Του Δημήτρη Βασιλειάδη
Φαντάσου λέει πως τώρα εσύ, έτσι στα ξαφνικά, βρίσκεσαι στη Σαλονίκη τέλη της δεκαετίας του ΄70 χάραμα του ΄80 και να είσαι λέει Μάη μήνα, μέρα μεσημέρι στη Μοδιάνο και στη ‘’Μυροβόλο Σμύρνη’’ για κανα ουζάκι, νέο φοιτητάκι με το παρεάκι σου, έχοντας στις τσέπες λίγο πονεμένο χαρτζιλίκι και μπόλικο ρεφενέ, και να ψάχνεις πανικόβλητος για κανα τραπεζάκι, κι ακόμα πιο πανικόβλητος για ένα τραπεζάκι πλάι στον Κωστή το Μοσκώφ, όταν αντιλαμβάνεσαι πως είναι κι αυτός εκεί με την παρέα του,… για να ΄νορεύεις καλύτερα και στα κλεφτά προς τη μεριά του, με το αυτί σου στην τσίτα μπας και πιάσεις καμιά κουβέντα, μπας και κλέψεις καμιάν ατάκα, κανα τσιτάτο χρήσιμο, κάποιο τίτλο βιβλίου, κάποιο όνομα συγγραφέα (για να πας ύστερα στου Μπαρμπουνάκη ή στου Ραγιά για ψάξιμο),… με την ‘’Κυρία Έρση’’ του κυρ-Νικόλα του ‘’Παιζωγράφου’’ παραμάσχαλα,… απ΄ τη μεριά της καρδιάς όμως,… κι αφού βολευτείς λέει μετά από δυο-τρεις γουλιές, να ξεκινά η συζήτηση για τον έρωτα και την επανάσταση, για τη Σαλονίκη, την ποίηση, το στοχασμό,… για τα συμπεράσματα της συζήτησης που είχε ο Μαρξ με τους Ησυχαστές πάνω στην Επανάσταση, όταν γεμάτος φιλομάθεια τους ρωτούσε για την επαναστατική τους εμπειρία,… επηρεασμένοι τότε απ΄ τον Κωστή…
Κι όλα αυτά όταν η γνωστή μπατακίλα της παραλίας με τα ψαρίλα απ΄ τις ψαροκασέλες, πιασμένες αλά μπρατσέτα να έχουν κάνει πια κατάληψη στα ρουθούνια σου, που ευτυχωώς που ήταν κι εκείνος ο απαλός μεσημεριάτικος Βαρδαράκος που τις έδιωχνε μακριά, και τ΄ αρώματα που αναδύονταν απ΄ το γλυκάνισο του ούζου, και των γύρω-γύρω ξεχασμένων απ΄ τους ανθρώπους αυτόνομων κι ατρόμητων ακακιών που υπεραμύνοντο ακόμα σθεναρά του πατρίου εδάφους της Σαλονίκης, καταπάνω στη βαρβαρότητα του τσιμέντου μέχρις τελευταίας ρανίδος των ευωδιών τους, που στοργικά μας σκεπάζανε μη και χαλαστεί η μυσταγωγία…
…Κι όλα αυτά κάτω απ΄ τη μεγάλη σκιά του κυρ-Νικόλα…
…Μάης μήνας και το μυαλό σου σ΄ όλα αυτά, σ΄ όλους αυτούς, μα κυρίως στον αγαπημένο κυρ-Νικόλα τον ‘’Παιζωγράφο’’… -μεγάλη η χάρη του!
~~~~~~~~~
‘’Είναι ένδεκα παρά δέκα, 22 και 50΄. Δεν ξέρω αν το ρολόγι μου πηγαίνει σωστά. Άρχισα με μια επίφαση και δεν μπόρεσα να την αποφύγω. Πήρα ύφος, ενώ περίμενα να αδερφώσω με τα γύρω. Θέλησα να ξημερωθώ αγρυπνώντας. Τι δύσκολο που είναι να ομιλήσουμε, όταν δεν ξέρουμε σε ποιο πρόσωπο αποτείνουμε τα λόγια μας. Όλα τριγύρω μου έχουν βυθιστεί στη σιωπή. Από μέρες τώρα με κλονισμένη την εμπιστοσύνη, κινούμαι δίχως εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου, αυτό που βλέπω στο τζάμι… Θέλω να διαρρήξω κάθε δεσμό με απασχολήσεις, φροντίδες και σκέψεις και να ξαναβρώ μέσα μου την αλήθεια, τον εαυτό μου. Πώς να τολμήσω όμως να πραγματοποιήσω τη διάθεση αυτή ; Η όψη του κόσμου που αντιλαμβανόμαστε, το πλήθος, οι αριθμοί, τα μεγέθη, τα ποικίλα μετρήματα, δεν μας αφήνουν να πιστέψουμε στο προσωπικό μας δίκαιο. Ρωτιέμαι : ‘’Άραγε έχω δίκαιο ;’’ Πως είναι δυνατό να διαρρήξω κάθε δεσμό ; Συλλογιέμαι την ανάποδή μου πλευρά, τις αποκλίσεις του χαρακτήρα μου πέραν του φυσιολογικού. Θα ΄πρεπε πρώτα να πάψω να φοβούμαι μήπως με δουν. Θα ΄πρεπε να κατοχυρώσω τον προσωπικό μου τρόπο όρασης. Ξέρω μέχρι ποιο σημείο πρέπει να προχωρήσω μέσα στο υποκείμενο, για να βρεθώ πλάι στην αλήθεια, σωστότερα, για να έχω τη σωστή κατεύθυνση προς την αλήθεια...
Δεν μπορώ, δεν πρέπει, δεν θέλω ν΄ αρνηθώ τίποτα απ΄ όσα βλέπω να συμβαίνουν μπροστά μου. Για χάρη αυτού του σκοπού αποβάλλω κάθε δύναμη, σοφία και γνώση. Ξέρω πόσο οι περηφάνιες μου και οι κακές ικανότητές μου με ντρόπιασαν. Δεν προσέχω όλη την ώρα που ακούγεται να δουλεύει το ρολόγι, παρά μόνο ό,τι από τα εναποθηκευμένα μέσα μου προβάλλει ανεξάρτητα από κάθε θέληση του μυαλού. Αδελφοί, γράφω υπακούοντας στη διάθεση να παραμείνω κοντά σας…
…Ολόκληρος δεν είμαι παρά τα λουλούδια και οι τουλίπες του καπνού. Έχω ξεχάσει ποιος είμαι και πως με λεν. Τα λουλούδια της μνήμης του πεθαμένου παιδιού είναι ο εαυτός μου, που άγρυπνος βλέπει το ξημέρωμα πίσω από τη συννεφιά και τους καπνούς.
‘’Μαρτυρίες χαμού και δεύτερης πανοπλίας’’
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.