Του Μανώλη Κοττάκη*
Ανήσυχο το Μαξίμου για τις ελληνικές προεκτάσεις του σκανδάλου, αλλά και άλλα αρχεία του State Department με τις προχωρημένες θέσεις του Πρωθυπουργού για τα ελληνοτουρκικά — Ποιος διπλωμάτης με το παρωνύμιο «Γομολάστιχα» επιχειρεί να σβήσει τα πολιτικά ίχνη του κ. Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον — Γιατί υπάρχει προβληματισμός μετά τις αποκαλύψεις με ηχογραφημένα αρχεία που αφορούν και σε ελληνικά πρόσωπα από τη «Wall Street Journal» — Σε ποιον υπουργό φέρεται η πρέσβυς ότι είπε «θα γίνεις ο σερβιτόρος μου, αν...» — Οι αποκαλύψεις στο Open για το πώς η κυρία Γκίλφουλ τράβηξε από τη γραβάτα του τον κ. Παπασταύρου και η παράλειψή της να ευχαριστήσει την Κυβέρνηση για τη συνεργασία στην ανάρτηση της παραίτησής της — Αιφνιδιασμός στο Μαξίμου, που άρχισε εκστρατεία δημοσίων σχέσεων — Άγχος για τι θα φέρει στις «αποσκευές» του ο Αντιπρόεδρος Ντι Βανς — Δεν συγχωρεί ο Τραμπ την ομιλία Μητσοτάκη υπέρ Μπάιντεν στο Κογκρέσο, στο απόγειο των διώξεών του από τους «Δημοκρατικούς».
Έως την προηγουμένη εβδομάδα ο Πρωθυπουργός είχε τρία άγχη: Το σκάνδαλο των υποκλοπών και πώς πάση θυσία θα μείνει μακριά από την προεκλογική εκστρατεία. Τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι οποίες όχι μόνο δεν έχουν κλείσει, αλλά διευρύνονται με νέες καταγγελίες-«βόμβα» για σκάνδαλα διαφθοράς. Τα πολιτικά απόνερα του σκανδάλου Γκίλφουλ με την εμπλοκή του υπουργού Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου, η οποία δεν περιορίζεται στην επίμαχη αναφορά περί πτώσης της Κυβέρνησης, όπως διατυπώθηκε στο περίφημο δείπνο, αλλά και σε άλλα ατέλειωτα ανάρμοστα επεισόδια με πρωταγωνίστρια την πρέσβυ και τον υπουργό σε ρόλο παθητικού θεατή.
Ήδη αποκαλύφθηκε σε τηλεοπτική εκπομπή του Open (Σ. Χαριτάτος, Α. Χατζηγεωργίου) το εξευτελιστικό, ότι η πρέσβυς έπιασε από τη γραβάτα και τράβηξε από τον γιακά τον «darling» υπουργό Ενέργειας, όταν εκείνος της ψέλλισε κάτι για την ανεξαρτησία, χωρίς μέχρι την ώρα που τυπώνονταν αυτές οι γραμμές να έχει διαψευστεί.
Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι η πρέσβυς φέρεται να είπε σε υπουργό, που καθυστέρησε να της απαντήσει στο τηλέφωνο, πως, αν τολμούσε να την αγνοήσει την επόμενη φορά, «θα γίνεις ο σερβιτόρος μου!». Και εκείνος —δεν ξέρουμε αν ήταν ο κ. Παπασταύρου ή άλλος, πέπλο μυστηρίου καλύπτει την ταυτότητά του— «κατάπιε» την προσβολή!
Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του στο Μαξίμου εκπέμπουν προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού μία αγωνία η οποία ήδη προκαλεί απορίες, δεδομένου ότι η πρέσβυς απεπέμφθη λόγω των χειρίστων προσωπικών χειρισμών που έκανε σε σειρά θεμάτων και όχι επειδή —παρά το γεγονός ότι οι επιθυμίες της είχαν όλες εκπληρωθεί— οι σχέσεις της ιδίας, όσο και του Λευκού Οίκου, με την Κυβέρνηση ήταν κακές.
Οι απορίες εκείθεν του Ατλαντικού, στα κέντρα εξουσίας της Ουάσιγκτον, γεννώνται από τη ρητορεία των αγωνιούντων υπουργών της Κυβερνήσεως, οι οποίοι σταθερά επιδίδονται τις τελευταίες ημέρες σε πλειοδοσία δηλώσεων για τις «μακρές, ισχυρές, σταθερές και διαρκούς βάσεως ελληνοαμερικανικές σχέσεις, οι οποίες βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους».
Στην Ουάσιγκτον τονίζουν ότι η κ. Γκίλφουλ απεσύρθη λόγω της κακής συμπεριφοράς της και των καταγγελιών για δωροδοκία, και όχι επειδή ο Λευκός Οίκος και η Πρεσβεία είχαν μόλις και μετά βίας ανεκτές σχέσεις με την Κυβέρνηση — όπως φάνηκε και στην ανάρτηση της παραίτησής της, με την οποία ευχαρίστησε τον ελληνικό λαό, αλλά όχι την ελληνική κυβέρνηση!
Το κείμενο αυτό «πέρασε» από τα φίλτρα του Λευκού Οίκου και του υπουργού Εξωτερικών, επιβεβαιώνοντας πλήρως το πρωτοσέλιδό μας για «σχέσεις οργής Μαξίμου - Γκίλφουλ».
Η ρητορεία αυτή προδίδει μεγάλη ενοχή, η οποία διεφάνη, άλλωστε, και από τη στάση της Κυβέρνησης μόλις ξέσπασε το σκάνδαλο με τις πληροφορίες για το επεισόδιο Παπασταύρου - Γκίλφουλ για την, κατά Ντίτερς, «broad» συμπεριφορά της — για την οποία είχε σημάνει συναγερμός στο ΥΠΕΝ και ενισχύθηκε το Γραφείο Υπουργού με νέους και νέες γραμματείς, που τον ακολουθούσαν στα ταξίδια του στο εξωτερικό.
Η σιωπή του Μαξίμου και του επικοινωνιακού του μηχανισμού ήταν πλήρης. Η πρέσβυς κάλεσε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη και του ζήτησε να διαψεύσει τον διάλογο που δημοσίευσε η «Wall Street Journal», ο Πρωθυπουργός έδωσε το οκέι, αλλά ο υπουργός αντέστη... ηρωικώς για την τιμή της πατρίδας.
«Άνευ αντικειμένου» οι συζητήσεις για στέρεες ελληνοαμερικανικές σχέσεις
Ωστόσο, διάβημα από τον υπουργό Εξωτερικών δεν έγινε, ούτε η κ. Γκίλφουλ κλήθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη για εξηγήσεις. Και τούτο διότι, όπως είπε την προπερασμένη Παρασκευή ο κύριος υπουργός στη Βουλή, «ο Παπασταύρου το διέψευσε ενώ δεν του έθεσε καν θέμα και ο Ρούμπιο». Έπρεπε να πάρει την άδεια του Ρούμπιο για να κάνει διάβημα!!!
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που φθάνουν από την Ουάσιγκτον, η Administration θεωρεί τη συζήτηση αυτή για τις... στέρεες ελληνοαμερικανικές σχέσεις «άνευ αντικειμένου». Έχει αποφασίσει να αγνοήσει τους κυβερνητικούς χειρισμούς και να μην εμπλακεί στις υποκρυπτόμενες πολιτικές σκοπιμότητές τους. Σε αντιδηλώσεις του τύπου ότι «ανεξαρτήτως Γκίλφουλ, οι σχέσεις μας είναι εκπληκτικές».
Αμηχανία εν όψει Κογκρέσου δείχνει η σπουδή της Κυβέρνησης να πείσει πως, όταν ήρθε η Γκίλφουλ και ανέλαβε καθήκοντα, ο «Κάθετος Διάδρομος είχε ήδη δημιουργηθεί». Ξέρουμε γιατί το λένε, για νομικούς λόγους που αφορούν στον αμερικανικό νόμο περί διαφθοράς, αλλά κάτι ξεχνούν!
Η ταύτιση Μητσοτάκη με τον πρώην Πρόεδρο Μπάιντεν στην ομιλία του στο Κογκρέσο, τη στιγμή που οι «Δημοκρατικοί» εξαπέλυαν επίθεση στον νυν Πρόεδρο με διώξεις —αλλά και οι πρόσφατες πολιτικές περιπτύξεις του με τον Πρωθυπουργό του Καναδά στον ΟΗΕ— είναι εγγεγραμμένη στον σκληρό δίσκο της μνήμης του Τραμπ.
Μπορεί και της μνήμης του Αντιπροέδρου Ντι Βανς, ο οποίος προγραμματίζει ταξίδι στην Αθήνα τον Φεβρουάριο και —δεδομένου του πώς μίλησε και τι είπε για τα εσωτερικά της Γερμανίας στην περυσινή Διάσκεψη του Μονάχου— ίλιγγος καταλαμβάνει τη σκέψη πολλών κυβερνητικών αξιωματούχων για το πόσο επωφελής μπορεί να είναι η επίσκεψή του στην ελληνική πρωτεύουσα.
Οι Αμερικανοί δεν «τσιμπάνε» λοιπόν στις πολιτικές πρωτοτροπίες μίας κυβέρνησης, η οποία ήταν σε κρίση με την Πρεσβεία των ΗΠΑ τον τελευταίο καιρό, ανεξαρτήτως των ατοπημάτων της πρέσβεως.
Ο κ. Μητσοτάκης, όμως, διαβάζοντας την ανάρτηση Γκίλφουλ, που δεν ευχαρίστησε κατά τα ειωθότα την κυβέρνησή του για τη συνεργασία της μαζί της, αγωνιά. Λογικό! Διότι εδώ είναι η καρδιά του προβλήματος.
Άγχεται ο κύριος Πρωθυπουργός για την τυχόν διαρροή αυτών των συνομιλιών, οι οποίες διεξήχθησαν υπό την επιρροή της θέσης του συμβούλου Μπλίνκεν, Φίλιπ Γκόρντον, ότι «η Τουρκία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής της Δύσης».
Διπλωμάτης που έχει και θεσμικό υπηρεσιακό αλλά και νομοθετημένης πολιτικής μονιμότητας πλέον, του οποίου τα παρωνύμια —παρατσούκλια— στο Υπουργείο Εξωτερικών είναι «Αλέξω» και «Γομολάστιχα», έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου και επαφών με Αμερικανούς αξιωματούχους, για να εξωραΐσει τις παλαιότερες θέσεις του Πρωθυπουργού για τα ελληνοτουρκικά και, μάλλον, για τη μεγάλη διευθέτηση των θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο με διεθνή διάσκεψη ή διεθνή διαιτησία, όπως είναι το μοντέλο της λύσης του προεδρικού απεσταλμένου Γκρενέλ.
Η «Γομολάστιχα» έχει σχετική επιτυχία στην αποστολή της και στην επαναδιατύπωσή τους σε τηλεγραφήματα του State Department.
Σε πανικό το Μαξίμου για νέα ηχητικά και γραπτά ντοκουμέντα
Εκτός από τα ηχητικά των ελληνικών υποκλοπών, υπάρχουν και άλλες δύο κατηγορίες ηχογραφημένων ή γραπτών ντοκουμέντων που δυνητικά μπορούν να αποτελέσουν εφιάλτη για το πολιτικό και προσωπικό του μέλλον.
Η πρώτη κατηγορία είναι τα «ηχογραφημένα» της κ. Γκίλφουλ από συνομιλίες της, με αναφορές στην εσωτερική σκηνή των ΗΠΑ, αλλά και τυχόν προεκτάσεις σε πρόσωπα και πράγματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής.
Ουδείς γνωρίζει τι έχει εκστομίσει το απύλωτο στόμα της, αλλά οι ενδείξεις από τα πρώτα ηχητικά είναι ανησυχητικές. Ήδη το ηχητικό που έχει στη διάθεσή του ο καταγγέλλων χρηματοδότης του Τραμπ, Ντίτερς, λέει ότι προέρχεται από τηλεφωνική συνδιάλεξη με την Ελλάδα.
Ήδη επίσης έχουν δημοσιοποιηθεί ηχογραφημένες συνομιλίες της κ. Γκίλφουλ από τη Σύνοδο του Νταβός, στις οποίες αναφέρεται σε πρόσωπα του ελληνικού δημοσίου βίου. Ποιος γνωρίζει τι «τέξεται η επιούσα»; Το να ελέγξεις το διεθνές παιχνίδι και τα διεθνή ΜΜΕ δεν είναι εύκολη άσκηση. Η τυχόν λίστα Πέτσα στο εξωτερικό αξιολογείται ποινικώς.
Εκτός όμως από αυτά τα ηχογραφημένα, φαίνεται να υπάρχουν και άλλα αρχεία από την περίοδο που ο Πρωθυπουργός συνομιλούσε ανοικτά για τα ελληνοτουρκικά με τον υπουργό Εξωτερικών του Μπάιντεν, Άντονι Μπλίνκεν, στον οποίο είχε ανοιχτεί και είχε εξηγήσει το όραμά του για τις σχέσεις με τη γείτονα σε όλους τους τομείς.
Ονειρευόταν ότι θα γίνει «Ελευθέριος Βενιζέλος» και το είχε πει σε ομιλία του στον ΟΗΕ, μόνο που ο Πρόεδρος Ερντογάν δεν είναι... Ισμέτ Ινονού.
Τα επίμαχα, που ενδεχομένως φυλάσσονται και σε ηχητική μορφή, πέραν εμπιστευτικών εκθέσεων του State Department, υπάρχουν, δεν καταστράφηκαν και, αν ισχύουν όσα διαδίδονται, του μειώνουν κατακόρυφα τη διαπραγματευτική θέση σε περίπτωση απ’ ευθείας διαλόγου με την Τουρκία για την τελική λύση.
Οι υπαινιγμοί Φιντάν
Ανάλογους υπαινιγμούς για τυχόν ηχητικά άφησε και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν στις τελευταίες δηλώσεις-προειδοποίηση προς την Ελλάδα για το καλώδιο και την αποστρατιωτικοποίηση.
Ο κ. Φιντάν συζητούσε κεκλεισμένων των θυρών με τον Έλληνα ομόλογό του χωρίς μεταφραστές, κατ’ απαίτησιν του ιδίου, και όλοι μπορούν εκ των υστέρων να καταλάβουν τι μπορεί να σημαίνει αυτό.
Το τελεσίγραφο Φιντάν πρέπει να έπιασε τόπο, αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι επαναρχίζουν οι έρευνες, αλλά εντός των χωρικών μας υδάτων, και ότι Γάλλοι και Τούρκοι νομικοί, εν γνώσει της Κυβέρνησής μας, διαπραγματεύονται το κείμενο της νομικής φόρμουλας με την οποία η γείτων θα μας δώσει κατ’ ουσίαν άδεια —υπό μορφή γραπτής ενημέρωσης— για να ποντίσουμε το καλώδιο.
Αυτά είναι λοιπόν τα ηχογραφημένα που κάνουν την πρέσβυ Γκίλφουλ αλλά και τον Πρωθυπουργό να αγωνιούν. Είναι ειρωνεία της Ιστορίας. Οι θύτες των υποκλοπών του 2005 και του 2022 να είναι σήμερα πολιτικά θύματα, νυν ή μέλλοντα, πολιτικών παγιδεύσεων.
Η κ. Γκίλφουλ ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις τη θητεία της, δεδομένου ότι είχε απ’ ευθείας πρόσβαση στο κινητό του Προέδρου των ΗΠΑ, όπως και στα κινητά των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, αλλά, όπως λέμε στη χώρα μας, «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».
Η πολιτική της κατάρρευση ήταν μάλλον ατιμωτική στον βαθμό που ο Πρόεδρος Τραμπ απαντά σήμερα σε ερωτήσεις για το ενδεχόμενο απονομής προεδρικής χάριτος σε τυχόν καταδίκη της.
Σε κάθε περίπτωση, η αποπομπή της ήταν μια κακή στιγμή για τη διεθνή εικόνα της συμμάχου μας Αμερικής, της οποίας το προφίλ προσωρινώς θρυμματίστηκε και επλήγη.
Όσο για την ημετέρα κυβέρνηση, θα χαθεί στις «ταινίες» και στους διαλόγους της, και στις πανικόβλητες προβοκάτσιες που στήνει στο εσωτερικό, βλέποντας, μετανιωμένη και έντρομη που δεν έκανε εκλογές τον Σεπτέμβριο, τα ποσοστά της να υποχωρούν...
ΕΣΤΙΑ της Κυριακής
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.