Έργο του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη για το έπος του '40.
Γράφει ο Στέλιος Κούκος
Δύο λαμπρές ημερομηνίες ξεχωρίζουν μέσα στο καλαντάρι του ελληνικού 20ού αιώνα. Η 26η Οκτωβρίου του 1912 με την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και η 28η Οκτωβρίου κατά την οποία η Ελλάδα αντιτάχθηκε σύσσωμη στις ιταλικές φασιστικές δυνάμεις που επεχείρησαν να προελάσουν στην χώρα μας.Δυστυχώς, όμως, και οι δύο-κατορθώματα ακολούθησε ο εθνικός διχασμός στην πρώτη περίπτωση και στην δεύτερη ο εμφύλιος πόλεμος.
Και, βεβαίως, ο εθνικός διχασμός δεν ήταν απλά μια πολιτική σύγκρουση μέσα στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα, αλλά είχε σχέση και με τις πολιτικές και, κυρίως, με τα στρατιωτικά γεγονότα που διαμόρφωσαν τις πολεμικές εξελίξεις στην Μικρά Ασία.
Όπως είναι γνωστό, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο απελευθερωτής της Θεσσαλονίκης και της λοιπής Βόρειας Ελλάδα έχασε τις εκλογές του 1920 και βρέθηκε στην εξουσία η αντίπαλη παράταξη η οποία υποστηριζόταν από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο, έφερε ως επικεφαλής στο μέτωπο μικρασιατικό μέτωπο απειροπόλεμους στρατιωτικούς.
Και έτσι όχι μόνο το μέτωπο κατέρρευσε, αλλά βούτηξε και στο αίμα τον άμαχο πληθυσμό και όσοι σώθηκαν πήραν τον δρόμο του ξεριζωμού.
Τα εγκληματικά παρατράγουδα συνεχίστηκαν και με την άρνηση της ελληνικής κυβερνήσεως να επιτρέψει την έγκαιρη έναρξη της εγκατάλειψης της Ιωνίας από τον ελληνικό πληθυσμό και συνεχίστηκαν όταν οι ξεριζωμένοι έφτασαν χαροκαμένοι, ρακένδυτοι στην Ελλάδα. Σε μια χώρα ηττημένη και εξουθενωμένη και καθόλου έτοιμη να υποδεχτεί τόσους πολλούς ανθρώπους ξαφνικά.
Και δεν έφτανε μόνο αυτό, αφού και πολλοί από τους γηγενείς Έλληνες δεν είδαν με καλό μάτι την άφιξη των ταλαίπωρων ξεριζωμένων…
Όσο για τον εμφύλιο ο οποίος ακολούθησε μετά το έπος του ’40 πρέπει να αναφέρουμε πως είχε αρχίσει με ποικίλα γεγονότα από την περίοδο της κατοχής. Χύθηκε αθώο αίμα τόσο με στρατιωτικές επιχειρήσεις όσο και με εξοντώσεις προσώπων που δεν άρεσαν μιας και πίστευαν πως τα πρόσωπα αυτά θα έπαιζαν σημαντικό πολιτικό ρόλο μετά την απελευθέρωση.
Όπως καταλαβαίνετε κάποιες οργανώσεις ακόμη και εν μέσω της σκληρής κατοχής προετοιμάζονταν για την επόμενη μέρα της απελευθέρωσης. Τόση «’διοτέλεια», όπως θα έλεγε ο στρατηγός Μακρυγιάννης! Και μάλιστα σε μια τόση δύσκολη στιγμή για την χώρα που δοκιμαζόταν πολλαπλώς από την τριπλή κατοχή: τις γερμανικές, ιταλικές και βουλγαρικές στρατιωτικές δυνάμεις.
Την ίδια ώρα οι ωμότητες και η καταπίεση ξεπερνούσε κάθε όριο εγκλημάτων πολέμου, αφού η επίταξη των τροφίμων για τον γερμανικό στρατό έφερε στα ελληνικά αστικά κέντρα τον λιμό, την πείνα με δεκάδες χιλιάδες θύματα.
Συνέχεια εδώ
https://www.pemptousia.gr/2025/10/apo-tis-26-oktovriou-tou-1912-stis-28-oktovriou-tou-1940-thavmata-kai-travmata-dichasmoi-kai-emfylioi/
ΠΗΓΗ:https://www.pemptousia.gr/2025/10/apo-tis-26-oktovriou-tou-1912-stis-28-oktovriou-tou-1940-thavmata-kai-travmata-dichasmoi-kai-emfylioi/
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.