Η σύγκριση της Ελλάδας με τη Γερμανία, με την Ιταλία και την Πορτογαλία, καθώς επίσης με τον ευρωπαϊκό μέσον όρο, αποδεικνύει πως η ελληνική οικονομία πάσχει από ένα βαθύ δομικό πρόβλημα διανομής του παραγόμενου πλούτου.
Η πρόσφατη οικονομική μεγέθυνση και η αύξηση του ΑΕΠ της χώρας μας, δεν μεταφράζονται σε βελτίωση της καθημερινότητας των Πολιτών – αφού η αγοραστική δύναμη παραμένει καθηλωμένη σε επίπεδα χαμηλότερα από εκείνα των αρχών του αιώνα.
Η αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ μισθών και παραγωγικότητας δεν αποτελεί μόνο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και οικονομικής βιωσιμότητας – επειδή η παρατεταμένη συμπίεση των εισοδημάτων περιορίζει την εγχώρια αναπτυξιακή δυναμική και εντείνει τη διαρροή εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού (brain drain).
Σε κάθε περίπτωση, η πραγματική εθνική ανταγωνιστικότητα δεν θα επιτευχθεί ποτέ κάνοντας τους εργαζόμενους φθηνότερους – αλλά μόνο όταν επενδύσουμε στα κατάλληλα εργαλεία και στις δομές που θα κάνουν την εργασία τους πολυτιμότερη.
Περισσότερα στην ανάλυση:
https://analyst.gr/2026/08/25/to-elliniko-oikonomiko-paradoxo-2000-eos-2026/
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.