Francesca Albanese: "Όταν ο κόσμος κοιμάται"

Το καινούργιο συνταρακτικό  και αφυπνιστικό βιβλίο της θαρραλέας και ανυπότακτης ειδικής εισηγήτριας του ΟΗΕ για την κατάσταση του Παλαιστινιακού  της Francesca Albanese με τίτλο "Όταν ο κόσμος κοιμάται" κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, από τον εκδοτικό οίκο ''Τόπος". 

Η Francesca Albanese,  μια ιταλίδα νομικός με λαμπρές σπουδές ειδικευμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, έχοντας ζήσει πολλά χρόνια στα κατεχόμενα  από το Ισραήλ Ανατολική Ιερουσαλήμ και Δυτική Όχθη και έχοντας γνωρίσει από κοντά το καθεστώς apartheid που έχει επιβάλει το Ισραήλ και οι έποικοι του στους Παλαιστίνιους [που δεν έχουν κανένα δικαίωμα και ζουν σε ένα διαρκές καθεστώς στρατιωτικής κατοχής ως παρίες], διορίστηκε το 2022 ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για το καθεστώς αυτό και για τα θέματα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστίνιων. 

Άτομο με μεγάλη πνευματική εντιμότητα και ανθρωπιά, η Albanese συνέλεξε, με ακούραστη επιμονή και αντιστεκόμενη απτόητα στις Ισραηλινές απειλές, άπειρες συγκλονιστικές μαρτυρίες, τις οποίες κατέγραψε στην ειδική έκθεση που συνέταξε, αλλά  και στο βιβλίο το οποίο αφορά η ανάρτηση. Βαδίζοντας κόντρα στον οχετό χυδαίας δολοφονίας χαρακτήρα  και κατασυκοφάντησης της, τον οποίο εξαπέλυσε εναντίον της η πανίσχυρη ισραηλινή προπαγάνδα [όπως πχ ότι είναι όργανο προπαγάνδας των  παλιστινιακών τρομοκρατικών οργανώσεων και -το σύγχρονο πασπαρτού- ότι είναι αντισημήτρια] δεν έκανε πίσω. Πιστεύοντας ότι η αλήθεια είναι πάνω απ όλα. Δεν έκανε πίσω ούτε όταν μπήκε στο στόχαστρο της επίσημης προπαγάνδας της αμερικανικής κυβέρνησης, ειδικά μετά την ανάληψη  της Προεδρίας από τον Τραμπ. 

Ο τελευταίος υπέγραψε στις 6.2.2025 διάταγμα [executive order 14203] με τον τίτλο "περί επιβολής κυρώσεων στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο"[στην ουσία πρόκειται για νομοθέτημα εναντίον του ίδιου του ΟΗΕ, τον οποίο μισεί ο Τραμπ, όπως και όλους τους διεθνείς οργανισμούς], με το οποίο επέβαλε απαγόρευση σε όλες τις αμερικανικές τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα να συνεργάζονται μαζί της [δηλ. να της ανοίγουν τραπεζικούς λογαριασμούς να της εκδίδουν πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες- και ως γνωστόν οι τραπεζικές κάρτες είναι αμερικανικές κατά βάση].Εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον της για αντισημιτισμό, υπάρχουν δε και απειλές εναντίον της ζωής της και των παιδιών της. Έτσι ζει χωρίς τραπεζικούς λογαριασμούς και πιστωτικές κάρτες και με δανεικά φίλων της. Δεν μπορεί δε να επισκεφτεί τις ΗΠΑ, όπου εργάζεται ο σύζυγός της.

Το  επίμαχο βιβλίο της πρέπει να αναγνωστεί από όλους. Είναι ένα βιβλίο συγκλονιστικών [εδώ η λέξη έχει την θέση της και δεν είναι η συνήθης υπερβολή] μαρτυριών από Παλαιστινίους [μεταξύ των οποίων και παιδιά και εφήβους] που έχασαν τους γονείς τους, τα παιδιά τους, τα αδέλφια τους, τους συμμαθητές τους, τα σπίτια τους, φυλακίστηκαν για πολλά χρόνια χωρίς κατηγορίες και χωρίς δίκες [ή με δίκες παρωδίες με προειλημμένη την απόφαση] στις ισραηλινές φυλακές, βασανίστηκαν  ή ακρωτηριάστηκαν από επιχειρήσεις [βομβαρδισμούς ή ανατινάξεις] του Ισραηλινού στρατού και των στηριζόμενων από αυτών ισραηλινών εποίκων στην Γάζα αλλά και στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Στο βιβλίο περιγράφονται καθημερινές σκηνές αστυνομικής τρομοκρατίας και ταπεινωτικών καψωνιών εις βάρος παλαιστίνιων πολιτών, οι οποίοι βλέπουν ότι στην χώρα των προγόνων τους και, επομένως, και δική τους, δεν έχουν κανένα δικαίωμα [ή και όταν το έχουν το χάνουν ανά πάσα στιγμή]. Το καθεστώς, το οποίο η Albanese περιγράφει όχι ψυχρά και ακαδημαϊκά, αλλά μέσα από βιώματα δικά της και περιγραφές συνομιλητών της,  δεν υστερεί σε τίποτε από το καθεστώς των "μπαντουστάν" του apartheid εις βάρος των μαύρων στη Νότια Αφρική. Και η προπαγάνδα του Ισραήλ επικουρούμενη από όλη την κρατούσα στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη [μέσα και η χώρα μας] άποψη ότι το Ισραήλ είναι μια πολιτισμένη  δημοκρατική χώρα, ότι  μετά το Ολοκαύτωμα, έχει μόνο δικαιώματα  και όχι υποχρεώσεις και ότι οι Παλαιστίνιοι είναι όλοι μίζεροι, πρωτόγονοι, βάρβαροι και άξιοι κάθε καταστολής και εξαφάνισης από προσώπου Γης, έχει οδηγήσει στην πλήρη άγνοια του τι έχει συμβεί και του τι συμβαίνει και στην αδιαφορία γι' αυτό, στην απανθρωποποίηση των Παλαιστινίων, στην έλλειψη κάθε ενσυναίσθησης απέναντί τους,  ακόμη και για την γενοκτονία στην Γάζα. 

Εξ ού και ο τίτλος του βιβλίου"Όταν ο κόσμος [η ανθρωπότητα] κοιμάται [καθεύδει]". Το βιβλίο διαπνέεται από βαθιά ανθρωπιά και δεν εκφράζει ποτέ μίσος ή οργή για τους απλούς Ισραηλινούς πολίτες ή τους Εβραίους γενικότερα. Εκείνο το οποίο καταγγέλλεται είναι ο  διαχρονικός [και όχι μόνο επί Νετανιάχου] Ισραηλινός κρατικός μηχανισμός [στρατός, αστυνομία, παρακρατικές τρομοκρατικές ομάδες των ακροδεξιών και φανατικών εποίκων, που αρπάζουν τις γαίες τους, τα χωράφια τους και τα σπίτια τους από τους Παλαιστίνιους]. Περιγράφει και την αντιστροφή της λογικής, την διαστροφική σκέψη  που κατηγορεί μονίμως ένα λαό, του οποίου αφαιρέθηκε η πατρίδα, η εθνική ιδιότητα και ο οποίος ζει σε προσφυγικούς καταυλισμούς ή σε παραγκουπόλεις επί 78 χρόνια [με μόνη προοπτική την χειροτέρευση]· στο κεφάλι του οποίου επιπίπτει άγρια καταστολή, οσάκις διανοηθεί να διαμαρτυρηθεί, ακόμη  να στραβοκοιτάξει ισραηλινό στρατιώτη ή αστυνομικό ή έποικο. Οι διάφορες Ιντιφάντες οι οποίες ξέσπασαν ήταν αποτέλεσμα αυτής της βάρβαρης και μόνιμης καταπίεσης, η οποία δεν είναι νέο φαινόμενο και συνοδεύει, δυστυχώς, το Ισραηλινό κράτος από την ίδρυση του [χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγκρίνεται ο πετροπόλεμος ως μέθοδος αντίδρασης]. Το Ισραήλ  υπήρξε μεν δημοκρατία αλλά μόνο για τους Ισραηλινούς. Όλα αυτά είναι αλήθειες που ενοχλούν ή πονάν ή ξεβολεύουν, συχνά δε αντιμετωπίζονται με οργή και μεγάλη επιθετικότητα. Κάποτε όμως πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε στην Ελλάδα ή στη Δύση γενικότερα, όπου μπορεί να πας φυλακή, ως αντισημίτης, αν διαδηλώσεις με παλαιστινιακή σημαία,  προς μεγάλη δόξα της τόσο αγαπημένης κατά τα λοιπά στην δημοκρατική Δύση ελευθερίας έκφρασης. Η τραγωδία της Παλαιστίνης πρέπει να γίνει η σύγχρονη μεγάλη τύψη της ανθρωπότητας.

Ακολουθεί ένα κείμενο από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

 «Μέχρι πού θα φτάσει, ενώ ο κόσμος δίνει την εντύπωση ότι κοιμάται ύπνο βαθύ και δεν μπορεί να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά μπροστά σε αυτή την τεράστια πληγή, μια πληγή τόσο μεγάλη όσο ένας ολόκληρος λαός, μια πληγή που φαίνεται πως κανείς δεν νοιάζεται ούτε να θεραπεύσει ούτε να ανακουφίσει;» (Από τον εκδότη) Το πνεύμα ενός τόπου το διαμορφώνουν οι άνθρωποι που τον κατοικούν, οι ιστορίες που διασταυρώνονται στους δρόμους του. Και αυτό ισχύει με ιδιαίτερο τρόπο και ακόμη περισσότερο για την Παλαιστίνη, φύλακα ιστορικών τομών, στιγμών που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας και θέατρο μιας από τις πιο οδυνηρές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. 

Η Φραντσέσκα Αλμπανέζε, η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη, ένα από τα πιο καταρτισμένα και αξιόπιστα πρόσωπα όσον αφορά το νομικό καθεστώς και την κατάσταση των Παλαιστινίων -αγαπητή (ή μισητή) σε ολόκληρο τον κόσμο για την ακεραιότητα και το πάθος με τα οποία υπερασπίζεται τα δικαιώματα ενός λαού που καταπιέζεται εδώ και δεκαετίες- στο βιβλίο αυτό μας προσφέρει ιστορίες που συνυφαίνουν πληροφορίες, σκέψεις, συναισθήματα, εσωτερικές διαδρομές και προσωπικά βιώματα. Ένα ταξίδι που αρθρώνεται γύρω από δέκα ανθρώπους, οι οποίοι συντρόφεψαν τη Φραντσέσκα στην κατανόηση της ιστορίας, του παρόντος και του μέλλοντος της Παλαιστίνης. Δέκα ιστορίες που πλέκονται με τις ζωές πολλών άλλων, θέτοντάς μας ερωτήσεις στις οποίες είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε: Ποιες είναι οι συνέπειες της κατοχής; Πού βρίσκεται το σπίτι ενός πρόσφυγα; Ποιες είναι οι συνθήκες στις οποίες ζει ο παλαιστινιακός λαός; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η αγριότητα μιας γενοκτονίας; Ερωτήματα που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε, τα οποία συνδέονται με πρόσωπα και τόπους που μας επιτρέπουν να αντιληφθούμε τι ήταν η Παλαιστίνη μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2023 και τι είναι τώρα"

Η Francesca Albanese  θα βρίσκεται τις επόμενες μέρες στην Αθήνα. Το πρόγραμμα της είναι το ακόλουθο: 

Σάββατο 2 Μαΐου: Προβολή της ταινίας «Διαιρεμένα Έθνη» (Disunited Nations) του Chris Cotteret.

Θα ακολουθήσει συζήτηση με την Francesca Albanese, τον σκηνοθέτη Chris Cotteret, τον Γιάνη Βαρουφάκη και το κοινό.

Κινηματογράφος Τριανόν στις 18:00.

Κυριακή 3 Μαΐου: Με αφορμή και την κυκλοφορία του βιβλίου της «Όταν ο κόσμος κοιμάται – Ιστορίες, λέξεις και πληγές της Παλαιστίνης», η Francesca Albanese συνομιλεί με τον Γιάνη Βαρουφάκη και το κοινό. Την εκδήλωση συντονίζει η δημοσιογράφος, Ναταλί Χατζηαντωνίου.

Την Δευτέρα στις 4 Μαΐου θα μιλήσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στις 18.30

Πηγή:

https://www.facebook.com/share/p/1CMYHYTDAH/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com