Γιώργος Τασιόπουλος
"Ήταν πανταχού παρόν (...) είχε πράγματι βρεθεί σε αντίθετα γεωγραφικά πλάτη,
την ίδια ακριβώς χρονική στιγμή".
(Χέρμαν Μέλβιλ από τον
"Μόμπι Ντικ")
Στη μοναξιά...
στο οικειοθελές αποτράβηγμα στον εαυτό αδερφέ...
για να μπορείς να δεις πιο πέρα,
να μπορείς να γίνεις πνευματικόν αγγείον
και κληρονόμος μιας πανάρχαιας παράδοσης Σοφίας,
υβρίδιο φωτός κσι θανάτου.
_____****_____
Γιατί τι είναι ο άνθρωπος;
Αυτή την απάντηση έγραψε στον διαβόητο για την ακόρεστη αναζήτηση κάθε είδους παραδοξότητας Ρωμαίο αυτοκράτορα Ανδριανό, ο Έλληνας φιλόσοφος Σεκούνδος που τηρούσε απαρασάλευτα όρκο σιωπής:
"Νους σεσαρκωμένος, πνευματικόν αγγείον, αισθητικόν χώρημα, επίπονος ψυχή, οικητήριον ολιγοχρόνιον, φάντασμα χρόνου, ωστεωμένον όργανον, κατάσκοπος βίου, Τύχης παίγνιον, απαράμονον αγαθόν, ζωής δαπάνημα, φυγάς βίου, φωτός αποστάτης, γης απαίτημα, αιώνιος νεκρός".
(Σεκούνδος ο Αθηναίος)
____***____
ΟΛΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΡΑΜΑΤΑ
κανείς ωστόσο δεν τ’ ομολογεί·
πηγαίνουν και θαρρούν πως είναι μόνοι.
Το μεγάλο τριαντάφυλλο
ήτανε πάντα εδώ
στο πλευρό σου βαθιά μέσα στον ύπνο δικό σου και άγνωστο.
Αλλά μονάχα τώρα που τα χείλια σου τ’ άγγιξαν
στ’ απώτατα φύλλα
ένιωσες το πυκνό βάρος του χορευτή
να πέφτει στο ποτάμι του καιρού— το φοβερό παφλασμό.
Μη σπαταλάς την πνοή που σου χάρισε
τούτη η ανάσα.
Γιώργος Σεφέρης
"Θερινό ηλιοστάσι" Β'
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.