Προκόπιος Παυλόπουλος: Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ιδρυτής του Νεότερου Ελληνικού Κράτους

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης Τιμής και Μνήμης για τον Πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια, την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Αίγινας, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιος Παυλόπουλος μίλησε με θέμα: «Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ιδρυτής του Νεότερου Ελληνικού Κράτους». Κατά την ομιλία του αυτή ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε, μεταξύ άλλων, και τα εξής

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης Τιμής και Μνήμης για τον Πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια, την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Αίγινας, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιος Παυλόπουλος μίλησε με θέμα: «Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως ιδρυτής του Νεότερου Ελληνικού Κράτους». Κατά την ομιλία του αυτή ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

«Πρόλογος

Με αισθήματα εξαιρετικής τιμής συμμετέχω σε αυτή την Εκδήλωση του Δήμου Αίγινας που είναι αφιερωμένη στην εθνικώς εμβληματική προσωπικότητα του Ιωάννη Καποδίστρια, του Πρώτου Κυβερνήτη του Νεότερου Ελληνικού Κράτους, στον οποίο η Πατρίδα μας οφείλει, κυριολεκτικώς, την υπόστασή της. Και τα αισθήματά μου αυτά είναι τόσο περισσότερο ειλικρινή, όσο η σημερινή εκδήλωση συμπίπτει με την 198η επέτειο από την ορκωμοσία εδώ στην Αίγινα, την πρώτη Πρωτεύουσα της Νεότερης Ελλάδας, την 26η Ιανουαρίου 1828 του Ιωάννη Καποδίστρια ως Κυβερνήτη. Αντί άλλης εισαγωγής παραπέμπω στην ακόλουθη περιγραφή της ιστορικής αυτής ημέρας από την «Γενική Εφημερίδα» της εποχής εκείνης: «Πρὶν ἔλθη ἡ 10 ὥρα πρὸ μεσημβρίας τῆς ἡμέρας αὐτῆς εἶχον γίνει ὅλαι αἱ εἰς τὴν πάνδημον ταύτην τελετὴν ἀνήκουσαι προετοιμασίαι. Ὁ δρόμος ὁ φέρων ἀπὸ τὴν οἰκίαν τοῦ Κυβερνήτου εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Μητροπόλεως, ὅπου ἔμελλε νὰ τελεσθῇ ἡ ὁρκωμοσία, ἦτο κατεστρωμένος ἀπὸ ἐλαιῶν κλάδους. Ὅταν ἔφθασεν ἡ προσδιορισμένη ὥρα, ὁ Κυβερνήτης, συνοδευόμενος ἀπὸ τὰ ἤδη ἐκλεχθέντα μέλη τοῦ Πανελληνίου καὶ τὸν Γραμματέα τῆς Ἐπικρατείας, ἦλθεν εἰς τὴν Μητρόπολιν μετὰ τῆς προσηκούσης τάξεως ἐν μέσῳ πολυαρίθμου λαοῦ. Προηγοῦντο δὲ εἰς τὴν πομπὴν πρῶτον μὲν οἱ παῖδες τῆς Ἀλληλοδιδακτικῆς Σχολῆς μὲ τὴν σημαία των, φέροντες ὅλοι ἀνὰ χεῖρας κλάδους ἐλαίας· ἔπειτα δὲ δύο σημαῖαι Ἑλληνικαὶ καὶ ἡ μουσικὴ τοῦ Ἀγγλικοῦ δικρότου Οὐάρσπιτ. Ὅταν δὲ ἔφθασαν εἰς τὸν Ναόν, πρῶτον μὲν ἐτελέσθη παρὰ τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου ἡ συνήθης Παράκλησις· ἔπειτα δὲ σταθεὶς ὁ Κυβερνήτης κατὰ πρόσωπον τοῦ Μητροπολίτου κρατοῦντος εἰς χεῖρας τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον, καὶ ἀνατείνας τὴν δεξιὰν ὡρκίσθη τὸν εἰς τὸ Ε΄ Ψήφισμα περιεχόμενον ὅρκον. Ἑπομένως ὡρκίσθησαν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὰ μέλη τοῦ Πανελληνίου μετὰ τοῦ Γραμματέως τῆς Ἐπικρατείας τὸν παρὰ τοῦ αὐτοῦ Ψηφίσματος προσδιοριζόμενον ὅρκον. Τελεσθείσης τῆς ὁρκωμοσίας, ἐψάλη μικρὰ δοξολογία πρὸς τὸν Θεόν, καὶ μετ’ αὐτὴν ἡ συνήθης δέησις ὑπὲρ τῶν τριῶν Ἡγεμόνων τῶν προστατευόντων τὴν Ἑλλάδα. Εἰς τὴν δέησιν ταύτην ἡ πόλις ἐκανονοβόλησεν εἴκοσι καὶ μίαν. Μετὰ ταῦτα ἔγινεν ἑτέρα δέησις ὑπὲρ τοῦ Κυβερνήτου Κόμητος Καποδίστρια καὶ τῆς νέας Κυβερνήσεως τῆς Ἑλλάδος, καὶ τὰ ἐν τῷ λιμένι Ἀγγλικὰ καὶ Ρωσσικὰ πλοῖα ἐκανονοβόλησαν δέκα καὶ ἐννέα, ὑψώσαντα τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, καὶ ἔχοντα ἐπὶ τῶν καταρτίων ἀναπεπταμένας ποικιλοχρόους πτερυγίας (Flammes). Ἀπεπληρώθη ἡ πάνδημος αὕτη τελετὴ διὰ τῆς συχνῆς ἀνευφημίας τοῦ λαοῦ «Ζήτω ὁ Κυβερνήτης ἡμῶν» καὶ ἡ Ἐξοχότης του ἐπέστρεψεν εἰς τὴν οἰκίαν του μὲ τὴν αὐτὴν πομπήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἦλθεν εἰς τὸν Ναόν. Ἀμέσως δὲ ἐπροσφέρθη ἓν πρόγευμα, εἰς τὸ ὁποῖον παρευρέθησαν τὰ μέλη τοῦ Πανελληνίου, ὁ Γραμματεὺς τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀλλογενεῖς ἀξιωματικοί, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον προέπιον ὑπὲρ τῶν τριῶν Ἡγεμόνων καὶ προστατῶν τῆς Ἑλλάδος, ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καὶ ὑπὲρ τῆς κατευοδώσεως τῆς νέας Κυβερνήσεως. Ἡ ἡμέρα αὕτη ὑπῆρξεν ἡμέρα κοινῆς χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως καὶ θεωρεῖται ὡς μία τῶν ἐπισημοτέρων ἡμερῶν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν καθίδρυσιν τῆς νέας Κυβερνήσεως». Αναπολώ νοσταλγικώς την πρώτη μου επίσκεψη στην Αίγινα, με την ιδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας, την 26η Ιανουαρίου 2016 στο πλαίσιο μίας ανάλογης εκδήλωσης για τον Ιωάννη Καποδίστρια και, εν πολλοίς και κατ’ ανάγκη, αναφέρομαι εκ νέου στα όσα είχα τονίσει στην τότε ομιλία μου.

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΧΤΥΠΉΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ

Post2Post 

Τα δεδομένα:

🔺️O αγωγός φυσικού αερίου  Ιράν-Τουρκμενιστάν  εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου του 2010, συνδέοντας τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα μέσω της Κεντρικής Ασίας. 

 Ο αγωγός Dauletabad- Sarakhs- Khangiran συνδέει από το 10 τη βόρεια περιοχή της Κασπίας του Ιράν με το τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου του Τουρκμενιστάν. Από τότε, 'ολο και περισσότερο το Ιράν στρέφεται προς την Κίνα και τη Ρωσία όχι μόνο ως αγοραστές του φυσικού αερίου του αλλά και ως κατασκευαστές αγωγών. Μετα τις κυρώσεις του Τραμπ στο Ιραν, δήθεν για το πυρηνικό του προγραμμα, η Τεχεράνη απάντησε με μια 25ετη συμφωνία εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Κινα μέσω αυτού του αγωγού.

Έτσι, η Μόσχα και το Πεκίνο εισέβαλλαν στην τεράστια δεξαμενή ενέργειας της Κεντρικής Ασίας. Αντίθετα, η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν ολοκλήρωσαν το στάδιο της συζήτησης σε όσα αφορούν την κατασκευή αγωγών προς τη Δύση από αυτήν την περιοχή, το Ιράκ ή από τις χώρες του Κόλπου. 

Ο αγωγός Τουρκμενιστάν-Ιράν, μήκους 182 χιλιομέτρων, ξεκινησε «σεμνά» με την άντληση 8 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (bcm) φυσικού αερίου Τουρκμενιστάν, αλλά καλύπτει ήδη τις ενεργειακές απαιτήσεις της περιοχής της Κασπίας και της εσωτερικής αγοράς του Ιράν. Ωστόσο, η ετήσια χωρητικότητά του είναι 20 bcm, γεγονός που  επιτρέπει στο Ιράν να εξάγει το δικό του φυσικό αέριο προς τα ανατολικά, ως την μοναδική  διέξοδο δημιουργίας εσόδων για την οικονομία του, που υποφέρει από τις κυρώσεις του 18.

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και η Έπαρση

ΣΥΡΙΖΑ - Μνημόνια

Του Βασίλη Βιλιάρδου 

Επειδή με ρωτούν, οι ζημίες που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα είναι ανυπολόγιστες και συνεχίζονται - η ερμαφρόδιτη αριστερά καλύτερα, η οποία έχει κατακερματισθεί σε διάφορα «κομματίδια» που δεν μπορούν καν να συνεννοηθούν μεταξύ τους και που μόνο αριστερά δεν είναι.

Στην ουσία, ένας αριθμός των στελεχών τους δίνει την εντύπωση μίας «συμμορίας μπαχαλάκηδων» που, ως αντιπολίτευση, θυμίζουν τους κακούς μαθητές του σχολείου – οι οποίοι κάθονταν αδιάβαστοι στη «γαλαρία» και πετούσαν χαρτάκια στους άλλους, φώναζαν, έβριζαν, δεν σεβόντουσαν κανέναν κανόνα κλπ., για να μην γίνεται το μάθημα.

Η μεγάλη απογοήτευση είναι βέβαια το σημερινό ΠΑΣΟΚ, αρκετά κοινοβουλευτικά στελέχη του οποίου μιμούνται κακόγουστα τη «συμμορία των μπαχαλάκηδων» – θυμίζοντας κάποιον που έχασε τα χρήματα του και πιστεύει ότι, θα τα ανακτήσει με «άναρθρες κραυγές» και με «αλητείες».

Στο θέμα μας, οι οικονομικές ζημίες του πρώτου εξαμήνου του 2015 είναι τεράστιες – κυρίως η πλήρης απαξίωση των τραπεζών που μας έχει κοστίσει πάνω από 80 δις €, η πιστοληπτική και πολιτική αναξιοπιστία που κοστίζει πανάκριβα, η μαζική εκροή καταθέσεων και η επιστροφή της χώρας σε ύφεση, από τη μικρή ανάπτυξη που είχε στα τέλη του 2014.

Στη συνέχεια, ο ΣΥΡΙΖΑ δολοφόνησε κυριολεκτικά την τελευταία ελπίδα των Ελλήνων – με την αντιστροφή του δημοψηφίσματος και με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου που κατοχύρωσε τα άλλα δύο (αφού ήταν το μοναδικό που ψηφίσθηκε με τέτοια κοινοβουλευτική πλειοψηφία – τα άλλα κόμματα αναγκάσθηκαν «με το πιστόλι στον κρόταφο»). 

Συζήτηση για τις κοινωνίες και την βιωτική τους ψυχοσύνθεση, σε συνθήκες παγκόσμιας γυμνής μετάβασης και χαοτικών σχέσεων ισχύος.

Mια μεγάλη συζήτηση για τις κοινωνίες και την βιωτική τους ψυχοσύνθεση, σε συνθήκες παγκόσμιας γυμνής μετάβασης και χαοτικών σχέσεων ισχύος.

Πως η υποχώρηση κοινωνιών, συλλογικού κοινού και των προσώπων από τον δημόσιο χώρο και την δημόσια συζήτηση και η περιχαράκωση στο όνομα της "ιδιωτικότητας", οδηγεί σε σήψη, παρακμή, αυτοεγκλωβισμό και χειραγώγηση από συστήματα και εξουσίες…

Τι συμβαίνει στο άτομο, την ψυχοσύνθεση του και πως δρα και επιδρά στο νέο ψηφιακό κόσμο, οι προεκτάσεις στις νέες γενιές

Είμαστε "άρρωστες" κοινωνίες με διέξοδο μόνο στη "τάση" των αντικαταθλιπτικών και άλλων ψυχοτρόπων ουσιών ή κάτι άλλο συμβαίνει;

Στο στούντιο των "Αντιθέσεων" ο ιερέας με  το πλούσιο συγγραφικό έργο και σύμβουλος ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, Χαράλαμπος Παπαδόπουλος- πατήρ Λίβυος

 

Στην εκπομπή καταθέτουν την  οπτική τους οι:

ΠΑΡΑΒΙΑΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ_ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΟΥ JOLANI...!!!

Γράφει ο Ευθύμιος

-#Syria-AANES: Αναλυση:

Η τρομοκρατική οργάνωση HTS/ISIS και η Rojava συμφώνησαν να παρατείνουν την εκεχειρία στη Χασακά για μέγιστη περίοδο ενός μήνα. 

Δεν προλαβε καλα καλα να στεγνωσει το μελανι της εκεχειριας και σημερα οπως αναμενοταν οι τρομοκρατες της HTS/ISIS παραβιασαν την συμφωνια...

Ενω ταυτοχρονα ολοι οι τρομοκρατες του ΙSIS αφηνονται σε παρτιδες ελευθεροι.. ξεφτιλιστηκε η αμερικανικη κυβερνηση απο τον Τζολανι...

-#SDF Δήλωση: Η κυβέρνηση της Δαμασκού κινείται προς την κλιμάκωση παρά την κατάπαυση του πυρός Παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που υπογράφηκε μεταξύ ημών και της κυβέρνησης της Δαμασκού, η τελευταία συνεχίζει, με συστηματικό τρόπο, τις στρατιωτικές προετοιμασίες και την κλιμάκωση πεδίου στις περιοχές Τζαζίρα και Κομπάνι. Έχουν παρατηρηθεί στρατιωτικές συγκεντρώσεις και υλικοτεχνικές κινήσεις, γεγονός που υποδηλώνει σαφώς την πρόθεση κλιμάκωσης και ώθησης της περιοχής προς μια νέα αντιπαράθεση. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δυνάμεις μας δέχτηκαν σήμερα δύο ξεχωριστές επιθέσεις στην περιοχή Τζαζίρα, γεγονός που αποτελεί σαφή παραβίαση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Ενώ οι δυνάμεις μας τήρησαν και συνεχίζουν να τηρούν τους όρους της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, επιβεβαιώνουμε ότι οι στρατιωτικές προετοιμασίες που ανέλαβε η κυβέρνηση της Δαμασκού έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις υποχρεώσεις της και αποκαλύπτουν σκόπιμες προσπάθειες υπονόμευσης της αποκλιμάκωσης και ώθησης της κατάστασης προς τον πόλεμο αντί για πολιτικές λύσεις. Καλούμε τη διεθνή κοινότητα και τα εμπλεκόμενα μέρη να καταβάλουν επείγουσες προσπάθειες για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και να αποτρέψουν τυχόν κλιμακωτικές κινήσεις που θα απειλούσαν την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή. Κέντρο Τύπου των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων 24 Ιανουαρίου 2026

Οι τρομοκράτες του HTS και του SNA/ISIS επιτέθηκαν στο χωριό Sefaye στην πόλη Çil Axa με 2 drones. Οι μαχητές των YPG/ #YPJ κατέστρεψαν 1 drone.τραυματισαν μαχητες YPG.

 

Στο μετωπο Σαριν νοτια του Κομπανι οι δυναμεις #YPJ κατεσχεσαν οπλα απο τρομοκρατες ΗΤS/ISIS σημερα.

Η ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα δεν είναι συμπτωματική...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Γίνεται όλο και καλύτερο.

Ένιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί τον εαυτό της η Όλγα Κεφαλογιάννη.

Και μας καταθέτει τα παρακάτω...

"Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής:

Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού. 

Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.

Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα.

Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.

ΤΕΜΠΗ: ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

Ποιος αποφασίζει, τελικά, για το σώμα της χώρας;

Η τραγωδία/έγκλημα των Τεμπών παρουσιάστηκε ως ατύχημα, ως διαχειριστική αστοχία, ως αποτέλεσμα ανικανότητας και διαφθοράς. 

Και βέβαια όλα αυτά ισχύουν, αλλά είναι ανεπαρκή.

Γιατί τα Τέμπη δεν είναι μόνο κρατικό έγκλημα. Είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης αποτυχίας, ενός ελλείμματος εθνικής ανεξαρτησίας και της απουσίας κυριαρχικής στρατηγικής υποδομών.

Ο σιδηρόδρομος δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, αλλά γεωπολιτικό εργαλείο, είναι υποδομή κυριαρχίας (critical national infrastructure) και βέβαια ακόμη μια ελληνική εξαίρεση.  

Σε κάθε "σοβαρό" αστικό κράτος, ο σιδηρόδρομος είναι πυλώνας εθνικής ισχύος. Η Γαλλία, η Γερμανία, η Κίνα, ακόμη και η Τουρκία επενδύουν σε σιδηροδρομικά δίκτυα ως μέσο οικονομικής και στρατηγικής κυριαρχίας.

Η Ελλάδα έκανε το αντίθετο. Τον υποβάθμισε συστηματικά. Και αυτό δεν ήταν απλώς ανικανότητα. Ήταν πολιτική οικονομία εξάρτησης. Είναι η αυτοκινητοκεντρική ολιγαρχία και μεταπρατική παρασιτική τάξη που συγκρότησε γύρω από το αυτοκίνητο ένα πλέγμα συμφερόντων: εισαγωγείς, καύσιμα, παραχωρήσεις δρόμων, κατασκευαστικές, τράπεζες, leasing, ασφαλιστικές, διαφημιστικά κονδύλια. 

Ο σιδηρόδρομος δεν παρήγαγε αυτή την πρόσοδο.

Δεν έφερνε πωλήσεις καυσίμων, δεν έφερνε διόδια, δεν έφερνε εργολαβίες υψηλής πολιτικής προβολής. 

Το έγκλημα των Τεμπών είναι "υπόδειγμα" εσωτερικής αποικιοποίησης. 

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Στρατάκης Μιχάλης 

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη είναι το όνομα της.

Και μόνο αυτό να πεις σε οποιονδήποτε καταξιωμένο οικονομολόγο οποιασδήποτε πολιτισμένης χώρας, θα δεις ένα ολόφωτο, χαμογελαστό, πρόσωπο ν' αρχίσει να σου αναφέρει ποταμούς τίτλων, διεθνών διακρίσεων, χρυσών περγαμηνών, μεταλλίων και αριστείων επιστημοσύνης, καταξιώσεων, ανθρωπιάς και προσφοράς στην Ελλάδα.

Μόνο στην Ελλάδα μη ψιθυρίσεις το όνομα της, γιατί σε τούτην εδώ τη χώρα οι περιγραφές προσώπων δεν γίνονται με τη ζυγαριά της αξιοσύνης και της ιστορίας, μα με λάσπη, με ασχετοσύνη, με οχετογράμματα και με κομματικά ρεψίματα γίνονται.

Αποτελεί νομοτέλεια, κατοχυρωμένη στο διάβα των αιώνων, όλοι οι Άξιοι Έλληνες να έχουν το ίδιο τέλος.

Αυτό της καταδίκης τους σε ποινές εξευτελισμού, από αυτόκλητους "δικαστές", με μοναδικό προσόν τους το ότι δεν διαθέτουν κανένα προσόν.

Το να αρχίσω να γράφω το βιογραφικό της καθηγήτριας Μαρίας Νεγρεπόντη Δελιβάνη, κανένα νόημα δεν θα έχει.

Η θυγατέρα του πρώην βουλευτή Γιάννη Κεφαλογιάννη και ανηψιά του βουλευτή Κωνσταντίνου Κεφαλογιάννη και εγγονή του Μανώλη Κεφαλογιάννη και εξαδέλφη πρώτη του βουλευτή Κωνσταντίνου Κεφαλογιάννη και του υπουργού κλιματικής κρίσης Γιάννη Κεφαλογιάννη του Αχιλ. (πρώτο ξάδερφο).

και  ανηψιά του Βαρδή Βαρδινογιάννη, δηλαδή της Αγίας Οικογένειας -,η Όλγα του λαού...

Άξια λόγου για τη ταπεινότητα και τη σεμνότητα με την οποία προσεγγίζει τις αντιξοότητες της καθημερινότητας, είτε αγοράζει 2 χαλιά Μπουχάρα αξίας 17.980 ευρώ για το γραφείο της από τη πορτοκαλοροδακινοσομον Δέσποινα Μοιραρακη, είτε μιλεί για την διάπλαση του χαρακτήρα των παιδιών της και του Μίνωα Μάτσα(φωτό 1).

Η υπουργός μας λοιπόν Τουρισμού,αντιλαμβανόμενη νόμους , κοινοβούλιο, υπουργική θέση, δημοκρατία...όπως της έχει εμφυσήσει η οικογενειακή της αγωγή -η οποία και διαμορφώθηκε στη "δημογεροντία" του Μυλοποτάμου και της ευρύτερης Ρεθυμναικης γης- ,ανερυθριαστα και  προκλητικά έχωσε μέσα στο  νομοσχέδιο για τη συγχώνευση τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΕΔΔΕ (που ψηφίστηκε στις 19 Δεκεμβρίου ) μια εντελώς άσχετη(για τους μη γνωρίζοντες)τροπολογία για την συνεπιμέλεια τέκνων. 

Γυναίκες που δεν θέλουν πλέον να είναι γυναίκες

Franco Maloberti

Πηγή: Σαν τον Δον Κιχώτη

Ας κοιτάμε τη φύση πού και πού! Υπάρχουν πολλές εκπαιδευτικές ταινίες που δείχνουν τη ζωή των ζώων. Πάντα βλέπουμε ότι το κύριο μέλημα των ζώων, πέρα ​​από την επιβίωση, είναι η διατήρηση του είδους τους. Βλέπουμε κωμικές επιδείξεις αρσενικών που προσπαθούν να προσελκύσουν θηλυκά και μάχες με άλλα αρσενικά για να κυριαρχήσουν και να εκτελέσουν την αναπαραγωγική σεξουαλική πράξη. Μόλις επιτευχθεί αυτό, μετά την αναπαραγωγή, τα θηλυκά, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, κάνουν ό,τι μπορούν για να προστατεύσουν τα παιδιά τους, με τη βοήθεια κατά κάποιο τρόπο των αρσενικών. Και τα παιδιά συνδέονται με τις μητέρες τους με έναν δεσμό που είναι δύσκολο να κατανοηθεί, πολύ περισσότερο από αυτό που ονομάζεται υιική αγάπη: ένα είδος παραφυσικής σύνδεσης, μια έκτη αίσθηση. Αν, για παράδειγμα, ένας μικρός πιγκουίνος χαθεί στη μέση μιας αποικίας απίστευτου μεγέθους, ψάχνει τη μητέρα του με απίστευτο άγχος και επιμέλεια, και μετά από πολλή αναζήτηση, τη βρίσκει, ακόμα κι αν είναι μία από τις χίλιες ή ίσως περισσότερες. Τα παιδιά τους έχουν ποικίλες αμυντικές στρατηγικές: για παράδειγμα, οι πολικές αρκούδες τα προστατεύουν για δύο χρόνια, διδάσκοντάς τους πώς να κυνηγούν και να επιβιώνουν στο κρύο. Τα τσιτάχ μεγαλώνουν τα μικρά τους σε απομόνωση και τα μετακινούν συχνά για να τα κρύψουν από τα αρπακτικά. Στους ελέφαντες, οι μητριάρχες προστατεύουν τα μικρά της ομάδας. Έτσι, η φύση μας διδάσκει ότι η αναπαραγωγή και η προστασία των νέων είναι απαραίτητες για την επιβίωση του είδους.

Οι 9 φορές που προδόθηκαν οι Κούρδοι

Η τελευταία εξελίσσεται τώρα στη Συρία: μετά από σχεδόν 15 χρόνια πολέμου, οι Κούρδοι της Ροζάβα/SDF οδηγούνται –με αμερικανική «παρότρυνση» και υπό τον φόβο νέας τουρκικής πίεσης– σε συμφωνίες που τους αφαιρούν στρατηγικές υποδομές, σύνορα και πόρους, τους σπρώχνουν σε «ενσωμάτωση» στις δομές της Δαμασκού και αφήνουν στην Άγκυρα την αίσθηση ότι ο στόχος διάλυσης του κουρδικού στρατιωτικο-πολιτικού αποτυπώματος στη βορειοανατολική Συρία έγινε πράξη. Είναι το πιο πρόσφατο κεφάλαιο ενός μοτίβου που επαναλαμβάνεται: οι Κούρδοι χρησιμεύουν ως εργαλείο, αλλά όταν έρθει η ώρα να ξεπληρωθεί ο λογαριασμός μένουν μόνοι.

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2026 

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η παλιά, διάσημη κουρδική παροιμία που λέει ότι «οι Κούρδοι δεν έχουν φίλους παρά τα βουνά» επιβεβαιώνεται για μία ακόμα φορά με αφορμή τα γεγονότα που συμβαίνουν στη βορειοανατολική Συρία, όπου η αυτόνομη διοίκηση η αποκαλούμενη Ροζάβα δέχθηκε επίθεση από καθεστωτικές δυνάμεις με πλάτες της Τουρκίας αφού η υποστήριξη των ΗΠΑ είχε αποσυρθεί. Για μια ακόμα φορά στην ιστορία.

Οι Κούρδοι –περίπου 40 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόμβο Τουρκίας, Συρίας, Ιράν, Ιράκ– βρέθηκαν ξανά και ξανά στο ίδιο έργο: τους ζητείται να πολεμήσουν, να κρατήσουν μέτωπα, να γίνουν «χερσαίος εταίρος». Όμως η Ουάσιγκτον σπάνια δέχεται να πληρώσει το τίμημα μιας πραγματικής κουρδικής χειραφέτησης, γιατί αυτό συγκρούεται με τα συμφέροντα κρατών-κλειδιών και συμμάχων της. Έτσι χτίστηκε ο «κανόνας»: οι Αμερικανοί συνεργάζονται με τους Κούρδους όσο τους χρειάζονται – και τους εγκαταλείπουν όταν αλλάζει ο υπολογισμός.

Μαθήματα σύγχρονης δημοσιογραφίας από τον ANT1

Του Παντελή Σαββίδη 

Ο ANT1 αποφάσισε – με τη γνωστή του σοβαρότητα – να κάνει ρεπορτάζ για την προσωπικότητα της Καρυστιανού. Όχι, φυσικά, με πολιτικές θέσεις, δημόσιες παρεμβάσεις ή κοινωνική απήχηση. Αυτά είναι λεπτομέρειες για την Σχολή του ΑΝΤ1.

Η αφετηρία ήταν μια φωτογραφία στην οποία η Καρυστιανού κάθεται στο ίδιο τραπέζι με την καθηγήτρια Μαρία Δελιβάνη 

Δημοσιογράφος του σταθμού συναντά την κ. Δελιβάνη και συνομιλεί μαζί της επί μισή ώρα. Για πολλά και διάφορα. Από αυτή τη συζήτηση, το δημοσιογραφικό ήθος του ΑΝΤ1, ως σταθμού, δεν αναφέρομαι στους δημοσιογράφους, κρατά ένα και μόνο πράγμα: ότι επί μνημονίων, η κ. Δελιβάνη είχε εκφράσει άποψη υπέρ της δραχμής.

Και κάπου εδώ ολοκληρώνεται το πορτρέτο της Καρυστιανού κατά ΑΝΤ1.

Ο συλλογισμός του ΑΝΤ1 είναι συγκλονιστικός:

Στην οθόνη προβάλλεται η φωτογραφία που βλέπετε με τον ευφυέστατο υπότιτλο:«Μια δραχμήστρια δίπλα στην  Καρυστιανού». 

Η δημοσιογραφική λογική είναι απολαυστική:

γνώρισες δραχμήστρια; έφαγες μαζί της; χαμογέλασες στην κάμερα; Δραχμήστρια κι εσύ. Μαθηματικό συμπέρασμα: η Καρυστιανού είναι δραχμήστρια!

Δύο ιστοριες "περηφάνιας" για τους "καλούς μας "Δανους... γιατί καλή η MAERSK και το Lurpak,αλλά το εθνικό όνειδος δεν κρύβεται...για πάντα.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τη δεκαετία του 1950, περίπου 20 παιδιά Ινουίτ, ηλικίας μεταξύ πέντε και εννέα ετών, από διάφορα χωριά της Γροιλανδίας, απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους και στάλθηκαν στην Κοπεγχάγη για να μάθουν δανικά.

Ο στόχος δεν ήταν μόνο να τους διδάξουν τη γλώσσα της «μητρικής» χώρας αλλά και να τους εκπαιδεύσουν ώστε να γίνουν μια μικρή ελίτ ικανή να κυβερνήσει το αχανές νησί και να το οδηγήσει προς τη νεωτερικότητα. 

Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκαν τα πιο έξυπνα και φερέλπιδα παιδιά· πέρασαν δύο χρόνια στη Δανία και, όταν επέστρεψαν, μερικά από αυτά δεν μπορούσαν πλέον να μιλήσουν με τους γονείς τους, έχοντας ξεχάσει τη μητρική τους γλώσσα. Επέστρεψαν στη χώρα τους, αλλά όχι στα χωριά τους. 

Τοποθετήθηκαν σε ένα είδος ορφανοτροφείου για περαιτέρω επανεκπαίδευση, η οποία διήρκεσε αρκετά ακόμη χρόνια.

Η κοινή ιστορία της Γροιλανδίας και της Δανίας είναι περίπλοκη και έχει αφήσει πίσω της πληγές που είναι δύσκολο να επουλωθούν. 

Μέχρι το 1953, η Γροιλανδία ήταν, στην πραγματικότητα, δανική αποικία. 

Από εκείνο το έτος και μετά, έγινε κομητεία της Δανίας.

Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ "ΑΚΥΛΙΝΑ" ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ

Απο Σταύρος Κωστόπουλος

Μη μου πείτε ότι δεν ήταν γνώστες οι προσωπικές θρησκευτικές απόψεις της Μαρίας Καρυστινού όταν την αγκάλιαζαν και οργάνωναν παντού εκδηλώσεις για το Κίνημα των Τεμπών και ο Σύριζα και η Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και το ΚΚΕ.

Γιατί όλα άλλαξαν από τι στιγμή που αποφάσισε να διεκδικήσει και την ψήφο του Ελληνικού Λαού για το Κοινοβούλιο;

Μήπως άλλαξε τις απόψεις της που τις καταχειροκροτούσαν στις συγκεντρώσεις και στις εκδηλώσεις;

Μήπως έπαψε να αγωνίζεται για την τιμωρία των ενόχων , την συγκάλυψη , την εξαρτημένη δικαιοσύνη το ακαταδίωκτο των Υπουργών Βουλευτών και των άλλων οργάνων της εξουσίας;

Μήπως δεν συμπαραστάθηκε στην απεργία πείνας του Ρουτσι όταν τον κατηγορούσαν οι Γεωργιάδιδες ότι τον καθοδηγούσαν οι γιατροί της Ανταρσύα ;

Μήπως δεν έψαξαν από την πρώτη στιγμή τα προωθημένα φυλάκια του συστήματος, τα ΜΜΕ, να της ανακαλύψουν καθ παιδική της αμαρτία ;

Και της ανακάλυψαν . Της ανακάλυψαν ότι απέκτησε μεταφυσικές ανησυχίες, μετά τον τρόπο που έχασε το παιδί της και συμβουλεύεται για τα πνευματικά της την Γερόντισσα Ακυλίνα από το ορθόδοξο Μοναστήρι της Συρίας** που μετά την επικράτηση του ISIS γύρισε στην Ελλάδα. 

Ωστόσο να θυμίσω στους διαθέτοντες αριστερόμετρο ότι ήταν το καλοκαίρι του 2020 όταν ο ίδιος ο κ Τσίπρας στο μήνυμά του για τον εορτασμό της Παναγίας μίλησε για την «Παναγία την Ανύμφευτη Νύμφη, την Υπέρμαχο Στρατηγό, την Ελεούσα , τη Γιάτρισσα , τη Θαλασσινή , την Παρηγορήτρα, τη Μάνα που προστατεύει τους αδύναμους…» και δεν δέχτηκε παρόμοια κριτική από τους συντρόφους του.

Μέχρι την επόμενη φορά...

Έκλεισαν σχολεία, έκλεισαν δημόσιες υπηρεσίες, έκλεισαν δομές, έκλεισαν μαγαζιά, έκλεισαν φροντιστήρια, έκλεισαν δρόμοι, μας έβαλαν σε τηλεργασία, μπήκαμε σε καραντίνα ξανά, μόνο που δεν έφεραν την Delta Force κι επίλεκτους από την Τσετσενία γιατί άκουσον άκουσον:

ΘΑ ΕΒΡΕΧΕ! 

Και τελικά είχαν δίκιο. 

Μέχρι στιγμής από μια βροχή που αν έπεφτε στο Λονδίνο θα ήταν μια απλή Τετάρτη –χωρίς ίχνος υπερβολής-, εδώ έχουμε:

2 νεκρούς

Διασώσεις από πολίτες σε περαστικούς που παρασέρνονταν από τους χείμαρρους

Απεγκλωβισμούς ανθρώπων μέσα από τα αυτοκίνητά τους

Οικογένεια να εγκλωβίζεται στον Κάλαμο και να γίνεται οργανωμένη επιχείρηση διάσωσης

Εγκλωβισμό δεκάδων οδηγών σε κεντρικές αρτηρίες

Ισοπέδωση της Άνω Γλυφάδας

Πλημμύρες και διακοπές στο μετρό, στον ηλεκτρικό, στο τραμ και σε αμαξοστοιχίες

Αποκλεισμό τουλάχιστον 5 περιοχών

Κατολισθήσεις στον Ωροπό

Λίμνες κάτω από γέφυρες 

Αυτοκίνητα να παρασέρνονται και να εξαφανίζονται παρέα με κάδους, πέτρες και φερτά υλικά, ένα από αυτά εγκλώβισε και σκότωσε μια 56χρονη γυναίκα

«Δικαιωματιστές» όλου του πολιτικού φάσματος, ενωθείτε!

του Ρούντι Ρινάλντι

Έφτασε μια ατυχής (και προβληματική) τοποθέτηση της κ. Καρυστιανού γύρω από το ζήτημα των αμβλώσεων για να ξιφουλκίσει ολόκληρο το στρατόπεδο του συστημισμού και να παρουσιάσει την ίδια (αλλά και το κίνημα των Τεμπών) ως «αναχρονιστικά», «συντηρητικά», «μεσαιωνικά», «σκοταδιστικά», «ακροδεξιά». Συνηθισμένα πράγματα. Για ένα θέμα βασικά λυμένο στην ελληνική κοινωνία, για ένα ζήτημα που εντέχνως έθεσαν σαν πεπονόφλουδα στην πρόσφατη συνέντευξη οι δημοσιογράφοι, στρώθηκε ένας «δικαιωματικός» καμβάς και μια ιαχή όλου του «κομ ιλ φο» πολιτικού συστημικού κόσμου, όχι για να διορθώσει κάτι, όχι για να κριτικάρει μια τοποθέτηση, αλλά κυρίως για να αποδομήσει, να συκοφαντήσει, να ταμπελάρει ένα εν δυνάμει κίνημα και ίσως έναν νέο φορέα που θα τους κάνει μια ορισμένη ζημιά.

 

Είναι εντυπωσιακό που όλοι μαζί, από την ΝΔ έως την Νέα Αριστερά θυμήθηκαν το «σώμα» και τα ατομικά δικαιώματα, ενώ μόλις 5 χρόνια πριν είχαν ταχθεί υπέρ της «Υποχρεωτικότητας» των εμβολίων στηρίζοντας ένα παγκόσμιο πραξικόπημα που έγινε από τεράστιους πολυεθνικούς και διεθνικούς οργανισμούς και ισχυρά κράτη ενάντια σε μεγάλους πληθυσμούς (κι όχι μειοψηφίες). Το επίσημο κράτος μιλούσε για «ψεκασμένους», απαγόρευε και καταργούσε το δημόσιο χώρο, στραγγάλιζε κάθε διαφορετική επιστημονική άποψη. Και όλοι οι αρχηγοί κομμάτων έσπευδαν να φωτογραφηθούν όταν εμβολιάζονταν. Να τα ξεχάσουμε όλα;


Όλοι οι λάτρεις της woke κουλτούρας στην ουσία συμπορεύονταν με τα πιο ακραία και σκοταδιστικά σχέδια υπέρβασης όλων των ορίων και κάθε ορίου, σε ένα πλαίσιο μιας νέου τύπου ευγονικής και γενετικής που στο όνομα του «αυτοπροσδιορισμού» προχωρούσε σε απίστευτα πειράματα και σκευάσματα με μοναδικό στόχο το ιλιγγιώδες κυνηγητό κέρδους και την γενικευμένη αλλοτρίωση των πολιτών – άβαταρ. Γι αυτούς τους «προγραμματιστές του μέλλοντος» δεν υπάρχει καμία ηθική, καμία βιοηθική.

Δεν ξεχνώ τον σκοταδισμό, την ακροδεξιά, τον Τραμπ και τόσα άλλα. Στην προκειμένη περίπτωση όμως η επίθεση ενάντια στην κ. Καρυστιανού και το κίνημα των Τεμπών πού αποσκοπεί; Που αποσκοπεί η συγχορδία όλων των συστημικών κομμάτων και των ΜΜΕ; Τι θέλουν να εμποδίσουν και τι να ανακόψουν;

Τέλος να θυμίσω μια πάγια παλιά θέση του φεμινιστικού κινήματος «Η άμβλωση δεν είναι αντισύλληψη» με όλες της τις προεκτάσεις που έχει αυτή η θέση. Όπως να θυμίσω ότι υπάρχουν τρεις μεγάλες ταυτότητες που θέλουν να καταργήσουν: την εθνική, την ταξική και την γυναικεία ταυτότητα. Κι εδώ αρχίζουν τα πραγματικά μεγάλα πολιτικά, γεωπολιτικά και σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα. Τραμπ, ακροδεξιοί, φασίστες, νεοφασίστες αλλά και παγκοσμιοποιητές, ακραίοι «δικαιωματιστές» μπορεί να συμπορεύονται. Λέω μπορεί, δεν είμαι απόλυτος…

Πώς οι αμβλώσεις έγιναν η κεντρική ατζέντα σε μια χώρα με ανοιχτές πληγές

Ένα μεγάλο λάθος και μια “πονηριά 21.01.2612:02

Σαχίνης Γιώργος 

Μείζον δημόσιο ζήτημα αναδείχθηκαν επί δύο 24ωρα οι αμβλώσεις σε μια χώρα όπου τα πραγματικά, κρίσιμα και υπαρξιακά προβλήματα στοιβάζονται χωρίς απάντηση: η διάχυτη διαφθορά, η απουσία ουσιαστικής Δικαιοσύνης, οι οξυμένες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, η φτώχεια που παγιώνεται, τα “κόκκινα” δάνεια που λειτουργούν ως μηχανισμός υφαρπαγής περιουσιών, η ίδια η υπαρξιακή κατάσταση της χώρας και της εθνικής της υπόστασης, η σταδιακή εξαφάνιση του πρωτογενούς τομέα.

Σε αυτό το τοπίο προστίθενται τα υπερκέρδη ολίγων ομίλων και ομάδων συμφερόντων, που ευημερούν πάνω στη γενικευμένη ανασφάλεια. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη συνθήκη, το πολιτικό και μιντιακό σύστημα επέλεξε να μετατρέψει τις αμβλώσεις σε κεντρικό πεδίο σύγκρουσης.

Όταν τα δικαιώματα γίνονται εργαλείο, η υποκρισία πολιτική γραμμή και τα Τέμπη το πραγματικό διακύβευμα

Ας ξεκινήσουμε από το αυτονόητο, γιατί σε αυτή τη χώρα το αυτονόητο πρέπει κάθε φορά να το υπερασπίζεσαι από την αρχή. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν τίθενται σε διαβούλευση. Εδώ η Μαρία Καρυστιανού την “πάτησε” και έκανε ένα Μέγα Λάθος, όχι μόνο γιατί “χόρεψε τον χορό που της υπαγόρευσαν μέσω ΜΜΕ”, αλλά γιατί και το “γοβάκι της έσπασε” και έθεσε σε διαβούλευση και άρα ως θέμα πλειοψηφίας, αλλά τα δικαιώματα αν μπουν σε διαβούλευση, τότε παύουν να είναι δικαιώματα και γίνονται παραχωρήσεις. Δεν μπαίνουν σε ψηφοφορίες, δεν κρίνονται από πλειοψηφίες, δεν υπόκεινται σε “κοινωνικό διάλογο” με την έννοια του παζαριού. Από τη στιγμή που ένα δικαίωμα μπαίνει στο τραπέζι για να συζητηθεί αν θα ισχύει ή όχι, παύει να είναι δικαίωμα και μετατρέπεται σε παραχώρηση, ανοίγοντας ακόμη και τις πιο μαύρες σελίδες του ανθρώπινου πολιτισμού.

  

Η άμβλωση, όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν είναι θέμα γνώμης, ιδεολογίας ή ηθικής. Δεν είναι θέμα “ευαισθησιών”. Είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα της γυναίκας στον σωματικό αυτοπροσδιορισμό και την αυτοδιάθεση. Τελεία. Οποιαδήποτε συζήτηση που ξεκινά από άλλο σημείο, όσο καλοπροαίρετη κι αν εμφανίζεται, είναι επικίνδυνη.

Κι όμως, αυτό ακριβώς το λυμένο θεσμικά και κοινωνικά θέμα κάποιοι φρόντισαν να το επαναφέρουν στο προσκήνιο όχι επειδή υπήρχε πραγματική ανάγκη, αλλά επειδή χρειαζόταν μια... πεπονόφλουδα. Ένα θέμα ικανό να προκαλέσει ηθικό πανικό, εύκολες ταμπέλες και πολιτική αποδόμηση.

Πως και γιατί οι Αμερικανοί θυσίασαν τους Κούρδους

Άρθρο  στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ για τις εξελίξεις στη Συρία και τη σύγκρουση του συριακού στρατού με τους Κούρδους.

21/01/26

Του Λάζαρου Καμπουρίδη

Έχει δημιουργηθεί ένα σουνιτικό τόξο χωρών οι οποίες φαίνεται ότι μπορούν και επηρεάζουν τις αποφάσεις του Αμερικανού Προέδρου για την περιοχή. Θύμα αυτού του τόξου αποτελούν και οι Κούρδοι. Οι Κούρδοι της Συρίας μετά από σχεδόν 15 χρόνια πολέμου και αγώνα ύστερα από παρέμβαση των ΗΠΑ θα παραδώσουν τις στρατηγικές υποδομές της βορειοανατολικής Συρίας και θα ενταχθούν στις πολιτικές και στρατιωτικές δομές της Δαμασκού, με την Άγκυρα να πανηγυρίζει αφού βλέπει ότι ο στρατηγικός της στόχος διάλυσης των κουρδικών δυνάμεων της Ροζάβα είναι πλέον πραγματικότητα.

Η επίσκεψη του Ντ. Τράμπ στη Μέση Ανατολή τον Μάιο του 2025 δηλαδή λίγους μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης των ΗΠΑ έμελλε να αποτελέσει την αφετηρία για τις επερχόμενες εξελίξεις στην περιοχή. Τότε, ο Τούρκος Πρόεδρος και ο Πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας έπεισαν τον Αμερικανό Πρόεδρο να συναντηθεί με τον μεταβατικό Πρόεδρο της Συρίας Α. Αλ Σάρα ο οποίος στις 08 Δεκεμβρίου 2024 είχε ανατρέψει τον Άσαντ.

Τότε ο πρώην καταζητούμενος και επικηρυγμένος από τις ΗΠΑ Αλ Τζολάνι ο οποίος ονομάσθηκε Α. Αλ Σάρα άλλαξε εντελώς στάση  και έδειξε ότι είναι ανοιχτός προς τη Δύση αφού είχε ανάγκη από τα δυτικά κεφάλαια και βοήθεια όπως επίσης και από την άρση του οικονομικού αποκλεισμού που είχε επιβληθεί στη Συρία επί εποχής Άσαντ.

Η συνάντηση του Τράμπ με τον Αλ Σάρα ήταν καθοριστική καθώς ο μεταβατικός Πρόεδρος της Συρίας υποσχέθηκε στον Αμερικανό Πρόεδρο όλες τις πηγές υδρογονανθράκων, τον φυσικό πλούτο  και τις κρίσιμες υποδομές της χώρας. Το μόνο εμπόδιο ήταν το γεγονός ότι όλες αυτές οι περιοχές για αμερικανικές επενδύσεις βρισκόταν στις περιοχές των Κούρδων. Από την πλευρά τους οι Κούρδοι της Ροζάβα ενέταξαν τα τελευταία χρόνια και τους Άραβες της περιοχής και από PYD/YPG (Μονάδες Προστασίας του Λαού) μετονομάσθηκαν σε SDF (Δημοκρατικές Δυνάμεις Συρίας).  

Η ρήξη στη Δύση

Του Δημήτρη Αναστασίου 

Η ιστορία είναι γεμάτη εκπλήξεις, αλλά λίγες είναι τόσο χαρακτηριστικές όσο η ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ, του φιλελεύθερου πρωθυπουργού του Καναδά, στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός. Στον χώρο όπου συνήθως αναπαράγονται οι βεβαιότητες της «οικονομικής και πολιτικής τάξης βασισμένης σε κανόνες», ένα πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, διοικητής της Τράπεζας του Καναδά (2008–2013) και της Τράπεζας της Αγγλίας (2013–2020) επέλεξε να δηλώσει δημόσια ότι αυτή η τάξη υπήρξε μια χρήσιμη μυθοπλασία που έχει πλέον καταρρεύσει και ότι ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι η ρήξη, αλλά η συνέχιση της προσποίησης.

Ποιος θα μπορούσε να είχε φανταστεί ότι ο Κάρνεϊ θα αναδεικνυόταν σε σημαιοφόρο του τέλους της αμερικανοκεντρικής διεθνούς τάξης; Και μάλιστα από το ίδιο το βήμα του Νταβός; Κι όμως, όσο περισσότερο το σκεφτεί κανείς, τόσο περισσότερο η επιλογή του προσώπου βγάζει νόημα, όπως επισημαίνει ο Arnaud Bertrand.

Ο Κάρνεϊ είναι, στον πυρήνα του, κεντρικός τραπεζίτης. Και ακριβώς γι’ αυτό κατανοεί καλύτερα από τον καθένα τη δύναμη των συλλογικών πεποιθήσεων: μια παγκόσμια τάξη, όπως και η εμπιστοσύνη σε ένα νόμισμα ή σε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα, στηρίζεται θεμελιωδώς στη διατήρηση της πίστης. Τα συστήματα εξουσίας υπάρχουν επειδή οι συμμετέχοντες δρουν σαν να υπάρχουν· με αυτή την έννοια, η αντίληψη, η πεποίθηση δεν συνοδεύει απλώς την πραγματικότητα, αλλά τη συγκροτεί.

Εάν οι συμμετέχοντες αναγνωρίσουν ότι ζουν σε μια μυθοπλασία, όπως έκανε ο Κάρνεϊ, το ίδιο το σύστημα αρχίζει να ξετυλίγεται καθαρά μπροστά τους και μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτές καταρρεύσεις.

Ο Κάρνεϊ γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ του Τραμπ διαθέτουν την οικονομική και τη στρατιωτική ισχύ. Επέλεξε, όμως, να πλήξει κάτι βαθύτερο και πιο ευάλωτο: το υπόστρωμα πάνω στο οποίο στηρίζεται αυτή η ισχύς: τη συλλογική πίστη που τη νομιμοποιεί και τη συντηρεί. Και ήταν απολύτως σαφής ως προς αυτό: ολόκληρη η ομιλία του αρθρώνεται γύρω από τη διάσημη αλληγορία του μπακάλη του Βάτσλαβ Χάβελ και από την ιδέα ότι η ισχύς της Σοβιετικής Ένωσης δεν στηριζόταν πρωτίστως στη βία, αλλά στην «προθυμία όλων να συμπεριφέρονται σαν να ήταν αληθινή», στο να «ζουν μέσα σε ένα ψέμα».

Με τα λόγια του Carney:

----------------------------------------------------------------

"Το 1978, ο Τσέχος αντιφρονών Βάτσλαβ Χάβελ, μετέπειτα πρόεδρος, έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο "Η δύναμη των αδυνάτων", στο οποίο έθεσε ένα απλό ερώτημα: πώς συντηρούσε τον εαυτό του το κομμουνιστικό σύστημα;

Η παραγωγή του μηδενός

*

Λογοθεσίες από τον ΗΡΑΚΛΗ ΛΟΓΟΘΕΤΗ

Η παραγωγή του μηδενός

Άλλοτε ο άνθρωπος αντλούσε από την επιφάνεια της γης τα τρόφιμα και από τα βάθη της όλες τις μακροπρόθεσμα αναγκαίες για την επιβίωσή του πρώτες ύλες.

 Σήμερα όμως αυτές οι παραδοσιακά ένυλες αξίες απειλούνται από την μηδενιστική παραφροσύνη και η φωτογραφία ενός αχανούς Data Center εξορύξεως Bitcoin στο Rockdale του Τέξας που έκανε αστραπιαία τον γύρο του κόσμου θέτει ξανά το ερώτημα: 

τι ακριβώς παράγουν αυτές οι ατελείωτες σειρές ηλεκτρονικών διακομιστών και με τι κόστος λειτουργούν; 

Και η απάντηση είναι απλή:

 Καταναλώνουν τεράστια ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας –αρκετή για μία πόλη ενός εκατομμυρίου κατοίκων– και δεν παράγουν τίποτε απολύτως πέραν ενός κρυπτονομίσματος που η αξία του εξαρτάται αποκλειστικά από την πίστη όσων το χρησιμοποιούν. 

Τέτοιες αξίες όμως εξαϋλώνονται με ταχύτητα ανάλογη της βεβιασμένης παραγωγής τους. Τα κρυπτονομίσματα λοιπόν γράφουν την τελευταία πράξη ενός δράματος τους πρωταγωνιστές του οποίου γνωρίζουμε από καιρό. Η λυσσαλέα χρηματοοικονομική μόχλευση στην οποία διαπρέπουν οι τραπεζίτες, στηρίζεται σε ήδη εξαντλημένα νομισματικά αποθέματα. Τα (υπερ)δομημένα ομόλογα και τα σαθρής βάσεως χρηματιστηριακά παράγωγα, κρέμονται από μία κλωστή. Η κυκλοφορία τους τροφοδοτείται από ένα ιλιγγιώδες φαντασιακό παραλήρημα, τη μέθη μίας χημικής έκστασης που όσο κρατάει είναι μεθυστική αλλά όταν η έξαψή της περνάει αφήνει τον άνθρωπο σε βαθύ σύγκρυο, σκοτάδι και υπαρξιακή απόγνωση.

Η σκληρή αλήθεια για τον Μ. Καραγάτση: Μια συναρπαστική, αμφιλεγόμενη ζωή..

Η αμερικανική αυτοκρατορία δεν σταμάτησε ποτέ να επεκτείνεται

Sergio Caruso - 20 Ιανουαρίου 2026

Πηγή: Σέρτζιο Καρούζο

Η καταγγελία που αποδίδεται στον Ντόναλντ Τραμπ για τη μη παραλαβή του Νόμπελ Ειρήνης -η οποία περιέχεται, σύμφωνα με διάφορες δημοσιογραφικές αναφορές, σε επιστολή που απευθύνεται στον Νορβηγό πρωθυπουργό- δεν είναι τόσο μια ακόμη ναρκισσιστική ιδιορρυθμία εκ μέρους του Τραμπ, όσο μια ακούσια ομολογία μιας βαθιάς σταθεράς στην αμερικανική ιστορία: η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι η άσκηση της ηγεμονίας των ΗΠΑ, ακόμη και όταν περιλαμβάνει απειλές, πόλεμο ή ανατροπή κυβερνήσεων, θα πρέπει να αναγνωρίζεται ως υπηρεσία στην παγκόσμια ειρήνη. 

Ο Τραμπ, ισχυριζόμενος ότι «σταμάτησε» οκτώ πολέμους - από τη Βόρεια Κορέα μέχρι το Αφγανιστάν, από το Ιράν μέχρι τη Συρία, μέχρι το Κοσσυφοπέδιο-Σερβία και την Ινδία-Πακιστάν- ταιριάζει απόλυτα σε αυτή τη ρητορική παράδοση, παρόλο που πολλές από αυτές τις συγκρούσεις δεν ήταν συνεχιζόμενοι πόλεμοι μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων κρατών, και καμία δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει πραγματικά ολοκληρωθεί. 

Η αφήγηση, ωστόσο, είναι σαφής: Η Ουάσιγκτον δεν πολεμά για να κατακτήσει, αλλά για να σταθεροποιήσει. Δεν παρεμβαίνει για να κυριαρχήσει, αλλά για να αποφύγει το χάος. Πρόκειται για μια αρχαία, σχεδόν θεμελιώδη αφήγηση που συνοδεύει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την ίδρυσή τους και συνυπάρχει, χωρίς αμηχανία, με μια ιστορική πρακτική εδαφικής επέκτασης, επιθετικών πολέμων, προσαρτήσεων και αλλαγών καθεστώτων.

-Τέτοια μέρα ηταν το 1977 που μαs ''άφηνε'' ο Μενέλαος Λουντέμης

-Τέτοια μέρα ηταν το 1977  που μαs ''άφηνε'' ο Άνθρωποs, ο Αγωνιστήs, ο 

Πατριώτης, ο μεγάλος Λογοτέχνης, ο Ποιητήs, που μαs έμαθε παιδιά "να μετράμε τα άστρα''.         

                                

- Η συγκλονιστική κατάθεση του Κ. Βάρναλη την οποία αφηγείται ο ίδιος ο Λουντέμης στο βιβλίο του ”Ο Κονταρομάχος”:

" ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έστω. Είναι ένοχος ο κατηγορούμενος;

ΒΑΡΝΑΛΗΣ (Με έμφαση): Ένοχος; Όχι!

Για να ναι ένοχος ένας Συγγραφέας πρέπει να δίνει αρνητικές απαντήσεις στις τρεις παρακάτω ερωτήσεις;

Πρώτον: Ζώντας σε μια κοινωνία αδικίας με ποιους θα πάει;

Με τους αδικητές ή με τους αδικημένους; 

Δεύτερο: Αν ο Λαός πέσει στα δεσμά της τυραννίας με ποιους θα συνταχθεί;

Με τον τυραγνισμένο ή με τον τύραννο;

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ...

Κώστας Κουτσουρέλης

Έγραφα χθες ότι η ιδέα πως υπάρχουν δικαιώματα απαρασάλευτα, τα οποία ούτε η κυρίαρχη απόφαση της πλειοψηφίας δεν μπορεί να καταργήσει (!), είναι εντελώς μεταφυσική. Διαψεύδεται πανηγυρικά σε κάθε σχεδόν σελίδα της ιστορίας. Και λυπάμαι που βλέπω νομοδιδασκάλους που ιδιαιτέρως εκτιμώ, με αφορμή τη συζήτηση για τις αμβλώσεις, να την επαναλαμβάνουν ως συνταγματικό, τρόπον τινά, θέσφατο.

 
Δεν είναι τίποτε τέτοιο. Η ανιστορική, εξωπραγματική αυτή αντίληψη εμπεδώθηκε και στους νομικούς μας κύκλους πρωτίστως μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Η πίστη ότι ο δυτικός φιλελευθερισμός είναι η τελευταία λέξη της ιστορίας, το ποθητό πέρας κάθε κοινωνικής εξέλιξης, οδήγησε και στην ανατίμηση της φιλελεύθερης διδασκαλίας περί δικαιώματων. Αυτά τα τελευταία έπαψαν να αντιμετωπίζονται ως συμβατικές εγγυήσεις, ως συμφωνημένες δεσμεύσεις του κράτους προς τα άτομα, όπως πράγματι είναι, και έγιναν "ιδέες", καντιανού τύπου κατηγορικές επιταγές ή αρχές ενός φυσικού τάχα δικαίου.

 
Είχαμε δηλαδή μια ραγδαία οπισθοδρόμηση από την ρεαλιστική κοσμοαντίληψη του νομικού θετικισμού (pacta sunt servanda, οι συνθήκες, δηλαδή οι εκάστοτε θετοί από την πολιτική εξουσία κανόνες, πρέπει να τηρούνται) στη νομική θεολογία, στην δοξασία ότι υπάρχουν "άνωθεν" και δοσμένοι κανόνες, τηρητέοι και ισχύοντες πέραν και ερήμην της πολιτικής βούλησης κυβερνώντων και κυβερνωμένων!

Δεν θα υπεισέλθω εδώ στο (μέγα) ζήτημα, τι πολιτικό καπνό φουμάρει αυτή η φιλελεύθερη νομική θεολογία, τίνων τα συμφέροντα δηλαδή εντέλει εξυπηρετεί. Ότι πρόκειται για ιδεολογία καθαρά ολιγαρχική, πιστεύω πάντως ότι φαίνεται αρκούντως από τις εξακτινώσεις της στο πεδίο των οικονομικών και εργασιακών σχέσεων. Αλλά και από το ποιόν και ποσόν της κύριας μάζας των υποστηρικτών της.

 
Προσωπικά πιστεύω ότι ζήτημα αμβλώσεων αυτή τη στιγμή δεν τίθεται. Η στάση της πλειοψηφίας υπέρ της διατήρησης του παρόντος καθεστώτος είναι δεδομένη. Το να αξιώνουν όμως μερικοί να θέσουν υπό απαγόρευση και τη διαβούλευση πάνω στο θέμα, τον πολιτικό και νομικό στοχασμό δηλαδή, το θεωρώ απόπειρα φίμωσης του αντίπαλου λόγου, πράξη αντιδημοκρατική.

«Η οθόνη βουλιάζει, σαλεύει το πλήθος …..»

Από Βασίλη Στοϊλόπουλο

Χθες, ήταν αρκετή μια αποστροφή ΛΙΓΩΝ μόνο λέξεων από την (καθεστωτικά) υποβολιμαία συνέντευξη της κας Καρυστιανού για να φτιαχτεί στο άψε-σβήσε μια πολύχρωμη «παντιέρα δικαιωματισμού» που περιφέρεται πλέον με οχλοβοή από συγκεκριμένα κέντρα νομής εξουσίας και τα ποικίλα φερέφωνά τους.

Είπε, η κα Καρυστιανού : Να τεθεί σε διαβούλευση το θέμα των αμβλώσεων. Κι αμέσως ξέσπασε συντονισμένα ο ορυμαγδός της στιγματικής συνθηματολογίας. Σαν να μην υπάρχουν πλέον άλλα θέματα σε αυτή τη χώρα (*).

Τι είπε όμως (ακόμη) η κα Καρυστιανού ;

• Οι αμβλώσεις δεν πρέπει ν΄ αντιμετωπίζονται με απλουστευτικά -μανιχαϊστικά σχήματα γιατί εκτός των ατομικών δικαιωμάτων αγγίζουν και άλλα θεμελιώδη ζητήματα, όπως είναι η προστασία της «αγέννητης ζωής», η ηθική κ.α.

• Η ελεύθερη βούληση της γυναίκας είναι απολύτως σεβαστή, μια γυναίκα μπορεί και πρέπει να αποφασίζει για το σώμα της, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι, αναφορικά με τις αμβλώσεις, πρόκειται για αναντίρρητο δικαίωμα, συνταγματικά κατοχυρωμένο. Η ίδια αποδέχεται την νομιμότητα των αμβλώσεων σημειώνοντας ότι η παρέμβασή της αφορά αποκλειστικά τη συζήτηση για αξίες της κοινωνίας και όχι κάποιες νομικές αμφισβητήσεις ή ακόμη και νομικές ανατροπές.

• Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, η δημόσια διαβούλευση είναι πιο δημοκρατική από την επιβολή απόλυτων θέσεων. Και «ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει», στο πλαίσιο ενός ανοιχτού, δημοκρατικού διαλόγου - για ένα ζήτημα δηλαδή που έχει πολλές προεκτάσεις, ακόμα και εθνικές (σημ. 300.000 εκτρώσεις γίνονται το χρόνο στην Ελλάδα, ίσως και παγκόσμιο ρεκόρ αναλογικά).

• «Ως παιδίατρος διχάζομαι ως προς αυτό το θέμα : Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά αφορά και τα δικαιώματα του εμβρύου», περιγράφοντας απλά ένα δικό της προσωπικό και επίσης επιστημονικό δίλημμα (περί «αγέννητης ζωής») που - ιδιαίτερα για θρησκευόμενους ανθρώπους, όπως είναι η κα Καρυστιανού, (και αυτοί είναι, όπως και να το κάνουμε, ακόμη η μεγάλη πλειοψηφία στην ακόμα ορθόδοξη Ελλάδα) - δεν επιδέχεται μανιχαϊστικές και εύκολες απαντήσεις.

Κάρνεϊ από Νταβός: «Οι μεσαίες δυνάμεις να πουν την αλήθεια»

Με μια ομιλία υψηλού πολιτικού φορτίου, ο πρωθυπουργός του Καναδά προειδοποίησε από το Νταβός ότι η παγκόσμια τάξη, που βασιζόταν σε κανόνες έχει ραγίσει οριστικά. Στο φόντο των αμερικανικών δασμών για τη Γροιλανδία και των απειλών Τραμπ, κάλεσε τις «μεσαίες δυνάμεις» να σταματήσουν να «ζουν μέσα στο ψέμα» και να δράσουν συλλογικά

REUTERS/Denis Balibouse
21.01.2026

Τη νέα πραγματικότητα της διεθνούς πολιτικής περιέγραψε χωρίς περιστροφές και «στρογγυλέματα» ο πρωθυπουργός του Καναδά, κατά την τοποθέτησή του από το βήμα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός. Ο Μαρκ Κάρνεϊ έστειλε αιχμηρά μηνύματα προς τις μεγάλες δυνάμεις, με σαφή υπαινιγμό στην πολιτική Τραμπ.

Στην ομιλία του, τόνισε ότι η διεθνής τάξη που βασιζόταν σε κανόνες ραγίζει και κάλεσε τις «μεσαίες δυνάμεις» να σταματήσουν να σιωπούν, να πουν την αλήθεια και να δράσουν συλλογικά, προκειμένου να προστατεύσουν την κυριαρχία τους και να μην πέσουν «στο μενού» των ισχυρών.

Η ρήξη στη διεθνή τάξη

Ο Κάρνεϊ ξεκίνησε με μια ωμή διαπίστωση: ο κόσμος δεν περνά απλώς σε μια νέα φάση, αλλά βιώνει μια βαθιά ρήξη. «Η γεωπολιτική των μεγάλων δυνάμεων δεν υπόκειται πλέον σε κανέναν περιορισμό», είπε, περιγράφοντας το τέλος της «όμορφης ιστορίας» της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης, σημειώνοντας ότι οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν, ενώ οι υπόλοιποι υποφέρουν από τις συνέπειες.

Σύμφωνα με τον καναδό πρωθυπουργό, οι κρίσεις των τελευταίων δύο δεκαετιών – χρηματοπιστωτικές, υγειονομικές, ενεργειακές και γεωπολιτικές – αποκάλυψαν τα όρια της ακραίας παγκόσμιας ολοκλήρωσης. Οι μεγάλες δυνάμεις πλέον χρησιμοποιούν την οικονομική ολοκλήρωση ως μοχλό πίεσης – δασμούς, χρηματοπιστωτικές υποδομές και εφοδιαστικές αλυσίδες.

Ο Χάβελ και το «ζώντας μέσα στο ψέμα»

ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΣΥΝΟΡΑ

Ο κουρδικός λαός προέβη σε μια πρωτοφανή κίνηση στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας.

 Ένα ποτάμι χιλιάδων ανθρώπων από το Βόρειο Κουρδιστάν (νοτιοανατολική Τουρκία) αποφάσισε να αγνοήσει τα επιβληθέντα κρατικά σύνορα και να κινηθεί μαζικά προς την περιοχή της Ροζάβα. Με το σύνθημα «Το κουρδικό αίμα δεν γνωρίζει σύνορα» να δονεί την ατμόσφαιρα, οι διαδηλωτές μετέτρεψαν μια πορεία διαμαρτυρίας σε μια δυναμική ενέργεια άμεσης υποστήριξης προς τους αδελφούς τους στη βορειοανατολική Συρία.

________

#ΕΚΤΑΚΤΟ..!!! #Τ

Ο_ΥPG_ANTEΠΙΤΙΘΕΤΑΙ..!!! "

 #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ 

Γράφει ο Ευθύμιος

-#Syria-AANES: Αναλυση:

Μετα την προδοσια των Αμερικανων (Trump-Tom Barrack...)   και Aραβικων μοναδων SDF..... ( Καποιοι αραβες παρεμειναν πιστοι στο SDF..!!)   και την προελαση των ΗΤS/ISIS/SNA τρομοκρατων ,οι Κουρδοι αφυπνισθηκαν και με γενικο ξεσηκωμο τοσο στη Ροζαβα οσο και στα αλλα κρατη πανε εθελοντικα να καταταγουν κατα χιλιαδες!!

Aνδρες,γυναικες,γεροι,έφηβοι ,οποιος μπορει να κρατησει οπλο συμμετεχει σε εναν αγωνα επιβίωσης.Μετά το κάλεσμα κινητοποίησης των SDF, εκατοντάδες Κούρδοι από το Νότιο Κουρδιστάν διέσχισαν τα σύνορα και έφτασαν στη Ροζάβα! O Ανωτατος διοικητης του SDF Mazloum Abdi πηρε το οπλο και ριχτηκε και αυτος στον αγωνα.

Ενω στο μετωπο το ηρωικο YPG απεκρουσε ολες τις επιθεσεις των τρομοκρατων  HTS/ISIS και με αντεπιθεση απελευθερωσε χωρια..!!! Κοντρα στα προγνωστικα των διεθνολογων ..!!!! Και την αδιαφορια των αμερικανων που εβλεπαν οι HTS τρομοκρατες να απελευθερωνουν ISIS τρομοκρατες... και αυτοι να αδιαφορουν.

Η Συρία φλέγεται

Ιμπραήμ Χατζηκαρσλί

Πώς έχουμε φτάσει εδώ; Τι γίνεται στη Συρία εδώ και ένα χρόνο; Και γιατί φαινομενικά σύμμαχοι της Δύσης βάλλουν ο ένας εναντίον του άλλου;

Μόλις ένα χρόνο μετά την πτώση της μπααθικής κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ, η Συρία τυλίγεται ίσως και επίσημα ξανά στις φλόγες του εμφυλίου πολέμου. Στην πραγματικότητα η βία στη συριακή επικράτεια δεν σταμάτησε ποτέ, αφού οι σφαγές Αλαουιτών και Δρούζων μαζί με τις συνεχείς ισραηλινές επιχειρήσεις σημάδεψαν το 2025. Τώρα όμως, οι προοπτικές αλλάζουν αφού οι συνδυασμένες επιθέσεις του SDF (Syrian Democratic Forces), των Δρούζικων πολιτοφυλακών και του ισραηλινού στρατού έχουν αποδυναμώσει πλήρως την κυβέρνηση του Άχμεντ αλ Σαράα (πρώην αλ Τζολάνι) και ο νέος «συριακός στρατός» (στην πραγματικότητα ένα συνονθύλευμα Σουνιτών πολιτοφυλακών) αδυνατούν να απαντήσουν.

Ως εκ τούτου προκύπτουν κάποια ερωτήματα. Πώς έχουμε φτάσει ως εδώ; Τι γίνεται στη Συρία εδώ και έναν χρόνο; Και γιατί οι φαινομενικά σύμμαχοι της Δύσης βάλλουν ο ένας εναντίον του άλλου;

 

Η κόντρα Τουρκίας-Ισραήλ

Για να κατανοήσουμε πλήρως το γιατί η Συρία γίνεται ξανά επισήμως ένα πεδίο μάχης πρέπει να κατανοήσουμε και τη διαμάχη ανάμεσα στις δύο δυνάμεις που επηρεάζουν τη χώρα, και αυτές είναι η Τουρκία και το Ισραήλ.

🚩Έκκληση ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ προς τους Κούρδους, τους Χριστιανούς και τις άλλες μειονότητες της ΒΑ Συρίας

Γιώργος Τασιόπουλος 

🔴Ο διεθνής συνασπισμός κατά των τζιχαντιστών, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, «βασίστηκε στις κουρδικές δυνάμεις στη Ροζάβα», όπως ονομάζεται η αυτόνομη κουρδική περιοχή στη βόρεια Συρία, «για να καταπολεμήσει και να νικήσει το ΙΚ», έγραψε στην πλατφόρμα Χ η Μουράντ, η οποία τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 2018 μαζί με τον γυναικολόγο Ντένις Μουκουέγκε από το Κονγκό.

«Σήμερα, σε μια κρίσιμη στιγμή, αυτοί που στάθηκαν στην πρώτη γραμμή απέναντι στο κακό έχουν εγκαταλειφθεί. Αυτό που κάνει η διεθνής κοινότητα στη Συρία και σε όλη την περιοχή προκαλεί χάος και αθώοι θα πληρώσουν το τίμημα».

✔️Σήμερα, προδομένοι από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, τη Ρωσία, τη Βρετανία, το Ισραήλ, οι Κούρδοι απειλούνται με γενοκτονία και εθνοκάθαρση και μάλιστα χωρίς να εμπλακεί ακόμα ο τουρκικός στρατός, τουλάχιστον επίσημα.

✔️Η σφαγή στην Ροζιάβα είναι μια υπενθύμιση ότι οι πρόσκαιρες συμμαχίες με τους τυράννους αυτού του κόσμου, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, τη Ρωσία, δεν σώζουν τους λαούς, αν δεν θέλουν να σωθούν οι ίδιοι. 

✔️Ότι η σφαγή στη βορειοδυτική Συρία και η πολιορκία στο Κομπάνι, γίνεται με την έγκριση των ισχυρών και όχι μόνο επειδή αποφάσισε το καθεστώς της Δαμασκού να εφαρμόσει τον νεοοθωμανισμό μέσα στη Συρία. Τώρα πρέπει να σωθεί το Κομπάνι, η Ροζιάβα.

🔴Πολλές συλλογικότητες, εκπαιδευτικοί, αγωνιστές από την Ελλάδα φιλοξενήθηκαν πριν λίγα χρόνια στην Ροζιάβα για να εκφράσουν την αλληλεγγύη, την υποστήριξή τους στον αγώνα των Κούρδων και στην προσπάθεια συγκρότησης Αυτόνομης Διοίκησης στη Βόρειονατολικής Συρίας.