27 Ιανουρίου 1989, Το μαρτύριο του έγινε δρόμος.
Ο πατήρ Κοσμάς Γρηγοριάτης πήγε στην Αφρική για να μείνει. Έμαθε το χώμα, τη γλώσσα, την αναμονή. Κι όπου υπήρχε έλλειψη, άφηνε τον εαυτό του. Ο δρόμος, τον κράτησε μέχρι τέλους, ώσπου η διακονία του έγινε επιλογή και τα βήματά του δεν θα να γύριζαν πίσω. Το τραγικό ατύχημα στις 27 Ιανουαρίου του 1989 δεν ήταν διακοπή· ήταν σφράγισμα. Το αίμα του έμεινε στη γη εκείνη. Και η γη το κράτησε. Οταν σουρουπώνει, κάποιες φορές οι μάμες συγκεντρώνονται και χορεύουν αργά, τελετουργικά γύρω απο τον τάφο του —όχι για να θρηνήσουν, αλλά για να θυμηθούν. Και υπάρχουν άνθρωποι που, φεύγοντας, διδάσκουν πώς μένει κανείς.
Η Σοφία Χατζή ταξίδεψε στο Κολουέζι και κατέγραψε μαρτυρίες απο ανθρώπους που τον γνώρισαν. Οι φωνές που ακολουθούν δεν αφηγούνται απλώς έναν άνθρωπο. Μαρτυρούν ένα πέρασμα που εγινε δρόμος για άλλους.
Βοηθήστε το ιεραποστικό έργο στην μητρόπολη Κατάγκας
ΠΗΓΗ:https://youtu.be/g9CL_j1BWfo?si=7j-g8tkx68HbOT9Z
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.