Κάθομαι στο εδώλιο του κατηγορουμένου μόνο και μόνο επειδή είμαι Έλληνας!!

Του Θανάση Χούπη

Τίρανα, Δεκαπενταύγουστος του 1994.

Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα, αφού πλήρωσα, με τη βοήθεια του θεόσταλτου εφοπλιστή Βαγγέλη Αγγελάκου, το πρόστιμο που μού επιβλήθηκε, στο αλβανικό νόμισμα ("λεκ" / lek), έβγαινα απ' τη φυλακή που βρισκόταν στα περίχωρα της αλβανικής πρωτεύουσας.

Το "έγκλημα"που διαπράξαμε, για το οποίο μας συνέλαβαν, πάνω από 20 δημοσιογράφους, τεχνικούς - μέλη τηλεοπτικών συνεργείων και εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, απ' την Ελλάδα και την Ομογένεια, ήταν η απόφασή μας να σταθούμε στο πλευρό των Πέντε Ελλήνων, Βορειοηπειρωτών, ηγετικών στελεχών της "Ομόνοιας". Άλλοι από επαγγελματική υποχρέωση και όλοι υπακούοντας στο εθνικό χρέος.

Η πολλαπλά ευεργετημένη ηγεσία της Αλβανίας, με τον Σαλί Μπερίσα στο τιμόνι της, εκείνη την περίοδο, με τη στήριξη και κάποιων ιδεολογικά συγγενών τους εξ Ελλάδος, είχαν αποφασίσει να προκαλέσουν, για πολλοστή φορά την Πατρίδα μας.

Προσδιόρισαν την έναρξη της "Δίκης" - παρωδία, για τις 15 Αυγούστου, θεωρώντας ότι οι Έλληνες θα ήταν εκείνη τη μέρα στα Πανηγύρια... Κι όταν είδαν ότι αυτό δεν συνέβη, καθώς στα Τίρανα βρέθηκαν πολλές εκατοντάδες εκπρόσωποι της πολιτικής και της κοινωνίας, αποφάσισαν να κλιμακώσουν τις προκλήσεις. 

Μόλις ολοκληρώθηκε η ανάγνωση των χαλκευμένων ψευδο-κατηγοριών και η αρχική τοποθέτηση των κατηγορουμένων, καθώς η ζέστη στην αίθουσα του "Δικαστηρίου" ήταν αφόρητη, κατευθύνθηκα στον περίβολό του, για να δώσω την πρώτη ανταπόκριση της ημέρας στην ΕΡΤ3. 

Στη σκέψη μου κυριαρχούσε η αγέρωχη εικόνα του Κώστα Κυριακού και του Ηρακλή Σύρμου, πρώην πολιτικών κρατουμένων στο κολαστήριο καταναγκαστικής εργασίας του Σπάτς. Τους είχαν βάλει στη δεύτερη σειρά, πίσω απ' τον Θόδωρο Μπεζιάνη, τον Βαγγέλη Παπαχρήστο και τον Παναγιώτη Μάρτο, οι οποίοι είχαν κι αυτοί στο βλέμμα τους τη δύναμη και το κουράγιο που άντλησαν από τη διεθνή και την ομόθυμη, ελληνική κατακραυγή, για τις σταλινικές μεθοδεύσεις της τυραννίας των Τιράνων.

Λίγο πριν τη σύνδεση με την Ελλάδα, με την άκρη του ματιού μου είδα μια ομάδα προβοκατόρων επί τω έργω. Οι μέχρι πριν λίγη ώρα συνομιλητές των αστυνομικών και των μελών της διαβόητης "Σιγκουρίμι" (Drejtoria e Sigurimit të Shtetit / Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας), έδιναν την αφορμή της επίθεσης, απευθύνοντας κάποια ακατάληπτα για μας λόγια στους πραιτωριανούς των Τιράνων. Ακολούθησε άγρια επίθεση ένστολων και μη, σε όποιον Έλληνα έβρισκαν μπροστά τους και σε λίγη ώρα οι κλούβες της αλβανικής αστυνομίας γέμισαν με συλληφθέντες. 

Καθώς η κλούβα, στην οποία βρέθηκα, ξεκινούσε για τη φυλακή, με τη σειρήνα της να ηχεί δαιμονισμένα, πρόσεξα τα αυτοκόλλητα με την ένδειξη "Ελληνική Αστυνομία", που υπήρχαν μέσα στο όχημα. Δίπλα μας, μια άλλη κλούβα είχε την ιταλική επιγραφή "Polizia". Ήταν οχήματα που είχαν δοθεί ως Δωρεά των γειτονικών χωρών, στη "Δημοκρατία της Αλβανίας", σε μια προσπάθεια να τη βοηθήσουν να εμπεδώσει τους θεσμούς της ... Δημοκρατίας!! Κι αυτό έκαναν οι ...τύραννοι των Τιράνων.

Μετά από διαδρομή 15-20 λεπτών, φτάσαμε στη φυλακή. Άλλα ουρλιαχτά, άλλες κραυγές απ' τους ανθρώπους του νόμου, μόλις κατεβήκαμε απ' τις κλούβες. Μας οδήγησαν στο κελί, μέσα στο οποίο βρισκόταν κι ένας Αλβανός "κρατούμενος". Σε ένα χώρο 2 επί 3, καμιά 25αριά άτομα, όλοι όρθιοι και σε μια γωνιά καθιστός ο  Αλβανός"συγκρατούμενος", δίπλα από δύο τενεκεδάκια μπύρας... 

Σε λίγη ώρα αποδείχθηκε ήταν καλός γνώστης της ελληνικής γλώσσας, γιατί, μισή ώρα αργότερα, μετέφερε "χαρτί και καλαμάρι", ό,τι συζητούσαν οι Έλληνες κρατούμενοι μπροστά του. Στη συνέχεια , χωρίς κουκούλα, έδειχνε στους δεσμοφύλακες, αυτούς που ξεχώρισε ως τους πλέον νευρικούς και επικίνδυνους εξ ημών. 

Οι ώρες περνούσαν, η ζέστη γινόταν αφόρητη, νερό δεν υπήρχε και οι σκέψεις για τη συνέχεια της περιπέτειας μάς εκαναν ολοένα και πιο απαισιόδοξους. Προσωπικά, σκεφτόμουν ότι, λόγω Δεκαπενταύγουστου, θα αργήσει πολύ η Ελληνική Κυβέρνηση να προβεί σε Διάβημα για την αποφυλάκιση των συλληφθέντων. Το μυαλό μου πήγαινε στους δικούς μου, που τους άφησα στο εξοχικό σπίτι της οικογένειας, στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης. Άραγε, ήξεραν ότι είμαι μεταξύ των συλληφθέντων; (αργά το βράδυ έμαθα ότι η τετράχρονη τότε κόρη μου, η Κατερίνα, ήταν η πρώτη που άκουσε το όνομά μου, σε έκτακτο τηλεοπτικό δελτίο και ενημέρωσε τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, με έκδηλη αγωνία).

Προσπαθούσα να μείνω ψύχραιμος, αλλά οι κουβέντες που ξεστόμιζαν ορισμενοι γύρω μου, ειδικά εκείνοι που είχαν πιστέψει στο παρελθόν στον "αλβανικό παράδεισο", όπως παρουσίαζαν τη γειτονική χώρα, κάποιοι πολιτικοί μύωπες, Έλληνες πολιτικοί και δημοσιογράφοι, με γέμιζαν θλίψη και οργή.

Είχα την τύχη να είμαι ένας εκ των ελάχιστων λειτουργών του Τύπου, που είχαν επισκεφθεί την Αλβανία, τόσο την εποχή του Εμβέρ Χότζα και του διαδόχου του, Ραμίζ Αλία, όσο και την εποχή της ονομαζόμενης "δημοκρατικής μετάβασης". Μετά λόγου γνώσεως, λοιπόν, ξόρκιζα το ενδεχόμενο να διανυκτερεύσουμε σ' αυτήν, την άθλια φυλακή, γιατί είχα ακούσει τόσα πολλά, από Αλβανούς και Έλληνες Βορειοηπειρώτες, πολιτικούς κρατουμένους...

Κάπου, γύρω στις 5 η ώρα το απόγευμα, ένας κύριος με ευγενική, αριστοκρατική θωριά, πλησίασε στο παράθυρο του κελιού και μας ενημέρωσε ότι μας έχει επιβληθεί ένα πρόστιμο, που πρέπει να πληρωθεί στο αλβανικό νόμισμα και, εν συνεχεία, θα αφεθούμε ελεύθεροι. Ήταν, όπως προανέφερα, ο εφοπλιστής Βαγγέλης Αγγελάκος, που είχε αναλάβει αυτοβούλως τα της υπεράσπισης των 5 της "Ομόνοιας", ευρισκόμενος στα Τίρανα με τη γυναίκα του και τρία από τα παιδιά του!! Ήρθε για να μας βοηθήσει και ανταλλάξαμε μαζί του, λίγα δολλάρια με λεκ, για να βγούμε!! "Πρώτα δαρμένοι και μετά ...κερατάδες", που λέει σοφά ο λαός μας!! 

Τον ρώτησα πώς εξελίσσεται η "Δίκη" κι ανταλλάξαμε κάποιες επισημάνσεις για την περήφανη, την αγέρωχη στάση των 5 Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, που βρίσκονταν άδικα στο εδώλιο των κατηγορουμένων. Στο μυαλό μου κυριαρχούσε η εικόνα του Κώστα Κυριακού και του Ηρακλή Σύρμου. Έβλεπα, στα χαρακτηριστικά τους, πολλές, κορυφαίες φυσιογνωμίες του Ελληνισμού, που βρέθηκαν -κατ' αναλογία- στην ίδια θέση. Περνούσαν απ' τη σκέψη μου, ο Κυριάκος Μάτσης, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, όλοι οι Έλληνες της Κύπρου, που οδηγήθηκαν -από τους Εγγλέζους κατακτητές τους- στην αγχόνη, ο Κολοκοτρώνης, μέχρι κι ο Σωκράτης... Τούτοι όμως, οι τωρινοί, έμοιαζαν γίγαντες με ανάστημα απίστευτο, καθώς έβλεπες στα μάτια τη συνείδηση της συνολικής, εθνικής Κληρονομιάς και του Χρέους, προς το Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό!!

Κάποια στιγμή, όταν άνοιξε η πύλη της φυλακής, συνειδητοποίησα ότι μας περίμενε ένα ακόμη, πολύ μικρότερο πρόβλημα. Έπρεπε να βρούμε μέσο, για να πάμε πίσω στα Τίρανα... Την ίδια στιγμή, η φωνή του Μουεζίνη, από ένα νεότευκτο, γειτονικό τζαμί, απ' τα αμέτρητα που κατασκεύαζαν στην Αλβανία, τουρκικά και αραβικά "θρησκευτικά ιδρύματα", με ώθησε να σκεφτώ πόσοι και ποιοι παράγοντες ξεκίνησαν να επηρεάζουν το βηματισμό της χώρας που εγκατέλειπε δρομέως το κινεζικό στρατόπεδο και -με "κομμουνιστικό ζήλο"- είχε προλάβει να ξεπουληθεί, μέχρι το μεδούλι των οστών του, στον άρτι αφιχθέντα "θείο Σαμ"...

Ο Αλβανός που συνάντησα δίπλα απ' το αυτοκίνητο "χρέπι", που ήταν παρκαρισμένο έξω από ένα παλιό σπίτι, δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα να πληρωθεί σε δολλάρια, για να μεταφέρει τρεις από εμάς στα Τίρανα. Μας άφησε έξω απ' το ξενοδοχείο Ντάιτι / Dajty, στο κέντρο των Τιράνων. 

Είχαμε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στο αίσιο τέλος της περιπέτειάς μας. Ωστόσο, σύντομα υποχρεωθήκαμε να ...προσγειωθούμε στη θλιβερή πραγματικότητα. Εγώ, όταν άκουγα από το στόμα "παράγοντα" της μειονότητας τη φράση: "Θανάση, μετά από τόσες φορές στην Αλβανία, περίμενα να είσαι πιο ψυλλιασμένος, σε ό,τι αφορά σε αυτήν τη δίκη. Τι σας έπιασε και ήρθατε όλοι εσείς να συμπαρασταθείτε στους 5; Εμείς, όταν τους συνέλαβαν, φάγαμε κρέας!!!!!"... 

Ο χαφιές του Γρηγόρη Αυξεντίου, ο Βασίλης Νενέκος, ο Εφιάλτης, άπαντες οι προδότες της μακράς ελληνικής ιστορίας, αποτυπωμένος σε ένα και το αυτό πρόσωπο... Και γύρω του, κάποιοι υπομειδιώντες "συμπατριώτες", μαζί με θρασύτατους, χαμογελαστούς πράκτορες της "Σιγκουρίμι". Λίγη ώρα αργότερα τον έβλεπα να προσπαθεί να εξηγήσει τι συμβαίνει στα Τίρανα, στο Δελτίο Ειδήσεων της ΕΡΤ!!... Έφταιγε "η κακιά η ώρα!!". Είχαν πιάσει τα πόστα της ενημέρωσης όλοι οι υποτιθέμενοι, "διπλοί πράκτορες"... 

Κατάλαβα ότι ο δρόμος θα είναι μακρύς... Η "Δίκη των 5" διήρκεσε επί μακρόν και η προαποφασισμένη καταδίκη τους, προοιωνίζονταν νέα δεινά για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Ωστόσο, ο Βαγγέλης Αγγελάκος και όσοι ασχολήθηκαν, με ζέση, με το τεράστιο ζήτημα των ανθρώπινων και μειονοτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων της Βόρειας Ηπείρου, μεταφέρθηκε αλλού. 

Το Φεβρουάριο του 1995, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπιλ Κλίντον, υποχρέωσε την κυβέρνηση των Τιράνων και, παρά τη θέληση του Σαλί Μπερίσα, σε δεύτερο βαθμό υπήρξε μείωση της ποινής κι αποφυλάκισή τους.

Με τον εικονιζόμενο Κώστα Κυριακού, που μαζί με τον Ηρακλή Σύρμο συνέχισαν τον Αγώνα στην Ελλάδα, γίναμε φίλοι και συνοδοιπόροι, σε μια προσπάθεια που ο Κώστας συνεχίζει, με αμείωτη ένταση, ως σήμερα. Σ' αυτόν αφιερώνω το παρόν, κατ' ανάγκη ελλειπτικό σημείωμα, για την 15η Αυγούστου του 1994 και την έναρξη της Δίκης των 5. Και στη μνήμη του Γεωργίου - Αλέξανδρου Μαγκάκη, πρώην Υπουργού, που τον έπεισε να σπουδάσει στη Νομική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, για να συνεχίσει τον Αγώνα για τη Βόρεια Ήπειρο, ως πρώην Πολιτικός Κρατούμενος και ως Νομικός πλέον.

Είναι σαν να ακούω ξανά τα λόγια του, τούτη τη μέρα, ενώπιον του οιωνεί Δικαστηρίου, που επί της ουσίας δίκαζε τον αδούλωτο Ελληνισμό ενός πανάρχαιου ελληνικού τόπου: "Κάθομαι στο εδώλιο του κατηγορουμένου μόνο και μόνο επειδή είμαι Έλληνας!! μετά από πολύμηνη, πλήρη απομόνωσή μας και άγρια βασανιστήρια που υποστήκαμε, για 4 μήνες!!...".

Για μένα και για όλους τους Έλληνες που δεν είναι επιλήσμονες του απαράγραπτου, Εθνικού Χρέους μας, το Βορειοηπειρωτικό δεν έκλεισε!! Η Ελλάδα οφείλει να υπερασπιστεί τα δίκαια και τα δικαιώματα του Ελληνισμού της Βόρειας Ηπείρου!! 

Χρόνια Πολλά, στα αδέρφια μας, σήμερα, Γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου!! Της Παναγίας, που τους βοήθησε και τους βοηθά να αντιπαλεύουν τις διώξεις του καθεστώτος της Αλβανίας και την αδιαφορία της πλειοψηφίας του πολιτικού προσωπικού της Μητέρας Πατρίδας.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1GNxdZRL3m/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com