζητάμε διαρκώς να αναγόμαστε στα θεμελιώδη, στην ΕΕ, το ενιαίο νόμισμα, την κεντρική ηγεσία της SPECTRE (φανταστική μυστική εγκληματική οργάνωση του κόσμου του James Bond).
Παραμένουμε στο δρόμο, ακολουθώντας τον ρυθμό που μπορεί να πάρει μια κοινότητα, χωρίς να βιαζόμαστε.
Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να χτίσουμε ένα συλλογικό «εμείς», μια συλλογική σκοπιμότητα.
Ο διανοουμενισμός είναι άχρηστος. Οι δογματισμοί είναι επιζήμιοι. Θερμαίνουν πρόσκαιρα τις καρδιές, αλλά δεν χτίζουν ένα μέλλον ούτε ανοίγουν ένα βιώσιμο μονοπάτι. Κλείνουν τον ορίζοντα. Χτίζουν αιρέσεις, αλλά όχι ένα συλλογικό «εμείς».
Ορθολογισμός και μια αίσθηση του ρυθμού του βήματος που μπορεί να ακολουθηθεί, αποκλείοντας τους προβληματικούς, τους εμμονικούς, τους παρανοϊκούς - αυτό είναι που χρειαζόμαστε.
Οι θεωρίες συνωμοσίας πρέπει να εξαφανιστούν, επειδή οι θεωρίες συνωμοσίας αντικαθιστούν την ανάλυση της πραγματικότητας. Είναι μια παιδική οπισθοδρόμηση στη μαγική σκέψη.

Η επαναστατική πολιτική είναι η τέχνη της χρήσης του χρόνου. Ένας χρόνος φτιαγμένος από ευκαιρίες, κρίσιμες συναντήσεις, επιταχύνσεις, επιβραδύνσεις και παλινδρομήσεις.
Ο καπετάνιος ενός πλοίου σε μια καταιγίδα δεν βοηθάται από το εγχειρίδιο των Μικρών Μαρμότων (των προσκόπων της Disney): χρειάζεται ένα κοφτερό μάτι, επιδεξιότητα, ευελιξία, ετοιμότητα απέναντι στις εξελίξεις και δεκτικότητα στα γεγονότα.
Είναι περπατώντας που χαράζεται ένα μονοπάτι, όχι χαράσσοντάς το σε έναν χάρτη.

ΠΗΓΗ:https://amethystosbooks.blogspot.com/search?updated-max=2026-11-03T11:44:00%2B02:00
Una cultura del cambiamento
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com