Βαρβαρότητες στην τουρκοκρατία

Κατά την οθωμανική περίοδο, πολλοί Έλληνες Χριστιανοί, στην Κωνσταντινούπολη και την Κρήτη, προσποιούνταν ότι ήταν Μουσουλμάνοι προκειμένου να αποφύγουν τα βασανιστήρια, τον βιασμό και τον θάνατο, αλλά στην πραγματικότητα παρέμεναν Χριστιανοί.

 Ντύνονταν σαν τους Τούρκους, αποδέχονταν την περιτομή, προσεύχονταν στο τζαμί και τηρούσαν όλους τους άλλους θρησκευτικούς εθισμούς των Τούρκων. Μέσα στα σπίτια τους, ωστόσο, διατηρούσαν εικόνες χριστιανών αγίων και τελούσαν τις ακολουθίες της αληθινής τους πίστης, με τη βοήθεια κρυπτοχριστιανών ιερέων που ταυτόχρονα φορούσαν την ενδυμασία των δερβίσηδων. Αυτοί οι κρυπτοχριστιανοί σχημάτιζαν ξεχωριστές κοινότητες ανάμεσα στους Τούρκους και παντρεύονταν μεταξύ τους, διατηρώντας έτσι την εθνική τους ομοιογένεια.

Το 1570–71, η Κύπρος υποτάχθηκε στους μουσουλμάνους Τούρκους, και πολλοί Έλληνες αναγκάστηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς έγιναν «κρυπτοχριστιανοί» και απέκτησαν ακόμη και το παρατσούκλι «λινοβάμβακοι», που σημαίνει φτιαγμένοι από λινό και βαμβάκι, αφού είχαν διπλή συνείδηση και διπλή πίστη.

Η πιο «θεαματική» εκτέλεση για τους μουσουλμάνους Τούρκους ήταν ο διαμελισμός του θύματος και η δημόσια έκθεση των κομμένων μελών. Οι Μουσουλμάνοι τους έδεναν και είτε τους έκοβαν στα δύο είτε τους τεμάχιζαν σε πολλά μικρά κομμάτια. Αυτή ήταν η αγαπημένη τους βαρβαρότητα, πέρα από το φά skinned ζωντανών ή το στοκάλωμα. Πραγματοποιούνταν δημόσια και λάμβανε εορταστικό χαρακτήρα. Όταν, προς το τέλος του 15ου αιώνα, οι Τούρκοι νίκησαν τους Ενετούς στην Πελοπόννησο, συνέλαβαν 500 αιχμαλώτους και τους έστειλαν στην Πόλη (Κωνσταντινούπολη). Εκεί, τους έκοψαν όλους στα δύο.

Πολλές φορές, οι χριστιανοί αιχμάλωτοι τοποθετούνταν μπροστά από κανόνια που πυροβολούνταν, και μετατρέπονταν σε ανθρώπινες κουρελούδες σάρκας. Σε άλλες περιπτώσεις, δένονταν σε γαλέρες που έπλεαν προς αντίθετες κατευθύνσεις και κατακουραστικά. Ο διαμελισμός των θυμάτων γινόταν επίσης με άλογα, όπως στη Δυτική Ευρώπη. Αλλά οι Τούρκοι ξεπέρασαν τους Ευρωπαίους σε βαρβαρότητα, αφού εξέθεταν τα κομμάτια του θύματος σε ικριώματα και δέντρα.

- Homer Pavlos

ΠΗΓΗ: 

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com