Του Κώστα Πατλακίδη
Καλημέρα.
Σκεφτόμουν χτες βράδυ, ημέρα της Δημοκρατίας κατά τα ειωθότα, αν έχει πραγματικό περιεχόμενο η λέξη σήμερα. Δεν έχει νομίζω, αν ανατρέξουμε στα 200 τόσα χρόνια του «ελεύθερου» βίου μας, και γι’ αυτό μάλλον είναι και διαρκώς ζητούμενο.
Υιοθετήσαμε ένα μοντέλο που μας σερβίρισαν οι «απελευθερωτές» μας, που αυτοί διαμόρφωσαν και προσάρμοσαν στις επιλογές τους και στην ουσία στον ανερχόμενο πρώτα και μεσουρανούντα καπιταλισμό στην συνέχεια. Τον δικό τους όμως, όχι των άλλων, τους οποίους μοιραία λεηλατούν για να συντηρήσουν τον δικό τους.
Έτσι φθάσαμε η δημοκρατία μας να είναι κατώτερη από τα ολιγαρχικά πολιτεύματα της αρχαίας παράδοσής μας. Γιατί οι αρχαίοι, δημοκρατικοί ή ολιγαρχικοί, στο πλαίσιο της εποχής τους, ήταν ΠΟΛΙΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟΙ. Οι πολίτες είχαν λόγο και βάρος δηλαδή. Η διαφορά ήταν ότι στα Δημοκρατικά Πολιτεύματα συμμετείχαν όλοι οι πολίτες ενώ στα ολιγαρχικά αυτοί που είχαν εισόδημα πάνω από ένα όριο, λόγου χάριν πάνω από τόσους μεδίμνους. Συναποφάσιζαν όμως, και στην μια και στην άλλη περίπτωση. Διαλέγονταν και αποφάσιζαν. Κι όταν διαλέγεσαι δεν αποφασίζει ένας ή μερικοί. Και σημείο εκκίνησης, και στις δυο περιπτώσεις, ήταν η προστασία της πατρίδας.
Εμείς απέχουμε πολύ νομίζω. Πρακτικά είμαστε μάλλον πιο κοντά στην κοινωνία των γενών και του κληρονομικού δικαίου, τότε που, ‘σόι πήγαινε το βασίλειο’. Την οποία οι έλληνες, ως λαός και ως έθνος, αγωνίστηκαν ενσυνείδητα, κατά και μετά τα σκοτεινά χρόνια, περισσότερους από 5 αιώνες για να την υπερβούν. Γι’ αυτό ξεχώρισαν. Κι αυτές ήταν πρωτίστως οι παρακαταθήκες τους στον κόσμο, κι όχι μόνο στους απογόνους τους.
Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούμε;;; Ή μάλλον, να το πάρουμε αλλιώς;;; Έτσι κι αλλιώς, όπως πορευόμαστε, μέλλον δεν έχουμε, αν το δούμε σε βάθος 40-50 χρόνων…!!! Παλιότερα θα το λέγαμε θάρρος, αν το κάναμε. Τώρα πια, είναι μάλλον ζήτημα επιβίωσης.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.