Του Μπάμπη Ανδριανόπουλου
Μαρξιστής και μύστης ταυτόχρονα του Ορθόδοξου Λόγου, αυτός ο πρίγκηπας της αριστεράς.
Ο αφοσιωμένος της "καθ' ημάς Ανατολής"
Ο ανατόμος της χώρας:
"Η εθνική και κοινωνική συνείδηση στην Ελλάδα 1830 - 1909: ιδεολογία του μεταπρατικού χώρου"
και της πόλης που αγάπησε και υπηρέτησε:
" Θεσσαλονίκη. Τομή της μεταπρατικής πόλης"
Στα ποιητικά του πεδία ο Έρωτας και η Επανάσταση:
"Λόφοι γυμνοί..."
Λόφοι γυμνοί ωχρής βραδιάς σελήνης
την ώρα που ξυπνούν οι πρόγονοι
στο θρόισμα του ανέμου...
"Ο λαός μου κρατάει μαχαίρια που καιν»
η ζωή του έχει γίνει στάχτη
από τα χρόνια του Ομήρου
-- "γυναίκες που ουρλιάζουν πασχίζοντας
να πουν τα λόγια του έρωτα"
άντρες που πολεμούν
πειθόμενοι στα ρήματα θεών
ή των δαιμόνων..
"Κλαίμε στα πανηγύρια γύρω από αρχαίους στοχασμούς..
Άφησα τους συντρόφους άταφους
πηκτός άνεμος σκεπάζει τώρα το κορμί τους
έμεινα μόνος
ολόκληρος για να σε σκέφτομαι..."
Κατεβαίνω τις στενές κοιλάδες του Γράμμου
-- βιάζομαι
να σκεπάσω
με το πανωφόρι του Έρωτα
την άρρωστή μας Επανάσταση...
Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
«Ποιος θα βρεθεί να κλάψει;»
Αρχαίες φωνές πηγάζουν μέσα μου∙
η Επανάσταση
κοιμάται
στα ανάπηρα σκέλη του χρόνου…
«Ποιος θα βρεθεί να κλάψει;»
Το ταξίδι τελείωσε,
το ταξίδι ποτέ δεν έγινε∙
όλα από καιρό έχουν σιγήσει…
Είμαι μία σχισμένη ταυτότητα
κομματική
— ο έρωτας ανύπαρκτος
Σιωπή η ιστορία…
Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989)
Το ταξίδι του στον κόσμο και στην Ιστορία έλαβε τέλος σαν σήμερα, το 1998...
Στη φωτογραφία με τον Λουί Αραγκόν στη Θεσσαλονίκη το 1981
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.