Η Διατροφή στην αρχαία Ελλάδα

Η διατροφή της αρχαϊκής εποχής

Η διατροφή της αρχαϊκής εποχής (όπως και της κλασικής) στην αρχαία Ελλάδα χαρακτηριζόταν από μεγάλη λιτότητα και απλότητα. Στηριζόταν στη λεγόμενη «μεσογειακή τριάδα»: σιτάρι/κριθάρι, ελαιόλαδο και κρασί. Οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν κυρίως για να επιβιώσουν και όχι για απόλαυση, με εξαίρεση τα επίσημα δείπνα και τα συμπόσια.

Η Βάση της Διατροφής

(«Μεσογειακή Τριάδα»)

Δημητριακά:

Το κριθάρι και το σιτάρι ήταν η κύρια πηγή ενέργειας. Με αυτά έφτιαχναν τη μάζα (κριθαρpreferencesό ψωμί ή χυλό) και τον άρτο (σιτάρι).

Ελαιόλαδο:

Χρησιμοποιούνταν παντού στο μαγείρεμα, αντικαθιστώντας το βούτυρο.

Κρασί:

Το έπιναν πάντα νερωμένο (κεκραμένος οίνος).

Το σκέτο κρασί (άκρατος οίνος) θεωρούνταν βάρβαρη συνήθεια.

Καθημερινές Τροφές

Όσπρια:

Φακές, ρεβίθια, κουκιά και μπιζέλια, συχνά σε μορφή πουρέ (έτνος).

Λαχανικά & Χορταρικά:

Βολβοί, σκόρδα, κρεμμύδια, άγρια χόρτα, λάχανα και ραπάνια.

Φρούτα & Ξηροί Καρποί:

Σύκα (τα πιο δημοφιλή), σταφύλια, ρόδια, αμύγδαλα και καρύδια.

Γαλακτοκομικά:

Κυρίως κατσικίσιο και πρόβειο τυρί.

Το γάλα το έπιναν σπάνια αυτούσιο.

Πρωτεΐνες: Κρέας και Ψάρι

Ψάρια & Θαλασσινά:

Πολύ δημοφιλή στις παραθαλάσσιες περιοχές (σαρδέλες, γαύροι, μαλάκια).

Κρέας:

Η κατανάλωσή του ήταν περιορισμένη.

Το έτρωγαν κυρίως μετά από θρησκευτικές θυσίες ή αν προερχόταν από κυνήγι (πουλιά, λαγοί). Το χοιρινό ήταν το πιο προσιτό.

Τα Γεύματα της Ημέρας

Ακράτισμα (Πρωινό):

Κριθαρένιο ψωμί βουτηγμένο σε άκρατο (ανέρωτο) κρασί, μερικές φορές με σύκα ή ελιές.

Άριστον (Μεσημεριανό):

Ένα γρήγορο και ελαφρύ γεύμα (ψάρι, τυρί, ελιές ή όσπρια).

Δείπνον (Βραδινό):

Το κύριο και μεγαλύτερο γεύμα της ημέρας, το οποίο λαμβανόταν στο τέλος της ημέρας.

Στη βάση της διατροφής των αρχαίων Ελλήνων απαντώνται τα δημητριακά και σε περιπτώσεις ανάγκης, μείγμα κριθαριού με σιτάρι, από το οποίο παρασκευαζόταν ο άρτος. Τα δημητριακά συνοδεύονταν συνήθως από οπωροκηπευτικά (λάχανα, κρεμμύδια, φακές και ρεβίθια). Η κατανάλωση κρέατος και θαλασσινών σχετιζόταν με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας, αλλά και με το αν κατοικούσε στην πόλη, στην ύπαιθρο ή κοντά στη θάλασσα. Οι Έλληνες κατανάλωναν ιδιαιτέρως τα γαλακτοκομικά και κυρίως το τυρί. Το βούτυρο ήταν γνωστό, αλλά αντί αυτού γινόταν χρήση κυρίως του ελαιόλαδου, καθώς αυτό θεωρούνταν περισσότερο υγιεινό. Το φαγητό συνόδευε κρασί (κόκκινο, λευκό ή ροζέ) αναμεμειγμένο με νερό.

Η διατροφή των αρχαίων Ελλήνων βασιζόταν κυρίως σε ζωικά προϊόντα. Τα ζωικά προϊόντα συνέβαλαν σημαντικά στη θερμιδική τους πρόσληψη, κυμαινόμενα από 40% έως 90%, με μέσο όρο 70% έως 80%. Αυτές οι πληροφορίες προέρχονται από την ισοτοπική ανάλυση αρχαίων οστών, η οποία αποκαλύπτει τους τύπους τροφής που κατανάλωναν αυτοί οι πληθυσμοί. Οι ερευνητές εντόπισαν τα διατροφικά πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων μελετώντας τις αναλογίες των ισοτόπων άνθρακα και αζώτου.

Πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων παρέχουν τόσο οι γραπτές μαρτυρίες όσο και διάφορες καλλιτεχνικές απεικονίσεις: οι κωμωδίες του Αριστοφάνη και το έργο του γραμματικού Αθήναιου από τη μία πλευρά, τα κεραμικά αγγεία και τα αγαλματίδια από ψημένο πηλό από την άλλη.

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1J1r1EerjA/ https://www.facebook.com/share/p/1PSzWSRrSY/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com