Αλέξης Δαμιανός

Γράφει ο Μπάμπης Ανδριανόπουλος

Πρώτα κάναμε μαζί του την καθαρτήρια διαδρομή της αυτοσυνείδησης φτάνοντας «Μέχρι το πλοίο»

Ύστερα μας κοινώνησε στον πηγαίο έρωτα και μας οδήγησε ως την κορύφωση της σύγχρονης τραγωδίας με την «Ευδοκία»

Τέλος, αφού ρίξαμε αντάμα μια τελευταία ματιά στην ιστορία διακρίναμε ίσως τον ηττημένο σημερινό άνθρωπο με τον «Ηνίοχο»

Αυτός, αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του έφυγε χωρίς να μας εγκαταλείψει καθώς πέρασε στη συλλογική μας μνήμη.

Με τρεις μόνο ταινίες αναπαριστώντας άπειρες ζωές ...

______****______

Του Αλέξη Δαμιανού 

Υπάρχει ένας αρχαίος μύθος που 

είναι το πρώτο οικολογικό μήνυμα

στην ιστορία της ανθρωπότητας

και φανερώνει τις ολέθριες συνέπειες

της υπερτροφίας του ''Εγώ''.

Ο μύθος του Ερυσίχθονα.

Ο Ερισύχθων, 

νέος, ωραίος, δυνατός,

πλούσιος κι επιτυχημένος,

διατάζει τους δούλους του

να κόψουν τα δέντρα του άλσους

που είχαν αφιερώσει 

οι Πελασγοί στη Θεά Δήμητρα 

για να χτιστεί εκεί παλάτι.

Ο Ερισύχθων βλασφημεί κόβοντας

το ιερό δέντρο της Θεάς Δήμητρας,

τη Λεύκα.

Οι Δρυάδες, κόρες της Θεάς,

που κατοικούσαν στο δέντρο,

βγαίνουν ματωμένες

από τις φυλλωσιές και αλλόφρονες 

τρέχουν στη μητέρα τους.

Η Δήμητρα θυμώνει και στέλνει

την Πείνα.

Της λέει να πάει να βρει τον Ερισύχθονα

και να του δώσει ένα φιλί στο στόμα.

Η Πείνα πηγαίνει.

Τον βρίσκει να κοιμάται.

Του δίνει το φιλί και χάνεται.

Εκείνος ξυπνάει κι αισθάνεται λιγούρα.

Πεινάει. Τρώει. Πεινάει κι άλλο. Ξανατρώει.

Πεινάει. Πεινάει ακατάσχετα.

Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο υπήρχε,

αρχίζει να τρώει ό,τι βρίσκει μπροστά του.

Τρώει τα ζώα του, τρωει τη γυναίκα του,

τρώει τα ξύλα του σπιτιού του.

Τρώει τα πάντα. 

Μέχρι που πια,

δεν υπάρχει τίποτα γύρω του

και στη μέση της ερημιάς,

αγριεμένος, τρώει τις σάρκες του.

Έρυσις σημαίνει πληγή 

και χθων σημαίνει γη. 

Δηλαδή Ερισύχθων μπορεί 

και να σημαίνει Πληγή της Γης.

Αυτή η ρίζα του Ερισύχθονα, 

το αδυσώπητο ''Εγώ'',

που επισημάνθηκε επίμονα

και με πολλές παραλλαγές 

από τους Αρχαίους Έλληνες,

(Ατρέας, Θυέστης,

Προκρούστης, Οιδίπους),

στις μέρες μας έχει θεριέψει

και νομιμοποιηθεί.

Ατομισμός, υπερκαταναλωτισμός,

ανταγωνισμός,

παγκοσμιοποίησις της εξουσίας.

Αυτές είναι οι αξίες σήμερα, αυτές

προβάλλονται και επιβάλλονται

από τα Μarketing, τα Advertising,

τα Μ.Μ.Ε, την κάθε υπερδύναμη.

Σε αυτές 

''σκοτωνόμαστε'' να ανταποκριθούμε,

και σαν τον Ερισύχθονα 

τρώμε τις σάρκες μας

και βλαστημάμε τη ζωή μας.

Ακούω το αχολογητό των δασών

που φέρνει με ελαφριά σκόνη 

τον θρήνο

του κονιορτοποιημένου ρητού:

''Το κατά φύσιν ζην εστί κατ' αρετήν''.

Αλέξης Δαμιανός

Σαν σήμερα,

το 2006, έφυγε από τη ζωή.

.........................................................................

Πηγή:

camerastyloonline.

wordpress. com

Απόσπασμα από συνέντευξη

στον Μίμη Τσακωνιάτη.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/12HKnjxCfaV/

https://www.facebook.com/share/p/16iNP4tYRL/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com