Τὸ ὑπαρξιακὸ ἀδιέξοδο τοῦ δυτικοῦ ἀνθρώπου

Τὸ σύστημα ποὺ ὑπηρετεῖ καὶ ἡ ζωὴ ποὺ νοσταλγεῖ

Δημοσθένης Μιχόπουλος fb

Ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος ὀργανώνει τὴ ζωή του γύρω ἀπὸ τὴν ἐπιτυχία, τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν ἀτομικὴ αὐτονομία. Ὅταν ὅμως συγκινεῖται μπροστὰ στὴν ὀθόνη, θαυμάζει ἐκείνον ποὺ θυσιάζει αὐτὰ γιὰ χάρη κάποιου ἄλλου.

Ὁ ἥρωάς του παρακούει τὴν ἐξουσία, συγκρούεται μὲ τὴ γραφειοκρατία καὶ διακινδυνεύει τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀγάπη. Ὁ ἀστυνομικὸς του παρακούει τὶς ἐντολὲς γιὰ νὰ προστατεύσει ἕναν ἀθῶο. Ὁ ἐπιτυχημένος ἐπαγγελματίας του ἐγκαταλείπει τὴν καριέρα γιὰ νὰ σταθεῖ δίπλα στὴν οἰκογένειά του. Ὁ ἐπιτυχημένος τεχνοκράτης του διακινδυνεύει τὴ δική του ἀσφάλεια γιὰ νὰ σώσει ἕναν ἄγνωστο. Ὁ ἐργαζόμενός του διακινδυνεύει τὴ θέση του γιὰ νὰ ἀποκαλύψει μία ἀδικία. Ὁ εὔπορος του διαθέτει τὴν περιουσία του γιὰ νὰ σώσει ἀνθρώπους ποὺ δὲν μποροῦν νὰ τοῦ ἀνταποδώσουν τίποτε.

Ἡ κορυφαία στιγμή του δὲν εἶναι ἡ ἀπόκτηση, ἀλλὰ ἡ προσφορά.

Γιατί ἕνας πολιτισμὸς χειροκροτεῖ ἐκείνους ποὺ ὑπερβαίνουν τὰ δικά του κριτήρια ἐπιτυχίας; Ἐπειδὴ ἡ τέχνη φανερώνει τὴν ἀνάγκη ποὺ ἡ καθημερινότητά του ἀπωθεῖ: τὴ σχέση, τὴν κοινότητα, τὴν ὑπέρβαση τοῦ ἑαυτοῦ.

Ἐδῶ βρίσκεται ἡ διάκριση δύο τρόπων ὑπάρξεως. Ἡ νεωτερικὴ Δύση προτάσσει τὸ αὐτοτελὲς ἄτομο· ἡ ὀρθόδοξη παράδοση, τὴν κοινωνία τοῦ προσώπου. Ἡ ἐλευθερία ὁλοκληρώνεται στὴν ἑκούσια ἀγάπη καὶ προσφορά.

Τὸ ἀδιέξοδο εἶναι ἀνθρωπολογικό: ὁ ἄνθρωπος ἀναγνωρίζει τὸ καλό, ἀλλὰ ὑπηρετεῖ ἕνα σύστημα ποὺ δυσκολεύει τὴν πραγμάτωσή του. Νοσταλγεῖ τὴ ζωὴ ποὺ καθημερινὰ παραμερίζει.

Καὶ ἔτσι, ὅσα δὲν τολμᾷ νὰ ζήσει, τὰ χειροκροτεῖ στὴν ὀθόνη.

Μέσα ἀπὸ τοὺς ἥρωές του νοσταλγεῖ νὰ ξαναγίνει ἄνθρωπος.

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com