Αν προλαβαίνετε μη τη χάσετε...
Η παράσταση βασίζεται στην επί 14 χρόνια, και εν εξελίξει, ακαδημαϊκή έρευνα της καθηγήτριας Gonda Van Steen του King's College London, η οποία αποκαλύπτει την ιστορία περισσότερων από 4.000 ελληνόπουλων που δόθηκαν για υιοθεσία στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ολλανδία κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.
Παιδιά που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους, μητέρες που δεν έπαψαν ποτέ να ψάχνουν και ενήλικες που ακόμα και σήμερα αναζητούν την αλήθεια για την καταγωγή τους.
Στα δικά μας...
Βρισκόμαστε στο 1951...4 μηνες πριν την εκτέλεση του Μπελογιάννη,του Μπατση, του Καλουμενου και του Ηλία Αργυριάδη...του επονομαζομενου και "Ηφαίστου" ή και "Χρυσοχερου".
Ακροναυπλιωτης για 7χρόνια,μετα φυλακή στη Λαρισα οπου και το έσκασε το 1944 και ανεβηκε στο βουνό με τον Άρη.
Ειναι ο τεχνικός που έστησε τον ασύρματο στη βίλα Αύρα στη Γλυφάδα και δικαστηκαν γι'αυτό στην υπόθεση Μπελογιάννη.
Πριν μπει φυλακή το 1937 αποκτά απο τη πρώτη του γυναίκα ,μια κόρη την Έφη.
Το 1945 και το 1947 αποκτά 2 ακομη θυγατέρες την Ιωάννα και την Εφη απο τη δεύτερη γυναίκα του τη Κατερινα Δάλλα.
Το 1947 συλλαμβάνεται και φυλακίζεται...
Στη βίλα ΑΥΡΑ κρατούνται φρουρούμενοι η Κατίνα Δάλλα και τα τρία από τα τέσσερα παιδιά του: η Έφη, η Ιωάννα και η Ολυμπία.
Το βράδυ της 15ης Νοεμβρίου 1951, οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Αθηνών Αγγελόπουλος και Λάμπρου, πηγαίνουν στην ΑΥΡΑ και ανακρίνουν την Έφη Αργυριάδη. Γύρω στα μεσάνυχτα, αφού διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να μάθουν τίποτε, επιβιβάζουν στο αυτοκίνητο της Ασφάλειας τη δωδεκάχρονη Έφη και οδηγώντας την σε νταμάρι της περιοχής, στους πρόποδες του Υμηττού, την υποβάλλουν σε εικονική εκτέλεση.
Επιστρέφοντας, αφήνουν την Έφη στην ΑΥΡΑ με τις άλλες δύο αδελφές της και μεταφέρουν την Κατίνα Δάλλα στη Γενική Ασφάλεια (στην οδό Στουρνάρη).
Όταν, μετά από κάποιες μέρες, αποφασίζουν να την αφήσουν ελεύθερη, οι ασφαλίτες μεταφέρουν την Έφη στη Γενική Ασφάλεια για να την παραλάβει.
Της έχουν τυλίξει το κεφάλι με επιδέσμους. Με αυτοκίνητο της ασφάλειας και πάντοτε με συνοδεία ασφαλιτών επιστρέφουν στο σπίτι στη Γλυφάδα.
Το πρωί της επόμενης ημέρας, 27-11-1951, η Κατίνα Δάλλα αυτοκτονεί.
Κατάπιε πολλά χάπια αντεπρίνης και, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες της Έφης Αργυριάδη να την αποτρέψει, ξεψυχάει στα χέρια της Έφης και μπροστά στα δύο μικρά παιδιά της, Ιωάννα και Ολυμπία.
Την τελευταία μέρα του Νοεμβρίου του 1951, προκύπτει παρέμβαση «επιφανούς Αθηναίας κυρίας», δημοσιευθείσα στην εφημερίδα «Τα Νέα»
«Αθηναία κυρία ανήκουσα εις τον εθνικόφρονα κόσμον –και το τονίζομεν δια να εκτιμηθή η ηθική σημασία της εκκλήσεώς της– μας παρακαλεί να θέσωμε δημοσία το εξής ερώτημα: Τι θα γίνουν τα παιδιά της Αικατερίνης Δάλα; Εκείνη ηυκτοκτόνησεν. Ο Αργυριάδης, με τον οποίον τα είχεν αποκτήσει, κρατείται εις την Ασφάλειαν, και δικαίως φυσικά κρατείται. Τι θ’ απογίνουν τώρα τα δυο μικρά, τα ανήλικα όπως γράφουν οι εφημερίδες, τα οποία μένουν πια εντελώς απροστάτευτα; Θα αφήση η κοινωνία να τα περιμαζέψη καμμιά ύποπτος οικογένεια, δια να δηλητηριασθούν στο τέλος κι’ εκείνα; Δεν το φανταζόμεθα. Τη στιγμή που υπάρχει ένα ζήτημα Ελληνοπαίδων, τα οποία θέλομεν να μας αποδοθούν, ανεξαρτήτως του αν έζησαν μέσα εις κομμουνιστικήν ατμόσφαιραν, θα ήτο απάνθρωπον να αφήσωμεν εις την τύχην των αυτά τα δυο τραγικά παιδάκια. Τα οποία δεν πταίουν σε τίποτα αν εγεννήθηκαν από μίαν παράνομον σχέσιν και εις την διασταύρωσιν τόσων ευθυνών”. Διαβιβάζομεν το ερώτημα εις τας κοινωνικάς οργανώσεις, ιδίως τας γυναικείας, αι οποίαι είναι αρμοδιότεραι».
Εκείνη ηυκτοκτόνησεν. Ο Αργυριάδης, με τον οποίον τα είχεν αποκτήσει, κρατείται εις την Ασφάλειαν, και δικαίως φυσικά κρατείται. Τι θ’ απογίνουν τώρα τα δύο μικρά, τα ανήλικα όπως γράφουν οι εφημερίδες, τα οποία μένουν πια εντελώς απροστάτευτα; Θα αφήση η κοινωνία να τα περιμαζέψη καμμιά ύποπτος οικογένεια, διά να δηλητηριασθούν στο τέλος κι εκείνα; Δεν το φανταζόμεθα. Τη στιγμή που υπάρχει ένα ζήτημα Ελληνοπαίδων, τα οποία θέλομεν να μας αποδοθούν, ανεξαρτήτως του αν έζησαν μέσα εις κομμουνιστικήν ατμόσφαιραν, θα ήτο απάνθρωπον να αφήσωμεν εις την τύχην των αυτά τα δύο τραγικά παιδάκια. Τα οποία δεν πταίουν σε τίποτα αν εγεννήθηκαν από μίαν παράνομον σχέσιν και εις την διασταύρωσιν τόσων ευθυνών».
Και εδω αρχίζει η ιστορία που ενέπνευσε τη θεατρική παράσταση.
Η Ιωάννα, 6 ετών, και η Ολυμπία, 3 ετών, θα πέσουν στα χέρια του «Πατριωτικού Ιδρύματος Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως» (ΠΙΚΠΑ) και τα ίχνη τους θα χαθούν αφού αρχικά θα δοθούν επ’ αμοιβή σε οικογένεια-τροφό στη Δάφνη, ενώ αργότερα θα εξαφανιστούν μέσω του δικτύου παράνομων υιοθεσιών που μάστιζαν τη μετεμφυλιακή Ελλάδα.
Η Εφη, ενώ επισκεπτόταν τις αδελφές της στη Δάφνη, κάποια στιγμή, πιθανόν προς το τέλος του 1953, η γυναίκα-τροφός την έδιωξε κακήν κακώς, αποκλείοντάς την απειλητικά από κάθε επαφή με τις αδελφές της.
Ισως επειδή προετοιμαζόταν η υιοθεσία.
Η Έφη Αργυριάδη λεει:«Την τελευταία φορά που πήγα να δω τα παιδιά (δεν θυμάμαι ποια χρονιά ακριβώς, μάλλον το 1953) η τροφός Ελένη Καϊσαρλή δεν άνοιγε την πόρτα. Περίμενα για κάποια ώρα απέξω. Τίποτα. Εφυγα, αλλά μια-δυο μέρες μετά, ξαναπήγα. Χτύπαγα και ξαναχτύπαγα την πόρτα. Δεν άνοιγε κανένας. Επέμενα. Ξαφνικά, μια μέρα, ανοίγει η πόρτα, ορμάει η Καϊσαρλή επάνω μου και χωρίς να πει λέξη, με σπρώχνει με δύναμη και πέφτω κάτω. Αιφνιδιάστηκα. Δεν το περίμενα. Κλείνει την πόρτα λέγοντάς μου “τα παιδιά δεν είναι εδώ”. Χωρίς καμιά άλλη εξήγηση. Ξαναπήγα και άλλες φορές στο σπίτι της Καϊσαρλή ζητώντας να δω τα παιδιά. Με έδιωξε ξανά, απειλώντας με: “Φύγε και μην ξαναπατήσεις γιατί θα σε μαζέψει η Ασφάλεια”. Με ζώσανε τα φίδια. Γιατί με έδιωξε η Καϊσαρλή με αυτόν τον βάναυσο τρόπο; Εκ των υστέρων κατάλαβα ότι προετοίμαζαν τη μεθόδευση της παράνομης υιοθεσίας και πρώτη προϋπόθεση γι’ αυτό ήταν να με αποκόψουν από τα παιδιά».
Και αυτό έγινε. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της Ολυμπίας πολλά χρόνια αργότερα, η Ιωάννα δεν ήθελε να πάει στην Αμερική, όπως της είχε αποκαλύψει η θετή τους μητέρα πριν πεθάνει το 2013 σε ηλικία 101 ετών.
«Οταν μας παρέδωσαν στους θετούς γονείς, στον Πωλ και στην Αθηνά Σκάγκου (τον Απρίλιο του 1955), μείναμε στο ξενοδοχείο “Μεγάλη Βρεταννία”, στο Σύνταγμα. Ετοιμαζόμασταν για το μεγάλο ταξίδι στην Αμερική.
Η Ιωάννα δεν ήθελε να πάμε στην Αμερική, αντιδρούσε. Εγώ ήθελα. “Είσαι τρελή;”, της έλεγα, “γιατί δεν θέλεις να πάμε με την κυρία που φοράει ωραία βραχιόλια!”.
Η Ιωάννα έγραψε κρυφά ένα γράμμα για να το στείλει στη μεγάλη αδελφή μας, την Εφη. «Εφη μου, έλα να μας πάρεις. Ενας κύριος και μια κυρία θέλουν να μας πάρουν στην Αμερική. Δεν θέλω να πάω στην Αμερική…». Η μικρή Ιωάννα έκρυψε το γράμμα στον κόρφο της αλλά καθώς άλλαζε ρούχα έπεσε και το βρήκε η γυναίκα του εξουσιοδοτημένου από τον Σκάγκο «θείου».
«Τέτοιο γράμμα δεν θα ξαναγράψεις» τη διέταξε!
Η θετή μητέρα, η Αθηνά, άκουσε τη φασαρία και μπήκε στη μέση: «Μην τη μαλώνεις, εμείς την αγαπάμε”.
Μετά μας πήραν από τη Μεγάλη Βρεταννία και μας πήγαν σε ένα σπίτι στην Αγία Παρασκευή για δύο εβδομάδες (μάλλον μας έκρυψαν), μέχρι να φύγουμε για την Αμερική» είχε πει στην Εφη η μικρότερη αδελφή.
Οι προσπάθειες της Εφης Αργυριάδη θα πυροδοτήσουν τη δημοσιογραφική έρευνα (του Γ. Οικονομέα και του Φ. Οικονομίδη της «Ελευθεροτυπίας») που θα αποκαλύψει το 1980 ότι οι δύο κόρες του Αργυριάδη είχαν δοθεί το 1955 σε πλούσιους ομογενείς στη Λιν της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ (στον Πωλ και στην Αθηνά Σκάγκου), με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών.
Οπως έμαθε η Εφη Αργυριάδη αργότερα από την αδελφή της Ολυμπία, «τα παιδιά είχαν παραδοθεί από την τροφό Καϊσαρλή σε γείτονά της και συγγενή του Σκάγκου, ο οποίος, στο πλαίσιο της παράνομης υιοθεσίας, εμφανιζόταν εξουσιοδοτημένος από τον Σκάγκο σαν “θείος” των παιδιών!».
Το θέμα είχε φτάσει και στη Βουλή με ερώτηση του βουλευτή του ΚΟΔΗΣΟ Κωνσταντίνου Αλαβάνου.
«Σε όλη μου τη ζωή πάλεψα αναζητώντας τις αδελφές μου, εκπληρώνοντας την άγραφη παρακαταθήκη του πατέρα μου να τις προστατεύω» έχει πει η Εφη Αργυριάδη περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές της αρπαγής: «Ενα πρωινό, μερικές ημέρες μετά την αυτοκτονία της μητέρας των αδελφών μου Κατίνας Δάλλα, μπουκάρουν οι χωροφύλακες στην Αύρα και χωρίς να πουν τίποτα προσπαθούν να μου πάρουν τα παιδιά. Τραβάνε τα παιδιά. Εκείνα έχουν γαντζωθεί επάνω μου, κλαίνε. Η μεγαλύτερη, η Ιωάννα, μ’ έχει αγκαλιάσει και κρατιέται σφίγγοντας τις παλάμες της απ’ τη μαθητική ποδιά που φορούσα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά φόραγα συνέχεια τη μαθητική ποδιά. Η μικρή Ολυμπία, βλέποντας την Ιωάννα να κλαίει και να αντιστέκεται, αρπάζεται απ’ την Ιωάννα και τσιρίζει. Για κάποιες στιγμές τα τραβούν οι χωροφύλακες, τα προστατεύω εγώ, κυριολεκτικά παλεύω, τους σπρώχνω, προσπαθώ να τους απωθήσω. Στο τέλος τα παίρνουν μέσα σ’ έναν κοπετό».
Από τα έγγραφα της Υποδιοίκησης Χωροφυλακής Γλυφάδας θα γίνει γνωστό ότι τα παιδιά παρελήφθησαν «παρά του Πατριωτικού Ιδρύματος Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως» διότι «κατόπιν της συλλήψεως του πατρός των Ηλία Αργυριάδη δι’ αναρχικήν δράσιν και του θανάτου της μητρός των Αικατερίνης Δάλλα έμειναν άνευ προστασίας και χωρίς τα απαιτούμενα μέσα συντηρήσεως»…
Τα χρόνια κύλησαν. Στις 28 Αυγούστου του 2013, η βελγίδα συγγραφέας Gonda Van Steen, κάτοχος της Εδρας Κοραή στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Kings College London, λαμβάνει ένα e-mail.
Το υπογράφει ο «Mike X». Είναι ψευδώνυμο.
Σε αυτό αναφερόταν: «Η μητέρα μου γεννήθηκε στις ορεινές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας. Μαζί με τη μικρή της αδελφή ήρθαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1955 ως ορφανά, υιοθετημένα από μια ελληνοαμερικανική οικογένεια.
Η μητέρα μου μου αποκάλυψε πρόσφατα πως ο πατέρας της ήταν ο Ηλίας Αργυριάδης, ο οποίος συνελήφθη και εκτελέστηκε από την ελληνική κυβέρνηση επειδή ήταν κομμουνιστής.
Δεν γνωρίζω τίποτα για αυτόν τον άνθρωπο, εκτός από την αποσπασματική μαρτυρία της μητέρας μου…».
Ηταν ο εγγονός του Αργυριάδη, ο γιος της Ιωάννας (της Joan Whelan, μετά τον γάμο της με τον ιρλανδικής καταγωγής σύζυγό της), ο οποίος ξεκινούσε τον δικό του προσωπικό αγώνα να ανακαλύψει το παρελθόν της μητέρας του.
Η βελγίδα καθηγήτρια άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι των παράνομων υιοθεσιών από την Ελλάδα προς τις ΗΠΑ με μεθοδική έρευνα («Ζητούνται παιδιά από την Ελλάδα. Υιοθεσίες στην Αμερική του Ψυχρού Πολέμου», εκδόσεις Ποταμός), αποκαλύπτοντας ότι από το τέλος του Εμφυλίου το 1949 έως το 1962 περίπου 4.000 παιδιά βρέθηκαν από την Ελλάδα στις ΗΠΑ.
Ο David Whelan, όπως είναι το πραγματικό όνομά του, απόφοιτος του Yale με Master of Fine Arts,
θα μάθει αργά για το κρυμμένο οικογενειακό μυστικό.
Δεδομένων των ψυχικών τραυμάτων της μητέρας του, η αναζήτηση της αλήθειας ήταν βασανιστική.
Βήμα-βήμα άρχισε να αποκρυπτογραφεί τα στοιχεία.
Μέσω Google έμαθε για τον Αργυριάδη, τον Μπελογιάννη, την εκτέλεση, άρχισε να διαβάζει, να απευθύνεται σε ιστορικούς ερευνητές.
Ετσι ήρθε σε επαφή με την Gonda Van Steen. Σταδιακά άρχισε να ξεδιαλύνεται η υπόθεση της υιοθεσίας της μητέρας του, της αδελφής της, έμαθε για την άγνωστη θεία Εφη και την ιστορία του κομμουνιστή παππού.
Κάθε πτυχή της ιστορίας αναβλύζει ανθρώπινο πόνο.
Ο σύζυγος της Ιωάννας ήταν υπάλληλος στη βιομηχανία του πατέρα του.
Η αδελφή της ζούσε παντρεμένη, με δύο παιδιά, στη Φλόριντα.
Οι θετοί γονείς είχαν αποτρέψει κάθε στοιχειώδη επαφή με την Ελλάδα.
Το δικαίωμα στη μνήμη για τις δύο αδελφές είχε πεθάνει.
Η πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία της Ιωάννας με την ετεροθαλή αδελφή της Εφη έγινε το ’80, μετά από τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις.
Υστερα από πολύ κόπο κατάφεραν να μιλήσουν στις 4.00 τα χαράματα της 15ης Δεκεμβρίου του 1980.
Η Ιωάννα σήκωσε το τηλέφωνο. «Δεν ήθελα να την τρομάξω, οπότε πρώτα προσπάθησα να επιβεβαιώσω ότι ήταν πραγματικά αυτή» λέει η Εφη.
«Ιωάννα εσύ είσαι;» ρώτησε τη χαμένη αδελφή της.
«Ναι» της απάντησε εκείνη.
«Είσαι υιοθετημένη;» τη ρώτησε.
«Είμαι» της αποκρίθηκε εκείνη.
«Είσαι από την Ελλάδα;» συνέχισε συγκινημένη.
«Ναι» της απάντησε η Ιωάννα. Θυμόταν τα πάντα.
«Θυμάσαι την αδελφή σου την Εφη;» τη ρώτησε.
«Ναι» της απάντησε.
«Λοιπόν, είμαι η Εφη, η αδελφή σου» της είπε συντετριμμένη.
Η Εφη της υποσχέθηκε να της ξανατηλεφωνήσει.
Οσες όμως φορές και αν προσπάθησε δεν τα κατάφερε.
Πολύ αργότερα, το 2014, η Ολυμπία θα επισκεφθεί με τον σύζυγό της την Ελλάδα.
Η Εφη θα μάθει για τα ψυχολογικά προβλήματα υγείας της Ιωάννας (πέθανε το 2020 και έναν χρόνο μετά πέθανε η Ολυμπία). Η Εφη δεν ξεπέρασε την απώλεια των αδελφών της μετά από τόσα χρόνια προσπαθειών να τις βρει.
Το 2014 ήρθε στην Ελλάδα και ο David, ο οποίος θα προσπαθήσει επίμονα να πείσει τον πατέρα του να δώσει μια ακόμα ευκαιρία στη μητέρα του να επικοινωνήσει με την Εφη. Ηταν η τελευταία επικοινωνία τους.
«Προσπάθησαν να πνίξουν τη μνήμη της Ιωάννας. Το ελληνικό παρελθόν όφειλε να σβηστεί μέσα στο αμερικανικό παρόν. Την ανάγκασαν να πνίξει τα αισθήματά της και να ξεχάσει. Της απαγόρεψαν να μιλήσει στην Ολυμπία για τα γεγονότα. Και το έκανε. Της αλυσόδεσαν και εν τέλει της στραγγάλισαν την ψυχή. Ομως, το παρελθόν τη στοίχειωσε. Στο τέλος έπαθε μανιο-κατάθλιψη· έτσι τουλάχιστον λένε ότι διέγνωσαν οι αμερικανοί γιατροί.
Πλήρωσε εφ’ όρου ζωής με την αρρώστια, το βαρύ τίμημα της βίαιης αρπαγής και των κατοπινών περιπετειών στην Αμερική».
-Πληροφορίες εφημερίδα ΒΗΜΑ και Wiki
-Ολη την υπόθεση (και των 4000 παιδιών) εμπνεύστηκε και διαχειρίστηκε η λαοπρόβλητη βασιλισσά μαs
Φρειδερίκη (πριγκίπισσα του Ανόβερου που παντρεύτηκε τον ξάδελφό της Παυλο), με την βοήθεια των Αμερικανών των Ελληνικών κυβερνήσεων και της ομογένειας των ΑΧΕΠΑΝΣ, οργανώνοντας τη μαζική αρπαγή και εκμετάλλευση ανήλικων παιδιών δημοκρατικών και αριστερών οικογενειών μεταξύ 1949 και 1962 ,4.000 ελληνόπουλα ,πέταξαν ασυνόδευτα με τη TWA για το Αμέρικα όπου εκπρόσωποι τηs ελληνικήs ομογένειαs τα παρελάμβαναν και τα προωθούσαν προs αναδοχή σε αμερικάνικεs οικογένειεs έναντι βεβαίωs-βεβαίωs ισχυρού αντιτίμoυ και μέχρι τιs μέρεs μαs,η Χατζηβασιλείου στην εκπομπή τηs ,εξακολουθουσε να βρίσκει παιδιά -60,70 χρόνια μετά- που μαθαίνουν για τουs βιολογικούs γονείs και ανταμώνουν άγνωστουs συγγενείs.
Αυτό πρόεβλεπε η σύσταση του βασιλικού οργανισμού τον Μάη του ΄47 που οργάνωνε ένα ολόκληρο δίκτυο αρπαγής ανηλίκων, φυλάκισης και εκμετάλλευσης τους και μέχρι το 1948, 52 "παιδουπόλεις" ''φιλοξενούσαν 18.000 παιδιά, σε "πειθαρχημένη διαβίωση".
Μέχρι το 1949 είχαν φτάσει στις 28.000 και έωs το 1968 κατέληγε στα 36.562 παιδιά.
Κανένα απ' τα έγκλειστα παιδιά, δεν τελείωσε τη τριτοβάθμια εκπαίδευση και ελάχιστεs εξαιρέσειs τα κατάφεραν στη δευτεροβάθμια.
Τα επιτηδευμένα ''αμόρφωτα'' κορίτσια μετά τη τριετή ''γαλουχησή'' τουs σαν δεν επέστρεφαν στα χωριά τουs(αν είχαν συγγενείs που τα ήθελαν) ,αποτελούσαν το φτηνό-ενίοτε και αμισθί- εργατικό δύναμικό στα μεγάλα υφαντουργεία και καπνεργοστάσια του Καρέλα,του Λαναρά, του Παπαστράτου (πάντα το κεφάλαιο αποτελεί ''κεφάλαιο'' για την οποιαδήποτε εξουσία).
Σε πολλές περιπτώσεις, οικογένειες της "υψηλής" κοινωνίας επισκέπτονταν τις παιδουπόλεις και αγόραζαν στην κυριολεξία, υπηρετικό προσωπικό(θυμηθείτε τα ελληνικά έργα με τον ρόλο τηs συμπαθούs κοπελίτσαs υπηρέτριαs).
Στο βιβλίο τηs "Μέτρον Κατανοήσεως", η ''Ελληνίδα Βασίλισσα περιγράφει τα ανήλικα των παιδουπόλεων ωs"επρόκειτο περί υπανθρώπων".
-Στη μνήμη του Ηλία Αργυριάδη,της γυναίκας του Κατερίνα Δαλλα και των τριων κοριτσιών Εφης,Ιωαννας,Ολυμπιας...
-Ευχαριστώ τον φιλο που με προετρεψε να γραψω για την οικογένεια του Ηφαίστου...
Αν μπορείτε,μη χασετε τη παράσταση , είναι συγκλονιστική...
Και μη λησμονουμε...
ΠΗΓΗ:ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.