Να γίνει δασκάλα

Του Στέλιου Πελασγού

Να γίνει δασκάλα

                                         

Έχει το όνομα μου.

Είναι κόρη μου.

"Να γίνει δασκάλα."

ΤΟ ΑΚΟΥΣ ΘΕΕ; 

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΑΣΚΑΛΑ

Αν είχαν δασκάλους τα παλικαρακια που μας σκοτώνουν 

θα ήξεραν πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι

δεν θα έψαχναν να κλέψουν και να λεηλατήσουν

δεν θα φορούσαν την στολή που σβήνει το σώμα

δεν θα άφηναν τα γαυγίσματα του λυσασμενου σκύλου 

να τους τραντάζουν την σπηλιά του κρανίου τους

δεν θα χρειάζονταν Φύρερ και σκοτεινους εχτρους.

Να γίνει δασκάλα.

Να μάθει στα παιδιά να υψωνουν την γροθιά μπροστά στον φασισμό 

            Ποίημά μου -τιμη στον Ευάγγελο Πόλκο

(" Να γινει δασκαλα" έγραψε ο Ευάγγελος Πολκος, δάσκαλος, εκτελεσμενος - με την γροθιά ψηλα- στην Καισαριανη. Ειχε στην τσέπη, στο σακακι του την φωτογραφια της κορουλας του . Απο πισω γραμμενο ονομα, διευθυνση και το όνειρο του σαν ηθική επιταγή.  Το διαβασαμε κι εμεις και γιναμε ελαχιστότατοι δασκαλοι και ποιητές)

Μήπως οι Γερμανοί… ξανάρχονται;

16/02/2026 

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Ένας σπουδαίος Γερμανός φιλόσοφος, ο Φρίντριχ Χέγκελ, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τα καπρίτσια της Ιστορίας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα γεγονότα επαναλαμβάνονται. Την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα.

Το απόφθεγμα, βέβαια, αποδίδεται σε έναν άλλο πολύ πιο γνωστό Γερμανό που άλλαξε την πορεία του σύγχρονου κόσμου, τον Κάρολο Μαρξ. Αλλά μικρή σημασία έχει η πατρότητα της ρήσης. Το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει στις ημέρες μας είναι μήπως τα γεγονότα επαναλαμβάνονται και τρίτη φορά. Με τη μορφή εφιάλτη. Κι όταν μιλάμε για Γερμανούς, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να το αποκλείσουμε.

Στο πλαίσιο της συστηματικής αναθεώρησης της Ιστορίας που επιχειρείται εσχάτως τοποθετείται και η παραγραφή ή, για την ακρίβεια, η «άμβλυνση των εντυπώσεων» μέσω συμψηφισμών και εξωραϊσμών για τα απάνθρωπα γερμανικά εγκλήματα, όπως αυτά που διέπραξαν στην κατεχόμενη Ελλάδα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι στη διάρκεια της παρουσίας τους στην πατρίδα μας συντελέστηκε ένα μικρό ολοκαύτωμα. Από την Κρήτη μέχρι το Κομμένο κι από τα Καλάβρυτα μέχρι τον Χορτιάτη. Προσέξτε: Το ολοκαύτωμα αυτό δεν είχε ρατσιστικό ή φυλετικό χαρακτήρα. Είχε αμιγώς τιμωρητική διάσταση. Με μοναδικό στόχο να καμφθεί το φρόνημα ενός λαού που βρήκε την τόλμη να αντισταθεί. Το φρόνημα της γενναιότητας που βλέπετε στις φωτογραφίες που δημοσιεύονται σήμερα. Γιατί κανείς από τους πατριώτες που οδηγούνται στο απόσπασμα και ξέρουν πολύ καλά τι τους περιμένει, δεν έχει το βλέμμα απελπισμένου μελλοθάνατου. Μόνο το βλέμμα του θυμού και της περηφάνιας.

Έγγραφο της CIA που δείχνει τον Καραμανλή να είναι συνεργάτης των ναζί (μαζί και ο Τσαλδάρης).

Δυστυχώς τότε ήταν με τον κατακτητή, αργότερα αποκρίθηκαν τους εθνικόφρονες και αφού ξεπούλησαν την Κύπρο και έγιναν προσκυνητές του Κεμάλ, σήμερα το παίζουν πατριώτες, και ειρωνεύονται τους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής.

Το έγγραφο:

Η Αμερική κηρύσσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο

Enrico Tomaselli - 17 Φεβρουαρίου 2026

Πηγή: Red Jackets

Όπως ακριβώς και η Διάσκεψη του Μονάχου του 1938, από άλλες απόψεις, η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου του 2026 θα μπορούσε να είναι το προοίμιο του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο -όχι τυχαία, του πραγματικού από μηχανής θεού της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ- δεν είναι, στην πραγματικότητα, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από μια κήρυξη πολέμου από την αμερικανική αυτοκρατορία εναντίον του υπόλοιπου κόσμου. Αν και εκφωνήθηκε σε πολύ πιο μελωδικούς τόνους από αυτούς που χρησιμοποίησε ο Τζ. Ντ. Βανς πέρυσι, το περιεχόμενο της ομιλίας του είναι εξαιρετικά βίαιο. Και αν ο Βανς ήρθε να επιπλήξει τους Ευρωπαίους, οι οποίοι κατηγορήθηκαν άδικα (αλλά όχι εξ ολοκλήρου) ότι αποτελούν νεκρό βάρος για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ρούμπιο ήρθε να απευθύνει μια διπλή πρόκληση: στους Ευρωπαίους, στους οποίους ουσιαστικά τους είπε ότι είτε επιλέγουν να πάρουν το μέρος της Ουάσιγκτον στην σταυροφορία της είτε θα είναι εναντίον της, και σε ολόκληρο τον μη δυτικό κόσμο, στον οποίο λέει ότι θα αναδιαμορφώσουν ολόκληρη την παγκόσμια τάξη -προφανώς κατά το δικό τους μέτρο και γούστο- και ότι έτσι θα είναι, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Ουσιαστικά, ο Ρούμπιο αναβιώνει την ιδέα του προφανούς πεπρωμένου, που προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Ο'Σάλιβαν το 1845. Αυτό είναι τελικά το ιδανικό θεμέλιο πάνω στο οποίο οι νεοσυντηρητικοί θα χτίσουν αργότερα όλες τις στρατηγικές τους για την κυριαρχία των ΗΠΑ. Ο Υπουργός Εξωτερικών - ίσως η πιο ισχυρή νεοσυντηρητική φιγούρα που υπήρξε ποτέ - μασάει και φτύνει σαν τσίχλα , προσαρμόζοντάς την στην τρέχουσα κατάσταση

Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα της Καισαριανής και οι ανείσπρακτες γερμανικές αποζημιώσεις – Τι λένε οι ειδικοί στη “δημοκρατία” για το διαχρονικό αίτημα των Ελλήνων

16|02|2026

Η πρόσφατη δημοσιοποίηση των συγκλονιστικών φωτογραφιών από τον πλειστηριασμό των 200 κομμουνιστών που οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα της Καισαριανής, δεν ανακίνησε μόνο την ιστορική μνήμη, αλλά επανέφερε με ορμή στο προσκήνιο το ανοιχτό τραύμα των γερμανικών οφειλών. Οι μορφές των ηρώων που βάδισαν αγέρωχοι προς τη θυσία αποτελούν την αδιάψευστη ηθική σφραγίδα πάνω στις απαράγραπτες αξιώσεις της πατρίδας μας.

Με αφορμή αυτά τα μοναδικά ντοκουμέντα, η «δημοκρατία» επικοινώνησε με δύο διακεκριμένους ειδικούς, τον Αριστομένη Συγγελάκη, Συγγραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, και τον ιστορικό Δρ. Νικόλαο Παπαδάτο. Οι δύο αναλυτές αποδομούν τα νομικά τερτίπια του Βερολίνου περί «ετεροδικίας» και «λήξης» του ζητήματος, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την προκλητική αντίφαση: η Γερμανία να αρνείται την καταβολή των οφειλών της την ώρα που επενδύει σε κολοσσιαίους εξοπλισμούς, ξυπνώντας μνήμες από το σκοτεινό παρελθόν της Ευρώπης.

Αριστομένης Συγγελάκης: 

Η κατάρρευση του δόγματος της κρατικής ασυλίας

Πριν λίγα χρόνια, εν μέσω πανδημίας η τότε δημοτική αρχή Καισαριανής με επείγουσες διαδικασίες, εν κρυπτώ και χωρίς καν απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, προχώρησε σε μία εξωφρενική ενέργεια: αιτήθηκε χρηματοδότηση, ευτελούς ύψους μάλιστα, από το Γερμανικό Ταμείο για το Μέλλον, για υλικά και εξοπλισμό καθαρισμού και συντήρησης του Θυσιαστηρίου της Λευτεριάς, του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής. Ως Εθνικό Συμβούλιο είχαμε καταγγείλει το γεγονός αυτό ως προσπάθεια του Βερολίνου να ξεπλύνει με τα τριάκοντα αργύρια τη γερμανική ευθύνη για τα τερατώδη ναζιστικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Συγκεκριμένα είχα τότε δημοσίως τονίσει τα εξής: «Ποιος να το πίστευε ότι ο μαρτυρικός και ηρωικός Δήμος Καισαριανής θα γινόταν το “πλυντήριο” για να ξεπλύνει την ενοχή του το κράτος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για τα αποτρόπαια εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας (λέτε να εξηγείται έτσι η προσφορά καθαριστικών;). Εγκλήματα για τα οποία η δημοκρατική Γερμανία δεν έχει αναλάβει εμπράκτως την ευθύνη και δεν έχει ειλικρινώς και εμπράκτως μεταμεληθεί!. Ντροπή για αυτούς που, είτε το κάνουν συνειδητά είτε όχι, διευκολύνουν τη σκανδαλώδη προσπάθεια της Γερμανίας να αποφύγει την εκπλήρωση των απαράγραπτων υποχρεώσεών της έναντι της Ελλάδας και να παραχαράξει την Ιστορία της Κατοχής και της Αντίστασης. Και ταυτόχρονα δεν σέβονται τον πιο εμβληματικό τόπο Αντίστασης, μαρτυρίου και θυσίας, το Σκοπευτήριο»!

Ευτυχώς, με την κινητοποίηση του λαού της Καισαριανής ο τότε δήμαρχος συνετρίβη στις εκλογές και η προσπάθεια του Βερολίνου να οικειοποιηθεί έναν από τους πιο εμβληματικούς χώρους της ιστορικής μνήμης της πατρίδας μας δεν τελεσφόρησε ενώ το πάθημα του συγκεκριμένου ανιστόρητου δημάρχου έγινε, ελπίζουμε, μάθημα για πολλούς συναδέλφους του.

Πατέρας Αντώνιος στο OPEN: Στο δικαστήριο δεν ψάχνουν την αλήθεια - Η Κιβωτός συγκρούστηκε με άρρωστα κατεστημένα

Συγκλονιστική συνέντευξη δείτε το βίντεο στα σχόλια.

Σύμφωνα με όλα αυτά η επόμενη κυβέρνηση μήπως θα πρέπει να παραδώσει τα κλειδιά της Κιβωτού σ αυτόν που δεν πήρε ευρωπαικά και κρατικά λεφτά γι αυτό το έργο που έφτιαξε;

................................

Πατέρας Αντώνιος στο OPEN: 

Στο δικαστήριο δεν ψάχνουν την αλήθεια - Η Κιβωτός συγκρούστηκε με άρρωστα κατεστημένα

«Κάποτε θα δείτε ότι όλο αυτό περίτρανα θα αποδειχθεί ένα πολύ μεγάλο ψέμα» είπε ο πατέρας Αντώνιος

Για δύο χρόνια μας σταύρωναν λέγοντας ψέματα, πρόκειται για πλεκτάνη υποστήριξε ο πατέρας Αντώνιος σε συνέντευξη που παραχώρησε στο OPEN και στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες», λέγοντας ότι είχε την καλύτερη σχέση με τα παιδιά από την Κιβωτό του Κόσμου.

Ο ιδρυτής της Κιβωτού του Κόσμου στον απόηχο της εισαγγελικής πρότασης για ενοχή, κατήγγειλε μιλώντας στον Σπύρο Χαριτάτο ότι το «δικαστήριο δεν αναζητά την αλήθεια», ενώ δήλωσε έτοιμος να ξεκινήσει «από την αρχή με το ίδιο όραμα και τον ίδιο σκοπό».

«Η ψυχολογία μου είναι πάρα πολύ καλή και δυνατή με την έννοια ότι μέσα από την ιεροσύνη και τη θεία λειτουργία λαμβάνω δύναμη και την πίστη μου στον Θεό ότι δεν ευλογεί το άδικο. Ελπίζω σε εκείνον και για αυτό στέκομαι εδώ μπροστά σας. Παίρνω δύναμη, δεν μου επιτρέπεται να μην είμαι δυνατός γιατί θα πρέπει να παλέψω με κάθε τρόπο να αποδείξω την αθωότητά μου και να φανεί η αλήθεια» σημείωσε ο πατέρας Αντώνιος.

«Για να έχει κάποιος άποψη θα έπρεπε να γνωρίζει, να έχει έρθει στην Κιβωτό του Κόσμου, να έχει ζήσει κάποια πράγματα. Προσπαθήσαμε να αποδείξουμε στο δικαστήριο συγκεκριμένα πράγματα για τα οποία κατηγορούμαστε και τα αποδομήσαμε από άκρη σε άκρη. Το πιο σπουδαίο και η ευλογία από τον Θεό ήταν ότι σε αυτό το δικαστήριο σχεδόν όλοι οι μάρτυρες είπαν ότι όλα αυτά που ανέφεραν ήταν ψέματα, και ονομάτισαν ανθρώπους, μίλησαν για χρηματισμούς και ποσά. Ήταν συνταρακτικά πράγματα. Αν κάποιος τα άκουγε θα έλεγε ότι αυτά έχουν βγει από κάποια ταινία» επισήμανε.

Αυτή είναι η παρακαταθήκη του Κεμάλ

"Αυτή η φωτογραφία του 1916 δείχνει ορφανά από την Αρμενία που αναγκάζονται να ποζάρουν με ένα πορτρέτο του Ενβέρ Πασά, ενός από τους αρχιτέκτονες της Γενοκτονίας των Αρμενίων. 

Αφού επέζησαν από την εξόντωση των οικογενειών τους, αυτά τα παιδιά τοποθετήθηκαν σε οθωμανικά ορφανοτροφεία όπου αναγκάστηκαν να ξεχάσουν τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την ταυτότητά τους. 

Η γενοκτονία δεν τελειώσε με μαζικές δολοφονίες - συνεχιζόταν μέσω της αναγκαστικής αφομοίωσης και της πολιτιστικής διαγραφής."

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ (ΑΚΟΜΗ) ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ;

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

(Για τις αποζημιώσεις που όλοι κάνουν ότι δεν ξεχνούν, αλλά κανείς δεν διεκδικεί πραγματικά)

Οι φωτογραφίες από την Καισαριανή δεν είναι απλώς ιστορικά ντοκουμέντα. Είναι μια "ενοχλητική" υπενθύμιση ότι υπάρχει μια ιστορική οφειλή που παραμένει πολιτικά μετέωρη.

Ότι υπάρχουν νεκροί που τιμώνται συμβολικά, αλλά όχι θεσμικά.

Ότι υπάρχει μια δικαιοσύνη που αναγνωρίζεται ηθικά, αλλά σπάνια διεκδικείται πρακτικά.

Και τότε το ερώτημα γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από ιστορικό.

Γιατί η Ελλάδα δεν διεκδικεί με συνέπεια και πολιτική βούληση τις γερμανικές αποζημιώσεις;

Ποιος φοβάται να το κάνει; Και γιατί;

Κάθε χρόνο καταθέσεις στεφάνων, λόγοι, δηλώσεις, συγκίνηση στην εμφάνιστη των συγκλονιστικών φωτογραφιών.

Κάθε τόσο αναφορές στη «θυσία».

Αλλά όταν η συζήτηση φτάνει στις αποζημιώσεις, κάτι αλλάζει:

«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή», «Θα διαταραχθούν σχέσεις»,  «Υπάρχουν μεγαλύτερες προτεραιότητες», «Δεν είναι ρεαλιστικό».

Η μνήμη καταντάει μια εθυμοτυπική τελετουργία, αποκαθαρμένη από τις διεκδικητικές ευθύνες του παρόντος.

Φαίνεται πως στην Ελλάδα η μνήμη επιτρέπεται μόνο όταν δεν κοστίζει. Όταν δεν γίνεται πολιτική πράξη. Όταν δεν απαιτεί σύγκρουση.

Η αλήθεια είναι πως η  Ελλάδα δεν είναι στρατιωτικά εξαρτημένη από τη Γερμανία, αλλά είναι οικονομικά, θεσμικά, γεωπολιτικά ενταγμένη ή μάλλον υποταγμένη σε ένα πλαίσιο όπου η σύγκρουση θεωρείται αδιανόητο ρίσκο.

Μανώλης Κοττάκης: Σε συστημική κρίση η χώρα! Για τα εθνικά μας σύρουν... σε διεθνή διαιτησία..

Αποκαλυπτικός ο διευθυντής της ΕΣΤΙΑΣ Μ. Κοττάκης

Καταπέλτης για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων ο διευθυντής της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ Μανώλης Κοττάκης. Μιλώντας στο newshub.gr, αναφέρει, ότι, μετά τις …μυστικές διαπραγματεύσεις στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και στη Γενεύη για τα Ελληνοτουρκικά, κάτω από το τραπέζι η χώρα σύρεται σε διεθνή διαιτησία όπου το σίγουρο είναι ότι θα απωλέσεις κάτι από την … εθνική σου κυριαρχία που αμφισβητεί ο αντίπαλος σου δηλαδή η Τουρκία… Για δε τις πρόσφατες συμφωνίες που υπεγράφησαν στην Άγκυρα παρουσία Μητσοτάκη-Ερντογάν, προβλέπεται η ενεργειακή συνεργασία σε περιοχές Ελληνικής κυριαρχίας, που σε βάθος χρόνου αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε…de facto συγκυριαρχία…

Ο Μανόλης Κοττάκης για την πολιτική επικαιρότητα σχολιάζει λέγοντας ότι η χώρα διακατέχεται από συστημική κρίση ενώ έχει ήδη ολοκληρωθεί ο κύκλος της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ωστόσο οι Έλληνες δεν έχουν βρει ακόμη τα πρόσωπα που θα ηγηθούν και τα σχήματα που θα ηγηθούν στον νέο 4ο «κύκλο» που θα υπερβούν ωστόσο κατά πολύ τα σχήματα του παρελθόντος κύκλου…

Τα κοινωνικά ρεύματα των Τεμπών και των Αγροτών έχουν δημιουργηθεί ερήμην πολιτικών ηγεσιών, τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Κοττάκης.

Πώς αυτοί οι άνθρωποι έφτασαν να στηρίζουν τόσο ανεπιφύλακτα το αφεντικό τους, ακόμα και τώρα που έχει αποκαλυφθεί η ευθύνη του για το φονικό δυστύχημα.

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Διαβάζω τα σχόλια για τους δεκάδες εργάτες και εργάτριες της ΒΙΟΛΑΝΤΑ που πήγαν έξω από τα δικαστήρια να συμπαρασταθούν στον ιδιοκτήτη της εταιρείας. 

Στο αφεντικό, δηλαδή, που με τις πράξεις και τις παραλήψεις του οδήγησε στον θάνατο πέντε συναδέλφισσές τους. 

Όλα τονίζουν την απαξία της πράξης, την ηθική και ταξική εξαχρείωση των εν λόγω εργαζομένων, αποτέλεσμα – αναμφίβολα - της εθελοδουλείας τους. 

Ακολούθησαν, δε, τους ύμνους για τον ηρωισμό των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής που βάδιζαν με το κεφάλι ψηλά στον θάνατό τους από τους ναζί.

Τις δύο περιπτώσεις σχολιασμού μοιάζει να τις χωρίζει άβυσσος. Τις ενώνει όμως κάτι πιο βαθύ: η ηθικολογία. 

Και οι δύο συζητήθηκαν, ως επί το πλείστον, με όρους ατομικής ηθικής στάσης – γλοιώδους στην μία, ηρωικής στην άλλη. 

Ελάχιστα έως καθόλου συζητήθηκαν οι συνθήκες και οι σχέσεις που καθιστούν τη μία ή την άλλη συμπεριφορά δυνατή. 

Αυτό, μάλιστα, από ανθρώπους που θεωρητικά, τουλάχιστον, αναγνωρίζουν την προτεραιότητα του κοινωνικού επί του ατομικού και απορρίπτουν τον μεθοδολογικό ατομικισμό στην ανάλυση των κοινωνικών φαινομένων.

Μήπως, όμως αντί για ηθικές καταδίκες, να αναρωτηθούμε πώς αυτοί οι άνθρωποι έφτασαν να στηρίζουν τόσο ανεπιφύλακτα το αφεντικό τους, ακόμα και τώρα που έχει αποκαλυφθεί η ευθύνη του για το φονικό δυστύχημα. 

Ακόμα και όταν τον εγκαταλείπουν οι πολιτικοί και δημοσιογραφικοί «φίλοι» του, καθώς βλέπουν ότι το αφήγημα «ήταν η κακιά η ώρα», δεν σώζεται με τίποτα.

Η ώρα της αλήθειας για Καθηγητές, Δημοσιογράφους και Διανοούμενους.

Tι κάνουμε ή τι θα γίνουμε με τις Πνευματικές Πόρνες;

 Η ώρα της αλήθειας για Καθηγητές, Δημοσιογράφους και Διανοούμενους.

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D

=========================================

Ο Άρθουρ Κέσλερ τους ονόμασε "Call Girls". Εμείς, το 2026, τους βλέπουμε να ξεπουλούν τη χώρα για μια θεσούλα στο σύστημα, ενώ ο Λιγνίτης μας μένει θαμμένος και οι μισθοί μας τσακισμένοι.

1. Η Γλώσσα ως Θεμέλιο:

 ‘Άγαλμα’ vs ‘Statua’

Η ανάσταση ενός έθνους ξεκινά από τις λέξεις του. Ο Έλληνας δεν ονόμασε το γλυπτό ‘statua’ (κάτι που στέκεται), αλλά Άγαλμα – κάτι που προκαλεί αγαλλίαση. Η γλώσσα μας, με τη ρίζα ΜΑ- (Μάθηση, Μνήμη, Μητέρα), είναι ο γεννήτορας της σκέψης. Όταν μας στερούν τη γλώσσα και την αντικαθιστούν με τεχνοκρατικά κλισέ, μας στερούν την ικανότητα να ονειρευόμαστε την ελευθερία μας.

2. Η ‘Προδοσία των Διανοουμένων’ και τα ‘Call Girls’

Ο αγαπημένος μας Άρθουρ Κέσλερ το είχε προβλέψει. Περιέγραψε τους διανοούμενους ως ‘Call Girls’ (ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πνευματικές πόρνες/πουτάνες). Είναι αυτοί που μόλις χτυπήσει το τηλέφωνο από τις Βρυξέλλες, απ’ την ΕΚΤ,  από του Μαξίμου ή από κάποιο κόμμα, σπεύδουν να εκλογικεύσουν το έγκλημα. Εκλογίκευση: Η τέχνη του να ντύνεις το Ψέμα με το κοστούμι της Λογικής. Να βαφτίζεις την πείνα ‘δημοσιονομική εξυγίανση’ και την αποβιομηχάνιση ‘πράσινη μετάβαση’.

Τα πραγματικα ονοματα των 200 γενναίων, που εκτελεστηκαν στην Καισαριανη την Πρωτομαγια του '44.

Γιώργος Παπαδόπουλος - Τετράδης

Με την επιφυλαξη της γνησιοτητας, οχι των φωτογραφιων, αλλα του τοπου και της χωρας που απεικονιζουν, γιατι πολλες τετοιες φωτογραφιες εχουν κυκλοφορησει κατα καιρους απο εκτελεσεις των Γερμανων σε διαφορες ευρωπαϊκες χωρες, δημοσιευω σημερα τα πραγματικα ονοματα των εκτελεσμενων, όπως τα καταγραφει το παντα εγκυρο Athens Revew of Books, επειδη υπαρχει παραποιηση στους διαφορους καταλογους που κυκλοφορουν καθως και στην μαρμαρινη πλακα του ιδιου του Σκοπευτηριου.

Πρεπει να μην παραβλεψουμε το μειζον. Οτι απο οποιον τοπο και αν προερχονται οι φωτογραφιες, απεικονιζουν ΗΡΩΕΣ. Η ορθια σταση ολων καθως και ο αγερωχος εως επιθετικος τροπος που βαδιζουν και στεκονται στον τοιχο της εκτελεσης, δειχνει ανθρωπους περισσοτερο ετοιμους για μαχη παρα για εκτελεση.

Και πραγματι. Η εσχατη μαχη με τον θανατο διεξαγεται επι ισοις οροις, για να μην πει κανεις αφ υψηλού, με μια φανερη περιφρονηση προς τους δημιους. Αντρες ψυχωμενοι και αποφασισμενοι, στητοι, περηφανοι. Αξιοι προγονοι αναξιων σημερινων κακομοιριασμενων μικρων, μοιραιων κι αβουλων ανταμα.

Οι φωτογραφιες ειναι ενας εκρηκτικος καθρεφτης για να δει ο καθε νεοελληνας- και οχι μονο- τον εαυτο του. Και να ντραπει για τη σκυμενη κι ευνουχισμενη ύπαρξή του.

Οι φωτογραφιες έχουν λεζάντες του Βελγου πολίτη πωλητή, που τις εβγαλε στο eBay, ως αποκτημα του αρχείου Γερμανου, ο οποιος πιθανολογειται οτι ηταν ο φωτογραφος. Άγνωστο πώς εφθασαν στα χερια του Βελγου, κι αυτο ειναι το έλασσον.

Η περίπτωση της Ένωσης Πρώην Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Βορειοηπειρωτών

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Ανακήρυξη της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρο

Η υπονόμευση των Βορειοηπειρωτών από το ελλαδικό πολιτικό σύστημα | Μέρος Α΄

Από δρόμος

- 13 Φεβρουαρίου, 2026

του Γιώργου Κυριακού

Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι, με βάση ένα ιστορικό ενεργειών, το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα –όταν δεν θέτει σε εφαρμογή την αφωνία– υπονομεύει τις διεκδικήσεις των Βορειοηπειρωτών. Μία από τις καθοριστικές περιπτώσεις ήταν η συμβολή του στην ουσιαστική διάλυση του πρώτου αγωνιστικού σωματείου Βορειοηπειρωτών. Το ίδρυσαν Έλληνες πρώην κρατούμενοι της δικτατορίας Ενβέρ-Αλία, η οποία επικαλέστηκε ψευδώς την κομμουνιστική κοσμοαντίληψη. Εκτίμηση της στήλης είναι ότι οι πολιτικοί κρατούμενοι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αλβανία, μαζί με τη νεολαία που πρωτοστατούσε καθώς και με προσωπικότητες που δεν συνεργάστηκαν με το «σύστημα», θα μπορούσαν να είναι πρωταγωνιστές των πολιτικών εξελίξεων μετάβασης. Ωστόσο, στην Ελλάδα οι Βορειοηπειρώτες κηδεμονεύτηκαν –πλην εξαιρέσεων– από επαγγελματίες πατριώτες, στην δε Αλβανία σε καίριες θέσεις του μεταπολιτευτικού κοινοβουλευτικού συστήματος βρίσκονται μέχρι σήμερα στελέχη της δικτατορίας ή απόγονοί τους. Ο Δρόμος συνομίλησε με τον συγγραφέα και νομικό Κώστα Κυριακού [1] ο οποίος πρωταγωνίστησε στην ίδρυση της Ένωσης. Σήμερα συμμετέχει ενεργά στο Κέντρο Μελετών «Ευγένιος Τζιμογιάννης» και σε πρωτοβουλία που έχει στόχο την επίσημη αναγνώριση των μαρτυριών του (διαχρονικά) πολιτικά διωκόμενου Ελληνισμού στην Αλβανία [2].

Πώς φτάσατε στην ίδρυση του σωματείου σας;

Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες φτάσαμε στη Μητέρα Πατρίδα ως νικητές μαραθωνοδρόμοι. Σχεδόν η μισή Αλβανία ήρθε στην Ελλάδα, κάτι έπρεπε να γινόταν. Ο Ελληνικός λαός ήταν ανενημέρωτος, αλλά μας συμπαραστάθηκε. Εκατοντάδες ήταν οι ιδιώτες και οι δημόσιες επιχειρήσεις που συγκέντρωναν ρουχισμό και τρόφιμα. Έχουν μεγάλη και ιστορική ευθύνη οι Σύλλογοι που ασχολούνται επί δεκαετίες με το βορειοηπειρωτικό, οι οποίοι δεν ήταν σε θέση να προσφέρουν σχεδόν τίποτα στη νέα κατάσταση μετά την πτώση της δικτατορίας. Όμως τη συντριπτική ευθύνη έχει η επίσημη Ελλάδα. Τότε, οι περισσότεροι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι Βορειοηπειρώτες καταφύγαμε στην Ελλάδα έχοντας εκτίσει 20, 30, ακόμα και 40 χρόνια φυλακή και εξορία [3]. Νιώσαμε ότι τα βάσανα τελείωσαν.

Τα «ήρεμα νερά» ως αντίτιμο της υποταγής

Του Νίκου Ιγγλέση

16/02/2026 admin

Η πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν και η σύγκληση του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας στην Άγκυρα επιβεβαίωσαν την επιλογή της Αθήνας για διατήρηση της πολιτικής των «ήρεμων νερών» και της «κανονικότητας» στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Η πολιτική αυτή δεν είναι καινούργια. Είχε επισήμως εξαγγελθεί με την Κοινή Διακήρυξη των Αθηνών, το Δεκέμβριο του 2023 και βασίζεται στη διαχρονική πολιτική κατευνασμού της Ελλάδας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων, απειλών και επιβολής τετελεσμένων.

Ικανοποίηση εξέφρασε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και όλος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της για τα αποτελέσματα της συνάντησης. Καταγράψαμε με ειλικρίνεια, είπαν, τις διαφορετικές απόψεις, συμφωνήσαμε ότι τα όποια θέματα θα τα λύνουμε μόνοι μας, διατηρούμε τους διαύλους επικοινωνίας ανοικτούς και «δεν χάσαμε κανένα νησί», όπως είπε η Ντ. Μπακογιάννη.

Κάτι σαν θρίαμβος δηλαδή, αν δεν υπολογίσουμε ότι με την πολιτική αυτή η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη στο υπάρχον status quo, δεν μπορεί να επεκτείνει την κυριαρχία της, να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματά της και απενοχοποιεί, σε διεθνές επίπεδο, την επιθετική δράση της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν δήλωσε: «Τα υφιστάμενα ζητήματα, στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αν και είναι περίπλοκα, δεν είναι άλυτα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Αρκεί να υπάρχει καλή πίστη, εποικοδομητικός διάλογος και βούληση επίλυσης».

  Οι Τούρκοι, όμως, έχουν τη δική τους ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου, όπως π.χ. ότι τα νησιά δεν έχουν δικαίωμα σε ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδα, παρά μόνο σε χωρικά ύδατα και αυτά περιορισμένα.

ΌΤΑΝ ΤΟ "ΕΛΛΗΝΕΣ" ΕΙΝΑΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ...

Του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου

Κάποιοι στίς φωτογραφίες τῶν ἐκτελεσθέντων ἀπό τους Ναζί κατακτητές, εἶδαν Ἕλληνες. Κάποιοι ἄλλοι εἶδαν μόνο Κομμουνιστές. 

Οἱ Γερμανοί πού τούς ἐκτέλεσαν ἔβλεπαν μόνο Ἕλληνες. Ἄλλωστε, ὅταν ἀντικατέστησαν κάποιον πού δραπέτευσε, ἀρπάζωντας ἕνα 14χρονο πού βρῆκαν στόν δρόμο, δέν το ρώτησαν ἄν εἶναι Κομμουνιστής. Ἔπρεπε νά συμπληρωθεῖ ὁ  ἀριθμός "200 Ἕλληνες". Αὐτή ἦταν ἡ διαταγή.

Ὅπως καί στήν Κάνδανο, στά Καλάβρυτα, στό Δίστομο, στήν Παραμυθιά, καί σέ τόσους ἄλλους τόπους μαρτυρίου τοῦ λαοῦ μας, οἱ Ναζί ἐγκληματίες δέν ρώταγαν νέους, γέροντες καί γυναικόπαιδα ἄν ἦταν Κομμουνιστές. 

Τό πιό περίεργο, εἶναι ὅτι αὐτοί πού εἶδαν στίς φωτογραφίες μόνο Κομμουνιστές, ἀνήκουν σέ ἕναν χῶρο, πού ὑποτίθεται ὅτι βασικό του μέλημα εἶναι νά ὑπερασπίζεται τό ἑλληνικό ἔθνος. Θέλουν νά λένε ὅτι εἶναι πατριῶτες ἤ ἐθνικιστές, μποροῦν ὅμως σε κάθε εὐκαιρία νά δικαιολογήσουν τις θηριωδίες ξένων κατακτητῶν, ἀρκεῖ νά τούς θεωροῦν ἰδεολογικά "δικούς" τους.      

Στόν ἴδιο τοῖχο, ἤ σε ἄλλους ἀντίστοιχους, ἐκτελέστηκαν καί ἄλλοι, πού δέν ἦταν Κομμουνιστές. Τα μέλη της ἐθνικιστικῆς ΠΕΑΝ πού ἀνατίναξε τή ναζιστική ΕΣΠΟ. Μέλη τῆς ΠΑΟ, τῆς ΕΚΚΑ, του ΕΔΕΣ, ἀνεξάρτητων ὀργανώσεων, ἀκόμα καί της Χ.  Δέν εἶμαι καθόλου σίγουρος, γιά τους σύγχρονους αὐτοαποκαλούμενους "ἐθνικιστές". Δέν θά ἔβαζα τό χέρι μου στή φωτιά, ὅτι ἄν ζοῦσαν στήν κατοχή, θά ὑποστήριζαν τήν ἐθνικιστική ΠΕΑΝ καί ὄχι την δωσιλογική ΕΣΠΟ... 

Σοκ στην Τουρκία...

Του Λάζαρου Καμπουρίδη 

Θυμωμένη η Άγκυρα με την αλλαγή στάσης των ΗΠΑ!!!

Έρχεται η αυτονόμηση των Κούρδων της βόρειας Συρίας..

Η τουρκική αντιπροσωπεία αποχώρησε από τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου καθώς είχε προσκληθεί και ο ηγέτης των Κούρδων της βόρειας Συρίας Μ. Αμπντί ο οποίος παρακαθησε ως ισότιμος δίπλα στον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μ. Ρούμπιο είχε θερμή συζήτηση με τον Κούρδο ηγέτη ενώ εντύπωση προκάλεσε και ο εναγκαλισμός του Προέδρου της Γαλλίας Ε. Μακρόν με τον Μ. Αμπντί.

Αυτό όμως που έχει σημασία είναι οι δηλώσεις του Κούρδου ηγέτη Μ. Αμπντί μετά από τη Διάσκεψη, ο οποίος μίλησε για διοικητική αυτονομία των Κούρδων και διατήρηση τεσσάρων κουρδικών ταξιαρχιών.

Αυτό σημαίνει ότι ο κουρδικος στρατός δεν διαλύεται και προχωρά το θέμα της αυτονομίας σε αντίθεση με την Συμφωνία της Δαμασκού με τους Κούρδους (Δημοκρατικές Δυνάμεις Συρίας) της 28ης Ιανουαρίου.

Τι ντροπή!!!!

Δημήτρης Τριάντος 

Η ντροπή που ένιωσα δεν αφορά την εμφάνιση, στην κορύφωση του καρναβαλιού είναι η πλέον κατάλληλη. 

Αυτό που με σόκαρε ήταν οι στίχοι που  βέβαια τους διάβασα γιατί αλλιώς χρειάζεσαι υπότιτλους!

Κυνηγάω τα πάντα µέχρι να τα φτάσω

Θέλω ένα στέµµα κι έναν θρόνο να κάτσω

Ένα µπλοκ επιταγών και check σε όλους να γράψω

Χρυσό ρολόι, γυαλί designer, Leather παλτό, και escargot, 

Rally cars, yacht µε stars, σου είπα φέρτο

Ακόµη κι όλα δεν είναι αρκετά

Θέλω τόσα πολλά που δεν είναι απτά

Θέλω δόξα, αιωνιότητα και λεφτά

Ρούχα επιλεγµένα που ‘ναι τόσο ακριβά

Να φωνάζουν το όνοµά µου τόσο δυνατά

Να λένε «φέρτο μας, Ακύλα, φέρτο»

Κοίτα, µαµά, Όσα στερηθήκαµε παλιά

Νιώθω πως θα καταφέρω να προσφέρω

Μη µας λείψει κάτι ξανά

Δες µε, µαµά

Αγοράζω να κλείσω κενά

Θα σου πάρω και σένα πολλά

Σπίτια, αµάξια και εξοχικά !!!!!!!!

Το σοκαριστικό είναι ότι  "με την νίκη του επιβραβεύτηκε το κοινωνικό μήνυμα που κουβαλά το τραγούδι και η προσωπική του ιστορία. Οτι με πατέρα ανάπηρο που δυσκολευόταν να στηρίξει την οικογένεια οικονομικά στοχεύει να εκφράσει μια ολόκληρη γενιά που μεγάλωσε με στερήσεις, αλλά δεν έπαψε ποτέ να ονειρεύεται". 

Και τα όνειρα του δεν είναι η κοινωνική προσφορά, η επιστήμη ο αθλητισμός, αλλά αυτά που περιγράφονται! ( εδώ κολλάει η  Ferrari  του ΟΠΕΚΕΠΕ)

Θυμάμαι το πρώτο μου ιδιωτικό ραντεβού με ασθενή είχα αλλάξει 100 χρώματα από την αμηχανία την στιγμή της πληρωμής, θεωρώντας το λειτούργημα, όσα περιγράφουν οι στίχοι  είναι άγνωστες λέξεις  όχι τα όνειρα μου 

Γροιλανδία: Το δράμα μιας χώρας που παλεύει με το ρατσισμό και τον αφανισμό - Λαμπρινή Θωμά

Την Γροιλανδία μας την «σύστησε» ο Τραμπ…Δυστυχώς…Το χειρότερο είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι το μοναδικό δράμα που έχει ζήσει ο λαός της Γροιλανδίας. Έχει ζήσει πολύ χειρότερα και πολύ πιο δραματικά γεγονότα…Ρατσισμό και συστηματική προσπάθεια εξαφάνισης τους από τους «πολιτισμένους» Δανούς! Όχι τα «παλιά τα χρόνια». 

Αυτή η απάνθρωπη τακτική διήρκησε μέχρι το 1992! Ο τρόπος που προσπάθησαν να περιορίσουν τον πληθυσμό με στόχο να τον ελέγξουν ή και να τον εξαφανίσουν είναι αποτρόπαιος.

57.000 άνθρωποι έχουν απομείνει στην Γροιλανδία ,μετά απ’ όλα αυτά . Και τώρα καλούνται να αντιμετωπίσουν τον Τραμπ…
Μόνο ένα ελληνικό μέσο ενημέρωσης , μία δημοσιογράφος μ΄ έναν οπερατέρ- φωτογράφο τόλμησαν να ταξιδέψουν στην Γροιλανδία και τα όσα κατέγραψαν είναι απλά συγκλονιστικά.

 Το The Pressproject με τη δημοσιογράφο Λαμπρινή Θωμά και τον οπερατέρ-φωτογράφο Νίκο Βεντούρα με αποκαλυπτικά ρεπορτάζ μας εξηγούν τι είχε συμβεί, τι συμβαίνει και τι έρχεται στην Γροιλανδία. Στο στούντιο του militaire channel η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά.

Πόσο πιο χαμηλά..

Του Κώστα Κουτσουρέλη 

«Θέλω ένα στέμμα κι έναν θρόνο να κάτσω

Ένα block επιταγών και check σε όλους να γράψω

Φέρε μου ένα ποτό που θέλω να ξεδιψάσω

Φερ' τα μου όλα-όλα, πάλι δεν θα χορτάσω

Real estate, φερ' το

Sashimi tuna, φερ' το

Χρυσό ρολόι, γυαλί designer

Σου λέω φερ' το

Leather πάλτο, φερ' το

Κι escargot, φερ' το

Rally cars, yacht με stars

Σου είπα φερ' το»

Την ίδια μέρα που η Ελλάδα διάλεγε το παραπάνω ασμάτιον ως κατάλληλο για να διεκδικήσει το ευρωπαϊκό στέμμα, η κ. Κάγια Κάλλας, Υπάτη Εκπρόσωπος της ΕΕ, «απέρριπτε διαρρήδην τους ισχυρισμούς του Αμερικανού ΥΠΕΞ κ. Ρούμπιο ότι η Ευρώπη έχει εισέλθει σε πορεία πολιτισμικής παρακμής που είναι ενδεχόμενο να οδηγήσει στον αφανισμό της».

Οι τρεις μεγάλοι καημοί της Ρωμιοσύνης

Κώστας Βενιζέλος

15 Φεβρουαρίου 2026

Το εξώφυλλο αποτυπώνει την ιστορία και συνδέει τους αγώνες του Ελληνισμού. Αγώνες για εθνική ανεξαρτησία, την ελευθερία. Μάρκος Μπότσαρης, Παπαφλέσσας, Παύλος Μελάς και Γρηγόρης Αυξεντίου, ήταν μεταξύ εκείνων που καθόρισαν με τους αγώνες και τις θυσίες τους την πορεία του Ελληνισμού. Το βιβλίο «Ανεκπλήρωτη Ρωμιοσύνη» (Εκδόσεις Στοχαστής), του δασκάλου Λαοκράτη Βάσση αγγίζει τη διαχρονία, αλλά ταυτόχρονα είναι και επίκαιρο με τα όσα βιώνουμε την περίοδο αυτή που διανύουμε.

Ο συγγραφέας συνδέει το χθες με το σήμερα και αναδεικνύει τα οράματα και τους αγώνες που δεν εκπληρώθηκαν. Τα ανεκπλήρωτα οράματα του Ελληνισμού. Ποιος ευθύνεται και γιατί είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο από μόνο του.

Για τον Λαοκράτη έχω βαθιά εκτίμηση και αγάπη γιατί πέραν από τους αγώνες του, τις συνεχείς συγγραφικές παρεμβάσεις του, είναι ένας Άνθρωπος και δάσκαλος με συνέπεια αγνότητα. Το νέο του βιβλίο αγγίζει μεγάλους σταθμούς της ιστορίας και προφανώς δεν το κάνει τυχαία. Συνδέει τους σταθμούς αυτούς, γιατί στην ιστορία τίποτε δεν μπορεί να είναι αποκομμένο και μετέωρο.

Όπως σημειώνει, η τραυματική πορεία της εθνικής μας αυτό/εκπλήρωσης, όπως αυτή σημαδεύτηκε από την έκβαση της Επανάστασης του ’21 που οδήγησε στην ανάπηρη ανεξαρτησία, αλλά και όπως επίσης, καθόλου τυχαία, οριστικοποιήθηκε με την ανεπανόρθωτη εθνική συμφορά του ’22, μας άφησε ως ταυτοτική κληρονομιά της, τα μεγάλα φορτία των ανεκπλήρωτων καημών.

Τρεις, λοιπόν, από τους μεγάλους αυτούς καημούς επιχειρεί να αναδείξει ο Λαοκράτης Βάσσης στο νέο του αυτό βιβλίο. Το κάνει με επίγνωση των σημερινών πραγματικοτήτων. Αναπόφευκτα, λοιπόν, αναμετράται με τον ιστορικό αναθεωρητισμό. Έναν κατ΄ εξακολούθηση αναθεωρητισμό, που εκφράζει στοχευμένα την ισοπέδωση για να εξυπηρετήσει πρωτίστως συμφέροντα και πολιτικές, που θέλουν να πλήξουν τον Ελληνισμό.

Όπως αναφέρεται στο βιβλίο, «οι τρεις αυτοί καημοί στους οποίους επικεντρώνει την προσοχή μας είναι: 

Πρώτον, το αξιακό διατακτικό που μας άφησε η νικηφόρα, πλην ανολοκλήρωτη Επανάσταση του 1821, ορίζοντας τις αναπαλλοτρίωτες ανεξαρτησιακές και αντιστασιακές συντεταγμένες του Ελληνισμού ως ταυτοτικό θεμέλιο της συλλογικής μας ψυχής και ως υπαρξιακή αναγκαιότητά μας.