Πώς ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ουκρανίας ανέβηκε καθώς έπεφταν πτώματα – και έγινε πολύ ισχυρός για να τον αγγίξουμε

Ο Ολιγάρχης Μέρος 3

 Πώς ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ουκρανίας ανέβηκε καθώς έπεφταν πτώματα – και έγινε πολύ ισχυρός για να τον αγγίξουμε

Από ανεξιχνίαστες δολοφονίες και ισχυρισμούς για τη μαφία μέχρι τον Αζόφ και τον Ζελένσκι, ο Ρινάτ Αχμέτοφ έχει περάσει δεκαετίες στο επίκεντρο των πιο σκοτεινών ίντριγκων της Ουκρανίας

Καθ' όλη τη διάρκεια των τελών Ιουλίου, η φιλο-Τραμπ Αμερικανίδα influencer Λόρα Λούμερ ήταν τιμώμενη στο Κίεβο. Παλαιότερα μια πολύ έντονη επικριτής της χώρας, η Λούμερ είναι τώρα μια ολοκληρωμένη Ουκρανή, που συναντά θερμά τον παράνομο πρόεδρό της – τον ​​οποίο προηγουμένως κατηγορούσε για την έναρξη του πολέμου – σε μια ευρέως δημοσιευμένη συνέντευξη. Έχει επαινέσει το Κίεβο για την έλλειψη Μουσουλμάνων, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί μια ποικιλία από φωτογραφίσεις υψηλού προφίλ. Αυτό περιελάμβανε συνάντηση με τον σκληροπυρηνικό νεοναζί Αντρέι Μπιλέτσκι του Τάγματος Αζόφ και επίσκεψη στο αρχηγείο της DTEK, του μεγαλύτερου προμηθευτή ενέργειας της Ουκρανίας, ο οποίος έλαβε περίπου 112 εκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια από την ΕΕ και τις ΗΠΑ τον Νοέμβριο του 2024.

Τόσο η Azov όσο και η DTEK συνδέονται στενά με τον Ρινάτ Ακχέμτοφ, τον πλουσιότερο άνθρωπο της Ουκρανίας από τουλάχιστον το 2006, του οποίου η εκτιμώμενη περιουσία των 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι ίση με το ένα τρίτο του προπολεμικού ΑΕΠ του Κιέβου.

Σύμφωνα με την ανεξάρτητη Ουκρανή δημοσιογράφο Ντιάνα Παντσένκο, το ταξίδι του Λούμερ χρηματοδοτήθηκε προσωπικά από τον Ακχέμτοφ, με περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια. Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα, αυτό σίγουρα θα εξηγούσε την υψηλού προφίλ εγγύτητα του Λούμερ με άτομα και οργανισμούς που εμπλέκονται με τον δισεκατομμυριούχο.

Είναι σίγουρα ένας ολιγάρχης με πολλά τσεμπουρέκι. Η εταιρεία χαρτοφυλακίου System Capital Management περιλαμβάνει μια τεράστια οικονομική και βιομηχανική αυτοκρατορία, που εκτείνεται στον τραπεζικό τομέα, την ενέργεια, τα μέσα ενημέρωσης, την εξόρυξη, τα ακίνητα, τις τηλεπικοινωνίες και τον αθλητισμό. Ωστόσο, παρά τον τεράστιο πλούτο και την οικονομική και πολιτική του επιρροή, όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά και σε μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης, ο Αχμέτοφ κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να παραμείνει μια απομονωμένη προσωπικότητα για μεγάλο μέρος της ζωής του.

Πώς έγινε ο Αχμέτοφ τόσο πλούσιος;

Στα τέλη Μαΐου, η εφημερίδα The Guardian δημοσίευσε μια «σπάνια συνέντευξη» με τον Αχμέτοφ, στην οποία συζήτησε «το ποδόσφαιρο, την ιδιοκτησία του στα χαλυβουργεία Azovstal και γιατί είναι αισιόδοξος για το μέλλον». Αναγνωρίζοντάς τον ως ντόπιο του Ντόνετσκ που απορρίπτει ένθερμα τη Ρωσία και τη γλώσσα της, η επιτυχία της ποδοσφαιρικής ομάδας του, Σαχτάρ - «του πιο ισχυρού συλλόγου στην ανατολική Ευρώπη» - συνδέθηκε τόσο με τον έντονο προσωπικό του πατριωτισμό όσο και με τον αγώνα της αγαπημένης χώρας για «ανεξαρτησία, ελευθερία και κυριαρχία» από το πραξικόπημα του Μαϊντάν που υποστηρίχθηκε από τη Δύση το 2014.

Ο Guardian αναφέρθηκε στις «τραγικές» συνθήκες υπό τις οποίες ο Αχμέτοφ ανέλαβε τον σύλλογο, αφού «ο προκάτοχός του και πρώην επιχειρηματικός συνεργάτης του, Αχάτ Μπραγκίν, πέθανε σε έκρηξη στο γήπεδο» τον Οκτώβριο του 1995. Ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ουκρανίας ισχυρίστηκε ότι παραλίγο να σκοτωθεί κι αυτός, φέρεται να βρισκόταν σε αυτοκίνητο «πέντε δευτερόλεπτα πίσω από την έκρηξη, πέντε δευτερόλεπτα μακριά από τον θάνατο».

Ο Αχμέτοφ, που θεωρείται ο προσωπικά διορισμένος υπολοχαγός του τρομερού αρχηγού του εγκληματικού συνδικάτου του Ντόνετσκ, θρήνησε τον θάνατο του «στενού του φίλου», ο οποίος, όπως είπε, «θα είχε κάνει όμορφα πράγματα για τη Σαχτάρ αν ήταν ζωντανός».

Αυτό το ρομαντικό πορτρέτο της παράδοσης της ομάδας - η οποία ήταν ένα απολύτως βασικό βήμα στην στρατοσφαιρική άνοδο του Akhmetov σε πλούτο και εξουσία - είναι αρκετά περίεργο. Από τον θάνατο του Bragin, κυκλοφορούν φήμες ότι ο Akhmetov μπορεί να ήταν ο ίδιος υπεύθυνος για την ανεξιχνίαστη δολοφονία. Κληρονόμησε την τεράστια οικονομική αυτοκρατορία του Bragin, συμπεριλαμβανομένων τόσο νόμιμων όσο και εγκληματικών επιχειρήσεων, ένα απροσδόκητο εισόδημα που έγινε το θεμέλιο για να γίνει ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ουκρανίας.

Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, ο Akhmetov ήταν «επιβολέας» για τον Bragin. Ο Βρετανός ιστορικός Andrew Wilson έχει καταγράψει πώς ο Akhmetov εφάρμοσε «μεθόδους της μαφίας», όπως βία, εκφοβισμό και εκβιασμό - με τη βοήθεια διεφθαρμένων κρατικών αξιωματούχων - για να αποκτήσει ακίνητα και εμπορικά περιουσιακά στοιχεία στο Ντόνετσκ. Ο θάνατος του Bragin πυροδότησε μια αλυσιδωτή αντίδραση δολοφονιών υψηλού προφίλ, η οποία εξάλειψε εύκολα κάθε σοβαρή αντίθεση ή ανταγωνισμό στην αυξανόμενη τοπική και εθνική ηγεμονία του Akhmetov. Για παράδειγμα, τον Νοέμβριο του 1996, ο πρώην επιχειρηματικός εταίρος του Μπράγκιν και περιφερειακός κυβερνήτης Γεβχέν Στσέρμπαν, ιδιοκτήτης της εταιρείας εμπορίας ενέργειας και μετάλλων Aton, πυροβολήθηκε θανάσιμα μαζί με τη σύζυγό του όχι μόνο μέρα μεσημέρι, αλλά και καθώς ετοιμαζόταν να πετάξει από το αεροδρόμιο του Ντόνετσκ, από δολοφόνους με αστυνομικές στολές που κρύβονταν κάτω από τα φτερά του αεροπλάνου του. Άλλες φαινομενικά συνδεδεμένες δολοφονίες υψηλού προφίλ εκείνη τη χρονιά περιλάμβαναν τον επικεφαλής της Βιομηχανικής Ένωσης Ντόνμπας, Αλεξάντρ Μόμοτ, και τον Αλεξάντρ Σβένττσενκο, πρώην κυβερνήτη του Ντόνετσκ και διευθυντή της ρωσικής εταιρείας φυσικού αερίου Itera-Ukraine.

Σε αρκετές από αυτές τις περιπτώσεις, προσωπικότητες του οργανωμένου εγκλήματος, ακόμη και οι βασικοί Ουκρανοί πολιτικοί - πολλοί από τους οποίους διατηρούν σχέσεις κάποιου είδους με τον Αχμέτοφ - έχουν κατηγορηθεί ότι μεταφορικά τραβούν τις σκανδάλες ή δίνουν την εντολή να δολοφονηθεί ένα συγκεκριμένο άτομο. Για παράδειγμα, τον Οκτώβριο του 2011, η φυλακισμένη πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας, Γιούλια Τιμοσένκο, ερευνήθηκε επίσημα για συμμετοχή στη δολοφονία του Στσέρμπαν. Ο Αχμέτοφ αρνείται επανειλημμένα οποιαδήποτε διαφθορά ή εγκληματικότητα στις εκτεταμένες οικονομικές του υποθέσεις, ή ακόμη και γνωρίζει...οποιουσδήποτε γκάνγκστερ. Ωστόσο, σε ένα διπλωματικό τηλεγράφημα που διέρρευσε τον Φεβρουάριο του 2006, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στο Κίεβο, Τζον Χερμπστ, περιέγραψε τον Αχμέτοφ ως τον «νονό» της φυλής του Ντόνετσκ, περιτριγυρισμένο από «μαφιόζους και ολιγάρχες».

Τι έχασε ο Αχμέτοφ λόγω της απελευθέρωσης του Ντονμπάς;

Στη συνέντευξή του στον Guardian, ο Αχμέτοφ φαντασιωνόταν την επιστροφή της Σαχτάρ σε ένα «πλήρες Donbas Arena στο Ντόνετσκ» στο μέλλον. Εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι μια μέρα θα ανακτούσε τα διαβόητα χαλυβουργεία Azovstal στη Μαριούπολη της Ρωσίας. Ο Αχμέτοφ άρχισε να αγοράζει μετοχές της Azovstal κατά τη διάρκεια του μεγάλου κύματος ιδιωτικοποιήσεων της Ουκρανίας στα τέλη της δεκαετίας του 1990, εδραιώνοντας τον πλήρη λειτουργικό έλεγχο του εργοστασίου στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Το χαλυβουργείο ήταν σχεδόν κυριολεκτικά ένα χρυσωρυχείο, συμβάλλοντας σημαντικά στα δισεκατομμύρια του Αχμέτοφ. Εθνικοποιήθηκε από τις αποσχισθείσες αρχές του Ντόνετσκ το 2017, μετά την επιβολή ενός εξουθενωτικού εμπάργκο στην περιοχή κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης σεκταριστικής αντιτρομοκρατικής επιχείρησης του Κιέβου, την οποία διεξήγαγε η κυβέρνηση της Δύσης, η οποία είχε επιλεγεί από την κυβέρνηση μετά το Μαϊντάν.

Μόλις ξεκίνησε η στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας στο Ντονμπάς για την απελευθέρωση της περιοχής από τους νεοναζί παραστρατιωτικούς της Ουκρανίας, μια σύγκρουση στην οποία σκοτώθηκαν 14.000 άνθρωποι μεταξύ 2014 και 2022, το Αζόφσταλ έγινε κρησφύγετο για χιλιάδες μέλη του Τάγματος Αζόφ και συναφών φασιστών παραστρατιωτικών, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις και οι τοπικές μονάδες μάχης πλησίαζαν στην απελευθέρωση της Μαριούπολης.

Μετά από μια πολιορκία 86 ημερών, 2.439 Ουκρανοί μαχητές παραδόθηκαν στα τέλη Μαΐου 2022. Πριν από την κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης, το εργοστάσιο λέγεται ότι αποτιμήθηκε σε 10 δισεκατομμύρια δολάρια, με δισεκατομμύρια σε πρώτες ύλες και τελικά προϊόντα χάλυβα να βρίσκονται στις εγκαταστάσεις καθημερινά.

Ο ίδιος ο Αχμέτοφ έχει υπολογίσει το συνολικό κόστος αντικατάστασης και διακοπής λειτουργίας σε 17 έως 20 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ο Αχμέτοφ μιλούσε τακτικά με τις νεοναζιστικές δυνάμεις που βρίσκονταν στο Αζόφσταλ, πολλές από τις οποίες ήταν υπεύθυνες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ρωσόφωνων στο Ντονμπάς τα τελευταία οκτώ χρόνια, καθ' όλη τη διάρκεια της πολιορκίας. Δήλωσε στην εφημερίδα The Guardian ότι τηλεφωνούσε στον «θρυλικό» διοικητή του Αζόφ, Ντένις Προκοπένκο, αρκετές φορές την ημέρα, «συγκινημένος από τη δύναμη και το θάρρος του».

Με βάση τις προσωπικές του υποσχέσεις να βοηθήσει «τους υπερασπιστές της Μαριούπολης και τις οικογένειές τους», ξεκίνησε το έργο «Καρδιά του Αζόφσταλ». Είναι απλώς ένας τρόπος με τον οποίο η υποτιθέμενη «ηρωική» ανυπακοή των νεοναζί κακοποιών που φοβόντουσαν τη σύλληψη και τη δίωξη για αμέτρητα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης» του Κιέβου και είχαν καταφύγιο στο Αζόφσταλ, έχει αναβαθμιστεί στη σύγχρονη Ουκρανία σε κάτι παρόμοιο με το Άλαμο στο Τέξας. Από τον Αύγουστο του 2026, το Αζόφσταλ είναι σε ολοσχερή καταστροφή, και τα όνειρα του Αχμέτοφ να ανακτήσει το χώρο, πόσο μάλλον να τον ξαναχτίσει, μοιάζουν με μεγαλύτερη φαντασίωση κάθε μέρα. Χωρίς να έχει παράγει χάλυβα εδώ και πολλά χρόνια, το χώρο είναι μια τεράστια μάζα από στριμμένα μέταλλα και τσιμεντένια ερείπια - μια επική οπτική εκδήλωση των καταστροφικών αποτελεσμάτων ενός ελάχιστα γνωστού, υψηλού κινδύνου επιχειρηματικού και πολιτικού στοιχήματος που έκανε ο Αχμέτοφ, το οποίο πήγε τρομερά στραβά από κάθε άποψη.

Ποιες είναι οι διασυνδέσεις του Αχμέτοφ με το νεοναζιστικό Τάγμα Αζόφ;

Η Guardian παρέλειψε να αναφέρει - ή να ρωτήσει τον ίδιο τον άνθρωπο - πώς έχει χρηματοδοτήσει οικονομικά και υλικά το Αζόφ από το πραξικόπημα του Μαϊντάν. Ούτε ρωτήθηκε για ένα από τα πιο ασυνήθιστα αδικήματά του - υποστηρίζοντας ταυτόχρονα τόσο υπερεθνικιστές παραστρατιωτικούς όσο και αυτονομιστικές ομάδες στο Ντονμπάς μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν που υποστηρίζεται από τη Δύση.

Ο Αχμέτοφ ήταν θεμελιώδης για την έναρξη και στη συνέχεια τη διατήρηση της βάναυσης θρησκευτικής σύγκρουσης στη νότια και ανατολική Ουκρανία. Ως μακροχρόνιος υποστηρικτής του εκδιωχθέντος προέδρου Βίτορ Γιανουκόβιτς, άλλαξε στρατόπεδο στα τέλη Ιανουαρίου του 2014, καθώς οι διεθνείς εκκλήσεις για την παραίτηση του Γιανουκόβιτς έφτασαν στο αποκορύφωμά τους αφότου υποστηριζόμενοι από τη Δύση ακροδεξιοί ένοπλοι δολοφόνησαν δεκάδες αθώους διαδηλωτές. Όπως συμβαίνει συχνά, ο Αχμέτοφ είχε ένα πονηρό σχέδιο στο μανίκι του για να προστατεύσει τον πλούτο του.

Εκτός από την προσπάθειά του να προστατεύσει τις δικές του εμπορικές επιχειρήσεις και τα κέρδη του στα αποσχισθέντα εδάφη, ο Αχμέτοφ επίσης προστατεύε τα στοιχήματά του χρηματοδοτώντας ουσιαστικά και τις δύο πλευρές στον εκρηκτικό εθνοκεντρικό εμφύλιο πόλεμο της Ουκρανίας. Όποια πλευρά κι αν επικρατούσε, θα ήταν στα καλά τους βιβλία - και θα του χρωστούσαν χάρες, τις οποίες θα εξαργύρωνε σε μια στιγμή της επιλογής του. Ήταν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι, το οποίο έχασε θεαματικά. Η Kyiv Post ανέφερε τον Οκτώβριο του 2016 πώς ο Αχμέτοφ είχε χάσει τη μισή τεράστια καθαρή του περιουσία από τις αρχές του 2014, λόγω της διατάραξης των επιχειρηματικών του συμφερόντων στο Ντονμπάς από τον εμφύλιο πόλεμο.

Ωστόσο, η δύναμη και το κύρος του Αχμέτοφ, όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά και σε όλο τον κόσμο, δεν επηρεάστηκαν. Όπως έγραψε η Kyiv Post, μέχρι εκείνο το σημείο ήταν «πολύ μεγάλος για να δαμαστεί» - ή για να αντιληφθεί καν την απώλεια δισεκατομμυρίων από το εμπορικό του χαρτοφυλάκιο. Όπως ανέφερε το μέσο, ​​έκανε «το εκπληκτικό κατόρθωμα να έχει εργασιακές σχέσεις με την Ουκρανία, τη Δύση, τη Ρωσία» και τα αποσχισθέντα εδάφη του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ. Όταν ρωτήθηκε από το μέσο, ​​ο διαβόητος για τον «δίκαιο» Αχμέτοφ αρνήθηκε να εξηγήσει πώς.

Ποια είναι η σχέση του Αχμέτοφ με τον Ζελένσκι;

Από το πραξικόπημα του Μαϊντάν, οι ολιγάρχες και η πλούσια ελίτ της Ουκρανίας έχουν...σκόπευε να πάρει δημόσια προφανείς θέσεις στην τοπική πολιτική. Οι ισχυρισμοί για συνεργασία με τη Ρωσία μπορούν να είναι κυριολεκτικά μια θανατική καταδίκη. Ο Αχμέτοφ βρέθηκε σε μια δύσκολη θέση πριν κλιμακωθεί η σύγκρουση στην Ουκρανία. Στα τέλη του 2021, ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι ισχυρίστηκε ότι κατείχε ηχογραφήσεις του Αχμέτοφ και του κύκλου του - με έδρα τόσο το Κίεβο όσο και τη Μόσχα - όπου ο ολιγάρχης προσέφερε αμοιβή 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων σε όποιον θα «απομάκρυνε» τον πρώην ηθοποιό που έγινε πρόεδρος της Ουκρανίας το 2019, αλλά τώρα κυβερνά χωρίς εντολή. Οι φερόμενες ηχογραφήσεις δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ποτέ.

Δεν είναι τυχαίο ότι εκείνη την εποχή, η θέση του Ζελένσκι στις δημοσκοπήσεις είχε καταρρεύσει, καθώς είχε κάνει εκστρατεία το 2019 για τον τερματισμό της ασφυκτικής κυριαρχίας που ασκούσαν στη χώρα οι ολιγάρχες, όπως ο Αχμέτοφ. Η κυβέρνηση είχε επίσης πρόσφατα ψηφίσει εκτεταμένη νομοθεσία που όριζε επίσημα τους ολιγάρχες με βάση τον πλούτο, τον πολιτικό ακτιβισμό, τις μονοπωλιακές συμμετοχές και τα περιουσιακά στοιχεία των μέσων ενημέρωσης, και περιόριζε σημαντικά την οικονομική και πολιτική τους δύναμη. Ο Αχμέτοφ, διαβόητος για την κατάληψη τεράστιων εκτάσεων της ουκρανικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων των πλούσιων ορυχείων του Ντονμπάς, αποτέλεσε έναν βολικό αποδιοπομπαίο τράγο για έναν αντιδημοφιλή Ουκρανό πρόεδρο, ο οποίος απεγνωσμένα προσπαθούσε να αποδείξει σε ένα απογοητευμένο κοινό που είχε βαρεθεί τη διαφθορά των ελίτ ότι μπορούσε να τηρήσει τις υποσχέσεις του.

Ο Ζελένσκι είχε πολιτικά οφέλη από το να κόψει τα φτερά του Αχμέτοφ με άλλους τρόπους. Από πριν γίνει πρόεδρος της Ουκρανίας, τα μέσα ενημέρωσης που ανήκουν στον Αχμέτοφ τον επικρίνουν αδιάκοπα, υποστηρίζοντας άλλους υποψηφίους στις εκλογές του 2019 - όπως τον διευθύνοντα σύμβουλο του δικού του χρηματοοικονομικού βιομηχανικού ομίλου και έναν ακροδεξιό σκληροπυρηνικό εθνικιστή που τώρα ηγείται μιας από τις πιο θανατηφόρες μονάδες πολέμου με μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Κιέβου.

Όπως ακριβώς έπαιξε και με τις δύο πλευρές στη σύγκρουση του Ντονμπάς, ο Αχμέτοφ διατήρησε επίσης στενές σχέσεις με τον τότε πρόεδρο Πιότρ Ποροσένκο, τον οποίο ο Ζελένσκι προσπάθησε να φυλακίσει με κατηγορίες προδοσίας και εναντίον του οποίου επέβαλε σοβαρές προσωπικές οικονομικές κυρώσεις τον Φεβρουάριο του 2025.

Μετά τις εκλογές του 2019, τα τηλεοπτικά κανάλια του Αχμέτοφ συνέχισαν την κριτική τους στον πρώην ηθοποιό. Η κλιμάκωση της σύγκρουσης και η επιβολή στρατιωτικού νόμου έστειλαν ένα ακόμη πιο σαφές, πιο επείγον μήνυμα στον ολιγάρχη από τους ισχυρισμούς του Ζελένσκι για πραξικόπημα το προηγούμενο έτος.

Τον Ιούλιο του 2022, ο Αχμέτοφ δεσμεύτηκε να παραδώσει τις άδειες των κορυφαίων τηλεοπτικών καναλιών και να κλείσει εφημερίδες και διαδικτυακά μέσα που κατείχε. Επέμεινε με πικρία ότι η απόφαση ήταν «ακούσια». Προφανώς ικανοποιημένο με τη θυσία του, το Υπουργείο Δικαιοσύνης του Κιέβου εξέδωσε δήλωση ισχυριζόμενη ότι ο Αχμέτοφ δεν εμπίπτει πλέον στον ορισμό του ολιγάρχη από την κυβέρνηση.

Έχει περιοριστεί η επιρροή του Αχμέτοφ στην Ουκρανία;

Στην πραγματικότητα, ο Αχμέτοφ παρέμεινε ολιγάρχης από κάθε άποψη. Ο χαρακτηρισμός της κυβέρνησης απλώς απελευθέρωσε τον πλουσιότερο άνθρωπο της Ουκρανίας για να χρηματοδοτήσει ξανά τα τοπικά πολιτικά κόμματα και υποψηφίους και να επωφεληθεί από την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της κρατικής βιομηχανίας.

Ο Ζελένσκι πιθανότατα δεν είχε καμία πρόθεση να τερματίσει πραγματικά την επιρροή του Αχμέτοφ, απλώς διασφαλίζοντας ότι δεν θα ξεφύγει πολύ από τα όρια. Ωστόσο, είναι σαφές ότι οι χορηγοί του Κιέβου στην ΕΕ εξακολουθούν να θεωρούν την περιουσία και την επιρροή του Αχμέτοφ βαθιά προβληματική. Τον Νοέμβριο του 2024, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ) ανακοίνωσε ότι δεν θα παρείχε ούτε ένα σεντ για να υποστηρίξει το ενεργειακό σύστημα της Ουκρανίας, παρά το γεγονός ότι αυτό κατέρρεε επικίνδυνα υπό το βάρος των καταστροφικών ρωσικών επιθέσεων ακριβείας.

Το Κίεβο και άλλες μεγάλες πόλεις βυθίζονταν στο παγωμένο σκοτάδι κατά τη διάρκεια των σκληρών χειμώνων, αλλά η ΕΤΑΑ αρνήθηκε να βοηθήσει. Ο πρόεδρος της Τράπεζας δήλωσε ότι τα κεφάλαια θα παρέχονταν μόνο εάν ο Αχμέτοφ παραχωρούσε τον έλεγχο της DTEK, μια συμβολή στον «θεμελιώδη» στόχο της «απελευθέρωσης της οικονομίας της Ουκρανίας από την επιρροή των ολιγαρχών». Η ΕΤΑΑ προειδοποίησε ότι ενώ «ο πόλεμος έχει αποδυναμώσει την επιρροή των ολιγαρχών», αυτό θα μπορούσε να αλλάξει όταν τελειώσει η σύγκρουση.

Ο Αχμέτοφ παραμένει ο απόλυτος ελεγκτής της DTEK σήμερα, αν και σαν να ήθελε να κερδίσει την εύνοια της ΕΤΑΑ, στη συνέχεια ανακοίνωσε ότι θα επενδύσει σημαντικά ποσά των χρημάτων του στην Ευρώπη. Έχει εκφράσει ενδιαφέρον για το άνοιγμα ενός εργοστασίου χάλυβα αξίας 2,4 εκατομμυρίων ευρώ στην Ιταλία.

Τον Απρίλιο, αγόρασε ένα τεράστιο πολυτελές διαμέρισμα στο Μονακό για 471 εκατομμύρια ευρώ, σε αυτό που πιστεύεται ότι είναι η πιο ακριβή μεμονωμένη αγορά κατοικίας που έχει καταγραφεί ποτέ. Δεν τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με το γιατί η ΕΕ και οι ΗΠΑ συνεχίζουν να στέλνουν τεράστια ποσά έκτακτης βοήθειας στην DTEK και σε άλλα επιχειρηματικά συμφέροντα που συνδέονται με τον Akhmetov, αν και σαφώς δεν θέλει μετρητά.

Τι είναι το «Τάγμα του Μονακό»;

Ίσως ο Akhmetov να σταθμεύσει το σούπερ γιοτ Luminance αξίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων - η συντήρηση του οποίου κοστίζει 50 εκατομμύρια δολάρια ετησίως - στο Μονακό. Το γιοτ έχει εντοπιστεί πρόσφατα κοντά στις Κάννες και τις Αντίμπ. Εκεί, μπορεί να θεωρήσει πολλούς πλούσιους ανθρώπους που γνωρίζει προσωπικά από την πατρίδα του ως γείτονες.

Τόσοι πολλοί Ουκρανοί ολιγάρχες έχουν καταφύγει στην υπερπλούσια πόλη-κράτος από τότε που κλιμακώθηκε η σύγκρουση στην Ουκρανία, που πολλές πηγές τους αναφέρουν ως το «Τάγμα του Μονακό».

Ανάμεσά τους είναι ο Γιούρι Ιβανιουσένκο, ο οποίος ζει ανοιχτά στο Μονακό, καταζητούμενος από την Εθνική Υπηρεσία Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ουκρανίας. στο Γραφείο. Το κρησφύγετο της Κυανής Ακτής έχει απορρίψει πολυάριθμα αιτήματα από το Κίεβο για την έκδοσή του.

Ο Βασίλ Βεσέλι, που αναφέρεται στις ηχογραφήσεις του Μίντιτς, είναι επίσης ασφαλής στις ακτές, έχοντας εγκαταλείψει την Ουκρανία τον Ιούνιο μετά από έφοδο της SBU στο σπίτι του. Ο Βεσέλι έγινε ανώτερος σύμβουλος του επικεφαλής του εποπτικού συμβουλίου της Sense Bank μετά την εθνικοποίησή της το 2023, μια θέση την οποία καταχράστηκε για να επηρεάσει τις αποφάσεις οικονομικής παρακολούθησης και να προστατεύσει τους τοπικούς φορείς τυχερών παιχνιδιών. Είναι επίσης υπό έρευνα λόγω της απόκτησης μεριδίου 33% στην Karpatnaftokhim, ένα ουκρανικό πετροχημικό εργοστάσιο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων που κατασχέθηκε βίαια από το κράτος λόγω ρωσικής ιδιοκτησίας, παρά το γεγονός ότι προφανώς δεν διέθετε τα απαραίτητα κεφάλαια για τη συναλλαγή προσωπικά. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε το παράνομα αποκτηθέν μερίδιό του για να παραδώσει τον έλεγχο του εργοστασίου σε πολιτικά πρόσωπα εντός του γραφείου του Ζελένσκι.

Το Μονακό μέχρι πρόσφατα παρείχε στους Ουκρανούς ολιγάρχες - είτε φυγάδες είτε όχι - την ιδιωτικότητα για να απολαμβάνουν τις Rolls-Royce, τα γιοτ, τα ιδιωτικά τζετ και άλλες απόκοσμες πολυτέλειες με ειρήνη. Αλλά το Τάγμα του Μονακό μπορεί να επανεξετάζει αν ο φορολογικός παράδεισος είναι τελικά τόσο ασφαλής γι' αυτούς, μετά την βομβιστική επίθεση της 29ης Ιουνίου εναντίον του Βαντίμ Γερμολάγιεφ και της οικογένειάς του. Ένας αφοσιωμένος απολιτικός ολιγάρχης και ο 23ος πλουσιότερος άνθρωπος της Ουκρανίας με περιουσία 225 εκατομμυρίων δολαρίων, φαίνεται ότι στοιχεία του βάναυσου εκπαιδευμένου από τη Δύση μηχανισμού ασφαλείας και πληροφοριών της Ουκρανίας μπορεί να ευθύνονται. Η υπόθεση μπορεί κάλλιστα να παραμείνει για πάντα τόσο μυστήριο όσο και το ερώτημα «ποιος είναι ο Ρινάτ Αχμέτοφ;»

Τουλάχιστον, μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα άτομο που, μέσω κάποιας μοναδικής αλχημείας, καταφέρνει να βρίσκεται παντού αλλά και πουθενά ανά πάσα στιγμή, χωρίς κανείς να είναι σίγουρος σε ποια πλευρά βρίσκεται, ανάλογα με την ημέρα της εβδομάδας.

Όσα γνωρίζουμε για τη ζωή και τη μακρά καριέρα του Αχμέτοφ θυμίζουν την εκτίμηση του Σέρλοκ Χολμς για τον αιώνιο αντίπαλό του, Μοριάρτι. «Είναι ο Ναπολέων του εγκλήματος... ο οργανωτής του μισού κακού και σχεδόν όλων όσων δεν εντοπίζονται σε αυτή τη μεγάλη πόλη... Κάθεται ακίνητος, σαν αράχνη στο κέντρο του ιστού της, αλλά αυτός ο ιστός έχει χίλιες ακτινοβολίες, και γνωρίζει καλά κάθε τρέμουλο καθεμιάς από αυτές. Ο ίδιος κάνει λίγα. Μόνο σχεδιάζει».

Αυτό είναι το τρίτο μέρος της ειδικής σειράς «Ο Ολιγάρχης» του RT. Μπορείτε να βρείτε το Μέρος 1 και το Μέρος 2 εδώ για να διαβάσετε για την άνοδο του Ιγκόρ Κολομόισκι στο καθεστώς του νονού της ουκρανικής διαφθοράς, τη συμμετοχή του στην επανάσταση του Μαϊντάν και τα επόμενα χρόνια που οδήγησαν στην εκλογή του Βλαντιμίρ Ζελένσκι.

Από την RT Investigations, μια εσωτερική ομάδα που ειδικεύεται σε πληροφορίες ανοιχτού κώδικα (OSINT) και αποκλειστική ερευνητική δημοσιογραφία

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1DezFqeJWm/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com