Ηλίας Μαλεβίτης
Η ζιγιαράτ Ασούρα είναι μία προσευχή προς τον Θεό, από τους σηΐτες προσκυνητές στον τόπο θυσίας του ιμάμη Χουσάϊν (γιου του Άλη), το τέμενος στην Κάρμπαλα του σημερινού Ιράκ. Το κείμενό της αποδίδεται στον πέμπτο ιμάμη του σηϊτισμού Μουχάμαντ αλ-Μπάκιρ. Μέσα της βρίσκονται τα ουσιαστικότερα στοιχεία της σηϊτικής προσκόλλησης/αγάπης (τάουαλλα) στο άχλ-αλ-μπέιτ (τον λαό του οίκου, δλδ. την οικογένεια του Άλη και τους διαδόχους του), της απομάκρυνσης από τους εχθρούς του Θεού (τάμπαρρα), της θυσίας του Χουσάϊν από τους τύραννους Ουμεγιάδες, τον χαλίφη Γιαζίντ, της αυτοθυσίας και της αντίστασης στους τυράννους και τους καταπιεστές.
Μιας και ξεκινά το 40νθήμερο σηϊτικό πένθος για την εκτέλεση του Αλί Χαμενεΐ, βάζω αυτή την σηϊτική προσευχή από τη μελωδικά θρηνητική φωνή του Άλι Φάνι.
Μία συνοπτική, κι εν τάχει, σκέψη σχετικά με τη δολοφονία του «ηγέτη της επανάστασης» (ο επίσημος, συνταγματικός, τίτλος) Αλί Χαμενεΐ όπως και της υπόλοιπης στρατιωτικής ηγεσίας του Ιράν.
Θεωρώ πως είναι χρήσιμο να λαμβάνει κανείς σοβαρά υπόψη του, πως το σηϊτικό Ιράν είναι θεμελιωμένο στο μαρτύριο και στον θρήνο για τον μάρτυρα. Παρότι και στο σουνιτικό Ισλάμ η αντίληψη για τον μάρτυρα (όπως εξάλλου και στον χριστιανισμό και σε άλλες θρησκείες) είναι εξέχουσα και βασική, στο σηϊτικό Ιράν όχι μόνον εξήρθη σε υπέρτατο ―και ιδιαίτερο εθνικό― ιδεώδες, αλλά και μετά την επιτυχή του διασύνδεση με την πολιτική ριζοσπαστικότητα που επέφερε η ισλαμική επανάσταση (ήδη από την εποχή του ιρανο-ιρακινού πολέμου) κατέστη κυρίαρχο παράδειγμα της έμπρακτης δήλωσης πίστης του πιστού μουσουλμάνου, και ιδίως στον αγώνα εναντίον των τυράννων.
Με τα λόγια του Αλί Σαριατί:
«το μαρτύριο, με άλλα λόγια, δεν είναι ένα γεγονός, είναι μία συμμετοχή. Είναι ένα επιβεβλημένος θάνατος σε έναν ήρωα, μια τραγωδία, και στην κουλτούρα μας είναι ζωή, ένα μετάλλιο τιμής».
Ένα τέτοιο ιδεώδες, όσο κι αν πιθανόν είχε ‘ατονίσει’ ή παρέμενε ανέκφραστο τις πρόσφατες δεκαετίες στο Ιράν, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πόσο ενδέχεται να αναβιώσει, υπό τις παρούσες συνθήκες της παράνομης και βάρβαρης επίθεσης, που βιώνει ο ιρανικός λαός από χτες· πολύ περισσότερο δε, όταν η αμερικάνικη ηγεσία και το Ισραήλ καλούν διάφορες εθνότητες στον διαμελισμό και τη διάλυση της κοινής τους πατρίδας, του Ιράν («It’s time for all the people of Iran – Persians, Kurds, Azeris, Balochis and Akhvakhs – to shed from themselves the burden of tyranny and bring forth a free and peace-seeking Iran», είπε ο ανεκδιήγητος πρόεδρος, χωρίς να έχει καν υπόψη του πως η εθνότητα των Akhvakh κατοικεί στο Νταγκεστάν). Αφήνω δε στην άκρη το ερώτημα εάν ένα τέτοιο παράδειγμα θα μπορούσε να εμπνεύσει ένα ευρύτερο ισλαμικό ακροατήριο (η στάση των Αράβων και των μουσουλμάνων γενικότερα μέχρι ώρας είναι τουλάχιστον υποτακτική έναντι των ΗΠΑ και του Ισραήλ).
Σε ό,τι δε αφορά την κληρονομιά που άφησε ο Χαμενεΐ για την δυνατότητα υπεράσπισης της χώρας και διατήρησης της ανεξαρτησίας της, σύντομα θα φανεί. Το συνεπακόλουθο ζήτημα περί τυράννων βέβαια πάντα σχετίζεται με την οπτική, ηθική και πολιτική στόχευση ―επικαιρική, ιδεολογική, θρησκευτική, πολιτική/στρατηγική, ρητορική, προπαγανδιστική κλπ.― καθενός.
Κι ενώ αδυνατώ να ξεχάσω αυτούς τους χαρακτηρισμούς για τον Καντάφι, τον Σαντάμ Χουσεΐν, τον Άσαντ, δεν ξεχνώ παράλληλα ούτε και την κατάσταση που περιήλθαν οι χώρες τους, από τους ελευθερωτές τους “τυραννοκτόνους”, μα μου έρχονται κατά νου κι άλλες ιδιαίτερες περιπτώσεις. Π.χ. πρόσφατα μεταφράστηκε και στα ελληνικά ένα ενδιαφέρον βιβλίο του Stephen Greenblatt, Τύραννος (Ο Σαίξπηρ και η πολιτική), το οποίο ευθέως και ανυποκρίτως αναφέρεται στον πρόεδρο Τραμπ.
Μήνα καλόν!
(Ο μήνας Μάρτιος είναι μήνας σημαδιακός για τον ιρανικό κόσμο. Σηματοδοτεί την απαρχή κάθε νέου χρόνου-Νόουρουζ)
[Ζιγιάρα είναι η επίσκεψη στον τάφο ενός ιερού προσώπου και ασούρα είναι η δέκατη μέρα του μήνα Μουχαρράμ, ημέρα βαθύτατου πένθους για τους σηΐτες, για το μαρτύριο του ιμάμη Χουσάϊν.]
https://www.facebook.com/share/1UH1N8k7i2/
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.