Παρέμβαση στην πρεσβεία της Αλβανίας στη Φιλοθέη

Η σημερινή μας παρέμβαση δεν φιλοδοξεί να ενισχύσει πραγματικά τον αγώνα του λαού στην Αλβανία. Δεν του χρειάζεται καμία βοήθεια. 300.000 άνθρωποι στο δρόμο, το 15% του πληθυσμού, είναι πυρηνικό όπλο που καμία κυβέρνηση, καμία εξουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει.

Φανταστείτε στην Ελλάδα να κατέβαινε στο δρόμο 1,5 εκατομμύριο κόσμος. Τρεις φορές περισσότερος από τις μεγαλύτερες αντιμνημονιακές διαδηλώσεις, ή πέντε φορές περισσότερος —για ένα πιο πρόσφατο παράδειγμα— από την τελευταία μεγάλη συγκέντρωση για το έγκλημα των Τεμπών.

Ποιος Μητσοτάκης, ποια κυβέρνηση, ποια Νέα Δημοκρατία, ποιο κράτος θα τόλμαγε να κάνει τον κομπόσο απέναντι σε τέτοια αγριεμένη λαϊκή μάζα;

Ούτε Μητσοτάκης, ούτε Ράμα, ούτε καν το σόι του πλανητάρχη που αποφάσισε να αποκτήσει φέουδο στην Αδριατική δεν τολμάει να προκαλέσει το λαϊκό θηρίο όταν αυτό ξυπνήσει.

Κι ο λαός στην Αλβανία ξύπνησε.

Κατάλαβε ότι το διεθνές κεφάλαιο είναι αποφασισμένο να του στερήσει τα πάντα. Ακόμα και τις παραλίες, τα σπίτια, τα χωράφια, τον ίδιο του τον τόπο. Κατάλαβε ότι το κράτος, το υποτιθέμενο «εθνικό κράτος», ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα είναι κάτι άλλο από γενέθλιο τόπο και εκπρόσωπος των συμφερόντων των ελιτ —μέσα ή έξω από τα εθνικά σύνορα.

Αξίζει να σημειωθεί το εξής: το χωριό στο οποίο ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις, αυτό που προοριζόταν για προάστιο στο φέουδο της κόρης του Τραμπ και του γαμπρού του, το Σβερνετς και τη Νάρτα, είναι ένα μειονοτικό χωριό που κατοικείται από ανθρώπους που αυτοπροσδιορίζονται Έλληνες και Βλάχοι. Η Βαλκανική χερσόνησος που μας έλαχε να ζούμε έγινε μηχανή του κιμά για εθνότητες και πολιτισμούς. Κάποτε ένα πολυπολιτισμικό μωσαϊκό κατέληξε σε καθαρά εθνικά κράτη, ύστερα από ποταμούς αίματος, πολέμους, διωγμούς και εθνοκαθάρσεις. Ούτε ένας βαλκανικός πληθυσμός δεν γλίτωσε το μαχαίρι, ούτε ένα βαλκανικό κράτος είναι αθώο μαζικών εγκλημάτων.

Οι μειονότητες που έχουν μείνει σήμερα στα Βαλκάνια είναι λίγες, αλλά ακόμα πέφτουν θύματα των εθνικών κρατών που τις περιλαμβάνουν. Αντίστοιχα, η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία έχει δεχτεί διακρίσεις και καταπίεση, και ακόμα δέχεται. Όπως κάνει και το ελληνικό κράτος με τις εδώ εθνικές/πολιτισμικές μειονότητες, έτσι και το αλβανικό στοχοποιεί τα «ξένα σώματα» και, περισσότερο ή λιγότερο βίαια, συνεχίζει την πίεση ώστε αυτοί οι πληθυσμοί να του αδειάσουν τη γωνιά. Προσπαθεί να στρέψει την πλειοψηφία ενάντια στη μειοψηφία χρησιμοποιώντας την αιώνια εθνικιστική μανιέρα.

Τίποτα από αυτά δεν δούλεψε στην Αλβανία αυτή τη φορά, κι αυτό είναι ένα πολύ καλό νέο για όλους τους Βαλκάνιους. Χωρίς εθνικές διακρίσεις, ο λαός υπερασπίστηκε τον τόπο του —όχι από κάποιον κατασκευασμένο εθνικό εχθρό, αλλά από το κεφάλαιο, τους ισχυρούς, τις ελίτ.

Ο κόσμος αδιαφόρησε για τα «5 δισεκατομμύρια επένδυση», για την «άνοδο του ΑΕΠ» και την «ανάπτυξη», και συνειδητοποίησε πως αν δεν αναστρέψει αυτή τη συνθήκη θα βρεθεί μετανάστης στον τόπο του. Αυτή η συνθήκη είναι η ίδια σε όλα τα Βαλκάνια.

Κάθε λογής κεφαλαιοκράτες και επενδυτές αγοράζουν μαζικά γη και σπίτια κάθε είδους, και τη στερούν από εμάς. Ακριβώς το ίδιο που γίνεται στην Αλβανία γίνεται και στην Ελλάδα. Ισραηλινά (και όχι μόνο) funds αγοράζουν γειτονιές και παραλίες. Πράγματι, «γεννάνε» χρήμα, ανεβάζουν το ΑΕΠ, βελτιώνουν τα οικονομικά νούμερα. Αλλά αφού είδαμε να τσιμεντώνονται οι παραλίες, να καταστρέφονται υδροβιότοποι και natura, αφού είδαμε τα νοίκια να τριπλασιάζονται, όλοι και όλες καταλαβαίνουμε πως αυτός ο νέος πλούτος όχι μόνο δεν θα καταλήξει ποτέ σε εμάς, αλλά κλέβεται από εμάς και καταλήγει στα χέρια των «επενδυτών».

Στην Αλβανία κατάλαβαν ότι αυτό πρέπει να σταματήσει.

Στην Ελλάδα όχι ακόμα.

Ακόμα θυμόμαστε το σύνθημα των Ελλήνων ακροδεξιών «δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ» την εποχή των ψεμάτων της «ισχυρής Ελλάδας, Αμερικής των Βαλκανίων».

Ευτυχώς οι ακροδεξιοί είχαν δίκιο. Οι «Αλβανοί» δεν έγιναν «Έλληνες». Δεν έκατσαν με σταυρωμένα χέρια να κλαίνε τη μοίρα τους, δεν αδιαφόρησαν όταν ο τόπος τους εποικίζεται από τον καπιταλισμό, δεν στράφηκαν ενάντια στους μετανάστες, στους γείτονες και στους συναδέλφους τους —αντίθετα, στράφηκαν ενάντια στους ισχυρούς. Μήπως ήρθε ο καιρός οι «Έλληνες» να γίνουν «Αλβανοί»;

Ας το αναρωτηθούμε αυτό όποτε δεν βρίσκουμε σπίτι να νοικιάσουμε, βουνό να περπατήσουμε και ανοιχτή παραλία να κάνουμε μπάνιο…

Δεν έχουμε προφανώς καμία αυταπάτη ότι οι κινητοποιήσεις στην Αλβανία έχουν επαναστατική δυναμική. Είναι όμως ένα πολύ ελπιδοφόρο σημάδι ότι κοινωνίες βγαίνουν από τον λήθαργο της φιλελεύθερης ιδιώτευσης και της συλλογικής κατατονίας.

Εδώ βρισκόμαστε για να στείλουμε έναν αγωνιστικό χαιρετισμό στα Βαλκάνια, στα αδέρφια μας σε όλη την Αλβανία, να τους ευχαριστήσουμε και να τους πούμε πόσο ζηλεύουμε. Αλλά και πόσο ελπίζουμε πως —όπως κάποτε, σε αυτή τη γειτονιά του χάρτη που ζούμε, το μίσος και ο εθνικός πόλεμος διαδόθηκαν σαν πυρκαγιά— έτσι σήμερα μπορεί να γίνει το αντίθετο: να διαδοθεί ο αγώνας, η αντίσταση, η αλληλεγγύη. Να υπερασπίσουμε όλοι και όλες τον τόπο μας, να πάρουμε πίσω ό,τι μας ανήκει, να διώξουμε τα κοράκια του κεφαλαίου και μαζί τους όλες αυτές τις κλίκες των ελίτ που, με όχημα τον εθνικισμό, μας παίρνουν τα πάντα και μετά μας βάζουν και σκοτωνόμαστε για να μας πάρουν ακόμα περισσότερα.

Αλληλεγγύη στον λαό της Αλβανίας.

Ρουβίκωνας 

********************

Ndërhyrja jonë sot nuk synon thjesht të mbështesë luftën e popullit në Shqipëri. Ata nuk kanë nevojë për ndihmë. 300,000 njerëz në rrugë, 15% e popullsisë, është një armë bërthamore që asnjë qeveri dhe asnjë autoritet nuk mund ta përballojë.

Imagjinoni sikur 1.5 milionë njerëz të dilnin në rrugët e Greqisë. Tre herë më shumë se demonstratat më të mëdha kundër masave të kursimit, ose pesë herë më shumë — për të marrë një shembull më të fundit — se tubimi i fundit i madh për tragjedinë e Tempit.

Kush Mitsotakis, cila qeveri, cila Partie Demokratike e greqisë , cili shtet do të guxonte të bënte të fuqishmin përballë një mase kaq të zemëruar njerëzish?

As Mitsotakis, as Rama, madje as klani i "udhëheqësit planetar" që vendosi të marë në dorë Adriatikun, nuk guxon ta provokojë bishën popullore kur ajo zgjohet.

Dhe populli i Shqipërisë është zgjuar!

Ata kanë kuptuar se kapitali ndërkombëtar është i vendosur t'u rrëmbejë gjithçka. Edhe plazhet, shtëpitë, fushat, vetë atdheun e tyre. Ata kuptuan se shteti, i ashtuquajturi "shtet-komb", kurrë nuk ka qenë dhe kurrë nuk do të jetë asgjë tjetër veçse djepi dhe përfaqësuesi i interesave të elitave — brenda apo përtej kufijve kombëtarë.

Ja vlen të përmendet sa vijon: fshatrat ku filluan protestat, aty ku ishte planifikuar periferia e domenit të vajzës dhe dhëndrit të Trump-it, Zvërneci dhe Narta, janë fshatra minoritare të banuara nga njerëz që identifikohen si grekë dhe vllehë. Gadishulli i Ballkanit, ku jetojmë, është shndërruar në nje makinë grirëse mishi për grupet etnike dhe kulturat. 

Ajo që dikur ishte një mozaik multikulturor, ka përfunduar në shtete etnikisht të pastra, pas lumenjve të gjakut, luftërave, përndjekjeve dhe pastrimit etnik. Asnjë popullsi ballkanike nuk i shpëtoi thikës, asnjë shtet ballkanike  nuk është i pafajshëm për krime masive.

Pakicat që kanë mbetur sot në Ballkan janë të pakta, por ato ende bien pre e shteteve-komb që i përfshijnë. Në mënyrë të ngjashme, pakica greke në Shqipëri ka vuajtur nga diskriminimi dhe shtypja, dhe vazhdon ta vuajë atë. Ashtu siç shteti grek trajton pakicat kombëtare/kulturore këtu, edhe shteti shqiptar synon "elementët e huaj" dhe, në mënyrë më pak ata më shumë të dhunshme, vazhdon të ushtrojë presion që këto popullata të largohen nga zona. Ai përpiqet të kthejë shumicën kundër pakicës duke përdorur taktikat e vjetra nacionaliste.

Asgjë nga këto nuk funksionoi në Shqipëri këtë herë, dhe ky është një lajm shumë i mirë për të gjithë popujt ballkanas. Pa dallime etnike, populli mbrojti atdheun e tij — jo nga ndonjë armik kombëtar , por nga kapitale, të fuqishme elite. 

Njerëzit nuk i kushtuan vëmendje "investimit prej 5 miliardësh", "rritjes së PBB-së" (GDP) dhe "zhvillimit", sepse kuptuan se nëse nuk e përmbysnin këtë situatë, do të gjendeshin si emigrantë në tokën e tyre. Kjo situatë është e njëjtë në të gjithë Ballkanin.

Kapitalistët dhe investitorët e të gjitha llojeve po blejnë tokë dhe prona të çdo lloji në shkallë të gjerë, duke na i rrëmbyer ato. E njëjta gjë që po ndodh në Shqipëri po ndodh edhe në Greqi. Fondet izraelite (dhe të tjera) po blejnë lagje dhe plazhe të tëra. Në të vërtetë, ata "gjenerojnë" para, rrisin PBB-në dhe përmirësojnë shifrat ekonomike. Por pasi kemi parë plazhet të mbulohen me beton, moçalet dhe zonat Natura të shkatërrohen, pasi kemi parë qiratë të trefishohen, të gjithë e kuptojmë që kjo pasuri e re jo vetëm që nuk do të arrijë kurrë tek ne, por po na vidhet dhe po përfundon në duart e "investitorëve".

Në Shqipëri, populli shqiptar e kuptoi se kjo duhet të ndalet.

Në Greqi, ende jo.

Ne ende e kujtojmë sloganin e ekstremistëve të djathtë grekë: 'Nuk do të bëhesh grek kurrë, o shqiptar, o shqiptar', gjatë epokës së gënjeshtrave për 'Greqinë e fuqishme, Amerikën e Ballkanit'."

Fatmirësisht, të djathtët ekstremistë kishin të drejtë. "Shqiptarët" nuk u bënë "Grekë". Ata nuk qëndruan me duar kryq duke vajtuar fatin e tyre, nuk mbetën indiferentë ndërsa toka e tyre kolonizohej nga kapitalizmi, nuk u kthyen kundër emigrantëve, fqinjëve dhe kolegëve të tyre — përkundrazi, u kthyen kundër të fuqishmëve. A ka ardhur koha që "grekët" të bëhen "shqiptarë"?

Le t'ia bëjmë këtë pyetje vetes, sa herë që nuk gjejmë një shtëpi me qira, një mal për të ecur apo një plazh të lirë për të notuar...

Natyrisht që nuk kemi asnjë iluzion se mobilizimet në Shqipëri kanë potencial revolucionar. Megjithatë, është një shenjë shumë premtuese që shoqëritë po dalin nga letargjia e individualizmit liberal dhe amullia kolektive.

Ne jemi këtu për të dërguar një përshëndetje revolucionare në Ballkan, vëllezërve dhe motrave tona në të gjithë Shqipërinë, për t'i falënderuar dhe për t'u thënë sa shumë ua kemi zili. Por edhe sa shumë shpresojmë që — ashtu si dikur, në këtë cep të hartës ku jetojmë, urrejtja dhe lufta etnike u përhapën si zjarr — po ashtu edhe sot të ndodhë e kundërta: që të përhapen lufta, rezistenca dhe solidariteti. Le të mbrojmë të gjithë atdheun tonë, të marrim sërish atë që na përket, të përzëmë korbat e kapitalit dhe, bashkë me ta, të gjitha ato klika të elitës që, duke përdorur nacionalizmin si mjet, na marrin gjithçka më pas na përplasin me njëri-tjetrin që të marrin edhe më shumë.

Solidaritet me popullin e Shqipërisë!

Rouvikonas

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/1G2LY54oni/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com