Άννυ Λιγνού
Ενα πρώτο σχόλιο για τον «Καποδίστρια» του Σμαραγδή ΧΩΡΙΣ να έχω δει την ταινία ακόμη:
Και μόνο που το Λονδίνο τσαντίστηκε που εμφανίζεται ο σκοτεινός ρόλος της Βρετανίας στην δολοφονία του Καποδίστρια και κατ΄ επέκταση στην τύχη και τα σύνορα του Ελληνικού Κράτους, κι έστειλε στην Αθήνα πύρινο διάβημα για την ενόχλησή της Βρετανικής Κυβέρνησης, για μένα άξιζε τον κόπο. Well done!
---ΤΕΛΟΣ ΣΧΟΛΙΟΥ---(μπορείτε και να φύγετε).
_________________________________________________
Αν δε φύγατε, σταχυολογώ μερικές από τις κριτικές και σκέφτομαι τα εξής:
🔸«Η ταινία αποτελεί μία εμμονική αγιογραφία του Καποδίστρια που δεν βλέπεται»
Μήπως, λέω γω τώρα, με το επίπεδο των πολιτικών που διαθέτουμε έχουμε ξεσυνηθίσει να βλέπουμε τέτοια πρότυπα που δεν χωρούν στον σημερινό κυνισμό και τα υπονομεύουμε; Υπάρχει και σχετική πάθηση λέει η ψυχολογία.
🔸Τα κοστούμια του Καποδίστρια ήταν πολύ ωραία και των κομπέρσων χάλια. Τι τα έκανε τόσα λεφτά (που δνε πήρε;)
🔸«Ο Σμαραγδής δεν είναι ουδέτερος»
Καλά κάνει. Γιατί, είστε εσείς; Γιατί είναι κανένας στη Γη; Η ταινία (όπως και κάθε ταινία) είναι ένα έργο που παίρνει θέση. Δεν υπάρχει απολύτως ουδέτερη ιστορική αφήγηση κι αυτό είναι επιστημονικά παραδεκτό. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι η θέση αυτή ενοχλεί.
🔸«Η ταινία είναι μανιχαϊστική. Εξιδανικεύει τον Καποδίστρια και δείχνει τους αντιπάλους του ως σκοτεινές δυνάμεις. Αυτό δεν είναι Ιστορία.»
Ναι, μόνο που η ιστορία ήταν έτσι! Και λίγο ήρεμα με τους ορισμούς και τους αφορισμόυς.
Ο «Μανιχαϊσμός» (η ξεκάθαρη μάχη δηλαδή του καλού με το κακό) δεν είναι ελάττωμα όταν μιλάμε για τις ιδρυτικές στιγμές ενός κράτους για ένα πολύπαθο έθνος.
Λυπάμαι για τους ισαποστάκηδες, αλλά το καλό και το κακό είναι αρκετά ξεκάθαρα. Η ιδιοτέλεια δεν έχει την ίδια ηθική βαρύτητα με το κοινό συμφέρον ως επιλογή.
🔸Δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος ηγέτης που έχει δολοφονηθεί. Γιατί τόση φασαρία;
Αρα να δεχτούμε ότι όποιος επιχειρεί να δημιουργήσει θεσμούς, ενοχλεί > όποιος ζητάει την εξυγίανση, τη δικαιοσύνη, την υπέρβαση, πολεμιέται > όποιος δεν παίζει τοπικά παιχνίδια απομομώνεται > όποιος πάει να αποκαλύψει την αλήθεια απειλείται. Μωρέ που το έχω ξαναδεί αυτό το μοτίβο?
🔸Ναι αλλά τώρα με όλα αυτά εκνευρίσαμε τους Αγγλους και δημιουργήθηκε διπλωματικό επεισόδιο.
Γιατί; ψέματα είναι κι εκνευρίστηκαν; Ξίδι. Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους υπάρχουν τεκμήρια που αποδεικνύουν ότι Άγγλοι, με τη βοήθεια των Γάλλων, υπονόμευσαν συστηματικά τον Καποδίστρια, υποκινώντας Έλληνες με ευθύνη που φτάνει έως τη δολοφονία του. Στη συνδιάσκεψη του Πόρου το 1828, γαλλικές και ρωσικές μαρτυρίες επιβεβαιώνουν την οργανωμένη αγγλική αντίδραση εναντίον του, καταρρίπτοντας τον μύθο ότι δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία.
🔸«Το φιλμ έχει σαφείς φιλορωσικές αναφορές»
Ε, καλά. Θα τους αφήσουμε απέξω από πεντέξι Γιουροβίζον, να μάθουν.
🔸«Ο Καποδίστριας ήταν δικτάτορας κι ο Σμαραγδής τον παρουσιάζει ως Αγιο»
Ο Καποδίστριας ούτε πλούτισε, ούτε δημιούργησε οικογενειακή δυναστεία, ούτε χάρισε εξουσία σε συγγενείς και κουμπάρους. Αυτά τα κάνουν οι δικτάτορες. Το προσωπικό του ήθος είναι ιστορικά τεκμηριωμένο. Γνώριζε πως για να οικοδομήσεις ένα κράτος από το χάος 500 ετών κατοχής χρειάζεται αυστηρότητα και σοβαρές αποφάσεις για να μπουν θεμέλια.
🔸Τέτοιες ταινίες τρέφουν τον εθνικισμό και αυτή ήταν η πρόθεση του Σμαραγδή.
Η ταινία δεν μιλάει για ανώτερο έθνος έναντι των άλλων, ούτε για κανένα ράιχ. Μιλάει για ευθύνη, αυτοπειθαρχία, κοινό σκοπό, εθνική συγκρότηση, αξίες, ιστορική μνήμη, σεβασμό στον πολίτη, προσπάθεια ανάπρτυξης και συνοχή. Μπερδεύεστε επειδή είναι το ακριβώς αντίθετο με αυτα που ζούμε σήμερα.
🔸«Εξίσου προβληματική είναι και η προσωπική προσέγγιση του ίδιου του Καποδίστρια. Η οικογενειακή και ιδιωτική του ζωή παραμένει σχεδόν αόρατη χωρίς ουσιαστικό συναισθηματικό βάθος ή δραματουργική σημασία.»
Πράγματι δεν είχε ιδιωτική ζωή ο Καποδίστριας. Τουλάχιστον όχι με την σύγχρονη έννοια. Αντιμετώπιζε τον εαυτό του σαν εργαλείο του Κράτους. Δεν παντρεύτηκε, δεν έκανε οικογένεια. Δεν άφησε πίσω του ερωτικά σκάνδαλα. Μία σχέση του που έγινε γνωστή, αναφέρεται στην ταινία. Δεν ξέρω μέχρι ποιο σημείο της ερωτικής τους συνέυρεσης έπρπε να δείξει για να σας κρατήσει όρθιο το ενδιαφέρον.
🔸«Στην ταινία υπάρχει ένα είδος θεολογικής άφεσης αμαρτιών, δηλαδή η δικτατορική διάσταση του ηγέτη δικαιολογείται από θρησκευτικά ή ιδεολογικά επιχειρήματα.»
Το πραγματικο ερώτημα όμως που κανείς δεν θέτει είναι μήπως ενοχλεί το γεγονός ότι υπήρξε στην πραγματικότητα ένας ηγέτης που προσέγγισε τον ιδεατό;
Χωρίς ιδοτέλεια, χωρίς προσωπικό πλουτισμό εις βάρους του λαού, χωρίς λαϊκισμό, χωρίς ρουσφέτια, που κυβέρνησε με αυστηρότητα, πυγμή και δικαιωσύνη και δεν ήταν καθόλου απαραίτητο να δούμε τη σκοτεινή του πλευρά για ισορροπία;
🔸«Σε μία σε μία βιογραφία...»
Δεν είναι βιογραφία. Είναι πορτρέτο.
🔸«Για να είναι μία βιογραφία δίκαιη πρέπει να ξέρουμε όλες τις πτυχές της ζωής του ατόμου που εξετάζουμε...»
Σε τι θα ωφελούσε και ποιον, να αποδομήσουμε τον Κολοκοτρώνη πχ; να του ρίξουμε μια κλωτσιά να πέσει από το άλογο στο ηρώο του για να μάθουμε αν πήγαινε στην τουαλέτα στην ύπαιθρο ή αν έκανε μπάνιο μια φορά στους 3 μήνες αυτός που άλλαξε τη μοίρα της Ελλάδας και την έσωσε από τη σκλαβιά; Να μάθουμε αν φορουσε για μήνες άπλυτα ρούχα;
Υπάρχει πολλών λογιών απλυσιά. Μερικοί είναι άλουστοι κι άπλυτοι γιατί δεν έχουν ούτε ζεστό νερό να πλυθούν. Αλλοι, παραμελούν τον εαυτό τους γιατί υποφέρει η ψυχή τους και θες να τους πάρεις αγκαλιά να τους παρηγορήσεις κι άλλοι πάλι, μες στην κακία και την μοχθηρία για κάθετί που δεν είναι ικανοί να φτάσουν και δεν ταιριάζει με τις στρεβλές τους σκέψεις και ζωή (με τις οποίες δεν έχουν σώσει όχι την Ελλάδα αλλά ούτε τον εαυτό τους), είναι άπλυτοι μέσα έξω κι απλώς βρωμούνε και ζέχνουν όπου βρεθούν.
🔸Η ταινία είναι γεμάτη από κλισέ και μεγαλοστομίες του στυλ: «Παναγία μου, δώσε μου την πατρίδα που ποθώ»
Εχετε δίκιο. Οι σωστοί κυβερνήτες λένε:
«Πώς μπορεί να στερήσει κανείς από μια χώρα όπως η Τουρκία, που έχει τόσα χιλιόμετρα ακτών στην Μεσόγειο, τα δικαιώματά της;»
«η διατήρησή της σημαίας μας πάνω σε “μερικούς βράχους” δεν αξίζει έναν πόλεμο.»
«Δεν θα τσκωθουμε για μερικές βραχονησίδες. Δενείναι και στρατηγικής σημασίας»
ή, όταν ακούς εκείνα τα περήφανα:
«Λεφτά υπάρχουν»
«Μαζί τα φάγαμε»
«Και να στα έδινα αυτά τα 2.000 ευρώ, τι θα έκανες; Θα τα σπατάλαγες!»
«Δεν έχω ζήσει με 800 € το μήνα και εύχομαι να μην χρειαστεί να ζήσω με 800 €.» (Φτου φτου μην του τύχει του ανθρώπου), τότε αναγουλιάζεις… εεε…συγγνώμη, αναγαλλιάζεις ήθελα να πω.
Η εκείνος ο καημένος ο βουλευτής που δήλωσε πως ζει “μονο από την κοινοβουλευτική αποζημίωση,” (περίπου 7.000 € το μήνα), και ως εκ τούτου «κατανοεί τις δυσκολίες των πολιτών με τις τιμές!»
Αν αυτά είναι τα στάνταρντς πως μετά να μη φαίνονται μεγαλοστομίες τα λόγια του Καποδίστρια:
«Εφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν.»
🔸«Μιλάς χωρίς να έχεις δει την ταινία»
Ναι, γιατί όλα αυτά συνέβησαν πριν την ταινία και δεν μιλάω για την ταινία αυτή καθαυτήν, αλλά για τον τεράστιο αντίκτυπό της.
🔸 «Την ταινία συνέρρευσαν και είδαν “κάτι μεσόκοποι boomers, X, και Millenials σέρνοντας μαζί τους γιαγιάδες και παιδάκια” “αλλοπρόσαλλο “κοινό που δεν έχει πατήσει ποτέ στο σινεμά εδώ και δεκαετίες,” “απαίδευτοι άνρθωποι που δεν έχουν ιδέα από καλό κινηματογράφο,” “όου κελ ντεκαντάνς…”
“Πήγα και είδα και του Bergman τη “Σιωπή”
μα δεν κατάλαβα τι ήθελε να πεί…”
Τι να κάνουμε τώρα, αυτούς έχουμε. Δεν συγκινούνται από την πρωτοποριακή παράσταση στην Επίδαυρο με τα “παλλόμενα πέη,” δεν χαμπαριάζουν από τους Κυνόδοντες του Λάνθιμου. (Και μια και τα λέμε εδωνά, δεν μπορώ με τίποτα τα παλαβά έργα του Λάνθιμου, μη σου πω πως με τρομάζουν κιόλας. Ορίστε, το είπα).
🔸 Οταν λοιπόν τη δω την ταινία και διαπιστώσω πως πρόκειται για μεγάλη πατάτα, σαν αυτή που έφερε στην Ελλάδα ο ...Καποδίστριας, λίγο θα με νοιάξει γιατί επιτέλεσε ήδη τον σκοπό της:
Μας έκανε να σηκώσουμε τον πωπουλίνο μας από τον καναπέ για να πάμε να αποτίσουμε φόρο τιμής στον Καποδίστρια (γιατί περί αυτού πρόκειται).
Απέδειξε πως αν ο κόσμος σκοπεύει να κουνηθεί κουνιέται κι αλίμονο αν του τη δώσει και σηκωθεί για κάτι παραπάνω.
Μας έκανε να ψάξουμε να δούμε ποιος ήταν αυτός που τόσα χρόνια μετά τον θάνατό του ακόμα ενοχλεί τις Μεγάλες Δυνάμεις και προσπαθούν να τον ξαναδολοφονήσουν;
Μας ώθησε να διαβάσουμε βιλβία, να ανοίξουμε σκονισμένες εγκυκλοπαίδειες, να ψάξουμε στο ιντερνετ για μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτούς που μας τη λένε πάλι.
Μας έκανε να καταλάβουμε ότι οι Μαυρομιχαλαίοι έχουν πολλούς απογόνους κι οι Κοτζαμπάσηδες θεωρούν ακόμη την Ελλάδα τσιφλίκι τους.
Μας έκανε να αντιληφθούμε ότι την πρώτη δεν τα καταφέραμε, αλλά μπορούμε να παοτρέψουμε τη δέυτερη δολοφονία του Καποδίστρια και ό,τι αυτός αντιπροσωπεύει για την Ελλάδα.
Μας απέδειξε ότι αν ο κόσμος αποφασίσει να σηκωθεί και να κάνει κάτι, θα το κάνει χωρίς να σας ρωτήσει αν είναι καλό κι αν σας αρέσει.
Τέλος, για τα τεχνικά θέματα της ταινίας, το αν ήταν καλή η σκηνοθεσία, αν είχε φοβερά πλάνα και ειδικά εφφέ ή όχι, αν ήταν πιστή η βιογραφία, αν έπαιξε καλά ο Μυριαγκός, άν ήταν γελοίοι οι κομπάρσοι, αν ηταν ωραία τα κοστούμια, αν ήταν απλοϊκό το σενάριο, αν πάει για Οσκαρ ή για Χρυσό βατόμουρο, ούτε καν πρόκειται να σας πως την (ταπεινή) άποψή μου όταν τη δω.
«...Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύση εις την καρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης...»
Αννυ Λιγνού
03.01.2026
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
1. Γράψτε πάλι ό,τι θέλετε από κατω, τα βρισίδια μόνο θα σβήνονται, εκτός κι αν απευθύνονται στους νυν και αεί Μαυρομιχαλαίους της Ελλάδας. Δεν θα μπω σε ατέλειωτες συζητήσεις, άλλωστε λίγοι θα το διαβάσουν ως το τέλος, ως συνήθως, αλλά πολλοί θα σχολιάσουν. Γεια σας, ώρα καλή στην πρύμνη σας κι αγέρας στα πανιά σας.
2. Διαβάστε περίσσότερες πληροφορίες για τον Καποδίστρια και εδώ:
3. Εννοείται πως κάνω λάθη όλη την ώρα και τα βλέπω μετά και τα διορθώνω. Το πληκτρολόγιό μου έχει δυσλεξία.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.