Επικήδειος λόγος κατά την Εξόδιο Ακολουθία του πρώην Δημάρχου Γαργαλιάνων Σταύρου Καλοφωλιά

Από τον Γιώργο Τασιόπουλο

Εκπαιδευτικό 

Ήρθε η οδυνηρή ώρα να σε αποχαιρετήσουμε αδερφέ μου Σταύρο.

Όλοι εμείς με βαθειά θλίψη συναχθήκαμε σήμερα γιατί έφυγε ένας όμορφος άνθρωπος.

Ο Σταύρος Καλοφωλιάς υπήρξε ενα πρότυπο πολίτη και καλού οικογενειάρχη, σπάνιας γενναιοδωρίας άνθρωπος που άξια διακόνησε τον τόπο του.

 Υπήρξε παράδειγμα έντιμου δημάρχου με όραμα για την πόλη μας.

 Ένας άριστος γιατρός επιστήμονας που υπηρέτησε τον συνάνθρωπο.

Πάνω απ’ όλα τεράστια είναι η απώλειά ενός καλόκαρδου συμπολίτη μας.

Στη μνήμη μας θα μείνεις Σταύρο πάντα χαμογελαστός, 

με μεγάλη, ανοιχτή, θερμή αγκαλιά!

Άνθρωπος γλυκύτατος, ανοικτός στο πνεύμα, νηφάλιος, αθεράπευτα ρομαντικός,

όρθιος στην ψυχή, αριστοκράτης στο παράστημα,

 υπηρέτης της ολότητας, 

αιώνιος έφηβος, γεμάτος συναισθήματα, ζείδωρος και συνεχώς δραστήριος, αστείρευτη πηγή ζωντάνιας, ανεξάντλητης ενέργειας και θετικής σκέψης!

Ήταν ο Σταύρος ένα σπάνιο είδος ανθρώπου για τη σημερινή εποχή.

Αγαπημένε φίλε, τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξες όπως σε ήθελε ο κοινός μας Δάσκαλος και φίλος μας Μιχάλης Χαραλαμπίδης, συναθλητής στους κοινούς μας αγώνες για την κοινωνία, τον τόπο, την πατρίδα μας...

Συναντηθήκαμε σε κοινά αναγνώσματα, αλληλοτροφοδοτηθήκαμε στην δίψα μας για ένα νέο όραμα.

Η αγωνία μας κοινή για τον τόπο, για την αναγέννησή του, τη διέξοδο από την παρακμή, την αναζήτηση της ελπίδας! 

Ήσουν πάντα αισιόδοξος!

Έφυγες πιστός στη φράση του Αριστοτέλη: «Όταν η πόλη στασιάζει ουδείς δικαιούται να μένει αμέτοχος».

Πορεύτηκες πάντα ελεύθερα, με αρετή και τόλμη!

Ανήσυχος ως το τέλος για τα επερχόμενα και τους ταπεινωτικούς συμβιβασμούς, ήθελες τον ελληνισμό με οικουμενική ματιά.

Την πατρίδα μας να ζει και να προοδεύει με τον κόπο του λαού της και όχι αποικία χρέους.

Όσο περνούσαν τα χρόνια αναζητούσες, την άλλη Ελλάδα, του τρόπου και του μέτρου, της αρμονίας και της αλήθειας.

 Μια Ελλάδα που θα μπορούσε να μας σώσει από την απελπισία. 

Και μου έλεγες στις τελευταίες συζητήσεις μας ο απλός λαός έχει πιο καθαρή ματιά, συνεννοούμαι καλύτερα.

Μου είχες εμπιστευτεί, ότι στον συγκινητικό σου επικήδειο χαιρετισμό προς την μητέρα σου, ότι η αναφορά σου στον αγροτικό της μόχθο, έγινε για να τιμήσεις τον αγώνα όλων των αγροτισσών γυναικών.

Η πίστη σου στην αληθινή ζωή, στη σοφία που κρύβει ο απλός άνθρωπος συναντά την αναφορά του ευαγγελιστή Λουκά όπως ακούστηκε στην χθεσινή ευαγγελική περικοπή:

"...ο Ιησούς ένιωσε μέσα του αγαλλίαση, και είπε: "Σ΄ ευχαριστώ Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, γιατί αυτά που απέκρυψες από τους σοφούς και τους συνετούς, τα φανέρωσες στους ταπεινούς...".

Το Κενό που αφήνεις αδερφέ μου, δυσαναπλήρωτο για τον τόπο μας.

Πόσο γενναίος στάθηκες ως το τέλος του σκληρού αγώνα που έδωσες με την ασθένεια;

Πάντα σκεφτόσουν τους δικούς σου, μην τους κουράσεις, μην τους πονέσεις...

Θερμά συλλυπητήρια στην σύντροφο σου Χριστίνα - τον Άγγελό σου, όπως μου την αποκαλούσες κάθε φορά που επικοινωνούσαμε,

 στα υπέροχα παιδιά σου που με τόση Αγάπη και Υπερηφάνεια πάντα μου μιλούσες γι' αυτά, την Αφροδίτη, τον Παναγιώτη.

Εύχομαι η αγάπη μας να συντροφεύει τη μνήμη σου και η πόλη μας να μην πάψει 

ποτέ να σε τιμά. 

Σε χαιρετώ και από μέρους των συναθλητών σου, 

"Είχες όλη την ευγένεια των λουλουδιών μεσ’ στην καρδιά σου...".

Ήσουν ωραίος Έλληνας!

Σε ευχαριστώ για όλα αγαπημένε μου, ακριβέ μου αδερφέ, Σταύρο!

Πορεύσου στους Λειμώνες των μακάρων, με δικαιωμένη τη ζωή σου.

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com