Δεν είναι η θρησκεία το ζητούμενο. Είναι η επίθεση που δέχεται κάθε συνεκτικός κοινωνικός κρίκος. Σε όσους λοβοτομημένους απο το μεταμοντέρνο σας λένε οτι η παραδοσιακή ευχή «Καλή Παναγιά» είναι ΄νεολογισμός' να τους λέτε οτι με απλά μαθηματικά δεν βγαίνουν τα κουκιά.
Του Τάκη Μοσκώφ
Αν και η σχέση μου με το διαδίκτυο κρατά από το 1992, εδώ μέσα μπήκα σχετικά αργά (γνωρίζοντας πολύ καλά που μπαίνω, αλλά με ισχυρή την ανάγκη να αποδομήσω και να αφυπνίσω) για 3 κυρίως λόγους που ο ένας είναι παράγωγο του άλλου, με την εξής σειρά: Υπονόμευση της χώρας> χειραγώγηση του λαού> πολιορκητική μηχανή, το μεταμοντέρνο.
Η μέθοδος της υπονόμευσης μιας χώρας είναι πολύ αρχαία ιστορία. Οι θέσεις για το ποιος ήταν ο αρχαιότερος κοινωνικός μηχανικός -χειραγωγός, διίστανται ανάμεσα στον Πλάτωνα και τον Κινέζο Σουν Τσού - ο 2ος στρατηγός, ειδικός στη στρατιωτική στρατηγική, συγγραφέας και φιλόσοφος. Στη σημερινή πραγματικότητα φαίνεται να επικρατεί η μέθοδος του Σουν Τσού: “Ενας απο τους σημαντικότερους κανόνες στον πόλεμο είναι να μην πολεμήσεις καθόλου, αλλά να υπονομεύσεις οτιδήποτε με αξία στην χώρα του εχθρού σου”.
5 βασικοί πυλώνες για να το κάνεις αυτό, είναι οι ακόλουθοι:
Θρησκεία/παράδοση - Εκπαιδευτικό σύστημα - Κοινωνική ζωή- Διοίκηση -Σχέσεις εργαζόμενου/εργοδότη.
Αυτοί οι βασικοί πυλώνες είναι που χρησιμοποιούν οι πράκτορες της υπονόμευσης, ανεξάρτητα του ιδεολογικού προσήμου που υπηρετούν. Πρόκειται δηλαδή για μηχανή! Και χρησιμοποιείται απο μυστικές υπηρεσίες, για να υπονομεύσουν την χώρα “εχθρό” αλλοτριώνοντας την κοινωνία της.
Αλλά ας πάμε στο ζητούμενο. Είναι πράγματι όπως μας τα είπε ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου τα πράγματα, σχετικά με την παραδοσιακή ευχή “ Καλή Παναγιά”; Δεν θα σταθώ αν στέκει ή οχι λεκτικά, ούτε θεολογικά, αν και στέκει απόλυτα, καθώς εκφράζει την αγνότερη ενατένιση του Οικείου Υπερβατικού! Και η φτηνή και αβάσιμη επίκρισή του Μητροπολίτη εκφράζει τον μεταμοντέρνο φανατισμό ενάντια στο λαό και τους κώδικές του - τις παραδόσεις του. Θα σταθώ σε αυτό που είπε οτι “Τα τελευταία χρόνια επικράτησε μια μόδα που λέει Καλή Παναγιά ” και που ο ίδιος δεν έχει “ξανακούσει” στο παρελθόν ...
Δεν θα βάλω εδώ τις εκατοντάδες αναφορές των προκατόχων του, ούτε τα δεκάδες εκκλησιαστικά blogs που τις φιλοξενούν! Δεν θα βάλω ούτε τις ντοπιολαλιές σε δεκάδες νησιά που οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν την παραδοσιακή ευχή “Καλή Παναγιά”.
Θα πάω πίσω αρχικά στο 1950 στη Μονή Δοβρά (Καλής Παναγιάς)του Νομού Ημαθίας, στη Βέροια. Η Μονή πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου.
Η Μονή, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου από την οποία ο Δήμος πήρε το όνομα του, βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του όρους Βερμίου, 2,5 χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού Δοβρά. Χρονολογείται μεταξύ 11ου και 12ου αιώνα, ενώ η αρχική ονομασία έφερε την επωνυμία «Κουκουμητριώτισσα», ενώ αναφέρεται και ως «Ελεούσα» ή «Έξω Παναγιά».
Η μεγαλύτερη ιστορική στιγμή της μονής είναι συνδεμένη με την Ελληνική επανάσταση του 1821 και τους ηρωικούς αγώνες των μακεδόνων οπλαρχηγών και των κατοίκων της περιοχής. Κατά την περίοδο της Επαναστάσεως υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα εθνικά και θρησκευτικά κέντρα της περιοχής.
Στη Μονή μετά από συνάντηση οπλαρχηγών των περιοχών της Ημαθίας, Πέλλας, Κοζάνης, και Καστοριάς ανακηρύχθηκε ο αρματολός Τάσος Καρατάσος ή Γεροκαρατάσος ή «Κολοκοτρώνης του Βορρά» (1764-1830) ως γενικός στρατιωτικός αρχηγός των επαναστατημένων δυνάμεων.
Οχυρωμένοι στις 12 Μαρτίου 1822 ο Καρατάσος μαζί με άλλους συμπολεμιστές του, αγωνίστηκαν επιτυχώς εναντίον των Τούρκων στην μάχη της Δοβρά. Λίγο αργότερα στην εξέγερση του 1822 η μονή λεηλατήθηκε και κάηκε από τους Τούρκους, ενώ ο ηγούμενος της, ιερομόναχος Γεράσιμος, απαγχονίζεται. Ξαναχτίστηκε τελικά το 1844.
Μετά από μακρόχρονες προσπάθειες η μονή αναστηλώθηκε για να έρθει και πάλι στο προσκήνιο το 1950, όταν στα παράπλευρα της μονής οικόπεδα, χτίσθηκε η Παιδούπολη με την ονομασία "ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ" για ορφανά και άπορα Ελληνόπουλα που λειτούργησε οργανωμένα, κάτω από την εποπτεία του Εθνικού Οργανισμού Πρόνοιας μέχρι το 1986.
Σταματώ εδώ μη πιάνοντας την παράδοση και τα εκατοντάδες παραδοσιακά τραγούδια με αναφορά στην Παναγιά με τονισμό κατά 90% όλα στην λήγουσα και με τους οργανοπαίχτες να κλείνουν με την παραδοσιακή ευχή “Καλή Παναγιά” (εκατοντάδες αναφορές στα “θρακικά” εκδόσεις 1939).
Η δημόσια ερώτηση στον Μητροπολίτη Ναυπάκτου εκτός των άλλων είναι: Πως ειναι δυνατόν να μην γνωρίζει την ύπαρξη μιας τόσο Ιστορικής Μονής όπως η Μονή Δοβρά (Καλής Παναγιάς), πως είναι δυνατόν να μην γνωρίζει την ύπαρξη της Παιδούπολης με την ονομασία "ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ"; Από που θεωρεί οτι προκύπτει αυτή η ονομασία; Σε ποια στοά προσκυνάει;
Υ.Γ. Θρήσκος και καλός χριστιανός δεν υπήρξα ποτέ μου, σέβομαι όμως την πίστη και τις παραδόσεις κάθε λαού, γνωρίζοντας βαθιά πως όποια αλλη συμπεριφορά, στέλνει τον λαό απευθείας στο στόμα των φασιστών! Την παράδοση του τόπου μου θα την υπαρασπιστώ με κάθε μέσο και τρόπο, για τους ίδιους λόγους και για πολλούς ακόμα!
“Παναγιά , Μάνα μου, Αφέντρα, Στεναγμέ μου...
Την πρωταυγουστιά αλλά και όλες τις μέρες, μέχρι τον Δεκαπενταύγουστο, εμείς στην Πόλη λέγαμε "καλή Παναγιά". Με την ευχή, υποτιμημένοι λυγμοί ανέβαιναν , φυλαγμένα λιβάνια άναβαν με καρβουνάκια τους καημούς, Μαρίες έβγαιναν από εικονάκια κατηχητικών και ανάπιαναν προζύμια για τα πρόσφορα, Μαρίες στις σκοτεινές γωνιές του σαλονιού ψιθύριζαν "ιδού η δούλη", οι μανάδες μας στιγμές-στιγμές έφερναν σε Μαρίες, οι εικόνες Της ασήμιζαν και χρύσιζαν τα απ'αιώνων δάκρυα και τα απογεύματα γέμιζαν κεριά, ψιθύρους, ικεσίες, υψωμένα χέρια, βεβαιωμένες ελπίδες, λουλούδια -τα καλύτερα- των κήπων..”
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.