Η Ρωμιοσύνη βρέθηκε υπόδουλη. Το πνεύμα, ωστόσο, του ελληνισμού επέζησε. Κόντρα στις συνεχείς διώξεις και τον κίνδυνο του εξισλαμισμού, πολλοί Έλληνες μαρτύρησαν στο όνομα του Χριστού, κατά τη διάρκεια της Οθωμανοκρατίας, καθιστώντας το αίμα τους ζωοφόρο λυχνοστάτη ολόκληρου του Γένους.
«Οι Νεομάρτυρες, στα δύσκολα χρόνια του αφελληνισμού και του συστηματικού εξισλαμισμού που επιχειρούσε η Οθωμανική αυτοκρατορία, προκειμένου να κάμψει το χριστιανικό φρόνημα των πιστών και να εξαλείψει το ορθόδοξο μιλέτ, στάθηκαν φωτεινά παραδείγματα θάρρους και αυτοθυσίας για τους ραγιάδες που υπέφεραν και πρότυπο, ώστε να μην γίνονται εξωμότες.» (Στυλιανού Παπαδόπουλου, Οι Νεομάρτυρες και το Δούλον Γένος).
Από την πτώση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι και το έναυσμα του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, από τον πρώτο καταγεγραμμένο μάρτυρα, το 1463 (σύμφωνα με την έρευνα του Ι. Θεοχαρίδη και του Δ. Λουλέ) μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα, οι Έλληνες παθαίνουν υπό των Τούρκων και παλεύουν για την ελευθερία τους, πνευματική και εθνική.
Ευχαριστούμε για την συμμετοχή τους, τους κυρίους:
Κωνσταντίνο Χολέβα και Αγαμέμνονα Τσελίκα
ΠΗΓΗ:https://youtu.be/DCxp4BdQw_8?is=IfdmC_JUFF3OkzUY
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.