Του Δημήτρη Μπελαντή
Οι Υπαρκτές Οργανώσεις της Αριστεράς - ανοσιες απογευματινές σκέψεις ενός αιρετικού η αποσυναγωγου που δεν θα τις βρείτε αλλού
Η ανάγκη της αποστασιοποίησης και της μακρινής ματιας .
Οι υπαρκτές οργανώσεις της Αριστεράς έχουν μια Ιστορία και ένα παρόν .Η Ιστορία τους είναι πολύ σημαντικότερη απο το παρόν. Με τον κίνδυνο να γίνω δυσάρεστος, δεν με νοιαζει, θα προεικαζα ότι το μέλλον τους ,όπως φαίνεται ως τώρα, είναι λιγότερο σημαντικό και ευεπιφορο από το ήδη μίζερο παρόν τους.
Θα εξαιρέσω το ΚΚΕ, που είναι ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο.Οχι ευχάριστο κεφάλαιο, αλλά ...ανήκει σε άλλο είδος Λογοτεχνίας Τρόμου από τις υπόλοιπες.πχ Μυστικά Τάγματα η Ιστορία των Μασονιων, μυστικές τελετουργίες κλπ .
Η σημερινή κατάσταση των υπαρκτών οργανώσεων της Αριστεράς, με διαβαθμίσεις , καθώς δεν είναι σίγουρα όλες το ίδιο, είναι ένας συνδυασμός δογματισμού και φιλελευθερισμού.Η σεχταρισμου και οπορτουνισμου, που έγραφε ο αείμνηστος Ευτυχης Μπιτσάκης .
Δογματισμού όσον αφορά τον Γενέθλιο Μύθο ( σταλινικό, τροτσκιστικό, Μ- Λ, λενινιστικό αναρχικό,ιδιάζοντα κλπ) .Πλέον υπάρχουν και ενδιαφέροντες συνδυασμοί : πχ αναρχοσταλινισμος.Ο,τι ξεφεύγει από τον γενέθλιο μύθο ,είναι επικίνδυνο και παραπλανητικό , περιμένουμε την καθοδήγηση να μας το εξηγήσει υπομονετικά .
Φιλελευθερισμού όσον αφορά τον κοινό πια έρωτα για την woke ατζέντα. Η woke ατζέντα και η πολιτική ορθότητα είναι ενδογενως δογματική και στερούμενη αντιφασεων, άρα με τον γεννέθλιο πολιτικό μύθο κανένα πρόβλημα ή αλληλοαποκλεισμος.Ειναι αυταπάτες της ίδιας συχνότητας.
Αυτές οι οργανώσεις έχουν μια σειρά από γιορτές και τελετουργιες ( rituals, ceremonies )..Δεν φταίνε τα γεγονότα των γιορτών, που στην εποχή τους ήταν θαυμαστά και όντως ένδοξα, ήταν λαϊκοί αγώνες, φταίει η βάλσαμοποιηση και ο φετιχισμός τους από τις οργανώσεις, και ο κυκλικός χρόνος ζωής των οργανώσεων κάθε χρονια. Πολυτεχνειο, Πρωτομαγιά, ΔΕΘ, ανάμεσα ένα καλοκαιρινό camping to know us better, που αναπαραγει την διαρκή άρνηση συναισθηματικής ενηλικίωσης,τυπική του μεταμοντέρνου καπιταλισμού, , ένα η δύο αντιρατσιστικά φεστιβάλ, μια γιορτή νεολαίας το φθινόπωρο, ένα συνέδριο μαρξισμού το καλοκαίρι ( κυρίως το ΣΕΚ ), μια φεμινιστική γιορτή κάπου και κάποτε.Εννοειται σταθερά και το pride τον Ιούνιο, μην μας βάλει κακό βαθμό η πρεσβεία των ΗΠΑ.
Επίσης, η δομή είναι κλασσική και επίσης επαναλαμβανομενη..Υπαρχει εκτός από τις κοβες μια Κεντρική Επιτροπή η ένα Κεντρικό Συντονιστικό και από πάνω μια Πολιτική Γραμματεία ( το παλιό Πολιτμπυρο η Πρεζιντιουμ των ΚΚ,χαχαχα ). Υπάρχει ένα Τμήμα Δικαιωμάτων που εδώ και είκοσι χρόνια είναι το τμήμα Woke και μκο, δηλαδή μετανάστες - πρόσφυγες, γυναίκες, lgtb, Ρομα ,παρατηρητήρια κατά του ρατσισμού, κλπ Υπάρχει ένα τμήμα εργατικής πολιτικής, που δεν έχει την πλούσια πελατεία του προηγούμενου, πιο συρρικνωμένο, ίσως και ένα τμήμα ειδικά κατά του φασισμού ( μόνο εκείνου με την σβάστικα ομως).Η ερώτηση γιατί τα εργατικά δικαιώματα δεν εμπίπτουν στο Τμήμα Δικαιωμάτων ,που κι εγώ ως ηλίθιος ειχα παλαιότερα, παίρνει πάντα μια αυτονόητη απάντηση.Αλλο το Τμήμα Δικαιωμάτων και άλλο το Τμήμα Εργατικής Πολιτικής.
Οι περισσότεροι αναρχικοί δεν διαφέρουν από τους αριστερούς παρά στον τίτλο.Καπως έτσι είναι και η δική τους οργανωτική δομή.Ανακαλυψαν προ ετών και την έννοια της αναρχικής πολιτικής οργάνωσης, τρελλαινοντας έτσι τύπους σαν τον Μπακούνιν η τον Κροποτκιν η τον πρωιμο Σορελ.
Ένας άνθρωπος με λίγο πιο αιρετική και ερευνητική οπτική θα προβληματιζοταν πως όλοι αυτοί και αυτές και αυτά αντέχουν ακόμη και.... δεν πεθαίνουν από την ανια και την βαρεμάρα της ανακυκλουμενης στον χρόνο τελετουργίας .Δεν πεθαίνουν,όμως, γιατί τα συναισθηματα τους έχουν εδώ και καιρό γραφειοκρατική και επαγγελματική δομή.Ειναι όψεις του Θεάματος .
Όλη αυτή η διαδικασία των τελετουργιών βγάζει ,επιτρέψτε μου, κάποιους λίγους γνήσιους αγωνιστές και αγωνίστριες, και πάρα πολλούς Στόκους.Και επειδή οι νέοι και νέες στις οργανώσεις αυτές μένουν για μικρό χρονικό διάστημα,ως η οργάνωση να είναι απλά ένας κοινωνικός διαδρομος , κάποιαν στιγμή παίρνουν αυτήν την "χρήσιμη" κοινωνική εμπειρία και γυρνούν στην κοινωνική τάξη τους,οποια και να είναι αυτή .Αυτοι και αυτες που δεν είναι τελείως στοκοι, αξιοποιούν αυτήν την χρήσιμη εμπειρία για να κάνουν δημόσιες σχέσεις και να βγάλουν φράγκα.Δηλωνουν ,κατά πλειοψηφία, πάντοτε αριστεροί στο φρόνημα.Χαζοι είναι ; Πουλάει .Εάν δε είναι και καλοί στην επαγγελματική αγορά, οι πρώην οργανώσεις τους τους δίνουν και επαγγελματική δουλειά περαιτέρω.Κυνικο ; Δεν νομίζω.Σχεση μεταξύ αγορών .Εσύ πουλάς τεχνογνωσία ,εγώ πουλάω ιδεολογία.Κονσορτσιουμ.
Και έτσι ο Χρόνος ανακυκλώνεται και οι περισσότερες αριστερές οργανώσεις είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος για να βιώνεις και να αναπαράγεις την ύπαρξη σου μέσα στον καπιταλισμό.
Που το Τέλος του φτάνει συνεχεια, κατά τον μύθο των οργανώσεων, και χωρίς συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, συνεχώς καταρρέει ,πέφτει, διαλύεται, τον τσακίζουν οι αγώνες των λαών, σαν τον Ντιμιτρόφ στην Λειψία, η ανατροπή του διαρκώς πλησιάζει κλπ Εδώ που τα λέμε, από τα κλασσικά ψυχολογικά φάρμακα, αυτή η αφήγηση είναι προτιμότερη και ίσως πιο υγιεινή. Συνιστάται και από τους γιατρούς . Και από τους αριστερούς ψυχολόγους, που είναι μια ακόμη αγορά.
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.