Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Γιώργος Τασιόπουλος 

Για όσους προβληματίζονται* για το τέλος του Σταυραετού,

 να τους ενημερώσουμε ότι παραμένει Αθάνατος!!!

Αυτοί οι μικροί ακόμη τον φοβούνται και θέλουν να αναθεωρήσουν την Μεγάλη Αλήθεια που μας δίδαξε ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ότι "νικά όποιος είναι αποφασισμένος να πεθάνει".

Στόχος δεν είναι ο Αυξεντίου αλλά η ίδια η Πίστη στην Ελευθερία.

Να θυμίσουμε στους ουτιδανούς αναθεωρητές ότι δεν παραδόθηκε ο Αυξεντίου για να τον επιδεικνύουν ως έπαθλο της “επιτυχούς” στρατιωτικής επιχείρησης οι Βρετανοί αποικιοκράτες.

 Δεν το συνέλαβαν για να τον κρεμάσουν, να τον εκτελέσουν. 

Δεν τους έδωσε την ευκαιρία να τον εξευτελίσουν. Αποφάσισε να τους εξευτελίσει αυτός με το θάνατο του.

 Έδωσε μια μάχη διάρκειας δέκα ωρών! Και ούτε τότε, στην υστάτη, ενώ μπορούσε να παραδοθεί δεν το έκανε.

Γι' αυτό και εμείς μέχρι σήμερα,  πιστοί στον αγώνα για Ελευθερία, ακούμε ακόμη τις εκρήξεις που εκείνη την ημέρα συγκλόνιζαν τα βουνά του Μαχαιρά.

Τότε που εξευτέλιζε μιαν αυτοκρατορία και τον “πολιτισμό” της, που καταδέχτηκε, στον 20ο αιώνα, να περιχύσει βενζίνη στο κρησφύγετό του και να τον κάψει ζωντανό.

Είμαστε απ' τον αγώνα του συγκλονισμένοι και σήμερα ουτιδανοί της ρεαλιστικής σχολής, που τολμήσατε να αμφισβητήσετε την Θυσία του Αυξεντίου.

Το ίδιο συγκινημένοι, όπως ο Γιάννης Ρίτσος τον  

Μάρτιο του 1957, όταν η θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου, του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ

είχε αφήσει άφωνη την παγκόσμια κοινή γνώμη, και έγραψε ο ποιητής μας το  ποίημα «Αποχαιρετισμός».

Ακούμε και σήμερα τον ήρωά μας στα 29 του χρόνια, με την πένα του ποιητή, να αναπολεί  

στιγμές και σκηνές της ζωής του, να φιλοσοφεί μεγάλα θέματα και να εξηγεί στον εσωτερικό του μονόλογο στην κρύπτη του λίγο πριν τον θάνατο του:

"...Κι αλήθεια, ξέχασα να σας πω το κυριότερo 

-που μόλις τώρα τόμαθα-

δεν είναι τόσο δύσκολος ο θάνατος. Το αντίθετο μάλιστα.

Και σας βεβαιώνω τώρα με το αίμα μου :

ποτέ δεν ήταν τόσο ευτυχισμένος ο Χριστός

όσο την ώρα που το τελευταίο καρφί τον άφησε ακίνητο,

χωρίς να τον σκοτώσει,

για να κοιτάξει κατάματα τον ουρανό και τη θυσία του,

ποτέ ο Προμηθέας δεν αντίκρισε τόσο γαλήνια κι ολόφωτα τον κόσμο όσο την ώρα 

που

το ράμφος του όρνεου βρήκε τα μάτια του ξέροντας,

τότε μόνο, πως είχε αξιωθεί να δώσει το φως και τη φωτιά στον άνθρωπο,

κι ακόμα, ναι, ποτέ τόσο όμορφος δεν ήταν ο μικρός

Γρηγόρης Αυξεντίου 29 χρονών..."

Τον φοβούνται και σήμερα τον υπαρχηγό για την διδαχή του:

"...Ναι, η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μας είναι  

η απόφαση του θανάτου μας,

Όταν υπάρχει κάποια διέξοδος όταν μπορείς και να τον αποφύγεις, και συ τον 

διαλέγεις

σαν τιμή και σα χρέος για τους άλλους,

πιο πέρα απ’ τις ανάγκες σου.

Όποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή του

Νικάει και το θάνατο. Το μαθα(...)

Το καμένο σώμα του Αυξεντίου θα γίνει η φλε­γόμενη σημαία του ανένδοτου αγώνα, το σύμβολο της ελευθερίας:

“Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου και το αίμα μου

-το σώμα και το αίμα του Γρηγόρη Αυξεντίου, ενός φτωχόπαιδου, 29 χρονώ, απ’ το χωριό Λύση, οδηγού ταξί το επάγγελμα, πούμαθε στη Μεγάλη Σχολή του Αγώνα τόσα μόνο γράμματα

όσα να φτιάχνουν τη λέξη ελευθερία” 

και που σήμερα, 2 του Μάρτη 1957, κάηκε ζωντα­

νός στη σπηλιά της Μονής Μαχαιρά και που σήμερα ακριβώς,

 2 του Μάρτη, μέρα Σάββατο -μην το ξεχάστε, σύντροφοι-στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, και 3 πρώτα λε­πτά,

γεννήθηκε ο μικρός Γρηγόρης ανάμεσα στα ματω­μένα γόνατα της πλάσης”.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

_____________

Η ανάρτηση έγινε γιατί στην Κύπρο άνοιξε ύποπτη συζήτηση για τον τρόπο θανάτου του Αυξεντίου (βλέπε σύνδεσμο ΕΔΩ)

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com