Του Διονύση Σκλήρη
Αντιγράφω από τους προτεινόμενους Προγρ. Άξ. της Συντονιστικής Επιτροπής της Πρωτοβουλίας για την Ανασυγκρότηση του Κομμουνιστικού Κινήματος για τον σύγχρονο καπιταλισμό - ιμπεριαλισμό (σύνδεσμος ΕΔΩ):
"Οι εξαρτημένες χώρες διακρίνονται, επιπλέον, σε
(α) αυτές που είναι σε ανοιχτή σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό, είτε βρίσκονται υπό την εξουσία των κομμουνιστικών κομμάτων, είτε διότι τυγχάνει μια κυρίαρχη πολιτικά μερίδα της εθνικής τους αστικής τάξης να επιθυμεί μια (πιο) ανεξάρτητη, εθνική ανάπτυξη και την άνοδο στον διεθνή καταμερισμό εργασίας και σε
(β) αυτές που υποτάσσονται και ενσωματώνονται στην ιμπεριαλιστική στρατηγική, είτε διότι δεν υπάρχει μερίδα της αστικής τάξης με προσδοκίες εθνικής ανεξαρτησίας, είτε γιατί αυτή δεν κυριαρχεί πολιτικά.
Η ιστορική και σύγχρονη εμπειρία των περιπτώσεων που χώρες υπό αστική εξουσία συγκρούονται με τον ιμπεριαλισμό δείχνει ότι η περίπτωση αυτή αφορά κυρίως χώρες που βασίζονται σε σπάνιους φυσικούς πόρους, κυρίως ενεργειακούς (π.χ. πετρέλαιο και φυσικό αέριο), τις γεωπροσόδους από τους οποίους η εθνική αστική τάξη επιθυμεί να καρπωθεί προνομιακά (έναντι των ιμπεριαλιστών ανταγωνιστών), ενώ τις αξιοποιεί για τη σύναψη συμμαχιών με τις εργατικές και λαϊκές τάξεις (π.χ. σημερινή Ρωσία, Ιράν, μέχρι πρόσφατα η Συρία και η Λιβύη, Βενεζουέλα και άλλες χώρες της Λατ. Αμερικής, χώρες του Σαχέλ όπως η Μπουρκίνα Φάσο κ.α.· συνήθως είναι το κράτος ή/και ο στρατός αυτός που αναλαμβάνει κυρίαρχο πολιτικό ρόλο ή και την ίδια την οικονομική διαχείριση των πόρων αυτών μέσω της εθνικοποίησής τους).
Η εθνική ανεξαρτησία των χωρών αυτών είναι εξαιρετικά επισφαλής στην πορεία του ιστορικού χρόνου, στον βαθμό που δεν ανακύπτει μια επαναστατική διαδικασία σε αντιιμπεριαλιστική -με τη στρατηγική έννοια της εργατολαϊκής εξουσίας- ή σοσιαλιστική κατεύθυνση, καθώς οι αστικές ηγεσίες εμπλέκονται σε έναν διμέτωπο αγώνα εναντίον και του ιμπεριαλισμού και των εγχώριων υποτελών τάξεων. Μάλιστα, είναι ακριβώς σε τέτοιες χώρες που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις με τη μορφή των “έγχρωμων” (αντ)επαναστάσεων, οι οποίες αξιοποιούν έντεχνα υπαρκτές κοινωνικές αντιθέσεις, ταξικές, εθνικές ή θρησκευτικές."
Τα παραπάνω δεν είναι "συνωμοσιολογία", ούτε "γεωπολιτική" με αδιαφορία για τις "ταξικές σχέσεις".
Περιγράφει τις ανταγωνιστικές σχέσεις κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων με ΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ.
Μόλις διάβασα ότι οι Φρουροί της Επανάστασης ελέγχουν τα 2/3 της ιρανικής οικονομίας σε ανάρτηση του Διονύσιος Σκλήρης από άρθρο του στο Βήμα.
Γιατί, άραγε, όλοι οι "ανταγωνιστές" του ιμπεριαλισμού, δηλ. όσοι δεν υποτάσσονται στην ιμπεριαλιστική του ηγεμονία, αναγκάζονται να προτάξουν μορφές κρατικής/γραφειοκρατικής οικονομίας, ακόμη και αν κυριαρχούν σε αυτές οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής (δηλ. εξαιρώντας τις χώρες με ΚΚ στην εξουσία τους);
Τα ίδια ισχύουν στην Ρωσία, ειδικά μετά τη στροφή που εγκαινίασε η ΕΣΕ του 2022 στην Ουκρανία, την οποία κάθε άλλο παρά υποστήριξαν οι "Ρώσοι ολιγάρχες", αλλά που στηρίζεται στο πλειοψηφικά υπό κρατική ιδιοκτησία ενεργειακό-στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα.
Τα ίδια ισχύουν και στη Βενεζουέλα που ο στρατός έχει τις δικές του επιχειρήσεις και εισοδήματα από αυτές, οπότε και υποστηρίζει τον τσαβισμό και δεν ακολουθεί το παράδειγμα του ...Πινοτσέτ της Χιλής...
Τα ίδια ισχύουν και στο Σαχέλ που απελευθερώνεται από τον ιμπεριαλισμό με στρατιωτικά πραξικοπήματα.
Μήπως είναι ακριβώς διότι δεν μπορούν να ανταγωνιστούν το ιμπεριαλιστικό, μονοπωλιακό κεφάλαιο, ούτε να διατηρήσουν τον οποιοδήποτε έλεγχο επί της εθνικής τους οικονομίας, άρα και κοινωνίας, χωρίς μια τέτοια "αποσύνδεση" (κατά Σαμίρ Αμίν) από τις ιμπεριαλιστικές, διεθνείς, οικονομικές και κοινωνικές, σχέσεις;
Όσοι υποστηρίζουν γενικά "διαδηλωτές", ή "θύματα του κράτους" ή του "κεφαλαίου", αλλά έχουν αφήσει στην άκρη την ΤΑΞΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ-ΔΙΕΘΝΗ ανάλυση, αδυνατούν να καταλάβουν την κυρίαρχη συνιστώσα των σύγχρονων, διεθνών ανταγωνισμών, και αρκούνται σε απλουστεύσεις και δογματικά, ιδεαλιστικά, φετίχ, δηλ. μυστικοποιήσεις των πραγματικών κοινωνικών σχέσεων.
Αυτοί μπορούν να φαντάζονται την ύπαρξη εξεγέρσεων και επανάστασεων ακόμη κι εκεί που δεν υπάρχουν, ή να υποστηρίζουν "φανταστικούς" διαδηλωτές - πρότυπα/σύμβολα, που κατασκευάζουν με τη φαντασία τους, υποβοηθούμενη από την κυρίαρχη προπαγάνδα.
Σχεδόν ποτέ δεν έχουν συγκεκριμένη γνώση/ενημέρωση των γεγονότων και της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης στις διάφορες χώρες που βάζει στο στόχαστρο ο ιμπεριαλισμός.
Μάλλον αναπαράγουν πληροφορίες και αντιλήψεις της κυρίαρχης ιδεολογίας, μέχρι και πλήρως κατασκευασμένες εικόνες, βίντεο από την προμετωπίδα του πληροφοριακού και προπαγανδιστικού πολέμου.
Όλα αυτά είναι μάταια, όμως. Ο κόσμος έχει μπει σε επαναστατική περίοδο. Η βάση της περιόδου αυτής είναι η αμφισβήτηση της ιμπεριαλιστικής ηγεμονίας από μια σειρά χωρών, πρώην αποικιών, χωρών στις οποίες έχουν γίνει αντιιμπεριαλιστικές ή/και σοσιαλιστικές επαναστάσεις κατά τον 20ό αιώνα, τις οποίες δεν κατάφερε ποτέ να ανατρέψει πλήρως η αντεπανάσταση του τέλους του αιώνα αυτού.
Η πιο ισχυρή από αυτές, αυτή που θέτει τον τόνο όντας η μόνη που έχει τη δυνατότητα μεσο/μακροπρόθεσμα να ανταγωνιστεί στα ίσια τεχνολογικά-οικονομικά-πολιτικά-στρατιωτικά τον ιμπεριαλισμό είναι η Λ.Δ. της Κίνας, μια χώρα με ΚΚ στην εξουσία, με πλειοψηφικό κρατικό έλεγχο και ιδιοκτησία στην οικονομία της, μια χώρα πρότυπο για τις αναπτυσσόμενες χώρες της Παγκόσμιας Πλειοψηφίας για το πως να ανακτήσουν την εθνική τους ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία, αναγκαία, πλην όχι επαρκή από μόνη της βέβαια, συνθήκη για οποιαδήποτε μετάβαση στον σοσιαλισμό.
Για να συνοψίζουμε: όλοι οι λαοί θα αποφασίσουν δημοκρατικά και επαναστατικά για την εξουσία τους, ΑΦΟΥ νικήσουν τον ιμπεριαλισμό σε όλα τα μέτωπα που ανοίγει ανά τον κόσμο...
Αφού νικήσουν την υποανάπτυξη, την υπερεκμετάλλευση της εργασίας και της φύσης, τις ιμπεριαλιστικές κυρώσεις και επεμβάσεις, την εργαλειοποίηση εκ νέου του φασισμού, του ναζισμού, του ρατσισμού και της μιας κάποιας "οριενταλιστικής" ματιάς για τον κόσμο...
Ας διαλέξει ο καθένας στρατόπεδο. Ακόμη και αν υποκρίνεται ή βαυκαλίζεται ότι "ούτε ... ούτε ..."....
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.