Post2post
Αν ήμασταν πίσω στο 12 ή το 15, η απάντηση ίσως να ήταν θετική. Τώρα όμως η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική :
🌏 Η "συλλογική Δύση" στην οποία ανήκουμε γεωγραφικά και για ιστορικούς λόγους, βρίσκεται σε μια πορεία παρακμής χωρίς επιστροφή μέσα σε μια πολυπολική μετα-παγκοσμιοποίηση. Η προηγούμενη διακυβερνηση Τραμπ αλλά και η διόρθωση των συνεπειών της που ακολούθησαν επί του Μπάιντεν ανέδειξαν τα στρατηγικά αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού 1.0. Οι αντιφάσεις των αποφάσεων που πήρε το διευθύντρια των G7 στην Κορνουάλη το 21, έθεσαν τέλος στην περίοδο προς ένα ακόμα πιο προβληματικό νεοφιλελευθερισμό νο2, που τώρα θα κληθεί να τον θεμελιώσει ο ίδιος άνθρωπος που δημιούργησε την διπλή κρίση προσφοράς και ζήτησης του 18, τώρα με ένα πιο ακροδεξιό επιτελείο που το μόνο που μπορούν να πετύχουν είναι την ενίσχυση της ακροδεξιάς σε όλη την Δύση, που πλέον έχει πάψει να λειτουργεί ως συλλογική.
🌏Η Ευρώπη είναι τώρα ο ασθενής κρίκος της Δύσης, αφού η ενεργειακή της ένδεια δεν μπορεί να καλυφθεί από την "Πράσινη μετάβαση". Δεν υπάρχουν τα μέταλλα που αυτή απαιτεί, ούτε τα 74τρισ$ (από τα 170τρισ που θα απαιτηθούν συνολικά) μέχρι το 30. Και κυρίως, δεν υπάρχει ούτε ο χρόνος που χρειάζεται για να προσαρμοστεί στον νέο διεθνή ανταγωνισμό της με τις απαρχαιωμένες πολιτικές των νεοφιλελέ που συνεχίζει να πορεύεται.
Από την άλλη, η αντικατάσταση των φτηνών ενεργειακών πηγών της από την Ρωσία με το πολύ ακριβότερο υγροποιημένο (LNG) φυσικό αέριο, κυρίως των ΗΠΑ, την καταδικάζουν και σε οικονομική ασφυξία μαζί με μια βιαιη αποβιομηχάνιση. Αυτό είναι το κόστος που καλείται να πληρώσει επειδή θεώρησε ότι η "Πράσινη" Μετάβαση προς το επόμενο στρατηγικό καύσιμο του πλανήτη, το υδρογόνο, θα μπορούσε να γίνει χωρίς μεταβατικό στρατηγικό καύσιμο. Το φυσικό αέριο, επί του οποίου στήριξε η γερμανική (κυρίως) οικονομία το "θαυμα" της,
🌏 Η παρακμή της Ευρώπης επιτείνεται από την κρίση ηγεσίας της ημιτελούς ΕΕ και ενός προβληματικού ευρώ, που εγκλωβισμένα ακόμα μέσα στις νεοφιλελε δοξασίες της ηγεσίας της, που δεν ισχύουν, άρχισε να σαπίζει και από την διαφθορά. Εδώ πιο πολύ.
🌏 Μέσα σε αυτή την προβληματική ΕΕ, εμείς είμαστε πλεον στον πάτο του βαρελιού της σε μια σειρά δείκτες. Τόσο οικονομικούς όσο και όσους αφορούν την Κοινωνική συνοχή και την λειτουργία της δημοκρατίας, με ευθύνη μιας σάπιας και διευθαρμένης πολιτικής ηγεσίας, που νοιάζεται μόνο για την εξυπηρέτηση με ντιλακια μιας ισχνής ελίτ από "10 φαμίλιες και 4 Τράπεζες". Τόσο σάπιας ώστε να ακυρώνει και τον ιστορικό ρόλο - λόγο ύπαρξης του Ελληνικού Κράτους από τότε που ιδρύθηκε: Του επόπτη-χωροφύλακα του "Μεγάλου Ασθενή της Ανατολής", που τωρα κινείται χωρίς επιστροφή προς την Ανατολή-Ευρασία, αφού αυτό επιβάλουν οι δικές του ελίτ.
✔️Με λίγα λόγια ουτε εμεις είμαστε ένα κανονικό κράτος ούτε οι διεθνείς συνθήκες είναι κανονικές για να απαιτείται κάποια σταθερότητα για τις αιτίες (και τους αίτιους) που τα κατάφεραν έτσι.
Έτσι, μέσα σε αυτό το πολύπλοκο διεθνές περιβάλλον που διαμορφώνεται, δεν αρκεί ένας "καλός και τίμιος διαχειριστής" για να μοιράσει σωστότερα τα κοινόχρηστα χωρίς να βάζει το χέρι τόσο άγαρμπα στο ταμείο, όπως ο σημερινός.
Είναι όρος επιβίωσης μας πλέον να θέλει και να μπορεί και να σπάει αυγά για να φτιαχτεί η ομελέτα. Δηλαδή να αμφισβητεί και να περιορίζει την ισχύ που έχουν σήμερα αυτές οι τοπικές ελίτ, που έχουν φτάσει να υποκαθιστούν τις 3+1 γνωστές εξουσίες (νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική και ο Τυπος), με μοχλό την 5η αφανή εξουσία τους στα πάντα, τις Τραπεζες και τα funds του Στουρναριστάν, δια αχυράνθρωπων και εκτελεστικές μαφίες διακίνησης μαύρου χρήματος.
✔️Αλλά και να μην φοβάται μην τυχόν και δεν αρέσει η ομελέτα σπάζοντας τα αυγά, επειδή η ομελέτα δεν ξαναγίνεται αυγά μετά.
"Ποιος θα το κάνει όλο αυτό το δύσκολο" , θα ρωτήσεις.
Ένα πρόγραμμα σύνθεσης με προωθητικές επιλογές που θα το συμφωνούν οι περισσότεροι, και κυρίως να εμπνέει τους νέους, λέω εγώ. Ένα σύνολο πολιτικών ανάπτυξης που θα τους δίνει σοβαρό κίνητρο να μην φύγουν.
Τα πρόσωπα μπορούν να επιλεχθούν μετά από τα πιο ικανά για να το υλοποιήσουν. Αρκεί να μην προξενούν αυτά μετά την ίδια απορία στην στρουθοκαμηλο, όπως αυτή στην φωτό, που τώρα βλέπει τον εσωστρεφή στρουθοκαμηλισμό των ηγεσιών των αποκομμάτων του δημοκρατικού τόξου να πορεύονται με πολιτικές εξαγγελίες και ημιτελή προγράμματα χωρίς τόλμη, εκτός και τόπου και χρόνου, δίνοντας έτσι τόπο και πολιτικό χρόνο στην ακροδεξιά για να εμφανίζεται ως δήθεν αντισυστημική.
Αυτό θα ήταν ένα ακόμα πιο μεγάλο ατόπημα απ ότι εκείνο του 23, οπότε και δόθηκε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ πολιτικός χώρος και χρόνος στον Μητσοτάκη για να ολοκληρώσει το πρόγραμμα του χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση. Έτσι ακυρώθηκε στην πράξη και το όποιο θετικό είχε να δείξει η διαχείριση της περιόδου 2015-19.
Αυτό όλο με τίποτα δεν το λες και "χρηστή διαχείριση" του πολιτικού χρόνου που τους διατέθηκε.
Απαιτείται μια αλλαγή παραδειγματος (στα ελληνικά paradigm shift) τώρα.
"And don't waste my time anymore" με μιά από τα ίδια, με αυτοαναφορικές εικόνες από το παρελθόν, που καμιά σχέση δεν έχουν ούτε με το παρόν ούτε με το δυστοπικό μας μέλλον, αν δεν κάνουμε τίποτα "αναμένοντας τους διαχειριστές να δώσουν μια κάποια λύση".
Καλό και παραγωγικό Ιούλιο να έχουμε οι υπόλοιποι.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.