Του Βασίλη Λαμπόγλου
''Επιμένω σ’ έναν άλλο κόσμο.
Τον έχω τόσο ονειρευτεί,
τόσο πολύ έχω σεργιανήσει μέσα του,
που πια
είναι αδύνατο να μην υπάρχει.''
Γράφει ο Χρίστος Λασκαρης("στο απόγευμα προς βραδυ").
Σήμερα λοιπόν ''εορτάζεται'' έναs ''Άγιοs'' από τον Κόσμο που έχω ονειρευτεί.
Ο Άγιος της ανάμνησης των αισθημάτων και της προσδοκίας τους, αλλά και ο Άγιος της μοναξιάς και του συγκρατημένου πάθους.
Άγιοs Υάκινθοs-κάθε 3 Ιούλη.
Θύμησεs όμορφεs ,όπωs η Κρήτη, τ'Ανώγεια , ο Λουδοβίκοs, τέτοια μέρα(από το 1998 και πλέον) ανταμώναν στο κονάκι του Αγίου και τιμούσαν τον Υάκινθο των αισθημάτων, της ανάμνησης και της προσδοκίας .
Κάποιοι τον αντιπαραβάλλουν απέναντι στον Λατίνο Βαλεντίνο.
Τι θυμηδια...
Θυμίζει ο Γιώργοs Δραμουντάνηs ή κατά κόσμον Λουδοβίκοs των Ανωγείων.
"Μα στον Βαλεντίνο κόβουνε τα τριαντάφυλλα και τα προσφέρουνε για αγάπη στα κορίτσια τους.
Εμείς παίρνουμε το χέρι του κοριτσιού και το οδηγούμε εκεί που είναι τα τριαντάφυλλα και του τα δείχνουμε, δεν τα κόβουμε ποτέ.
Ο Άγιος Υάκινθος δεν είναι ο Άγιος των ερωτευμένων, αλλά εκείνων που έχασαν και εκείνων που ελπίζουν να βρουν.
Ο έρωτας έτσι κι αλλιώς είναι θεϊκή επίσκεψη και η ζωή, γενικότερα, μια γιορτή, όπου είμαστε όλοι καλεσμένοι.
Επτακόσιες είκοσι χιλιάδες (720.000) ώρες που είναι τα 80 χρόνια ζωής δεν είναι αρκετές για να γεράσουμε.
Γι' αυτό τους λέω, όταν θα πηγαίνετε στον Άγιο Υάκινθο θα ανάβετε δυο κεριά, ένα στην ανάμνηση και ένα στην προσδοκία."
- Ο Άγιος Υάκινθος ήταν θαλαμηπόλος του αυτοκράτορα Τραϊανού, ο οποίος του ζήτησε να απαρνηθεί τον Χριστό.
Ο νέοs αρνήθηκε και φυλακίστηκε 12 χιλιόμετρα νότια από τα Ανώγεια της Κρήτης, στην ορεινή περιοχή Φούρνοι, όπου του έδιναν φαγητά ποτισμένα με το αίμα ζώων που είχαν θυσιαστεί σε είδωλα.
Ο Άγιος αρνήθηκε το φαγητό επί σαράντα ημέρες και τελικά πέθανε από ασιτία το 98 μ.Χ., σε ηλικία 20 ετών.
Ο αυτοκράτορας Τραϊανός, , έδωσε εντολή να πετάξουν το λείψανό του στα θηρία, αλλά τα θηρία δεν το πείραξαν.
Το λείψανο ετάφη στην πατρίδα του, την Καισάρεια, από έναν συγκλητικό .
-Η σύγχρονη λατρεία του Αγίου ξεκινά από τα Ανώγεια της Κρήτης, με τα Υακίνθεια.
Ειδικότερα, όσοι προτιμούν να γιορτάζουν τον, κατά την κρητική παράδοση, Έλληνα Άγιο της αγάπης επισκέπτονται το ναό του Αγίου Υακίνθου, ένα λιτό, κυκλικό, πέτρινο κρητικό ναό(που παραπέμπει στο κρητικό μιτατο) που είναι κτισμένος σε υψόμετρο 1.200, στον Ψηλορείτη(όλη η σύνθεση θυμίζει την σχέση του Πικιωνη με την "ιερή" πετρα) .
Χωρίς μεγάφωνα, χωρίς ρεύμα, υπό το φως του φεγγαριού, των αστεριών και των κεριών, χωρίς παρεμβολές, σε απόλυτη ησυχία, ο κόσμος ακούει με ευλάβεια τα λόγια που βγαίνουν από τα χείλη του πατέρα Ανδρέα Κεφαλογιάννη(άλλη
Άνωγειανη μορφή).
Και κατά τιs 12.00 το βράδυ που τελειώνει η θεία λειτουργία , η γυναικεία χορωδία αποδίδει ύμνουs και παραδοσιακά τραγούδια με μόνη συνοδεία το αστρόφως και ενίοτε τον ήχο από το κουδούνι κάποιου προβάτου πέρα μακριά.
Μυσταγωγικη εμπειρία ζωής.
Η δική μου Κρήτη ...που δεν είναι τόπος ,είναι στάση ζωής , μαρτυρία και αποκάλυψη , ευθύνη και μεγαλοψυχία .
Χρόνια καλά λοιπόν, σέ όσουs αγαπάνε αλλά και όσους προσδοκούν .
Και σήμερα που εορτάζουν ο Υακινθος και η Υακινθη,ο Ζουμπούλης και η Ζουμπουλία...μόνο "τέτοια" να σας ανταμώνουν.
Υακινθοι και ζουμπούλια στη στράτα σας...
Καλημέρα 🌷
..
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.