21 Νοεμβρίου 2026

Η ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΤΗΣ ΣΕΝΤΖΕΝ - ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ


Νίκος Σίμος 


Η σύνοδος στην Σέντζεν  δεν έφερε μια νέα παγκόσμια συμφωνία, η συνάντηση των τριών ηγετών, των δυο καπιταλιστικών ανταγωνιστών ( ΗΠΑ -Κίνας)  και της πρώτης πυρηνικής δύναμης του κόσμου (Ρωσίας) στην Σέντζεν της Κίνας, στις 19 Νοεμβρίου 2026, δεν έδωσε κανένα συγκεκριμένο πολιτικό αποτέλεσμα, παρά τα όσα διέρρεε η κατευθυνόμενη προπαγανδιστική αρθρογραφία  μιας συγκεκριμένης κατεύθυνσης
Η εικόνα των ηγετών των τριών ισχυρότερων πυρηνικών δυνάμεων γύρω από το ίδιο τραπέζι, με οικοδεσπότη τον Σι Τζιπίνγκ , είχε από μόνη της παγκόσμιο ειδησεογραφικό ενδιαφέρον χωρίς όμως να δώσει κανένα  ιδιαίτερο  γεωπολιτικό  αποτέλεσμα .

..................................................

Η επιλογή των Τράμπ – Σι Τζιπίνγκ και Πούτιν  να εκδώσουν μια εξαιρετικά σύντομη κοινή διακήρυξη, περιορισμένη σε μόνο τέσσερα σημεία, χωρίς σε αυτή να περιλαμβάνονται  χρονοδιαγράμματα υλοποίησης οποιασδήποτε κοινής συναντίληψης  σε ότι αφορά τα μεγάλα παγκόσμια ζητήματα , πιθανούς τρόπους και  μηχανισμούς  εφαρμογής των έστω ελάχιστων συμφωνιών  ή σαφείς δεσμεύσεις υλοποίησης των όποιων συμφωνιών, ουσιαστικά ερμηνεύει την σκοπιμότητα κάτω από την οποία υπαγορεύτηκε μια τέτοια συνάντηση.

Πρώτον:
Μέσα από την συνάντηση αυτή αναδείχτηκε ο ηγεμονικός και εξισορροπητικός  ρόλος της νέας  Κινεζικής ανερχόμενης καπιταλιστικής δύναμης 

Δεύτερον:
Η συνάντηση αυτή έδωσε την ευκαιρία μιας δυναμικής επανεμφάνισης του Πούτιν στην Διεθνή πολιτική σκηνή, ως δρώντος πρωταγωνιστή, σπάζοντας το  προπαγανδιστικό αφήγημα  που τον ήθελε διεθνώς απομονωμένο

Τρίτον:  
Έδωσε την ευκαιρία στον πολλαπλά πολιτικά ηττημένο Τράμπ – άλλωστε γι’ αυτό έσπευσε στην συνάντηση - να στείλει ένα μήνυμα στο εσωτερικό των ΗΠΑ ότι δεν ξόφλησε πολιτικά και  παραμένει ενεργός, έχοντας την διαπραγματευτική δυνατότητα του ηγέτη της μεγάλης Αμερικανικής υπερδύναμης 

Η σύνοδος, που πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της συνόδου Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), προκάλεσε ήδη – σε μια συγκεκριμένη και άκρως κατευθυνόμενη για λόγους εντυπώσεων  αρθρογραφία - συγκρίσεις με μια νέα «Γιάλτα», παραπέμποντας στη διάσκεψη του 1945, όταν οι μεγάλες δυνάμεις με το τέλος του Δεύτερου Μεγάλου Πολέμου επιχείρησαν να διαμορφώσουν τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.

Στην πυθμενική αυτή και επιεικώς κατευθυνόμενη βλακωδώς «αρθρογραφία» στρατευμένων «αναλυτών» θα πρέπει να θυμίσουμε τα παρακάτω:

1. Στην Γιάλτα είχαμε τον βασικό νικητή (Σοβιετική Ένωση) και τους Δυτικούς συμμάχους – με την καιροσκοπική συμμετοχή των Αμερικανών - που συνέβαλαν στην νίκη επι του Ναζιστοφασιστικού Γερμανοιταλικού άξονα και των συμμάχων του 

2. Στην Γιάλτα συναντήθηκαν δυο διαφορετικοί ιδεολογικοπολιτικοί κόσμοι, προκειμένου να συμφωνήσουν στο πλαίσιο, που μελλοντικά θα απέφευγε μια νέα πολεμική σύρραξη και μια νέα καταστροφή, μετά την οδυνηρή εμπειρία του πολέμου που μόλις είχε τελειώσει, αφήνοντας πίσω του μια κατεστραμμένη Ευρωπαϊκή ήπειρο 

3. Στην Γιάλτα είχαμε την Σοβιετική παρουσία που ενσάρκωνε τον υπαρκτό Σοσιαλισμό και τον Δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και τους ιδεολογικοπολιτικά και οικονομικά φιλελεύθερους  Δυτικούς συμμάχους
Ήταν αναπόφευκτη η πολιτική συνεννόηση, που επιτεύχθηκε μέσα από διαπραγμάτευση, κατά την οποία προέκυψαν οι σφαίρες επιρροής στον πλανήτη,  γιατί πολιτικοοικονομικά και ιδεολογικά  μεταξύ των συμμάχων και νικητών  του Δεύτερου Μεγάλου Πολέμου υπήρχε τεράστιο χάσμα αντιλήψεων για το μέλλον του κόσμου.  
  
Στη Σέντζεν  δεν θα μπορούσε να  προκύψει οποιασδήποτε μορφής συμφωνία για κατανομή σφαιρών επιρροής γιατί:

1. Το πλαίσιο το ιδεολογικό και οικονομικό είναι ενιαία καπιταλιστικό, νεοφιλελεύθερο με απόλυτα καθετοποιημένη αποδοχή του ιδεολογήματος της Παγκοσμιοποίησης και του παράγωγου αυτής (Παγκόσμια Διακυβέρνηση )

2. Κανείς από τους δυο μεγάλους καπιταλιστικούς αντιπάλους – ανταγωνιστές ( ΗΠΑ – Κίνα), δεν έχει την καθαρή προπορεία, σε σημείο που θα ανάγκαζε τον δεύτερο και ηττημένο να αναγνωρίσει την πρωτοκαθεδρία του νικητή αυτού του καπιταλιστικού κύκλου

Στην εξαιρετικά ρευστή και επικίνδυνη  γεωπολιτική και γεωοικονομική  φάση που βρισκόμαστε, οι μεν ΗΠΑ έχουν την προπορεία τους σε κάποια ζητήματα του υπάρχοντος υβριδικού πολέμου και ταυτόχρονα έχουν τις υστερήσεις και τις ήττες τους σε άλλα , όπως ακριβώς αντίστοιχα συμβαίνει και με τον βασικό τους και κύριο αντίπαλο την ανερχόμενη  Κίνα    

Μένει μελλοντικά να φανεί εάν θα υπάρξει  η πολιτική βούληση  των ανταγωνιστικών κέντρων ισχύος, συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης πυρηνικής δύναμης του πλανήτη (Ρωσίας),  να συζητούν απευθείας για ζητήματα που επηρεάζουν το σύνολο του σημερινού κόσμου και για το οποίο έχω εδραίες και σοβαρές επιφυλάξεις ότι θα συμβεί .

Το βασικό χαρακτηριστικό της τριμερούς συνάντησης  ήταν  ότι οι συμμετέχοντες δεν εγκατέλειψαν  καμία  στρατηγική επιδίωξή  τους.

..................................................

Πέραν της ανάγκης του Τράμπ να εμφανιστεί σε μια μεγάλη συνάντηση με τους βασικούς αντιπάλους των ΗΠΑ, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης που θα «διασκεδάζει»  την καθολική πολιτική του ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές, η παρουσία του στην Σέντζεν δίνει την δυνατότητα στα εξουσιαστικά κέντρα της Ουάσιγκτον (Βαθύ κράτος και  δυτικότροπο παγκοσμιοποιητικό κέντρο) να αξιοποιήσουν τον Τράμπ, διατηρώντας σαν πρόεδρος ανοικτούς διαύλους τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Πεκίνο, ώστε να προωθήσουν την πάγια Αμερικανική πολιτική της αποφυγής τυχόν  ενοποιητικών τάσεων μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου σε ένα συμπαγές  μέτωπο.
..................................................

Είναι φανερό ότι στο πλαίσιο αυτού του καπιταλιστικού κύκλου - που το 2013 ονόμασα «Δεύτερο κύκλο του Παγκόσμιου καπιταλισμού» -  η αλληλεξάρτηση των καπιταλιστικών ανταγωνιστών και ταυτόχρονα αντιπάλων και πελατών είναι απόλυτα δεδομένη 

Ταυτόχρονα όμως είναι δεδομένο και το διαρκές πολιτικό αδιέξοδο που έμμεσα υπαγορεύουν αυτές οι αλληλεξαρτήσεις

..................................................
Το πρώτο σημείο της κοινής διακήρυξης αναφέρεται στην ανάγκη μεταρρύθμισης του ΟΗΕ, ώστε να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις διεθνείς προκλήσεις.

Οι ΗΠΑ έχουν υποστηρίξει την ενίσχυση της εκπροσώπησης χωρών όπως η Ινδία, η Ιαπωνία και η Γερμανία.

Η Ρωσία αντιμετωπίζει την προοπτική αναβάθμισης της Ινδίας και της Βραζιλίας, αλλά αντιτίθεται στην είσοδο της Γερμανίας και της Ιαπωνίας ως μόνιμων μελών.

Η Κίνα διατηρεί σαφείς επιφυλάξεις, ιδιαίτερα για την Ιαπωνία και την Ινδία.
Καμία από τις τρεις δυνάμεις δεν δεσμεύθηκε να εγκαταλείψει το δικαίωμα του βέτο.

Επομένως, το πιθανότερο είναι ότι η συζήτηση για τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ θα εξελιχθεί σε μια μακρά διαπραγμάτευση χρόνων για τη σύνθεση και την πολιτική κατεύθυνση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Να σημειωθεί εδώ ακόμα ότι ούτε οι Κινέζοι, ούτε οι Ρώσοι, έχουν αμφισβητήσει οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, ο ΠΟΕ, το ΔΝΤ, ή ο ΠΟΥ, δηλαδή την παγκόσμια δομή του κόσμου που όμως, εδώ και χρόνια, ελέγχεται από τους νεοαγγλοσάξονες 

Το αίτημα που προέβαλαν πάντα – εξ’ ου και η πολιτική ρητορεία της πολυπολικότητας - είναι η ανάγκη αλλαγής των ποσοστώσεων συμμέτοχης, ζητώντας την ισότιμη συμμετοχή τους και την συμμετοχή  κρατών του «Παγκόσμιου Νότου»

Το δεύτερο σημείο της διακήρυξης, που αφορά την αύξηση της παραγωγής και της προσφοράς προϊόντων διύλισης πετρελαίου και τη διασφάλιση σταθερών ενεργειακών ροών

Η Κίνα ως ο μεγάλος εισαγωγέας ενέργειας, έχει πρωταρχικό συμφέρον να εξασφαλίζει επάρκεια ενεργειακών προμηθειών, συμφέρουσες τιμές και ασφαλείς θαλάσσιες οδούς μεταφοράς.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν εξασφαλίζονται αυτή την περίοδο 

Με κλειστό τον Περσικό κόλπο, από τον οποίο η Κίνα προμηθεύεται μεγάλες ποσότητες ενέργειας , κυρίως από το σε πόλεμο Ιράν και με τους Ουκρανούς να χτυπάνε, με πυραυλικά βλήματα και drones, βαθιά μέσα στο Ρωσικό έδαφος ενεργειακές εγκαταστάσεις της Ρωσίας, το ζήτημα παίρνει σοβαρές διαστάσεις, σε σχέση με την μεγέθυνση της Κινεζικής οικονομίας η οποία έχει ανάγκη μεγάλων και διαρκών ποσοτήτων  ενέργειας 

Όμως οι ΗΠΑ πέτυχαν μέσα από τους πολέμους και στα δυο μέτωπα ( Περσικό κόλπο – Ουκρανία )  να ενισχύσουν δυναμικά τη δική τους παρουσία στις διεθνείς ενεργειακές αγορές σε σημείο που αυτή την περίοδο, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι κρατούν στην ουσία τα «κλειδιά» των ενεργειακών ροών παγκοσμίως  και άρα δεν έχουν  κανένα λόγο  να μην θέλουν να  διατηρήσουν την επιρροή τους στις ενεργειακές ροές.

Το τρίτο σημείο της διακήρυξης αποκαλύπτει τις προθέσεις των τριών δυνάμεων σε σχέση με το Διεθνές Δίκαιο στην ουσία του 

Οι τρεις ηγέτες υπογραμμίζουν τη σημασία της κρατικής συναίνεσης και των ασυλιών των κρατικών αξιωματούχων, προειδοποιώντας ότι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και αντίστοιχοι θεσμοί δεν πρέπει να καταχρώνται τη δικαιοδοσία τους.

Κίνα - Ρωσία και ΗΠΑ  αναγνώρισαν επι της ουσίας  δημόσια ως προβληματικό και κατ’ ουσία  εχθρικό το Διεθνές Δίκαιο, αποκαλύπτοντας την υποκριτική τους επίκληση στο Διεθνές Δίκαιο, κάθε φορά που ενοχλούνται τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα  και άμεσα αποσαφήνισαν τον αξιακό κώδικα της εποχής  ενός αδίστακτου και ανήθικου καπιταλιστικού ανταγωνισμού, όπου δίκαιο μέλλει να είναι η θέληση του ισχυρότερου .

Σημειώνω ότι Ρωσία, Κίνα και οι ΗΠΑ δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη του Καταστατικού της Ρώμης.

Η Μόσχα βρίσκεται σε ευθεία αντιπαράθεση με το Διεθνές Δικαστήριο, λόγω του γνωστού εντάλματος σύλληψης κατά του Πούτιν , ενώ η κυβέρνηση του Τράμπ έχει επιβάλει κυρώσεις σε αξιωματούχους του θεσμού, με αφορμή την γνωστή υπόθεση του εντάλματος εναντίον του Νετανιάχου για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Είναι το σημείο στο οποίο οι τρεις πλευρές εμφανίζουν την καθαρότερη πολιτική σύγκλιση.

Το ουσιαστικότερο  ερώτημα που αναδύεται είναι εάν η μελλοντική νέα διεθνής τάξη θα συνεχίσει να στηρίζεται σε υπερεθνικούς μηχανισμούς λογοδοσίας και δικαίου ή θα στηριχτεί στην αρχή της κρατικής κυριαρχίας, όπως αυτή μπορεί να ερμηνεύεται – συνήθως αυθαίρετα - από τις μεγάλες δυνάμεις.

Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο το διεθνές δικαστήριο ή το διεθνές δίκαιο, στην ουσία αφορά το ποιος θα έχει τελικά τη νομιμοποίηση να κρίνει τη συμπεριφορά των ισχυρότερων κρατών και των ηγετών τους.

Καλώς ήρθατε στον προθάλαμο της Νεοφεουδαρχικής εποχής


Το τέταρτο σημείο της διακήρυξης επαναλαμβάνει την αρχή ότι ένας πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να έχει νικητές και δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί. 

Η διατύπωση και σε αυτό το σημείο  αποφεύγει το δυσκολότερο ζήτημα που είναι η δέσμευση για την μείωση των πυρηνικών οπλοστασίων.

Η Ρωσία και οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαθέτουν τα μεγαλύτερα αποθέματα πυρηνικών όπλων σε σχέση με την Κίνα, η οποία αναπτύσσει επίσης ταχύτατα τις δικές της δυνατότητες.

Το Πεκίνο δεν έχει ουσιαστικό κίνητρο να αποδεχθεί ποσοτικούς περιορισμούς πριν μειωθεί η τεράστια απόσταση που το χωρίζει από τις άλλες δύο δυνάμεις και θα του εξασφαλίζει ένα πλαίσιο που μπορεί να θεωρηθεί στρατηγικά ισότιμο.

Η Ουκρανία και οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή δεν κατονομάζονται, παρότι συζητήθηκαν ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας στις επαφές που προηγήθηκαν.

Η παράλειψη αυτή δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί χωρίς την σημασία της.

Η παράλειψη δείχνει καθαρά ότι στα ζητήματα αυτά οι τρεις δυνάμεις έχουν διαφορετικές στρατηγικές προτεραιότητες.

Η αποσιώπησή τους ήταν αυτή που τελικά  επέτρεψε την έκδοση κοινής διακήρυξης  χωρίς να εκτεθούν οι διαφωνίες.

Το πιθανότερο είναι ότι τα δύσκολα ζητήματα θα συνεχίσουν να εξετάζονται μέσα από διμερείς επαφές και ειδικά διαπραγματευτικά κανάλια, χωρίς την επίκληση κανόνων διεθνούς δικαίου, που έτσι κι’ αλλιώς έχει ακυρωθεί στην πράξη και από τους τρεις ανταγωνιστές 

.................................................

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν βρισκόταν στο τραπέζι, μολονότι αρκετά από τα ζητήματα που συζητήθηκαν επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια, την οικονομία και τη διεθνή της θέση.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που γεννά η τριμερής της Σέντζεν  για την Ευρώπη είναι η σταδιακή διαμόρφωση μιας άτυπης πρακτικής, σύμφωνα με την οποία οι σημαντικότερες αποφάσεις για τη διεθνή ασφάλεια θα προετοιμάζονται ή και θα συμφωνούνται  μέσα από απευθείας διαπραγματεύσεις των ισχυρότερων κρατών, αφήνοντας άλλους ενδιαφερόμενους να αποδέχονται ή αντιδρούν εκ των υστέρων.
..................................................

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο 21ος αιώνας μοιάζει -σε σχέση με τις πολιτικές νοοτροπίες - πολύ με τις περιόδους του 18ου και του 19ου αιώνα, με την εφιαλτική για το μέλλον της ανθρωπότητας,  πρόσθετη  παρουσία των πυρηνικών όπλων και των τεχνολογιών αιχμής, που είναι στην διάθεση των σύγχρονων «αυτοκρατόρων»  και των αντίστοιχων ελίτ, με στόχο το βιώσιμο  μέλλον του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη

Η συνάντηση της τριμερούς στην Κινεζική πόλη Σέντζεν  έδειξε ότι η «τελική αναμέτρηση» είναι το αναπόφευκτο και καταληκτικό στάδιο της απληστίας για  ηγεμονία των καπιταλιστών – εξουσιαστών, με όποιες λεοντές κι’ αν ενδύονται  και επιπρόσθετα δημιουργεί την ανησυχητική αίσθηση ότι,  με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δύσκολα θα αποφύγουμε  την σύγκρουση  που υπαγορεύει ιστορικά πάντοτε  η κορύφωση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού

Είμαστε στην εποχή των τεράτων.

ΠΗΓΗ:https://www.militaire.gr/i-trimeris-tis-sentzen-mia-synantisi-skopimotiton/?fbclid=IwdGRjcAVuDOBjbGNrBW4M0mV4dG4DYWVtAjExAHBkb2YFc3J0YwZhcHBfaWQMMzUwNjg1NTMxNzI4AAEf9bSgCgU3yUAeVzFM2LFkfqOFGy_TZrsoy4c6UcucvQ9KKL_5FlObM3Ba2qY_aem_q2jNVVAlPkmg0ETpT4DM2A

 https://www.facebook.com/share/p/1E7yy4YFA7/
 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.