[ Σιγᾶν τὴν άλήθειαν χρυσόν έστι θάπτειν ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ]

Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου

Οἱ περίεργοι καιροί ποὺ ζοῦμε, ἔρχονται γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμίσουν τὸ Χαμένο μας Κέντρο. Τὴν  Ἀλήθεια τοῦ  Ἑλληνισμοῦ. 

Τὸ σημερινό σημείωμα στὴν ἐφημερίδα ΕΣΤΙΑ, εἰς Μνήμην τοῦ σύγχρονου Μύστη τῆς Ἁρμονίας Δημητρίου Πικιώνη, ἀφιεροῦται σὲ ἐκείνους πού ἐμμένουν στὸ Νόημα τῆς ὑπάρξεώς μας. 

Ἀφιεροῦται σὲ ἐκείνους πού ἐμμένουν στὴν Ἀγάπη γιὰ τὴν Πατρίδα, γιὰ τὴν Ἐλευθερία, γιὰ τὸν Ἄνθρωπο. Στὸ Α καὶ τὸ Ω.-

.

Μὲ Ἀγάπη καὶ Σεβασμό,

Ἰωάννα Γ. Καραγκιούλογλου

24 Ὀκτωβρίου 2025

Εἰκ.: " Ὁ Πυθαγόρειος Πικιώνης "

Ἐφημερίδα ΕΣΤΙΑ ΑΡ.ΦΥΛ. 43279, σ.01-03

___________________________________________

[ Ὁ Πυθαγόρειος Πικιώνης ]

τῆς Ἰωάννας Γ. Καραγκιούλογλου 

.

Ὁ Ντὲ Κίρικο τὸν θεωροῦσε τὸν εὐφυέστερο ἄνθρωπο πού εἶχε ποτέ γνωρίσει.

Μύστης τῆς Παραδόσεως καὶ λειτουργὸς τῆς Τέχνης, ὁ Δημήτρης Πικιώνης σημάδεψε ἀνεξίτηλα τὸν Ἑλληνικὸ Κόσμο. Τὰ ἔργα του σαρκώθηκαν γιὰ νὰ ὑποδεχθοῦν τὸν Ἄνθρωπο.

Ἡ ἐπιβλητικὴ φυσιογνωμία καὶ προσωπικότητα τοῦ πολιτικοῦ μηχανικοῦ καὶ ἀρχιτέκτονος, τοῦ ζωγράφου καὶ θεωρητικοῦ Δημήτρη Πικιώνη, συνδέθηκε ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα μὲ τὸ Ἑλληνικὸ Τοπίο. Κυρίως ὅμως μὲ τὸν Τρόπο.

Ἰχνηλατῶντας τὴν πορεία του ἀνακαλύπτουμε ἀνεκτίμητους θησαυροὺς πού ἄφησε πίσω του. Δελφοί, Αἴγινα, Τζιτζιφιές, Ἀθήνα, Πειραιᾶς, Θεσσαλονίκη, Ἑλληνικό, Ψυχικό, Φιλοθέη καὶ πολλὰ ἀκόμη σημεῖα ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα σμιλεύθηκαν ἀπὸ τὴν Ἰδέα καὶ τὸν Πυθαγόρειο Πικιώνη.

Ὁ Ἄνθρωπος Πικιώνης εἶχε τὴν δύναμη νὰ ἐξευγενίζει ὃ,τι ἄγγιζε.

Τὸ Ἔργο πού τὸν καθιέρωσε διεθνῶς ἦταν ἡ διαμόρφωση τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Χώρου πέριξ τοῦ Ἱεροῦ Βράχου τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τοῦ Λόφου Φιλοπάππου. Συνδυάζοντας τὰ στοιχεῖα τοῦ τοπίου μὲ ἀρχαιολογικά εὑρήματα, μορφὲς καὶ ὑλικὰ πού προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἱστορία, ἔδωσε μὲ τὸν σαφέστερο τρόπο τὴν ἀρχιτεκτονικὴ του ἄποψη γιὰ τὴν ἱστορικὴ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Ὁ ἴδιος λέει σὲ ποίημά του:

"(..) Τή Θεῖα Ἁρμονία, πού τὰ ἑνώνει ὅλα, τὴ νοιώθεις βαθιὰ στὰ σωθικά."

Σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ ἐνδιαφέρθηκε ὄχι μόνον γιὰ τὰ αἰσθητικὰ προβλήματα ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν διάσωση τοῦ Ἑλληνικοῦ Τοπίου. Ἰδιαίτερα δέ, γιὰ τὴν διάσωση τῶν Ἀρχαιολογικῶν Τόπων. 

Ὑποστήριζε τὶς ἀπόψεις του δημοσίως. Σὲ διαλέξεις, σὲ δημοσιεύματα ἀλλά καὶ ἐμπράκτως. Ἀντλοῦσε δύναμη καὶ ἔμπνευση ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα, ἀπό τὸ Βυζάντιο, ἀπό τὸ Εἰκοσιένα.

Ὁ  Δημήτρης Πικιώνης δροῦσε μὲ Λογισμὸ καὶ μ' Ὄνειρο.

Πέραν τοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ, ζωγραφικοῦ καὶ ἀκαδημαϊκοῦ του ἔργου, ἐξίσου σημαντικὸ εἶναι καὶ τὸ συγγραφικό. Περιλαμβάνει κείμενα αὐτοβιογραφικὰ καὶ αἰσθητικά, ἐπιστολές, ποιήματα καὶ πεζά, λαογραφικὲς μελέτες καὶ σχέδια.

Στὸ ὄχι καὶ τόσο μακρυνὸ 1948, ὁ Δημήτρης Πικιώνης σημειώνει.

"(..)Εἶναι ἀπόλυτα βέβαιο πώς στὶς περισσότερες περιπτώσεις, ἂν ὄχι σὲ ὅλες, ὁ χυδαῖος ρεαλισμὸς τῆς ἐποχῆς μας ἐθυσίασε κι ἐπιμένει ἀκόμη νὰ θυσιάζει τὶς ἀνάγκες τῆς ἐσώτερης ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὰ ὠφελιμιστικὰ του ἰδεώδη, ὄχι γιατὶ ἡ θυσία τούτη ἦταν τῳόντι ἀναπότρεπτη -τὶς περισσότερες φορὲς μποροῦσαν τοῦτες νὰ ἱκανοποιηθοῦν χωρὶς οἱ ἄλλες νὰ βλαφτοῦν- ἀλλὰ γιατὶ οἱ ἐσώτερες τοῦτες ἀνάγκες ἀπουσιάζουν ἀπ' τὴν ψυχὴ του. Τρέφει ἀπέναντί τους κάτι χειρότερο ἀπὸ ἄγνοια. Ἰταμή περιφρόνηση."

Ἄκρως ἐπίκαιρος καὶ διαφωτιστικὸς ὁ Λόγος τοῦ δημιουργοῦ.

Φίλτατε Ἀναγνώστη.

Ἡ συμβολὴ τοῦ Δημήτρη Πικιώνη ὑπῆρξε καθοριστικὴ στὴν διαμόρφωση τῆς πρωτοπορίας στὴν Ἑλλάδα. Ἔχοντας συνοδοιπόρους τοὺς Παρθένη, Μπουζιάνη, Κόντογλου, Παπαλουκά, Τσαρούχη, Ἐγγονόπουλο, Διαμαντόπουλο καὶ Ντὲ Κίρικο, μεταλαμπάδευσε τὸν Τρόπο. Καὶ δίπλα του μαθήτευσαν δύο σπουδαῖοι Ἕλληνες. Ὁ Κωνσταντῖνος Δοξιάδης καὶ ὁ Ἄρης Κωνσταντινίδης.

Οὐδεὶς Ἕλλην, ἤτοι Πολιτισμένος Ἄνθρωπος, δὲν θὰ τολμοῦσε νὰ παραχαράξει, νὰ ἐπικαλύψει ἤ νὰ θάψει τὴν Ἀλήθεια πού οἱ μεγάλοι Ἕλληνες ἀνέδειξαν καὶ χάρισαν ἁπλόχερα στὴν Οἰκουμένη.

Γιὰ λόγους Ἱστορικούς, Ἐθνικοὺς ἀλλὰ κυρίως Ἠθικούς, ἔχουμε -τοὐλάχιστον- καθῆκον νὰ προστατεύσουμε, νὰ ἀναδείξουμε καὶ νὰ μεταλαμπαδεύσουμε τὴν τεράστια κληρονομιὰ πού μᾶς κληροδότησε ὁ Δημήτρης Πικιώνης. Πρωτίστως τὸ Ἔργο ἀλλὰ καὶ τὸ Πνεῦμα μὲ τὸ ὁποῖο τόσο ἐκεῖνος ὅσο καὶ ὅλοι οἱ Μύστες ἐργάστηκαν. 

Ὁ  Δημήτρης Πικιώνης  ἐργάστηκε μέχρι τὸ τέλος τῆς ζωῆς του γιὰ μία ἀρτιότερη Τέχνη καὶ Ἐπιστήμη. Γιὰ μία ἀρτιότερη Ἑλλάδα. Καὶ κληροδότησε Ἔργο μεγάλο καὶ ἀθάνατο. Γνήσια Ἑλληνικό, γι' αὐτό καὶ Οἰκουμενικό.

Ὁ  Δημήτρης Πικιώνης τίμησε ψυχὴ τε καὶ σώματι τὸν Τρόπο. Ἐργάστηκε μὲ γνώμονα τὴν Πατρίδα, τὴν Ἐλευθερία, τὸν Ἄνθρωπο.

[ Δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα ΕΣΤΙΑ, ΑΡ.ΦΥΛ. 43279

24 Ὀκτωβρίου 2025 ]

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/19CdQFb2ff/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com