Θέμης Τζήμας
04/02/2026
Δεν πρόκειται για μια ιστορία της κλειδαρότρυπας αλλά για ένα κατεστημένο πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.
Η ιστορία γύρω από τα αρχεία Έπσταϊν (το να τα αποκαλέσουμε απλώς σκάνδαλο μικραίνει εντελώς τη σημασία τους) αποτελεί ταυτοχρόνως δικαίωση πολλών εξ όσων θεωρούνταν θεωρίες συνομωσίας και ταυτοχρόνως φωτίζει εν μέρει τα πρόσωπα, τη δομή και τις πολιτικές ενός κατεστημένου με παγκόσμια επιρροή και επίκεντρο τις ΗΠΑ.
Δεν πρόκειται για μια ιστορία της κλειδαρότρυπας και δεν πρόκειται μόνο για ένα κύκλωμα πορνείας και παιδικής εκμετάλλευσης: πρόκειται για ένα κατεστημένο πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, ψυχοπαθολογικών προσώπων και αδιανόητα εγκληματικών πράξεων ακόμα και σε άμεσα προσωπικό επίπεδο.
Καθώς τα στοιχεία συνεχίζουν να έρχονται στο φως και ενώ η κυβέρνηση και οι δικαστικές αρχές των ΗΠΑ αρνούνται να προβούν σε νέες συλλήψεις παρέχοντας ασυλία στους εγκληματίες του εν λόγω κυκλώματος, αξίζει συνοπτικώς να αναφερθούμε στα εξής:
*Πρώτον, η εξουσία σε παγκόσμιο επίπεδο (δηλαδή το κατεστημένο του 1% ή του 0,1% ακόμα περισσότερο, το οποίο με επίκεντρο τις ΗΠΑ και τη «Δύση» διευθύνει ή επιχειρεί να διευθύνει κυριαρχικά συμφέροντα σε όλο τον πλανήτη) υπάρχει ως τέτοια, ως ένα συγκεντροποιημένο πλαίσιο άσκησης εξουσίας, αποτελούμενο από συγκεκριμένα πρόσωπα (πολλά μεν αλλά απειροελάχιστα ως ποσοστό του παγκοσμίου πληθυσμού) και με μια σύνθεση η οποία προσομοιάζει προς παραδοσιακή οικογενειοκρατία- αριστοκρατία, οικογένειες του μεγάλου πλούτου, διαχειριστές κεφαλαίων και διαμορφωτές κοινής γνώμης.
Σε αντίθεση με τις θεωρίες που αποπειράθηκαν να ερμηνεύσουν την εξουσία ως μόνο και απολύτως διαχυτοποιημένη, η εξουσία σε παγκόσμιο μάλιστα επίπεδο έχει συγκεκριμένη αρχή και συγκεκριμένο πυρήνα, στο επίκεντρο των διαχυτοποιημένων τρόπων άσκησής της.
Η «γραμμή» η οποία υποστήριζε ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου δικτύου και πυρήνα λήψης αποφάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο συνιστά θεωρία συνομωσίας ήταν προπαγάνδα προκειμένου να κρύψει μια πραγματική συνομωσία, την υφαρπαγή κάθε έννοιας δημοκρατίας στη Δύση και κατά το δυνατόν σε πλανητικό επίπεδο.
Μάλιστα προκύπτει και κάτι ακόμα: το γεγονός ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα ΜΜΕ έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια μιας χούφτας ανθρώπων, σε συνδυασμό με το κλίμα πολιτικού και κοινωνικού διασυρμού όσων από αυτήν την ολιγαρχία (από κοινού και με προθύμους «διανοουμένους») κατηγοριοποιούνται ως «ακραίοι» και «συνωμοσιολόγοι», οδηγεί σε πλήρη απόκρυψη και διαστρέβλωση της πραγματικότητας, όπως και σε ένα κύμα διώξεων μέσα σε περιβάλλον σιωπής, εναντίον όσων συγκρούονται με τα πυρηνικά συμφέροντα αυτού του κατεστημένου.
Η μάχη κατά του «λαϊκισμού», την οποία διεξάγουν οι συστημικές δυνάμεις είναι ακριβώς αυτό.
Μια προσπάθεια φίμωσης όσων θίγουν τα πυρηνικά συμφέροντα του εν λόγω κατεστημένου και όσων σιτίζονται από αυτό.
*Δεύτερον, η υπόθεση Έπσταϊν αποκαλύπτει τη βαθιά υποτίμηση αυτού του κατεστημένου, την απέχθειά του προς κάθε λαό και προς κάθε κοινωνικώς «κατώτερο» άνθρωπο.
Πρόκειται για ένα βαθιά ρατσιστικό κατεστημένο σε εθνοφυλετικό αλλά κυρίως κοινωνικό- ταξικό επίπεδο.
Από τα παιδιά τα οποία μάζευαν προκειμένου να τα εκμεταλλευτούν σεξουαλικώς, να τα βιάσουν, σε αναφερόμενες περιπτώσεις να τα δολοφονήσουν ακόμα και τελετουργικώς έως τις δολοφονίες μαρτύρων, τον τρόπο με τον οποίο μιλούν για τους λαούς και ιδίως για εκείνους των οποίων οι ηγεσίες δεν υποτάσσονται (βλ. τη ρατσιστική τους στάση απέναντι στην ηγεσία του ΚΚΚ και τις αναφορές σε ανατροπές εχθρικών κυβερνήσεων) και τις εκστρατείες αλλαγής καθεστώτων, ο κόσμος έξω από τον κύκλο αυτού του στενού κατεστημένου προορίζεται (προοριζόμαστε) μόνο να τους υπηρετούμε.
Όλα όσα η σοσιαλιστική θεωρία υποστηρίζει περί ενός διαρκούς ταξικού εμφυλίου ( ο οποίος λαμβάνει και άλλα χαρακτηριστικά) είναι απολύτως αληθή.
Ή αυτό το κατεστημένο και αυτό το μοντέλο θα κυριαρχεί ή όλοι εμείς οι υπόλοιπο, το 99% με 99,9% του πληθυσμού θα είμαστε ελεύθεροι.
*Τρίτον, είτε πρόκειται για προϋπάρχουσα κατάσταση είτε για αποτέλεσμα της συμμετοχής σε αυτό το κατεστημένο- σέκτα, μιλάμε για μια βαριά ψυχοπαθολογία.
Αν δεν ερμηνεύσουμε με όρους μεταφυσικούς ουκ ολίγες εκ των πυρηνικών πράξεων αυτής του κατεστημένου-σέκτας, μιλούμε για ανθρώπους βγαλμένους από το ΣΑΛΟ του Παζολίνι.
Τα υπομνήματα του FBI τεκμηριώνουν ισχυρισμούς για διαμελισμούς μωρών σε γιοτ, αφαίρεση των εντέρων τους και άτομα που τρώνε τα κόπρανα από αυτά τα έντερα.
Τα email συζητούν την παρακολούθηση βίντεο βασανιστηρίων.
Πολλά θύματα περιγράφουν ότι κρατούνται σε πάγκους, ώστε οι πλούσιοι άνδρες να μπορούν να τους περιηγούνται σαν ζώα.
Πολλά θύματα σε διαφορετικά χρόνια περιγράφουν ότι ο ίδιος ναός με μπλε ρίγες στο Little St. James είχε υπόγειους χώρους που χρησιμοποιούνταν για αποκρυφιστικές σεξουαλικές τελετουργίες.
Τα έγγραφα του FBI αναφέρονται επανειλημμένα σε ισχυρισμούς «αποκρυφισμού και ανθρωποθυσίας» από διαφορετικά θύματα, σε διαφορετικές ηπείρους, σε διαφορετικές δεκαετίες.
Δεν πρόκειται για κάτι περιθωριακό αλλά για αναφορές σε έγγραφα του FBI, οι οποίες δεν ερευνώνται από τις αρχές των ΗΠΑ, ούτε και καμίας άλλης χώρας, ενώ στοιχειοθετείται σαφώς, διεθνές κύκλωμα.
*Τέταρτον, είναι εντυπωσιακό ότι πίσω από αυτό το κύκλωμα κρύβεται το Ισραήλ και σιωνιστικά συμφέροντα (ο Έπσταϊν είναι σαφώς εκπρόσωπος των Ρότσιλντ και προκύπτει ότι είναι πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ).
Πρόκειται για μια μακρόχρονη διείσδυση σιωνιστικών λόμπι στα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, με έντονα μάλιστα ρατσιστικές προεκτάσεις εθνοθρησκευτικού χαρακτήρα, όπως και του κράτους του Ισραήλ, σε ατελείωτες συνομωσίες, που εκτείνονται από την διάσταση της εκμετάλλευσης παιδιών έως τα κρυπτονομίσματα, την επέκταση του Ισλαμικού Κράτους και τις δολοφονίες «επικινδύνων» ανθρώπων.
Μέσα σε όλα αυτά, οι φυσικοί πρωταγωνιστές φροντίζουν να πλουτίζουν μέσα από κάθε λογής αξιοποίηση (βλ. εκμετάλλευση) των πληροφοριών στις οποίες έχουν πρόσβαση λόγω των θέσεών τους.
Πρόκειται για ένα σύστημα το οποίο έχει ατσάλινους κανόνες για όλους εμάς και κανέναν για τον εαυτό τους.
Είναι τόσος ο πανικός τους από τις αποκαλύψεις ώστε συγκεκριμένα μιντιακά συμφέροντα προσπαθούν να πείσουν ότι ο Έπσταϊν ήταν πράκτορας του Πούτιν, όταν σε emails του, μέχρι και συζητήσεις για ανατροπή του Πούτιν διεξάγει.
*Πέμπτον, δεν είναι τυχαίο ότι τα ελληνικά ΜΜΕ σιωπούν πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Οι δύο πρεσβείες (ΗΠΑ και Ισραήλ) προφανώς το απαιτούν, επιπλέον δε των τυχόν Ελλήνων εμπλεκομένων.
Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν και ποιοι ήταν φίλοι ή συνδαιτημόνες αυτού του κατεστημένου.
*Έκτον, στο περιθώριο των υπολοίπων αποκαλύψεων, επιβεβαιώνεται και από τα εν λόγω emails ότι τα μνημόνια στην Ελλάδα επιβλήθηκαν για να σωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες, των οποίων μάλιστα οι καλοί πελάτες έβγαλαν ουκ ολίγα λεφτά πάνω στις πλάτες μας.
Το πολιτικό προσωπικό που μας κουνούσε το δάχτυλο, από τον πρωθυπουργό έως μέρος της σημερινής αντιπολίτευσης βρίσκεται ακόμα στη θέση του.
Θέλουν μάλιστα να αποκρούσουν ξανά τον «λαϊκισμό».
Η υπόθεση Έπσταϊν δεν αποτελεί απλώς ένα θέαμα.
Πρόκειται για μια ακτινογραφία.
Από εκείνες τις ακτινογραφίες που μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν καταλύτες για επαναστάσεις (όχι τις αιτίες προφανώς).
Μας εξουσιάζει ένα αντικοινωνικό, εγκληματικό, κοινωνιοπαθές, ρατσιστικό δίκτυο ανθρώπων.
Οφείλουμε να επαναστατήσουμε απέναντί του και να το ανατρέψουμε, για να έχει μέλλον η ανθρωπότητα, για να έχουμε μέλλον εμείς, η μεγάλη πλειοψηφία του πλανήτη.
*Θέμης Τζήμας
Ο Θέμης Τζήμας είναι δικηγόρος, διδάκτορας δημοσίου δικαίου και πολιτικής επιστήμης του ΑΠΘ και μεταδιδακτορικός ερευνητής.
Έχει δημοσιεύσει μελέτες σε διεθνή συνέδρια και σε νομικές επιθεωρήσεις και έχει συμμετάσχει σε διάφορες διεθνείς αποστολές.
Πηγή
***
Γράφει ο Vlassis Vasilopoulos
"Δυστυχώς, δεν είχα ούτε το χρόνο, ούτε τη δυνατότητα να συμβουλευτώ τα εκατομμύρια αρχείων, τις εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες και τις δεκάδες χιλιάδες ηχητικά ντοκουμέντα του αρχείου Epstein, όπως έκαναν σχεδόν όλοι αυτές τις μέρες.
Κατά συνέπεια, δεν μπόρεσα να διαβάσω ή να δω με τα ίδια μου τα μάτια τις αφηγήσεις και τα "πειστήρια" για πράξεις κανιβαλισμού, τελετουργίες με ανθρώπινες θυσίες κ.λπ., για τις οποίες γίνεται τόσος λόγος ότι οργανώνονταν από τον Epstein και τους συνεργάτες του.
Γι’ αυτό, ναι μεν θα εμπιστευτώ όλους αυτούς που τα διάβασαν και τα είδαν, αλλά για το συγκεκριμένο κομμάτι των φρικαλεοτήτων έχει νόημα να ξανασυζητήσουμε σοβαρά, μόνο όταν (και αν) θα υπάρξουν αποδείξεις και διώξεις.
Η εμμονή σε αυτό το κομμάτι, κάνει ζημιά και αποδυναμώνει όλη την υπόθεση.
Θα πω, αντίθετα, κάτι γενικότερο για το θέμα.
Στην πραγματικότητα έχω την έπαρση να πιστεύω ότι εδώ και καιρό - εδώ και αρκετό καιρό μάλιστα - έχω καταλάβει δυο πράγματα.
*Το πρώτο είναι, ότι οι συναντήσεις του Epstein δεν είχαν ως κύριο σκοπό να δώσουν ελεύθερη διέξοδο στα πιο χαμηλά και ζωώδη ένστικτα πολιτικών, χρηματοπιστωτικών παραγόντων, βιομηχανικών ηγετών κ.λπ.
Ο βασικός τους στόχος, πιο απλά, ήταν να φέρνουν σε επαφή μεταξύ τους άτομα εξουσίας που μοιράζονταν την ίδια, διεστραμμένη και δολοφονική, οικονομική και κοινωνική, ιδεολογία, ώστε να συσπειρώνονται συλλογικοί σκοποί, κοσμοθεωρίες και μορφές οργάνωσης.
Το ζήτημα των ενδεχόμενων εκβιασμών είναι σημαντικό, αλλά μάλλον δευτερεύον.
Ο Epstein χρησιμοποιούσε, προφανώς, κρυφές κάμερες και μικρόφωνα καταγραφής.
Οι "ανεπίσημες" φωτογραφίες που διέρρευσαν όμως, δεν αποκαλύπτουν τον εκβιαστικό σκοπό του γουρουνιού.
Αντίθετα, αποτυπώνουν ένα κλίμα μεγάλης χαλαρότητας και εμπιστοσύνης μεταξύ των συνδαιτυμόνων.
Κανένας όμως από αυτούς τους αρουραίους των υπονόμων (που είναι τέτοιοι επειδή είναι αποδεδειγμένα απάνθρωποι και όχι επειδή υποτίθεται ότι είναι κανίβαλοι) δεν πήγαινε στα πάρτι του Epstein εξαναγκασμένος.
Πήγαινε με τη θέλησή του, γιατί ήξερε ποιους θα συναντούσε και για ποιον σκοπό.
Και ήθελε να συναντήσει τους ομοίους του.
Όχι κατ' ανάγκη και αποκλειστικά για να συνευρεθεί με escorts πολυτελείας - ή ακόμα και ανήλικες λολίτες - που θα μπορούσε να προμηθευτεί έτσι κι αλλιώς με ένα τηλεφώνημα οποιαδήποτε στιγμή.
Με λίγα λόγια και τηρουμένων των αναλογιών, η λογική των γλεντιών του Epstein δεν είναι πολύ διαφορετική από εκείνη της φιέστας του Νταβός και τόσων άλλων τόπων και θεσμών που συνθέτουν αυτό που αποκαλώ τη φασιστοφιλελεύθερη Διεθνή.
Στην οποία δεν αντιτίθεται καμία άλλη Διεθνής, έστω και αμυδρά διαφορετικού πρόσημου.
Το νησί του Epstein ήταν ένα εναλλακτικό Νταβός.
Απλώς λίγο πιο χαλαρό και ανεπίσημο.
Έπειτα υπάρχει μια άλλη, πολύ σημαντική παράμετρος: ένα από τα στοιχεία που βρίσκονται στη βάση του διαχωρισμού ανάμεσα στον φιλελευθερισμό και τη δημοκρατία και, κατά συνέπεια, της έλευσης του φιλελεύθερου ολοκληρωτισμού, είναι η κατάληψη του χώρου από τις προνομιούχες τάξεις.
Αυτές οι κάστες δεν κατοικούν πλέον σε μεικτές γειτονιές, δεν γνωρίζουν άλλη ανθρωπότητα πέρα από τη δική τους, δεν συνδιαλέγονται πια με τον μπακάλη, το διανομέα, έναν πωλητή.
Δεν σχετίζονται με τους ξένους.
Οι άλλοι, στην ουσία, δεν υπάρχουν γι' αυτούς.
Η αξιοκρατική αντίληψη της κοινωνίας προανήγγειλε αυτόν τον αισθητικό διαχωρισμό ανάμεσα στις τάξεις.
Αυτόν τον ταξικό κοσμοπολιτισμό.
Ακόμη και τα μπαρ των "καλών" συνοικιών απαιτούν αυστηρή διαλογή στην είσοδο.
Όποιος "αξίζει" περισσότερο, όποιος έχει συσσωρεύσει ανυπολόγιστο πλούτο, ζει κλεισμένος σε απροσπέλαστα φρούρια, σε αποϋλοποιημένα περιβάλλοντα, σε φυλασσόμενα βικτωριανά ανάκτορα, περιτριγυρισμένα από εκτάρια βλάστησης και σε βίλες στους πρόποδες ερημικών νησιών.
Σε εξω-εδαφικούς τόπους, όπου σχεδιάζονται κοινωνικές δυστοπίες, σύννεφα (clouds) που χαρίζουν την αθανασία της ψυχής, ψηφιακές φαντασιώσεις για την αναπαραγωγή της ίδιας της προσωπικότητας.
Οι ελίτ, μέσα σε αυτούς τους μικρόκοσμους, αποκαθαρμένους από τη βρωμιά των κατώτερων όντων, φιλοσοφούν για ένα αποκαλυπτικό μέλλον.
Ταυτίζονται με τον ρόλο των δημιουργών.
Η αποϋλοποίηση του εδάφους, η εγκατάσταση σε μη-τόπους, απροσπέλαστους στην κρίση και τον έλεγχο της συλλογικότητας, οδηγεί στην πεποίθηση ότι μπορεί κανείς να επικαλεστεί μια σιδερένια ασυλία.
Μια ηθική ατιμωρησία.
Ή παραφράζοντας τη Margaret Thatcher, η συλλογικότητα δεν υπάρχει.
Κυριαρχεί η λογική της φυλής (του κλαν), που έχει τους δικούς της νόμους, τους δικούς της κανόνες εμπλοκής, τις δικές της διαδικασίες ένταξης.
Και πρόκειται για ένα κλαν που αρθρώνεται σε περισσότερα επίπεδα ισχύος, όλα διαμορφωμένα από την αρπακτική μανία της κορυφής, η οποία διαρκώς διαφεύγει από την κρίση της Ιστορίας.
Στο κατώτερο επίπεδο του κάστρου επιβιώνουν οι μυημένοι, αυτοί που κατευθύνουν την ενημέρωση.
Γι’ αυτό και στην υπόθεση Epstein ισχύει η εντολή να μιλά κανείς χαμηλόφωνα, με ψεκασμούς αποπροσανατολισμού.
Βγαίνουν ειδήσεις, αλλά με το σταγονόμετρο.
Όποιος μιλά με μεγαλύτερη επιμονή έχει ήδη υποβιβαστεί στον κύκλο των συνωμοσιολόγων.
Μπροστά στην ανάδυση των ενδείξεων η καθεστωτική δημοσιογραφία σηκώνει τους ώμους, συζητά αφηρημένα τις επιπτώσεις, δεν ανεβάζει το επίπεδο της δημόσιας προσοχής, γιατί η υπόθεση Epstein δεν θα αντιστοιχούσε σε ένα ιστορικό γεγονός.
Τα αρχεία περιγράφουν αδιαφανή γεγονότα, τυλιγμένα στο μυστήριο, άπιαστα στην ουσία τους.
Άλλωστε μιλούν για έναν άλλο κόσμο, σχεδόν αποσπασμένο από την πραγματικότητα της καθημερινής ζωής.
Έτσι καθίσταται δυνατό να υποβαθμίζεται, να χειραγωγείται και να επικαλύπτεται η αλήθεια με τη φαντασία χωρίς απώλεια της αξιοπιστίας.
Μπορεί κανείς να υποστηρίξει τη εγγύτητα του Epstein με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες για να κρυφτεί η ενδεχόμενη σχέση του με τη Mossad.
Για να αποφευχθεί να ειπωθεί ότι το Ισραήλ ήλεγχε, με το όπλο του εκβιασμού, ολόκληρη την αμερικανική ηγεσία.
Καλοντυμένοι εγκληματίες αφιερωμένοι στις πιο σκληρές ανθρώπινες θηριωδίες, που όφειλαν να υπακούν σε ένα δολοφονικό κράτος.
Όμως αυτή η ιστορική απόδειξη στο τέλος θα αντιμετωπιστεί όπως ένα μη πρωτότυπο σενάριο, για να επανεμφανιστεί ύστερα από μερικά χρόνια σε εκείνα τα ντοκιμαντέρ του Netflix, μετονομασμένα στη νεογλώσσα σε docu-series.
Έτσι ώστε το όριο ανάμεσα στην αντικειμενικότητα και τη φαντασία να διαχέεται στους μηχανισμούς των σκηνογραφικών αναπαραστάσεων και στο βασίλειο της αρθρογραφικής φιλολογίας του αστυνομικού ρεπορτάζ.
*Το δεύτερο πράγμα που ήθελα να πω, απευθύνεται σε όσους αναρωτιούνται: πώς είναι δυνατόν ο περίφημος "λαός" να μην ορμήσει με τις τσουγκράνες και τους σιδερλοστούς στα κέντρα εξουσίας μετά από τέτοιες φρικιαστικές και ανήθικες αποκαλύψεις;
Η απάντηση είναι αρκετά απλή: τον "λαό" δεν τον ενδιαφέρει - και ποτέ δεν τον ενδιέφερε - η "ηθική".
Τον ενδιαφέρει, αντίθετα, να έχει γεμάτο στομάχι
. Και όσο το στομάχι είναι γεμάτο, το σύστημα θα συνεχίσει ήσυχα την πορεία του ανάμεσα σε αστεϊσμούς και χαβαλέ, πολέμους και λεηλασίες, διαφθορά και διαστροφή, φεστιβάλ και κοινωνικά δίκτυα, ψέματα και χειραγωγήσεις, ατομικισμό και υποκριτική αλληλεγγύη, δέκα λεπτά σφοδρής κριτικής και δεκαετίες βαθύ ύπνου.
Αυτή η άθλια άρχουσα τάξη που κυκλοφορεί στη Δύση δεν είναι η παλιά αριστοκρατία που κατείχε την εξουσία λόγω αίματος.
Αυτή η άρχουσα τάξη αποτελείται, σε όχι λίγες περιπτώσεις, από παιδιά του πουθενά ή, αν προτιμάτε, "παιδιά της διπλανής πόρτας", μεγαλωμένα με ψωμί και νεοφιλελευθερισμό, που στη συνέχεια έγιναν οι καλύτεροι υπερασπιστές και χορηγοί της ίδιας διαβολικής ιδεολογίας-σκουπίδι.
Οι Steve Jobs, οι Sergey Brin, οι Macron κ.λπ ακόμη κι αν δεν συμμετείχαν ποτέ σε κάποιο οργιαστικό γλέντι, ανήκουν στην ίδια ακριβώς αρπακτική ράτσα και φέρουν στους ώμους τους ευθύνες όχι λιγότερες από εκείνες των Bill Gates, Bill Clinton, Mark Zuckerberg κ.λπ. τακτικών θαμώνων των συμποσίων του Epstein.
Όλοι μοιράζονται το ίδιο απάνθρωπο σχέδιο, την ίδια ιδεολογία που βγήκε από τους υπονόμους της κόλασης.
Της νεοφιλελεύθερης.
Η ανηθικότητά της, για να προκύψει δεν προϋποθέτει τα οργιαστικά γλέντια.
Προκύπτει από το ότι αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως αριθμούς, στατιστικές, αναλώσιμους, καταναλωτές.
Η ανηθικότητα ή η ηθικότητα δεν έχει καμία βαρύτητα στην Ιστορία και ακόμη λιγότερο στη σημερινή κοινωνία των αρκετά καλοταϊσμένων μικροαστών.
Με δύο λόγια, όσο συνεχίζεται έτσι, όλα είναι υπό έλεγχο.
Τον δικό τους έλεγχο, φυσικά.
Με ή χωρίς τον Epstein."
**
*Γράφει η Μαρία Ζαχάροβα,
5 Φεβρουαρίου 2026
"Διαβάζω τα "αρχεία Έπσταϊν" κάθε μέρα με απίστευτη προσπάθεια.
Είναι σκέτη κόλαση...
Μετά από μια γρήγορη ματιά στο ημερολόγιο ενός κοριτσιού που το άφησε σκόπιμα έγκυο για να αποκτήσει ζωντανό πειραματικό υλικό, με τη βοήθεια της μόνιμης συντρόφου του, Γκισλέιν Μάξγουελ, έχω αρκετές ερωτήσεις:
1. Γιατί η συνεργός του καταδικάστηκε σε μόνο 20 χρόνια;!!!!
2. Γιατί δεν ξεκίνησε διεθνής έρευνα, δεδομένης της διεθνούς εμπορίας παιδιών;
Η Βρετανία, η Πολωνία, η Λιθουανία και άλλες χώρες ανακοίνωσαν τώρα ότι ξεκινούν τις δικές τους έρευνες για την εμπορία ανθρώπων.
Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει αυτό το ίχνος όταν ανέλαβε για πρώτη φορά την έρευνα για τα εγκλήματα του Έπσταϊν!
Θα έπρεπε να είχαν ειδοποιήσει την Ιντερπόλ και την Ευρωπόλ.
Θα έπρεπε να έχουν χτυπήσει κώδωνες κινδύνου, δεδομένης της κλίμακας αυτής της κόλασης.
3. Γιατί δεν έχουν κινηθεί ποινικές υποθέσεις εναντίον του Βρετανού Άντριου Γουίνδσορ (πρώην πρίγκιπα), ο οποίος εξόφλησε το θύμα του, μόνο και μόνο για να βρεθεί πρόσφατα νεκρή;
Τώρα γίνεται ξεκάθαρο: από τη δολοφονία του Κένεντι μέχρι τις βομβιστικές επιθέσεις στον αγωγό Nord Stream 2, τίποτα δεν διερευνάται στη Δύση, όπως ακριβώς η «υπόθεση Έπσταϊν», η οποία εμπλέκει «παγκόσμιες ελίτ».
Είναι ειρωνικό το γεγονός ότι τα εγκλήματά τους και οι εγκληματικές τους προθέσεις αποτυπώνονται πλέον σε φωτογραφίες και βίντεο.
Κι όμως, «δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο».
(Via Maria Nikolakaki)
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.