Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Περικλής Νεάρχου 

Η κριση στη Γαλλία, σύμπτωμα της οποίας ειναι η εκρηξη στη Μέση Εκπαίδευση , εχει τρεις κύριες παραμέτρους.

Η πρώτη εχει σχέση με την κοινωνική και οικονομική κατάσταση στη χώρα και την απογοήτευση και οργή της νέας γενιας, που βλέπει να υποθηκεύονται οι προοπτικές της ζωης και του μέλλοντος της.

Η δεύτερη εχει σχέση με τη μαζική παράνομη μετανάστευση και τις συνέπειές της , που εκδηλώνονται, μεταξύ αλλων, στα παιδιά της δεύτερης και της τρίτης γενιας των μεταναστων , τα οποια εχουν πολύ δυναμική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις.

Η τρίτη ειναι η συγκυρία του πολέμου στην Ουκρανία και η πλήρης ρήξη της Ευρώπης με τη Ρωσία,που εχει βαρύτατες επιπτώσεις στούς τομεις της ενέργειας και των αμυντικων δαπανων.Οι τελευταιες αφορουν αφ ' ενος τη βοήθεια προς την Ουκρανία που ανέρχεται σε πολύ μεγάλα ποσά και αφ ' ετέρου τον επενεξοπλισμό της Ευρώπης.Οι δαπάνες αυτές ανταγωνίζονται , προφανως , αλλες κοινωνικές και οικονομικές προτεραιότητες. 

Ο επανεξοπλισμός της Ευρώπης δεν επεβλήθη μόνο απο την αναγωγή της Ρωσίας σε αμεσο κίνδυνο για την ΕυρωπαΊκή ασφάλεια, αλλά και απο την αλλαγή της Αμερικανικης πολιτικης, επι Προέδρου Τράμπ, και τις πιέσεις του για μεγαλύτερη συνεισφορά των Ευρωπαίων στην κοινή αμυνα του ΝΑΤΟ.

Η σύγκλιση των τριων αυτων παραγόντων κατέστησε πολύ δυσχερή τη διαχείριση των προβλημάτων και την επίλυσή τους.Ενας λόγος παραπάνω ειναι ο κατακερματισμός του πολιτικου σκηνικου και η βαθειά μετάλλαξή του.Ενα παράδειγμα ειναι το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.  

Μέχρι τη δεκαετία του 1980, ακόμη και του 1990, ηταν ενα κραταιό κόμμα που εξασφάλιζε στις εθνικές εεκλογές ανω του 20%.Το Κομμουνιστικό Κόμμα ηλεγχε τη ζώνη των προαστείων γύρω απο το Παρίσι.Το εμβληματικό προάστειο του Σαιν Ντενυ, που ειχε προηγουμένως Κομμουνιστή Δήμαρχο , εχει σήμερα Δήμαρχο τον Αφρικανό μετανάστη Μπαγιακόκο,που πρωταγωνιστει στις κινητοποιήσεις των μαθητων, προτάσσοντας το στηθος του, στην πρώτη γραμμή, για να υπερασπίσει τους μαθητές του Δήμου του , οπως  λέει , απο τη βία της Αστυνομίας.

Το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα εξαϋλώθηκε και δραστηριοποιειται σήμερα μέσα κυρίως απο τις κοινωνικές οργανώσεις του και τα συνδικάτα.  Ενας λόγος για την εξαϋλωσή του ειναι η κατάρρευση της Σοβιετικης Ενώσεως.Ενας αλλος ειναι σαφως η λαθρομετανάστευση και η παγκοσμιοποίηση. Απέναντι στις εκκλήσεις για ελεγχο της παράνομης μεταναστεύσεως, το Κόμμα  προέτασσε τη διεθνιστική πολιτική και την αλληλεγγύη με τους πρόσφυγες και μετανάστες και κατήγγελλε κάθε αντίθετη φωνή ως ακροδεξιά.Η πολιτική αυτή πληρώθηκε με βαρύ τίμημα.

Το Σοσιαλιστικό  Κόμμα πλήρωσε μικρότερο τίμημα, αλλά και αυτό συρρικνώθηκε σημαντικά. Επιπλέον, διεσπασθη σε δυο κύρια ρεύματα. Το ενα απο αυτά , η Ανυπότακτη Γαλλία, του Ζαν Λυκ Μελανσόν, ριζοσπαστικοποιήθηκε προς τα Αριστερά και επεζήτησε ευθέως τη συμμαχία με τους μετανάστες, τους Αραβες κυρίως  Μουσουλμάνους Βορειο-Αφρικανούς μετανάστες. Η παράδοξη αυτή συμμαχία Ισλάμ και Αριστερας αποτελει σήμερα σημαντικό παράγοντα του Γαλλικου πολιτικου συστήματος.

Τα κόμματα της δεξιας και της κεντροδεξιας, που ακολούθησαν , ως κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική, τις μεταναστευτικές πολιτικές των Βρυξελλων και την πολιτική ορθότητα της νέας τάξεως, ειχαν επίσης απώλειες και υπέστησαν κατακερματισμό.

Κερδισμένο απο την αντίθεσή του στην παράνομη μετανάστευση, αλλά και στην υπονόμευση της ιδέας του εθνους και του εθνικου κράτους, βγηκε το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, η οποία βρίσκεται στα πρόθυρα της εξουσίας , με βάση τις σημερινές δημοσκοπήσεις,κατά τις προσεχεις Προεδρικές εκλογές, την ανοιξη του 2027.

Σε οτι αφορα ειδικότερα την οικονομική και κοινωνική κατάσταση, δυο παραδείγματα ειναι πολύ ενδεικτικά.Το πρωτο ειναι η σύνταξη στα 60.  Διαδοχικές Κυβερνήσεις προσπάθησαν να ανεβάσουν το οριο στα 62. Αναγκάσθηκαν να αναδιπλωθουν ενώπιον των σφοδρων αντιδράσεων. Υπάρχει στη Γαλλία και οχι μόνον μια κοινωνική αναμονή και προσδοκία για συνεχή βελτίωση και βλέπουν κάθε παλινδρόμηση ως εντελως απαράδεκτη.

Η προσδοκία αυτή ηταν πολύ μεγάλη στη δεκαετία του 80. Γίνονταν τότε συζητήσεις για σημαντική περικοπή του χρόνου εργασίας, ως αποτέλεσμα της τεχνολογικης προόδου και του αυτοματισμου, τον οποιον δεν επρεπε να καρπώνονται μόνον οι ιδιοκτητες των μέσων εργασίας αλλά και οι εργαζόμενοι.Οι προοπτικές ομως αυτές αντεστράφησαν με την παγκοσμιοποίηση και τον νεοφιλελευθερισμό. Αυξήθηκε η ανασφάλεια εργασίας και υπονομεύθηκε η σταθερή απασχόληση , που πλήττει κυρίως τους νέους.

Ο πρώην σοσιαλιστής Πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν , στη δεκαετία του 80,  αγωνίσθηκε να εισαγάγει την εβδομάδα των 5 ημερων, αμιλλώμενος τον σοσιαλιστή ηγέτη του μεσοπολέμου Λεόν Μπλούμ, που εισήγαγε μεγάλες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και τις πληρωμένες διακοπές για  τους εργαζόμενους.

Ενα δεύτερο παράδειγμα ειναι το χρέος της Γαλλίας, που εχει αυξηθει επικίνδυνα. Η ανεξέλεγκτη αύξησή του μπορει να απειλήσει ολόκληρο το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα και το ευρώ.

Η Γαλλία επωφελειται απο το Προεδρικό της σύστημα και διατηρει ενα σχετικό ελεγχο στα πράγματα. Οι Κυβερνήσεις ομως που προκύπτουν δεν εχουν ουτε την πολιτική δύναμη ουτε την πολιτική νομιμοποίηση να πάρουν δραστικά μέτρα.

Αντιθέτως, η Γαλλία, η οποία πρωταγωνιστει, μαζί με τη Γερμανία, στην Ευρωπαϊκή Ενωση, καλειται να σηκώσει επιπλέον το βάρος εκτάκτων αμυντικων δαπανων για τον πόλεμο στην Ουκρανία και για την οικοδόμηση αυτόνομης ΕυρωπαΛικης αμυντικης ικανότητας. Ευτυχως , , λόγω των πυρηνικων της αντιδραστήρων, εχει μικρότερη εκθεση στο πρόβλημα της ενέργειας, που αντιμετωπίζει η αλλη Ευρώπη, ως αποτέλεσμα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

Με αυτά τα δεδομένα,η Γαλλική Κυβέρνηση εχει περιορισμένα μέσα να διαθέσει για την ικανοποίηση αιτημάτων, που εχουν περισσότερο δομικό χαρακτήρα και διαπλέκονται με τα θέματα του μεταναστευτικου και του επανεξοπλισμου της Ευρώπης, για λόγους ΕυρωπαΊκης αμυνας και του πολέμου στην Ουκρανία.Πρέπει επίσης να σημειωθει οτι το μεγάλο ποσοστό Αράβων Μουσουλμάνων στη σύνθεση του μεταναστευτικου πληθυσμου εισάγει και μια αλλη παράμετρο στη σημερινή κρίση; την αλληλεγγύη με τους Παλαιστινίους και την εμμεση εισαγωγή του Μεσανατολικου στην εσωτερική πολιτική της Γαλλίας.

Η παρουσία μεγάλου αριθμου Αράβων Μουσουλμάνων, κυρίως Βορειο - Αφρικανων , θέτει επίσης επι τάπητος το ρόλο του Ισλάμ στην πολιτική ζωή της χώρας και στο μέλλον της.

Η επικέντρωση των κινητοποιήσεων στη Μέση Εκπαίδευση ,που ειναι η καρδιά της κοινωνίας και του μέλλοντος της, θέτει επίσης αμεσα το θέμα του ρόλου και του περιεχομένου της Μέσης Εκπαιδεύσεως,Θα πρέπει η Μέση Εκπαίδευση ν] αλλάξει ριζικά για να προσαρμοσθει στις νέες ανάγκες, χωρίς εκπτωση στην ποιότητα σπουδων και στις αξίες που σήμερα υποστηρίζει  η" πρέπει ν' αναπροσαρμοσθει για να εκφράζει τη νέα ανθρωπογεωγραφία που εχει δημιουργηθει, με τη μαζική παράνομη μετανάστευση, και νέες αξίες που συνδέονται με τη μεταλλαγμένη πραγματικότητα: 

Το πρόβλημα στη Γαλλία αφορα στην πραγματικότητα ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση.Οι πολιτικές που ασκουνται στη Γαλλία ειναι , κατά μεγάλο μέρος , αυτές που συμφωνουνται στις Βρυξέλλες, με πρωτες τις πολιτικές για το ασυλο και τους μετανάστες.Οι τελευταιες εχουν υπερβει κάθε λογικό οριο και οι συνέπειές τους ειναι ορατές σε ολες σχεδόν τις Ευρωπαϊκές χωρες.Η αυτόνομη Ευρωπαϊκή αμυνα εχει επίσης πολύ υψηλό κόστος.Αποτελει ομως βασικό Ευρωπαϊκό στόχο,που θα ηταν καθ' ολα λογικός και θεμιτός ,εαν δεν επιβαρυνόταν απο την αβάσιμη εμμονή στην υποτιθέμενη Ρωσική απειλή, που εμπλέκει την Ευρώπη στον πόλεμο της Ουκρανίας και σε αμεσο κίνδυνο συγκρούσεως με τη Ρωσία.Θα ηταν ταυτόχρονα γελοιο και τραγικό να εχει αποφύγει η Ευρώπη τον πόλεμο με τη Ρωσία κατά τον Ψυχρό Πόλεμο και να εμπλακει απερίσκεπτα σε πόλεμο σήμερα, με βάση ανεδαφικά αφηγήματα και υστερικές εμμονές ορισμένων χωρων -μελων.

Υπο τις συνθηκες αυτές, δεν υπάρχουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση της κρίσεως, με μεγάλες δομικές και θεσμικές αλλαγές. Η λογική διέξοδος σ' αυτές τις περιπτώσεις ειναι οι εκλογές.Αυτές ομως δεν μπορουν να γίνουν πριν την εξάντληση της συνταγματικης προθεσμίας, την ανοιξη του 2027.

Ακόμη ομως και η προοπτική των εκλογων δεν προδιαγράφει ανέφελη πορεία και βέβαιη διέξοδο, λόγω της πολώσεως και του διχασμου στην κοινωνία και στο πολιτικό σύστημα.

Η Γαλλία θα δοκιμασθει επομένως απο ισχυρές  αναταράξεις μέχρι τις Προεδρικές εκλογές, με την ελπίδα οτι θα καταστει εφικτή μια νέα  πολιτική πλειοψηφία, που θα ειναι σε θέση ν' αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα που φέρνει η κρίση στο προσκήνιο.

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com