Του Βασίλη Λαμπόγλου
Αφήνω ξανά αυτό που μου θυμίζει ο Μαρκος...
για να μην λησμονουμε,
για να μην ξεχνάμε,
για να μην συνηθίζουμε το πρόσωπο του τέρατος,
για να μην γίνουμε... τέρατα.
Και για τον "φίλο"που αναφώνησε..."χωνεψε το ,έχουμε 41%...".
Ο αγαπημένοs Βασίληs Ραφαηλίδηs έλεγε πωs για να έχειs ''σωστό'' καπιταλισμό,πρέπει να έχειs ''σωστή'' αστική τάξη.
Στην υποβαλκάνια μαs ''κοινότητα'' ,απο τα χρόνια του Όθωνα -με τον νόμο των ετεροχθόνων- αποφασίστηκε η μη αποδοχή τηs μόνηs αστικήs τάξηs που υπήρξε, αυτήs των ελληνικών κοινοτήτων (Μ.Ασία,Αίγυπτοs, Mασσαλία,
Τεργέστη, Μολδοβλαχια...)και βρισκόταν εκτόs του Ελληνικού κράτουs.
Ακόμη και στην συνέχεια ,προs την κατα το δοκούν νομή εξουσίαs και προνομίων η παρασιτική τάξη των κοτζαμπάσηδων-ολιγαρχών(αυτή που δολοφόνησε τον Καποδίστρια με την συναίνεση των επικυρίαρχων χωρών), που αντλούσαν ισχύ και κυριαρχία από την εξάρτηση της χώρας στιs μεγάλες δυνάμεις και αντιλαμβανόντουσαν ωs πρυτανείο το δημόσιο ταμείο , εξακολούθησε να λυμαινεται την Πατρίδα .
Τους διαδέχτηκαν μετά τον Β Παγκόσμιο λαδέμποροι,δοσίλογοι, μαυραγορίτες, εργολάβοι και κρατικοδίαιτοι ολιγάρχες που το καθεστωτικο γκόβερνο τουs έχρισε συνεργάτεs του.
Και ''καπάρωσαν'' διευθύντηρια αποφάσεων, οικονομικά, πολιτικά, μέσα ενημέρωσης, Δικαιοσύνη με αποτέλεσμα την εθνική αλλά και ατομική μας τελματωση.
Και είτε στο σχέδιο Μάρσαλ,στιs δουλειέs με την Χούντα,στα πακέτα Ντελόρ,στα ΕΣΠΑ, στο χρηματιστήριο του 1999,στη μνημονιακη και κυρίως στη μετά μνημονιακη εποχή αυτή η εγχώρια «ελίτ» αγορεύθηκε απο θεσμούs,μέσα ενημέρωσηs(καθώs τα αλλοτρίωσαν),ωs η ''αστική τάξη του τόπου''.
Χωρίs βέβαια καμία αστική κουλτούρα,αστικούς τρόπους, αστική παιδεία.
Το ολιγαρχικό λόμπυ που λυμαίνεται τη χώρα με τα δεκανίκια πολιτικών οίκων και με την ανεπαρκεια του, αποθεώνει και τοποθετεί ως "ελίτ", λαϊκούs (πωs κατέληξε η λέξη)τραγουδιστές , σταρ τηλεοπτικών σειρών και τόσα άλλα ''καλλιτεχνικά φληναφήματα'' με αυτή την ''εγχώρια'' αυθεντία τύπου Λιγνάδη,Σάκη,Ράμφου,Σώτηs,Μπαμπινιώτη ...ώρα να έχουμε να γράφουμε.
Βρείτε, την από 14 – 2 – 1947 επιστολή προς το κογκρέσο, του τότε πρεσβευτή και επικεφαλής της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής των ΗΠΑ στην χώρα μας, κ.Πωλ Α. Πόρτερ (Paul A Porter) με τίτλο ''«Πολιτικοί»-υπηρέτες των ελίτ''και θα εξηγηθούν πολλά(πωs διδάσκουν σε σχολέs,πωs διευθύνουν εθνικά θέατρα,πως παίρνουν επιδοτήσειs,πωs καλύπτουν εγκληματα, και πωs αλληλοξεπλένονται...) οι της "αστικής τάξης" τιμητές.
Και πέρα από τα ιστορικά της στοιχεία, η έκθεση Πόρτερ φανερώνει και στηλιτεύει εξόφθαλμα ιδιοτελείς – απαράδεκτες συμπεριφορές πλήθους ντόπιων πολιτικών και οικονομικών ελίτ που και τότε υποκρίνονταν ότι υπηρετούσαν το συμφέρον λαού και χώρας.
Και αυτή η ετερόνομη - εξαρτώμενη ολιγαρχία, είναι που νομιμοποιησε την κατοχή και εξάρτηση της χώρας με αντάλλαγμα την καταλήστευση του δημοσίου πλούτου τηs και
ανάλογικά στα μνημόνια ,η μόνη τάξη που έμεινε άθικτη ,ήταν αυτή η ολιγαρχική τάξη (πολιτική-οικονομική) που νέμεται και απομυζει την χώρα 200 χρόνια τώρα.
Αυτα,τα σημερινά τρωκτικά της χώρας "ομνύουν" στο όνομα της και εφαρμόζουν αγόγγυστα την ιδίοτυπη ''αλληλεγγύη'' τους.
Μέχρι να τουs εξοβελίσουμε από τιs ζωέs μαs, αs " συνηθίσουμε" την χλεύη τουs...
''Εγώ τον Δημήτρη τον αγάπησα. Ότι συναίσθημα έχω για τον Δημήτρη είναι θαυμασμού, αγάπης…
Όταν έσκασε η βόμβα, έπεσα από τα σύννεφα. Τρόμαξα, φοβήθηκα, ένιωσα πολύ στεναχώρια για τον άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή κατάλαβα οτι βρισκόταν σε μία «κόλαση». Πραγματικά λυπήθηκα. Είναι σαν το πιο αγαπημένο σου πρόσωπο.
Ακόμα και αν έχει συμβεί αυτό που λένε τα θύματα, βεβαίως υπάρχει στεναχώρια και λύπη, είναι μία τραγωδία για τα θύματα. Είναι μία τραγωδία και για τους ανθρώπους που πάσχουν από κάτι. Όπως τους ναρκομανείς κάνουν χρήση ουσιών τους αγκαλιάζουμε και τους φροντίζουμε με κάποιο τρόπο. Είναι μία παθολογία που χρειάζεται θεραπεία, βοήθεια.
Θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Ο Δημήτρης Λιγνάδης που εγώ γνωρίζω είναι ένας άνθρωπος που αγαπώ, αγάπησα και πέρασα καταπληκτικά μαζί του. Αυτό που συμβαίνει σε αυτό τον άνθρωπο, συμπάσχω και λυπάμαι για αυτό που του συμβαίνει. Φαντάζομαι ότι όλοι μας βάζουμε το χεράκι μας για ότι συμβαίνει στην ζωή μας, αλλά δεν μπορώ να τον κρίνω, να πω “ααα τον βιαστή”(ο Σάκης μας).
Ή ,όπωs είχε πεί και η ΤσιΜενδώνη...'εγώ τον Κύριο Λιγνάδη,τον έχω δεί μία φορά στην ζωή μου.(φωτό 3...1x6)"
Αυτοί παραπάνω, αυτή η μουχλιασμένη μπουρζουαζια, σήμερα που κρίθηκε ένοχος για 2(από τους 4) βιασμούς ανηλίκων ο ευειδης και προσφιλής τους σκηνοθέτης και ηθο-ποιος,αραγε ανταμωνουν έστω και ελάχιστα την ΝΤΡΟΠΗ?
Αυτοί οι" βιαστές " των ζωών μας και της λογικής, άραγε σήμερα στο άκουσμα της πρότασης " χαμήλωσαν" καθόλου το βλέμμα τους?
Τι αναρωτιέμαι...
Οι προθέσεις του "συστήματος" φάνηκαν και από τη Πρόεδρο του δικαστηρίου Παναγιώτα Γιουπη που έκρινε τον κατηγορούμενο αθώο και για τους 4 βιασμούς, παρά την εισαγγελική πρόταση να κριθεί ένοχος για τους 3 από τους 4 βιασμούς (ο Εισαγγελέας, πρότεινε 12 χρόνια κάθειρξη για κάθε βιασμό) .
Κρατήστε το όνομα της.
Για τα μελλοντικά "οφιτσια".
ΕΝΟΧΟΣ και Ένοχοι...
-Επίκαιροποιηση... Ελεύθερος μέχρι το Εφετείο ο Δημήτρης Λιγνάδης αποφάσισε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο με πλειοψηφία 4-3 (μειοψήφησαν δύο ένορκοι και μία δικαστής).
Μπορεί να καταδικάστηκε σε 12 χρόνια για δυο βιασμούς αλλά ο Δημήτρης Λιγνάδης δεν θα μείνει στη φυλακή.
Θα αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους έως ότου να γίνει το Εφετείο.
Στα 30.000 ευ
ρώ εγγύησης,οριστηκε η τιμή "αγοράς" άρσης ΝΤΡΟΠΗΣ.
ρώ εγγύησης,οριστηκε η τιμή "αγοράς" άρσης ΝΤΡΟΠΗΣ.
Σήμερα που καθημερινά αποκαλύπτεται η σχέση εξουσίας και αυτής της αστικής "πλεμπας" και πως έχουν ορίσει -απο καιρό τώρα -και λυμαίνονται τη νομή της χώρας τα "παρεακια" ευειδων "συμπολιτών μας" ...
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.