Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Τό Κήρυγμα τῆς Κυριακῆς

KYPIAKH IΓ΄ MATΘAIOY

Ὁ Χριστός· ὁ φιλάνθρωπος καλλιεργητής μας

Δεκάτη τρίτη Kυριακή τοῦ Mατθαίου ἡ ἐρχόμενη, ἀγαπητοί, καί τό Εὐαγγέλιο (Ματθαίου κα´, 33-42) κάνει λόγο γιά τήν Παραβολή τῶν κακῶν γεωργῶν. 

Ὁ Χριστός μας εὑρίσκεται λίγο πρίν τό Πάθος Του στήν Ἱερουσαλήμ. Ἔχει κάνει τή θριαμβευτική Του εἴσοδο στήν Ἁγία Πόλη. Καί τήν ἑπόμενη ἀκριβῶς ἡμέρα —στή δική μας Μεγάλη Δευτέρα— ἦταν στό ναό, ὅπου εἶχε βγάλει τήν προηγούμενη τούς ἐμπόρους καί τούς ἀργυραμοιβούς (ἀνταλλακτές νομισμάτων) ἀπό τό ναό, εἶχε κάνει θαύματα σέ παραλύτους καί ἀρρώστους, καί στή συνέχεια οἱ Ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι Τόν ρωτοῦσαν διάφορα πράγματα, προπαντός μέ ποία ἐξουσία τά κάνει ὅλα αὐτά. Καί Κεῖνος δέν τούς ἀπήντησε· τούς παρέπεμψε στόν ἅη–Γιάννη, ἐκεῖνοι κατάλαβαν καί δέν Τοῦ ἀπήντησαν. 

Καί στή συνέχεια ὁ Χριστός τούς εἶπε μεταξύ τῶν ἄλλων καί τήν παραβολή τῶν κακῶν γεωργῶν. Δηλαδή μίλησε γι’ αὐτούς σ’ αὐτούς, μέ τρόπο ἔμμεσο —ἡ παραβολή εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος μεταδόσεως ἀληθειῶν— καί τούς εἶπε καθαρά καί ξάστερα —ἔστω καί μέ τήν παραβολή— τό τί θά κάνουν ἀπέναντί Του: ὅτι δηλαδή θέλουν νά Τόν βγάλουν ἀπό τή μέση, καί τό ξέρει. Καί τούς τό εἶπε μέ τήν Παραβολή τῶν κακῶν γεωργῶν, ἡ ὁποία εἶναι πολύ σοφή καί πολύ γλαφυρή. 

Ἕνας οἰκοδεσπότης φύτεψε ἀμπέλι, ἔφτιαξε πύργο καί ληνό καί ὑπολήνιο, ἔβαλε φράχτη, καί τό ἐμίσθωσε σέ καλλιεργητές, καί ἔφυγε. Πέρασε ἀρκετός καιρός καί ἔστειλε τούς ὑπηρέτες του νά πάρουν τούς καρπούς. Κι ὅταν οἱ καλλιεργητές τούς εἶδαν, τούς ἐφόνευσαν. Κι ὕστερα ἀπό λίγο ἔστειλε κι ἄλλους. Τό ἴδιο ἔγινε καί μ’ αὐτούς. Καί ὕστερα ἔστειλε τό γιό του λέγοντας: «Θά ντραποῦν τό παιδί μου». Κι ὅταν αὐτοί εἶδαν τό γιό, εἶπαν μέσα τους: «Αὐτός εἶναι ὁ κληρονόμος· ἄς τόν σκοτώσωμε καί ἄς πάρωμε τήν περιουσία του». 

Κι ἐδῶ τελείωσε ἡ παραβολή. Καί ρώτησε τότε ὁ Χριστός τούς ἀκροατάς του, καί κυρίως τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους, τήν πνευματική ἡγεσία τῶν Ἰουδαίων: «Τί θά κάνει τότε ὁ ἰδιοκτήτης μέ τούς γεωργούς;». Κι αὐτοί ἀπάντησαν ἐκφέροντας τήν καταδικαστική ἀπόφαση —τί νά κάνουν ἀλλοιῶς;— πώς μέ κακό θάνατο θά ἐξαφανίσει τούς κακούς αὐτούς γεωργούς, καί θά μισθώσει σέ ἄλλους γεωργούς–καλλιεργητές τό ἀμπέλι γιά νά δώσουν τούς καρπούς στήν ἐποχή τους.

’Αμπελουργός εἶναι ὁ Θεός, ἀμπέλι: ὁ λαός τοῦ Ἰσραήλ, φραγμός: ὁ Νόμος, πύργος: ὁ ναός τοῦ Σολομῶντος, ληνός: τό θυσιαστήριον πού ἔκαμαν ἐκεῖ αἱματηράς θυσίας, καλλιεργηταί: οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι. Κι ὁ Θεός τούς παρέδωκε, λοιπόν, τό λαό νά τόν καλλιεργήσουν. Κι ὕστερα ἀπό καιρό ἔστειλε τούς πρώτους Προφῆτες: ἀπό τήν ἀρχή τοῦ Μωυσῆ μέχρι τόν Προφήτη Ἠλία, λένε οἱ ἑρμηνευτές, νά πάρει τούς καρπούς· καί κεῖνοι τούς ἐφόνευσαν. Ἔστειλε τούς δεύτερους: ἀπ’ τόν Ἠλία μέχρι τόν ἅη–Γιάννη τό Πρόδρομο· τά ἴδια. Ἔστειλε τό γιό του: τόν Φιλάνθρωπο Χριστό, καί Τόν ἐσταύρωσαν ἔξω ἀπό τήν πόλη.

Τούς τά ’πε καθαρά· τό κατάλαβαν κι ἐκεῖνοι καί τούς εἶπε: «Ἐμένα μέ θεωρεῖτε ἀκατάλληλο γιά τήν οἰκοδομή. Ὅμως ὁ Θεός μ’ ἔστειλε ὡς τόν πιό κατάλληλο. Θά ἱδρύσω τήν Ἐκκλησία, θά ἑνώσω τούς Ἰουδαίους, τό ἀγαθό λεῖμμα καί τά ἔθνη, καί θά γίνω κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, τό ἀγκωνάρι πού θά μπῶ ἀκριβῶς θεμέλιο πρῶτο στήν Ἐκκλησία. Κι αὐτό —τούς λέει καί τελειώνει— ἔγινε ἀπό τόν Κύριο καί τό θαυμάζουν ὅλοι».

Κι ἐδῶ τελείωσε ὁ Χριστός τήν παραβολή, προδιέγραψε τήν τύχη τῶν Ἰουδαίων, καί τούς εἶπε ὅτι: «Θά σᾶς πάρω τή Συναγωγή καί θά δώσω στά ἔθνη καί στό λίγο λαό πού ἀπομένει τόν Ἰσραηλιτικό τήν ἁγία Ἐκκλησία».

Καί μεῖς ὁ καθένας εἴμαστε ἕνα ἀμπέλι. Ἡ ψυχή μας εἶναι ἕνα ἀμπέλι πρός καλλιέργειαν· καλλιεργούμεθα μέσα στήν Ἐκκλησία κι εὐχόμεθα «ὑπέρ τῶν καρποφορούντων καί καλλιεργούντων ἐν ταῖς ἁγίαις τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαις». Ἄς φροντίσουμε κι ἐμεῖς τό ἀμπέλι μας, γιατί ὅ,τι εἶπε στούς κακούς καλλιεργητές ὁ Χριστός ἰσχύει καί γιά μᾶς. Ἡ Χάρη Του ἄς μᾶς φωτίσει.

_____***______

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολὴν ταύτην· Ἂνθρωπος τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. Ὃτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. Ὓστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν. Ὃταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; Λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, «λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν»;

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1LiABdB8uG/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com