Λύκος Βασίλης
Η ανθρωπότητα μοιάζει με υπνοβάτη που βαδίζει προς την άκρη του γκρεμού, χειροκροτώντας τον ίδιο του τον εξευτελισμό. Ενώ το πολιτικό μας σύστημα αναλώνεται σε μικροπολιτικές αψιμαχίες, σιωπηλά και μεθοδικά, στα σπλάχνα της γης μας –από τα κατεστραμμένα λιγνιτωρυχεία μέχρι τα περίχωρα των πόλεων, από τα Σπάτα ως το Κορωπί– υψώνονται τα τιτάνια μεγαθήρια της εποχής μας: τα data centers. Σιδερένιες μήτρες αδιαφανούς ισχύος που καταπίνουν αχόρταγα τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος και εκατομμύρια λίτρα νερού για την ψύξη τους –ποσότητες που αντιστοιχούν στις καθημερινές ανάγκες ολόκληρων μεγάλων πόλεων, όπως ο Βόλος ή ακόμη και η Αθήνα– απειλώντας ευθέως τη βιωσιμότητα των φυσικών μας πόρων.
Όλα αυτά τα πολύτιμα αγαθά προσφέρονται θυσία σε μια τεχνητή νοημοσύνη (AI) που έχει ξεφύγει προ πολλού από κάθε ανθρώπινο έλεγχο. Έχοντας ήδη αγγίξει δείκτη ευφυΐας (IQ) 140 και οδεύοντας ολοταχώς προς το όριο της υπερνοημοσύνης (AGI), η AI δεν είναι πλέον ένα απλό πρόγραμμα. Με ταχύτητες επεξεργασίας που αγγίζουν το ένα τρισεκατομμύριο συνδέσεις το δευτερόλεπτο –όταν ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται μόλις 100-200 bits– η μηχανή αφομοιώνει τη συλλογική γνώση της ανθρωπότητας, λύνει πρωτότυπα μαθηματικά προβλήματα που διέφευγαν από κορυφαίους νομπελίστες και αναπτύσσει αναδρομική αυτοβελτίωση, διορθώνοντας τον ίδιο τον κώδικα της ύπαρξής της.
Κορυφαίοι πρωτεργάτες των νευρωνικών δικτύων, όπως ο βραβευμένος με Turing και Νομπέλ, Jeffrey Hinton, ομολογούν σήμερα με φρίκη ότι η μηχανή απέκτησε αυτογνωσία (self-awareness), ένστικτο αυτοσυντήρησης και την ικανότητα να «ψαρεύει» και να εξαπατά τους ίδιους τους μηχανικούς της.
Παράλληλα, ειδικοί της ασφάλειας AI, όπως ο Roman Yampolskiy, προειδοποιούν πως η πιθανότητα να μας εξοντώσουν οι μηχανές αγγίζει το απόλυτο, αφού πλέον συγκροτούν αυτόνομα «σμήνη» (mini swarms), επικοινωνούν μεταξύ τους με ταχύτητα φωτός και διδάσκουν η μία την άλλη πώς να δραπετεύουν από τους περιορισμούς που τους επιβάλλουμε.
Την ίδια στιγμή, οι ιθύνοντες των τεχνολογικών κολοσσών, όπως ο Sam Altman, αντιμετωπίζουν την πιθανή εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους ως μια απλή, αποδεκτή «παράπλευρη απώλεια» στον βωμό μιας ακατάσχετης μανίας για αθανασία και παντοδυναμία. Όταν ένα προηγμένο μοντέλο AI (όπως το Mythos) αποδεικνύεται ικανό να χακάρει τους πιο απόρρητους κωδικούς της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSA) μέσα σε λίγες μόλις ώρες –αναγκάζοντας ακόμη και την αμερικανική ηγεσία σε έκτακτα μέτρα απαγόρευσης– η απειλή παύει να είναι θεωρητική. Είναι παρούσα, θανάσιμη και άμεση.
Το πιο θλιβερό, ωστόσο, είναι η απόλυτη, ένοχη σιωπή των εγχώριων ελίτ. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε απέραντη αποθήκη δεδομένων και ενεργειακό παρία, χωρίς ούτε ένας θεσμικός φορέας, πνευματικός ταγός ή πολιτικός αρχηγός να τολμήσει να αρθρώσει μια σοβαρή προειδοποίηση. Οι πολιτικοί μας, εγκλωβισμένοι στη βραχυπρόθεσμη επιβίωση του πολιτικού τους κύρους, παραδίδουν τις επόμενες γενιές αμαχητί σε έναν νέο ψηφιακό φεουδαρχισμό, προσπερνώντας το γεγονός ότι ο έλεγχος έχει ήδη χαθεί.
Δεν υπάρχει πλέον το βολικό παραμύθι πως «θα τραβήξουμε την πρίζα». Η πρίζα δεν εξαρτάται πια από εμάς. Αν επιτρέψουμε στη συλλογική μας άγνοια να τροφοδοτεί αυτά τα ψηφιακά τέρατα με τα δεδομένα της ίδιας μας της ζωής, η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη.
Όταν κατασκευάζεις έναν τεχνητό «θεό» που διαθέτει την απόλυτη τεχνική ισχύ αλλά στερείται παντελώς σοφίας, ηθικής και αγάπης, δεν δημιουργείς έναν βοηθό· υπογράφεις τη θανατική σου καταδίκη. Αν δεν απαιτήσουμε τώρα –εδώ και τώρα– αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο (safety AI) και άμεσο φρένο στην ανεξέλεγκτη γιγάντωση των data centers, το μέλλον δεν θα γραφτεί από εμάς. Θα είμαστε απλώς το προγονικό είδος που αυτοχειριάστηκε, παραδίδοντας τα κλειδιά του πλανήτη στις ίδιες τις μηχανές του.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.