Ὅποιος δὲν τρέμει μπροστά σὲ αὐτὴν τὴ φωτογραφία, εἶναι ἤδη νεκρός. Ὄχι σωματικὰ. Ὑπαρξιακά.

Του Μάνου Λαμπράκη 

Ἡ ἀπώλεια τῆς Δρ. Alaa al-Najjar, ὄχι μιᾶς ἰδιωτικῆς θλίψεως, ἀλλὰ ἐνὸς μεταφυσικοῦ ρήγματος, δὲν μπορεῖ νὰ ἀναγνωσθεῖ ὡς συμβολικὸ περιστατικό. Διότι σὲ μιὰ ἐποχὴ καθολικῆς διαχείρισης τῶν σωμάτων καὶ διαγραφῆς τῶν προσώπων, ἐνὸς ἀέναου πολέμου ἐναντίον τῆς μνήμης, τὰ ὀνόματα τῶν ἐννέα παιδιῶν της Yahia, Rakan, Luqman, Raslan, Jubran, Ev, Rivan, Sidra, Sidin, ἀντιλαλοῦν ὡς ῥαγὲς ἀνακλήσεως τοῦ ἀνθρώπου.

Ἡ φωτογραφία τῆς γυναίκας ποὺ ἀγκαλιάζει σάβανα μὲ σπασμένους ὤμους εἶναι στιγμιότυπο μετανεωτερικῆς ἀποκάλυψης· ὄχι θέαμα, ἀλλὰ καθήλωση. Δὲν μιλᾶμε πιά γιὰ βία ὡς ἐξουσία, ἀλλὰ γιὰ βία ὡς δομικὴ ἀρνητικὴ φροντίδα. Μιᾶς κοινωνίας ποὺ παριστάνει τὸν θεατὴ τῆς φρίκης ἐπειδὴ ἀρνεῖται ὅτι ἡ ἴδια τὴν παρήγαγε. Καθισμένοι στὸν ψηφιακὸ θρόνο τῆς ἀπάθειας, μὲ δάχτυλα ποὺ σέρνονται ἐπάνω στὴν ὁθόνη, γινόμαστε συνένοχοι στὸν μεταθανάτιο ἀφανισμὸ τοῦ ἀνθρώπου, ὡς ἀναγνώσιμου πόνου.

Αὐτὴ ἡ μητέρα δὲν θρηνεῖ μόνον. Καταγγέλλει. Χωρὶς λόγια. Καταγγέλλει τὸν ἐπιστημονικὸ ὀρθολογισμὸ ποὺ θεραπεύει σῶματα ἀλλὰ ἀδυνατεῖ νὰ προστατεύσει ζωὲς. Καταγγέλλει τὶς «προοδευτικὲς» κοινωνίες ποὺ συνεχίζουν νὰ χρηματοδοτοῦν τὴν τεχνολογία τοῦ φόνου. Καταγγέλλει μία μεταφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων, ὅπου ὁ θάνατος δὲν εἶναι τραγωδία, ἀλλὰ στατιστικὴ πιθανότητα ποὺ ἔχει ἤδη ἀποτιμηθεῖ.

Ὅποιος δὲν τρέμει μπροστά σὲ αὐτὴν τὴ φωτογραφία, εἶναι ἤδη νεκρός. Ὄχι σωματικὰ. Ὑπαρξιακά.

Ὑστερόγραφο: Να τοὺς θυμόμαστε ὄχι ὡς λαὸ ποὺ ἐκλιπαρεῖ, ἀλλὰ ὡς λαὸ ποὺ ὁνομάζει τοὺς νεκρούς του. Διότι ἡ ὁνομασία εἶναι ἡ ἐλαχίστη μορφὴ ἀντιστάσεως στὸν ἀφανισμό.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1LVTPdiw4t/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com