Γιώργος Τασιόπουλος
Ο κ. Μητσοτάκης στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Τουρκία μίλησε για την «παρακαταθήκη του Ατατούρκ» υιοθετώντας παρόμοιες πρακτικές προηγούμενων πρωθυπουργών ξεπλένοντας τον γενοκτόνο σφαγέα των Μικρασιατών και Ποντίων Ελλήνων.
Έτσι, δυστυχώς προσαρμοστήκαμε, και δεν μας προξενεί εντύπωση η εικόνα να συναγελάζονται στα ελληνοτουρκικά φόρουμ στελέχη του ΥΠΕΞ, πολιτικοί, διανοούμενοι, ιστορικοί, δημοσιογράφοι εδώ και δεκαετίες ακολουθώντας τις υποδείξεις του ΕΛΙΑΜΕΠ, καθώς υιοθετούν την τουρκική προπαγανδιστική ρητορική των απογόνων των νεότουρκων. Αδιαφορούν ή κάνουν πως αγνοούν το ιστορικό μας παρελθόν, το ολοκαύτωμα, τη γενοκτονία των παππούδων μας χαράσσοντας πολιτική συμβιβασμού με την επιθετικότητα των απογόνων του ΚΕΜΑΛ ξεπλένοντας έναν εγκληματία δικτάτορα που διέπραξε γενοκτονία.
Η ιστορική Αλήθεια είναι ότι ο Μουσταφά Κεμάλ όχι μόνο διέπραξε γενοκτονία σε βάρος των Ελλήνων, αλλά η ανθρωποκτόνα πολιτική του για την εθνοκάθαρση των Χριστιανών της Μ. Ασίας υπήρξε παράδειγμα για τη δράση των Ναζιστών δύο δεκαετίες αργότερα σε βάρος των Εβραίων.
Παραθέτω μερικές ενδεικτικές εγκωμιαστικές αναφορές των μαθητών του Γερμανών Ναζί προς τον Τούρκο δάσκαλό τους από το εγχειρίδιο του Άγγλου ιστορικού Stefan Ihrig.
ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ
Η Völkischer Beobachter, η επίσημη ναζιστική εφημερίδα, ήδη από τον Φεβρουάριο του 1921 αποδέχεται την τουρκική πολιτική στο ζήτημα της μεταχείρισης των μειονοτήτων.
Σε κύριο άρθρο με τίτλο "Τουρκία η πρωτοπόρος - παράδειγμα προς μίμηση" έγραφε με μεγάλο ενθουσιασμό:
"Σήμερα οι Τούρκοι είναι το πιο νεανικό έθνος. Κάποια μέρα, το γερμανικό έθνος δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να προσφύγει και αυτό στις τουρκικές μεθόδους".
Στην καθεστωτική βιογραφία του Χίτλερ την οποία συνέγραψε ο Λίερς θεωρεί ότι το κεμαλικό κίνημα ηγείται των νέων λαϊκιστικών εθνικιστικών κινημάτων που προβάλλουν. Ξεκινά το κείμενο ως εξής:
"Στην Τουρκία ο ηρωικός αντιπρόσωπος του παλιού τουρκικού στρατιωτικού πνεύματος, ο Γκαζί Μουσταφά Κεμάλ, εκδιώκει τα ξένα παράσιτα με το πυρ αυτοσχέδιον κανονιών που τα επανδρώνουν γέροι και παιδιά, ενώ στην Ιταλία ο Μουσολίνι επιτυγχάνει την ανανέωση του ρωμαϊκού πνεύματος"... "Αρμένιοι, Λεβαντίνοι, Έλληνες και Εβραίοι" θεωρούνται μοχθηροί και παραλληλίζονται με ζιζάνια: "...
Η Τουρκοσύνη πέθαινε αργά αλλά σταθερά από το φαρμάκι που στάζει το φυλετικό συνονθύλευμα των υποταγμένων λαών, το διαβόητο αυτό απόχρεμμα λαών στα παράλια της Μεσογείου, των Λεβαντίνων, των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Αράβων και των Εβραίων, που σαν ανθεκτικά ζιζάνια καλύπτουν το έδαφος [παντού]".
Σε μία κομματική συγκέντρωση το 1927, ο Χίτλερ παραλλήλίζε τους Έλληνες και τους Αρμένιους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τους Εβραίους:
"Έχουν [εκείνα] τα συγκεκριμένα επαίσχυντα χαρακτηριστικά που καταδικάζουμε στους Εβραίους".
Ενώ, από την άλλη, όταν επρόκειτο να εφαρμοστούν οι ρατσιστικοί νόμοι της Νυρεμβέργης, εκδόθηκε εγκύκλιος που αποφαινόταν ότι "οι Τούρκοι είναι Άρειοι".
Επίσης, τα ναζιστικά έντυπα και δημοσιεύματα τόνιζαν ξανά και ξανά ότι στη Γερμανία υπήρχε ευρεία σύμπνοια με το τουρκικό έθνος, επειδή οι Γερμανοί θαύμαζαν την αναγέννησή του υπό τιν Ατατούρκ. "Χιλιάδες ανήσυχες καρδιές" στην Γερμανία είχαν παρακολουθήσει το τουρκικό θαύμα και πουθενά αλλού στον κόσμο η "εμφάνιση του Ατατούρκ" δεν είχε προκαλέσει τέτοιο θαυμασμό όσο στη Γερμανία, σχολίασε η National Zeitung το 1941.
Ο Τύπος διαρκώς επανεπιβεβαίωνε ότι η Γερμανία είχε, μάλιστα, υπάρξει αυτόπτης μάρτυρας της "καταπληκτικής εξέγερσης" του Ατατούρκ, και ότι "κάνεις άλλος πλην της Γερμανίας" και των εθνικοσοσιαλιστών δεν μπορούσε να καταλάβει καλύτερα τι είχε επιτευχθεί στην Τουρκία. Ή όπως φαιρόταν να έχει δηλώσει το 1933 στη Vőlkischer Beobachter ο Ρούντολφ Ναντόλνι, ο Γερμανός πρέσβης στην Τουρκία, "ήταν αυτονόητο ότι το γερμανικό έθνος ήταν ακριβώς εκείνο που ένιωθε τόσο αμέριστη σύμπνοια και μύχια κατανόηση για αυτή την εκπληκτική επιτυχία της ηρωικής θέλησης ενός Φύρερ".
STEFAN IHRIG, "ATATΟΥΡΚ ΚΑΙ ΝΑΖΙ -
Δάσκαλος και μαθητές στην εφαρμογή του ολοκληρωτισμού"
Πρόλογος: Βλάσης Αγτζίδης, εκδ. Παπαδόπουλος, (2016)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.