Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ!
ΤΟΥΣ ΖΗΛΕΨΕ ΚΑΙ Ο ΧΙΜΛΕΡ!
Δικάστηκαν με τον τρόπο των στρατοδικείων της Βέρμαχτ και των δικαστηρίων των SS (γερμανικά: SS- und Polizeigerichte).
Τότε που ο Χάινριχ Χίμλερ είχε τον τελικό λόγο.
_________________
Το κείμενο που ακολουθεί του Γιάννη Ραχιώτη
Ο Ρατκο Μλάντιτς πέθανε χθες μετά απο χρόνια προβλήματα υγείας, στο αναρρωτήριο των φυλακών του Scheveningen στη Χάγη . Μέχρι την τελευταία στιγμή του αρνήθηκαν νοσηλεία σε Νοσοκομείο .
Τα τελευταία χρόνια είχε υποβάλλει μέσω των δικηγόρων του επανειλλημμένα αιτήματα νοσηλείας σε νοσοκομεία που απορρίφθηκαν όλα . Πρακτικά ήταν χωρις περίθαλψη, όπως και όλοι οι Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί κρατούμενοι που δικάστηκαν από τους νικητές γιατί τηρήσαν τον όρκο τους και υπεράσπισαν τη χώρα τους.
Πριν 7-8 χρόνια οι δικηγόροι του, εν όψει της άρνησης να του δώσουν πρόσβαση σε νοσηλεία, προσέφυγαν στο αρμόδιο “ δικαστήριο”, δηλαδή ένα είδος “ υπολειμματικού” δικαστικού μηχανισμού που έχει επινοηθεί μετά τη διάλυση των στημένων δικαστηρίων των νικητών της 10ετίας του ‘90. Το “δικαστήριο” αυτό επικύρωσε σε 1ο και 2ο βαθμό την άρνηση του διοικητικού μηχανισμού της φυλακής να του επιτρέψει νοσοκομειακή περίθαλψη. Τότε ήταν ήδη 75 χρόνων.
Τώρα ανακοίνωσαν ότι θα ξεκινήσουν … έρευνα για τους λόγους του θανάτου του…
Δεν είναι ο πρώτος Γιουγκοσλάβος κρατούμενος που εκτελείται από τον “πολιτισμένο κόσμο” μέσω της άρνησης περίθαλψης .
Ο Σλομπονταν Μιλόσεβιτς οδηγήθηκε στο θάνατο το 2006 με τον ίδιο τρόπο .
Ο Μίλαν Κοβάτσεβιτς Βόσνιος γιατρός, πέθανε σε ανάλογες συνθήκες στην ίδια φυλακή το 1998. Το ίδιο και ο Ζντράβκο Τόλιμιρ το 2016.
Ο Σλάβκο Ντοκμάνοβιτς, Σέρβος-Κροάτης , τ. δήμαρχος του Βούκοβαρ και ο Μίλαν Μπάμπιτς, ο πρόεδρος της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας , οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία σε ανάλογες συνθήκες, στην ίδια φυλακή.
Οι συνθήκες κράτησης των επιζώντων Γιουγκοσλάβων πολιτικών κρατουμένων που είναι φυλακισμένοι στις φυλακές της Βρετανίας η των Βαλτικών προτεκτοράτων είναι ακόμη χειρότερες από αυτές των κρατουμένων στη Χάγη . Το μοιραίο είναι σχεδιασμένο να μην αργήσει και γι’ αυτούς και δυστυχώς δεν υπάρχουν πλέον αντιδράσεις.
Ο Ράτκο Μλάντιτς , Βόσνιος στην καταγωγή , γιος Γιουγκοσλάβου παρτιζάνου, στρατιωτικός καριέρας , υπηρέτησε επι 27 χρόνια σε όλες τις βαθμίδες του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού πριν αναλάβει επικεφαλής του επιτελείου του Σερβοβοσνιακού στρατού κατά τη διάρκεια του 1ου πολέμου που επέβαλαν οι Γερμανοί και οι ΗΠΑ για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, του μεγαλύτερου, ομοσπονδιακού επιτεύγματος των βαλκανικών λαών σε ολόκληρη τη διαρκεια της απελευθερωτικής τους διαδικασίας που ξεκίνησε στις αρχές του 19ου αι.
Σε μια ανάρτηση στο fb δεν ειναι βέβαια δυνατό να περιγραφεί ούτε η δράση και το ταλέντο του στρατιωτικού ηγέτη της αντιστασης στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ούτε το κουράγιο και η αξιοπρέπεια που επέδειξε μετά την ήττα που δεν ήρθε στο πεδίο της μάχης αλλά επειδή υπέκυψε στον εκβιασμό και τις υποσχέσεις των ΗΠΑ η κυβέρνηση Μιλόσεβιτς, με τα γνωστά ολέθρια για την περιοχή αποτελέσματα που ακολούθησαν.
Ούτε είναι δυνατόν να απαντήσει κανείς στον οχετό που εξαπέλυσαν εναντίον του οι δυτικοί και οι κατά τόπους συνεργάτες τους γιά να δικαιολογήσουν το δικό τους έγκλημα, της διάλυσης του κράτους που αποτελούσε απόδειξη ότι οι λαοί των Βαλκανίων μπορούμε να συνυπάρξουμε σε ομοσπονδιακή βάση σε ένα ισχυρό ανεξάρτητο κράτος.
Πρέπει όμως να επισημάνουμε ότι οι κατηγορίες που του απεύθυναν περί γενοκτονίας κλπ δεν τεκμηριώθηκαν ποτέ από το στημένο και ελεγχόμενο δικαστήριο που τον δίκασε, πρακτικά χωρίς αντίλογο . Αντίθετα το “ δικαστήριο “, για να δικαιολογήσει την καταδίκη του και να νομιμοποιήσει τη μετατροπή της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης στο πρώτο - καταστατικά - προτεκτοράτο σε Ευρωπαϊκό έδαφος μετά τον 2ο Π.Π., προχώρησε σε απίθανες ερμηνευτικές κατασκευές που αποτελούν προσβολή στην ίδια την έννοια του δικαίου.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.