17 Ιουνίου 2026

Όταν ο Ανδρέας ανακάλυψε το παγκόσμιο «διευθυντήριο»



TOY ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ.     

 Ήταν 27 Ιουνίου του 1995 όταν, μετά την λήξη της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις Κάνες, ο Ανδρέας Παπανδρέου μίλησε στους Έλληνες δημοσιογράφους: 

«Σπάνια ομιλώ οργισμένα, αλλά ήταν οργισμένη η απάντησή μου στους άλλους ηγέτες κατά τη διάρκεια της συνόδου. Δεν έχω κανένα λόγο να κρύψω από τον ελληνικό λαό την αλήθεια. Και θέλω να πω ότι είδα πράγματι το διευθυντήριο να λειτουργεί. Διότι ενώ πολλοί συνάδελφοι πρωθυπουργοί στο διάδρομο μου έλεγαν καλά τα είπες, έχεις δίκιο, κανείς δεν πήρε το λόγο να υποστηρίξει τις θέσεις μου. Δεν είχαν ούτε τη δυνατότητα να ασκήσουν κριτική, εκεί που έμπαινε ένα θέμα τεράστιας ηθικής υπόστασης. Τι είναι η ενωμένη Ευρώπη; Ποιος την κυβερνάει; Τι ρόλο παίζουμε πλέον εμείς, οι κυβερνήσεις; Αυτά είναι ερωτήματα πολύ βασικά. Βρίσκω ότι πάμε σε ένα είδος συρρίκνωσης της εθνικής δύναμης, αλλά όχι στο βωμό μιας συλλογικής δημοκρατικής διαδικασίας. Στο βωμό των κρίσεων και των συμφερόντων. Δεν θέλω να αποκαλύψω ονόματα, ποιοι μίλησαν και τι είπαν. Λέγω όμως ότι εδώ υπάρχει σαφές σχέδιο για την μηδενοποίηση των εθνικών κυβερνήσεων, οι οποίες δεν θα μπορούν να παίξουν δημοκρατικά αποτελεσματικό ρόλο, αλλά θα υπόκεινται στις κατευθύνσεις που θα μας δίνει το διευθυντήριο». 

Η δήλωση αυτή θεωρείται το «κύκνειο άσμα» του Ανδρέα Παπανδρέου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς λίγους μήνες αργότερα αποσύρθηκε από την πολιτική λόγω προβλημάτων υγείας. 

Στην πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του «Πολέμα την ολιγαρχία» ο γνωστός δημοκράτης γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς τόνισε: 

«Θέλω να έρθω στο κεντρικό σημείο. Στο ότι δηλαδή ένας μικρός αριθμός απίστευτα πλούσιων προσώπων, τους οποίους ονομάζω ολιγάρχες, κατέχει σήμερα περισσότερο πλούτο και περισσότερη εξουσία από οποιανδήποτε άλλη παρόμοια ομάδα στην ιστορία του νεότερου πολιτισμού. Παρ’ όλα αυτά, τα πρόσωπα αυτά δεν είναι ικανοποιημένα με αυτά που έχουν. Θέλουν περισσότερα, όλο και περισσότερα, ανεξάρτητα από τη δυστυχία που προξενούν».

Σε πρόσφατη παρέμβασή του ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ποιο συγκεκριμένος: 

«Οι ΗΠΑ έσυραν σκόπιμα τη Ρωσία  και την Ευρώπη σε αυτή τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Υπό αυτή την  έννοια πέτυχαν το στόχο τους. Έσπειραν τη διχόνοια μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης. Τώρα μετακυλούν το οικονομικό βάρος του πολέμου στους Ευρωπαίους. Και η άβουλη αδύναμη γενιά των σημερινών ευρωπαίων πολιτικών δεν μπορεί να τους αντισταθεί, δεδομένης της συντριπτικής εξάρτησής τους από τις ΗΠΑ στα ΜΜΕ, την οικονομία και την πολιτική. Αν κοιτάξετε προσεκτικά οποιοδήποτε μεγάλο μέσο ενημέρωσης ο τελικός δικαιούχος συχνά αποδεικνύεται  ότι είναι κάποιο αμερικανικό Ταμείο. Οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ στρατολογούν τους υποστηρικτές τους από νεαρή ηλικία κατευθείαν από τα θρανία των φοιτητών. Τους προετοιμάζουν και τους προωθούν στα πολιτικά ύψη των ευρωπαϊκών χωρών»

Ποιοι αποτελούν το μεγάλο αυτό κέντρο που μπορεί να καθορίζει τις αποφάσεις των κυβερνήσεων στις χώρες της Ευρώπης; Ας ξεκινήσουμε από τον παντοδύναμο τραπεζικό όμιλο των Ρότσιλντ που ελέγχει τις τράπεζες Goldman Sachs,  Neuberger Berman (είναι ο νούμερο ένα μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών) και την Blackrock. Για να καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού, έχει υπό τον έλεγχο του και οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης όπως η Fitch, η Moodys και η Standard & Poor. 

Παράλληλα έγινε παγκόσμια δύναμη και ο όμιλος Ροκφέλερ  κυρίαρχος στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Ο Τζων Ροκφέλερ θεωρείται ο πλουσιότερος Αμερικανός όλων των εποχών ήταν ο μεγαλύτερος μεγιστάνας του πετρελαίου.  Ιδρυτής της Standard Oil, είχε το απόλυτο μονοπώλιο στο εμπόριο υγρών καυσίμων και τα διυλιστήρια των ΗΠΑ από το 1880 έως το 1911, ενώ ήταν από τους βασικούς παίκτες στις αγορές του σιδηρομεταλλεύματος και των μεταφορών. Όταν το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε τη διάσπαση του μονοπωλίου του, χρειάστηκε να ιδρυθούν 34 εταιρείες (!) για διαχειριστούν τις δραστηριότητές του. 

Παράλληλα ο  Ντέιβιντ Ροκφέλερ είναι ιδρυτικό μέλος της λέσχης Μπίντελμπεργκ. Ο λόγος που ώθησε τους εμπνευστές αυτής της Λέσχης  να ξεκινήσουν τις συσκέψεις, με κορυφαία πρόσωπα της ευρωπαϊκής πολιτικής, ήταν ο αυξανόμενος αντιαμερικανισμός στη Δυτική Ευρώπη. Το απόρρητο των συζητήσεων στις συνεδριάσεις της λέσχης είναι προϋπόθεση για να τη συμμετοχή. Υπήρχαν όμως και άλλες μικρότερες λέσχες σαν  Integrity Initiative που δούλεψε ο κ. Μαρατζίδης.

Και μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, ανέλαβε ο Σημίτης υπάκουος στο διευθυντήριο και την Goldman Sachs που πληρώθηκε πλουσιοπάροχα  για να μαγειρέψει τα στοιχεία και να βρει τρόπο μας βάλει στο ευρώ. Και η μικρή Ελλάς έγινε σταδιακά  αποικία, ένα μικρό Ελντοράντο για τους μεγάλους παίκτες, κυρίως Γερμανούς και Αμερικανούς που συνέθεσαν το παγκόσμιο διευθυντήριο. 

Φυσικά υπάρχει και ο Κυριάκος μας, που ολοκληρώνει την καταστροφή μετατρέποντας τη χώρα σε οικόπεδο, πιστός στις διαταγές του διευθυντηρίου ελπίζοντας ότι θα τον προστατεύσουν μετά την αποχώρησή του από την εξουσία.

(Docoumento)



ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/18pLwF8Mqt/
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.