Του Δημήτρη Μπελαντή
Εδώ και χρόνια υποστηρίζεται ότι κακώς γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου 1940 όπου ξεκίνησε για την Ελλάδα ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος και όχι ( αρκετά) την 12η Οκτωβριου 1944 όπου απελευθερώθηκε η Αθήνα από τους ναζί και τελείωσε για την χώρα ο πόλεμος.
Με κάποιαν έκπληξη είδα ότι και η νεολαία του ΚΚΕ έβγαλε φέτος βίντεο με το ίδιο θέμα.Γιατι δεν γιορτάζουμε πιο έντονα την απελευθέρωση της Αθήνας από το ΕΑΜ ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ και γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου;
Το έχω ξαναγράψει, αλλά δεν θα κουραστω να το επαναλαμβάνω.Ας γιορτάζουμε και τις δύο ημερομηνίες, δεν βλάπτει .
Όμως , ας μην ξεχνάμε ότι η άρνηση του ελληνικού λαού να υποταγεί στον ιταλικό φασισμό ήταν η κρίσιμη προϋπόθεση για την ίδρυση του ΕΑΜ ΕΛΑΣ .Χωρίς αυτήν την εμπειρία Εθνικής Ανεξαρτησίας και παλλαϊκής αντίστασης, θα γινομασταν μια χώρα αδιάφορων κατακτημένων η δωσίλογων. Κάτι σαν την Δανία η το Βελγιο.Δεν ήταν λοιπόν κυρίως η απόφαση του φιλοαγγλικού δικτατορικού καθεστώτος Μεταξά, ήταν μια απόφαση που το καθεστώς Μεταξά ήταν υποχρεωμένο να πάρει αλλιώς θα κατέρρεε κάτω από την λαϊκή κατακραυγή .Το έπος του 1940 - 41 ήταν μια πολύτιμη λαϊκή εμπειρία αντίστασης και όχι σκέτα ή κυρίως μια υπαγωγή της χώρας σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο, όπως θα έλεγε κανείς με μια μηχανιστική αναδρομική οπτική .Ό ίδιος ό Νίκος Ζαχαριάδης το αναγνώρισε και κάλεσε τον λαό να πολεμήσει έστω και υπό την ηγεσία της δικτατορίας του Μεταξά.Σωστα έπραξε.
Όσο για την 12η Οκτωβριου 1944, πολύ καλά έκανε ο λαός και οι εργαζόμενοι τότε και την γιόρτασαν με ανακούφιση, περηφάνεια και προσδοκία ως δική τους νίκη ,αλλά η προσδοκία τους ήταν δυστυχώς υποθηκευμένη.Δεν ήταν μόνο μια απελευθέρωση στηριγμένη στις λαϊκές δυνάμεις,αλλά μια " απελευθέρωση" συμβιβασμού με τον βρετανικό ιμπεριαλισμό και με τον στρατό του να βάζει πόδι στην χώρα χάρη στα εγκληματικά λάθη και τις "ενοχές άδειες" της ηγεσίας του ΚΚΕ ( Λίβανος) ,με τη μεσολάβηση και του σοβιετικού παράγοντα, ενώ η απελευθέρωση θα μπορούσε να στηριχθεί μόνο στις νικηφόρες λαϊκές δυνάμεις και να αποκλειστεί η είσοδος του βρετανικού ιμπεριαλιστικού στρατού στη χώρα .Η απελευθέρωση της Αθήνας τον Οκτώβρη του 1944, όσο όμορφες και σαγηνευτικές να είναι οι εικόνες αρχείου που την συνοδεύουν, ήταν μια υποθηκευμένη από την ηγεσία του ΕΑΜ και ιδίως του ΚΚΕ "απελευθέρωση" που κράτησε μόνο ενάμιση μήνα.Αυτο θα πρέπει να γιορτάζουμε ;
Κι επίσης, ας λογικευτουμε.Ο πόλεμος κατά του ναζισμου μπορεί να τελείωσε για την Ελλάδα την 12η Οκτωβριου 1944, ουσιαστικά είχε τελειώσει πιο πριν, αλλά ο γενικότερος αντιιμπεριαλιστικος πόλεμος και εμφύλια σύγκρουση θα κρατούσε στην Ελλάδα αλλά 5 χρόνια,και οι οδυνηρές συνεπειες του ουσιαστικά ως το 1974,δηλαδή αλλα τριάντα χρόνια .
Αλήθεια, ποιος πόλεμος και ποια ένοπλη βία τελείωσε την 12η Οκτωβριου 1944 για τους Έλληνες και την Ελλάδα; δουλευομαστε ;η μήπως είμαστε μεν με το ΕΑΜ ΕΛΑΣ τυπικά ,αλλά η έννοια της εθνικής απελευθέρωσης και της σύζευξης του κοινωνικού με το εθνικό, μας είναι κάτι το ακατανόητο η και το απωθητικό;
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.