Ερωτήματα για την τρέχουσα πανδημία υπό τη θεώρηση του Ivan Illich

από

 David Cayley

 -

12 Μαΐου 2020

0

Την περασμένη εβδομάδα ξεκίνησα τη συγγραφή ενός δοκιμίου στο οποίο επιχείρησα να καταπιαστώ με εκείνα που θεωρώ ότι είναι τα κεντρικά ερωτήματα που η τρέχουσα πανδημία εγείρει: Η τεράστια και δαπανηρή προσπάθεια να συγκρατηθεί και να περιοριστεί η ζημία που ο ιός θα επιφέρει είναι άραγε η μόνη επιλογή που έχουμε; Δεν αποτελεί παρά μια προφανή και αναπόφευκτη επίδειξη σύνεσης για την προστασία των πιο ευάλωτων; Ή μήπως συνιστά ένα καταστροφικό εγχείρημα με σκοπό να διατηρηθεί ο έλεγχος αυτού που είναι πρόδηλα εκτός ελέγχου, ένα εγχείρημα που θα προσθέσει στη βλάβη, που προκαλείται από τη νόσο, νέα προβλήματα, τα οποία θα γίνουν αισθητά με τρόπο ηχηρό στο μέλλον; Μέχρι να αρχίσω να συνειδητοποιώ ότι πολλά από τα συμπεράσματα που έβγαζα απείχαν αρκετά από εκείνα που εκφράζονταν γύρω μου, δεν είχα γράψει τίποτα για πολύ καιρό. Στη διαμόρφωση μάλιστα των συγκεκριμένων συμπερασμάτων συνέβαλε κυρίως η παρατεταμένη συνομιλία μου με το έργο του Ivan Illich. Εξαιτίας αυτού εννόησα ότι, πριν να μιλήσω για τις σημερινές συγκυρίες, θα έπρεπε πρώτα, προκειμένου να γίνω κατανοητός, να σκιαγραφήσω τη στάση απέναντι στην υγεία, την ιατρική και την ευημερία που ανέπτυξε ο Illich κατά τη διάρκεια μίας ολόκληρης ζωής προβληματισμού για αυτά τα θέματα. Έτσι λοιπόν, στη συνέχεια, θα ξεκινήσω με μια σύντομη περιγραφή της εξέλιξης της κριτικής της βιοϊατρικής από τον Illich και κατόπιν θα προσπαθήσω να απαντήσω, υπό το φως αυτό, στις ερωτήσεις που μόλις έθεσα.

Είναι παράλογες οι θεωρίες συνωμοσίας;

από

 Ευάγγελος Κοροβίνης

 -

15 Μαΐου 2020

0

Αν και η διάδοση θεωριών συνωμοσίας είναι φαινόμενο γνωστό από την αρχαιότητα, η ενασχόληση με τις αιτίες του, τον λογικό του έλεγχο και τις πρακτικές του συνέπειες, ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 για να απογειωθεί στην επόμενη δεκαετία. Η επιστημονική ενασχόληση με τις θεωρίες συνωμοσίας τις τελευταίες δεκαετίες συμπίπτει με την εκρηκτική άνθηση και διάδοση τους. Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι προσπάθειες να εξηγηθούν οι βαθύτερες αιτίες σημαντικών γεγονότων και καταστάσεων, μέσω μυστικών σχεδίων δυο η περισσότερων δρώντων, που ενεργούν στο σκότος και έχουν κακόβουλους σκοπούς.

Α. Η «δίψα συνεκτικότητας» και οι θεωρίες συνωμοσίας.

Το βασικό αίτιο των θεωριών συνωμοσίας είναι, κατά την Χάνα Άρεντ, η «δίψα συνεκτικότητας», που χαρακτηρίζει τους ανέστιους πληθυσμούς των σύγχρονων κοινωνιών, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με περιόδους αβεβαιότητας, κρίσεων και αναταράξεων. 

Όπως σημειώνει η Άρεντ στο γνωστό έργο της «Οι απαρχές του ολοκληρωτισμού», η φυγή των μαζών από την πραγματικότητα, μέσω θεωριών συνωμοσίας, «είναι μια καταγγελία ενάντια στο κόσμο στον οποίο είναι αναγκασμένες να ζούν… Δεν μπορούν να αντέξουν τις τυχαίες και ακατανόητες πτυχές της πραγματικότητας… Στην κατάσταση της ανεστιότητας δεν μπορεί να λειτουργήσει μια μετρημένη γνώση της αλληλεξάρτησης του αυθαίρετου και του σχεδιασμένου, του τυχαίου και του αναγκαίου».

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να κινητοποιείται η φαντασία και η μυθοπλαστική ικανότητα του ανθρώπινου νου, που συνδέεται με μια θεμελιωδεστέρη ικανότητα του, να λειτουργεί δηλαδή με σύμβολα. Να τείνει να είναι δομικά συνεκτικός και ανώτερος από το άθροισμα των απλών συμβάντων που παρατηρεί, τα οποία σπεύδει να «τακτοποιήσει» σε μια πειστική αφήγηση.

Η Χριστιανική απέχθεια για τον καπιταλιστικό τόκο

Εδώ θα δείξουμε το μέγεθος της άγνοιας που έχουν οι εχθροί του Χριστιανισμού, όταν συγχέουν τον κίβδηλο "χριστιανισμό" της Δύσης, με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό της Ανατολής, ο οποίος υπήρξε πάντοτε αντιεξουσιαστικός. Γιατί μόνο ένας εντελώς αμαθής ή ψεύτης, είναι δυνατόν να κατηγορήσει την κατ' εξοχήν αντικαπιταλιστική πίστη για... Καπιταλισμό!

Η Χριστιανική απέχθεια για τον καπιταλιστικό τόκο Έχουν ισχυριστεί ότι ο Χριστιανισμός είναι το θεμέλιο του καπιταλισμού. Και αυτός ο ισχυρισμός των ιθαγενών αντιχριστιανών δεν είναι προϊόν της σκέψης του εγκεφάλου τους αλλά αντιγραφή ξένων θεωριών των Δυτικών. Στη Δύση (Αμερική-Δ. Ευρώπη) κυρίαρχη εκδοχή του Χριστιανισμού είναι ο Προτεσταντισμός. Αυτός πράγματι βοήθησε στην ανάπτυξή του επιτρέποντας τον δανεισμό με τόκο, αλλά αυτός είναι αίρεση. Ωστόσο οι αντιχριστιανοί, μη Χριστιανοί Νεοέλληνες, που κακοαντιγράφουν ό,τι ανιστόρητο δυτικό βιβλίο βρουν μπροστά τους και δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα όσον αφορά την Ορθοδοξία, θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί προτού αποκαλέσουν «δεκανίκια του καπιταλισμού» τον Χριστιανισμό. Ως γνωστόν ο καπιταλισμός στηρίζεται στη συσσώρευση πλούτου και στον δανεισμό με τόκο. Η Ορθοδοξία όμως δια των Πατέρων της αποτρέπει αυστηρά τον δανεισμό με τόκο και συνιστά την αποφυγή του δανεισμού, ενώ ιδανικό της έχει την κοινοκτημοσύνη και την έλλειψη ατομικής ιδιοκτησίας (το οποίο πραγματώνεται, στο μέτρο του δυνατού, στον ορθόδοξο μοναχισμό). Δεκάδες είναι τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας κατά του τόκου και του δανεισμού. Έτσι ο Μέγας Βασίλειος γράφει (Κατά τοκιζόντων, 2): «Ψεύδους αρχή το δανείζεσθαι˙ αχαριστίας αφορμή, αγνωμοσύνης, επιορκίας», και (Κατά τοκιζόντων, 3) «Πλούσιος είσαι; Μη δανείζεσαι. Φτωχός είσαι; Μη δανείζεσαι», και «μην αποκτήσεις πείρα του αλλόκοτου αυτού θηρίου, του τόκου» και (Κατά τοκιζόντων, 5): «Εκατοστολόγοι και δεκατοστολόγοι λέγονται μερικοί, φρικτά και να ακούγονται ονόματα, μηνιαίοι απαιτητητές, σαν τους επιληπτικούς κατά τις περιόδους της Σελήνης επιτίθενται στους φτωχούς, για την πονηρή δόση τους» και (PG 95, 1372B) «σκίσε, άνθρωπε, το άδικο γραμμάτιο, ώστε να λυθεί η αμαρτία. Εξάλειψε την ομολογία των βαρύτατων τόκων». Για τον Μέγα Βασίλειο το να έχουμε κάτι δικό μας στην αδελφότητα «είναι αντίθετο προς την μαρτυρία των Πράξεων περί των πιστευσάντων, όπου αναφέρεται ότι "ουδείς έλεγε ότι είναι εαυτού κάτι εκ των υπαρχόντων αυτού" (Πράξεις 4, 32). Εκείνος λοιπόν που λέγει ότι κάτι είναι ιδικόν του, κατέστησε τον εαυτόν του ξένον από την Εκκλησία του Θεού και από την αγάπη του Κυρίου (Όροι κατ’ επιτομήν, 85). Για τον άγιο Γρηγόριο Ναζιανζηνό ο τόκος μιαίνει τη γη (Λόγος ιστ’, 18): «Ο δε τόκος και πλεονασμοίς την γην εμίανε». Κατακρίνονται οι «σιτοκάπηλοι» και γενικά όσοι έμποροι καραδοκούν για οικονομικά δύσκολες εποχές, ώστε να αισχροκερδίσουν (Λόγος ιστ΄, 19): «Τι προς ταύτα ερούμεν, οι σιτώναι και σιτοκάπηλοι, οι τηρούντες τας των καιρών δυσκολίας, ίνα εμπορήσωμεν, και ταις αλλοτρίαις συμφοραίς εντρυφήσωμεν».

Ο ΖΑΚ ΕΛΛΥΛ ΓΙΑ ΤΑ GADGETS ΤΗΣ Κ. ΚΕΡΑΜΈΩΣ.

του Γιώργου Τασιόπουλου

Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, τα βιντεομαθήματα της κ. Κεραμέως και του Μπιλ Γκέιτς, είναι το αντίδωρο στους μαθητές από τους "σταυροφόρους" της νέας εποχής. 

Τα gadgets είναι το γλυκάδι της υπόσχεσης ενός δυστοπικού, νέου κόσμου. Η Τεχνική προμηθεύει τα gadgets, σαν αντιστάθμισμα για μια άχρωμη ζωή ρουτίνας χωρίς περιπέτειες, χωρίς συναισθήματα και έρωτα, όπως περιγράφεται στο "Θαυμαστό καινούργιο κόσμο" του Χάξλεϋ.

Η εισαγωγή όλων αυτών των τεχνικών μέσων στην εκπαιδευτική διαδικασία δεν είναι η απάντηση μόνο στα σημεία των καιρών, η ανάγκη για εκπαίδευση λόγω πανδημίας. Ο τόσο αυταρχικός τρόπος για επιβολή των βιντεομαθημάτων και η σαγήνη για τις νέες τεχνολογίες στο σχολείο είναι μια κατάσταση προσαρμογής και προσομοίωσης των μαθητών και του οικογενειακού τους περιβάλλοντος στη νέα εποχή της ρομποτικής, της τεχνητής νοημοσύνης και των "ανθρώπων" cyborg, την εποχή του Τεχνικού Συστήματος όπως την ονομάζει ο Ζακ Ελύλ.

Προφητικός ο Ζακ Ελλύλ έγραψε "Το Τεχνικό Σύστημα" το 1977, η σκέψη του Ελλύλ επηρέασε πολλούς γνωστούς φιλοσόφους και συγγραφείς του 20ού αιώνα, από τον Γκι Ντεμπόρ μέχρι τον Άλντους Χάξλεϊ, ενώ θεωρείται ένας από τους κυριότερους εμπνευστές της περίφημης ταινίας Κογιανισκάτσι. Στο 'Τεχνικό Σύστημα", συνδιαλέγεται με πολλούς μεγάλους στοχαστές (Χάμπερμας, Αρόν, Ρίχτα, Λεφέβρ, Μποντριγιάρ, Τόφλερ, Μακλούαν, Γκάλμπρεϊθ...), ξεχερσώνοντας σταδιακά το ιδεολογικό-φιλοσοφικό τοπίο από όσες θεωρίες τού φαίνονται παραπλανητικές, μέχρι να ορίσει τον σύγχρονο κόσμο υπό το πρίσμα του Τεχνικού Συστήματος.

Το Τεχνικό Σύστημα, όπως το περιγράφει ο Ελλύλ, αποτελεί ένα νέο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης, εντελώς διακριτό από τη βιομηχανική επανάσταση αλλά και από την Τεχνική Κοινωνία – ένα αυτόνομο σύστημα, το οποίο έχει υποκαταστήσει τη φύση ως περιβάλλον του ανθρώπου, και τείνει να εξαπλώνεται και να μεγεθύνεται. «Ό,τι σχημάτιζε ένα χαλαρό και πολύπλοκο σύνολο μέσα στο οποίο ενσωματωνόταν η πραγματική ζωή, ό,τι πρόσφερε στον άνθρωπο νόημα ζωής και υπαρξιακή αγωνία, ό,τι συγκροτούσε την κοινωνική ζωή, την εργασία, τις δραστηριότητες αναψυχής, τη θρησκεία, την κουλτούρα, τους θεσμούς [...] έχει πλέον εκτεχνικευθεί, ομοιογενοποιηθεί και ενταχθεί σε ένα νέο σύνολο που δεν είναι κοινωνία» (σελ.38). Και αυτή η μετεξέλιξη, υποστηρίζει, δεν μπορεί να αποδοθεί με ερμηνείες τύπου «καταναλωτική κοινωνία", "γραφειοκρατική κοινωνία" και άλλες – όλες αυτές, πιστεύει, είναι ερμηνείες επιμεριστικές, που όμως δεν καταφέρνουν να προσεγγίσουν τη νέα πραγματικότητα στην ολότητά της.

Θα πεθάνω όπως ΕΓΩ θέλω

Της Άννας Στάικου

Ο Αναστάσης παλιός μάστορας καλλιτέχνης κοσμημάτων χειροποίητων εργάζεται 50 χρόνια στο κέντρο της Αθήνας  Καλά τα είχε καταφέρει στην ζωή του μέχρι το ρημάδι το περίστροφο που μας σημάδεψε τους περισσότερους στον κρόταφο με ονοματεπώνυμο έτος 2010

Από τότε μεροδούλι μεροφάι και πολλές φορές δίχως μεροδούλι και μήτε μεροφάι. Τα χέρια του τον βοηθάνε Κληρονομιά από τους Ηπειρώτες μαστόρους. Σχεδιάζει και μετά κελαηδά το πενσάκι στην λεπτή πλάκα ασημιού, χαλκού, μπρούτζου. Λησμόνησε τα μαύρα πρώτα χρόνια που λες και ζώσανε άρματα την μικρή παραγωγή, την ξεπάτωσαν και οι τεχνίτες ή πέθαιναν απελπισμένοι η εγκατέλειπαν την εργασία που με κόπο και πολύ μεράκι είχαν μοχθήσει. Και ο ίδιος ο Αναστάσης δεν πέρασε λίγα . Έζησε ένα χειμώνα δίχως ρεύμα και μέσα στο παγωμένο δυάρι

Μια νύχτα άγρυπνος και με ταχυκαρδίες που βαρούσαν τον τοίχο πήρε την απόφαση της αποδημίας του με τον τρόπο που αυτός με το μυαλό του θα κατάστρωνε. Λοιπόν, θα έφευγε όρθιος (άλλωστε δεν θα μπορούσε ποτέ σύνταξη να πάρει) κρατώντας το καλεμάκι της σφυρηλάτησης των αντικειμένων, στην παλάμη του
Σκεφτόταν ότι μια τέτοια στιγμή θα ορμούσε από την πόρτα η αστραπή από τ απέραντο.  Θα τον αγκάλιαζε και ανεβαίνοντας στα ουράνια θα τον αποχαιρετούσαν, σφυράκια καλέμια, πένσες, κολλητήρια και τα φλόγιστρα θα ρίχναν πυροτεχνήματα

Ναι, ναι Έτσι θα φευγε Την είχε φάει τη ζωή με το κουτάλι και τ άδικο με το πηρούνι
Στο χάος του στερεώματος ζωγραφίζονταν τα παιδιά του-μεγάλα πιά-και οι οπτασίες από τις γυναίκες της ζωής τους.  Ακόμη και η Θάλεια Το κοριτσάκι στην Α δημοτικού που καθόταν στο διπλανό θρανίο ξεπρόβαλλε στην άβυσσο

Ναι Στον αποχαιρετισμό θα ήταν και η Θάλεια . Επιτρεπόταν στην οπτασία να μην είχε κοτσίδες Αλλα απαγορευόταν να μην ήταν όμορφη και δροσερή.

ΟΜΟΝΟΙΑ - ΜΑΞΙΜΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΖΩΝΗ!!!

 

Προκαλούν!!!
Γιος και εγγονός!
Ο λαός βιώνει ακόμη εγκλεισμό, αστυνομική αυθαιρεσία και οικονομική χρεοκοπία!
Γιατί τόσα κορωνογλέντια, πρίγκηπές μου;

ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ 

"αριστεροί" και ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ

 

Έριξα μια ματιά στο πόθεν έσχες διαφόρων "αριστερών". Διερωτώμαι (ρητορικά): είναι δυνατόν να είσαι κάτοχος μεγάλης ακίνητης περιουσίας και να λες ότι είσαι αριστερός; ο μακαρίτης Γιάννης Κορδάτος, ιδεολόγος μαρξιστής, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ στον Μεσοπόλεμο και κυρίως έντιμος άνθρωπος, όταν παντρεύτηκε πήρε προίκα ένα σπίτι στην Κυψέλη.

Αμέσως πήγε και δώρησε το πατρικό του στην Ζαγορά Πηλίου σε έναν φτωχό ακτήμονα δάσκαλο, λέγοντας ότι ένας κομμουνιστής δεν μπορεί να έχει δύο σπίτια! Μην λέτε κύριοι πάμπλουτοι μεγαλοϊδιοκτήτες ότι είστε αριστεροί, γιατί είστε απλά απατεώνες.

Μελέτης Μελετόπουλος

Εξ αποστάσεως εκπαίδευση και ανέπαφες ανθρώπινες «σχέσεις» – 3ο μέρος

του Δημήτρη Γιαννάτου *

«Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη» – («Μαρία Νεφέλη» – Οδυσσέας Ελύτης)

«Όσον αφορά, τέλος, την εξ αποστάσεως εκπαίδευση η υπουργός Παιδείας έκανε λόγο για «ένα κεκτημένο που πρέπει να χτίσουμε» συμπληρώνοντας ότι «είναι μια ευκαιρία να ενισχύσουμε τις ψηφιακές δεξιότητες».

Διευκρινίζοντας ακόμα περισσότερο εξήγησε ότι «κινούμαστε σε 3 άξονες:
– η σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω της πλατφόρμας όπου ο κάθε εκπαιδευτικός έχει την δική του ψηφιακή τάξη. Έχουμε ήδη 5 εκατ. συμμετοχές μαθητών
– ασύγχρονη εκπαίδευση δηλαδή ετεροχρονισμένα. Σε άλλο αναρτάται το υλικό σε άλλο οι απαντήσεις. Έχουν εγγραφεί πάνω από 1 εκατ. μαθητές και 166.000 εκπαιδευτικοί
– εκπαιδευτική τηλεόραση που τα παρακολουθούν από 85-100.000 μαθητές δημοτικού την ημέρα μέσα από τη συχνότητα της ΕΡΤ2» ( liberal.gr – 14/05/20)

Ενώ, …διευθύνων σύμβουλος εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας πληροφορικής, επισημαίνει «Θα πρέπει να εκμεταλλευθούμε αυτό το momentum, που θέλει το σύνολο των Ελλήνων να αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα της πληροφορικής και της επένδυσης σ’ αυτή», «… τονίζοντας μεταξύ άλλων την ταχύτητα με την οποία επιχειρεί να προωθήσει τα θέματα των ηλεκτρονικών τιμολογίων και των ηλεκτρονικών βιβλίων το δημόσιο» ( «Πώς διαβάζει η αγορά τις εξελίξεις στην πληροφορική» – Euro2day – 06/05/20).

Αν μπερδεύατε τα υποκείμενα και η υπουργός, μιλούσε με τα λόγια του Διευθύνοντος συμβούλου, δεν θα άλλαζε στην ουσία το ύφος και η στόχευση. Η «επένδυση» δεν είναι στη γνώση και την Παιδεία, αλλά στο μέσον. Η ταχύτητα και η αύξηση των συμμετοχών. Τα «κτυπήματα» στις ιστοσελίδες, να αυξάνονται και ας μειώνεται η κατακεφαλήν καλλιέργεια των μαθητών, αλλά και των εκπαιδευτικών! Aν ρωτούσατε και αρκετούς γονείς, πολιτικούς, ανώνυμους ή επώνυμους πολίτες για το πως φαντάζονται το «σχολείο του μέλλοντος», θα σας μιλήσουν αναμασώντας λέξεις για:  οικονομία, αριθμούς, μηχανές, πολυμέσα, βίρτσουαλ και μούτσιουαλ και γρήγορες ταχύτητες.

Τώρα, βέβαια το γεγονός ότι ο νέος ιός, εκτοξεύτηκε παντού λόγω αφενός της αντι-οικολογικής υπερεκμετάλευσης του πλανήτη από τον αχόρταγο άνθρωπο του κέρδους και αφετέρου λόγω της άμεσης και ταχύτατης υπερπαγκοσμιοποίησης των μετακινήσεων, εμπορευμάτων και του υπερτουρισμού, δεν αρκεί για να βάλει λίγο φρένο στις χαζοχαρούμενες δοξασίες για τον «άνθρωπο του μέλλοντος», που θα είναι η αντανάκλαση της πιστότητας μιας ντηζελομηχανής ή ενός γκάτζετ που «δουλεύει ρολόι»!!! H σοφή Φύση, μας σκουντάει να περιορίσουμε την ποσοτική παράνοια του δυτικού πολιτισμού και μεις της γυρνάμε φοβικά την πλάτη. Τα Υπουργεία δεν μιλούν για εθνική και οικουμενική Παιδεία, αλλά για οικονομοτεχνικές μελέτες σε νέες δεξιότητες και μερικές καταρτίσεις για εξειδίκευση. Η αλλοτρίωση είναι από χρόνια, βασική εκπαιδευτική στρατηγική ποσότητας ενάντια στην ποιότητα.

«η κ.Κεραμέως απάντησε ότι στα σχολεία υπάρχει σύνδεση ίντερνετ, ενώ οι εταιρείες κινητής παρέχουν δωρεάν δεδομένα για σύνδεση στις εκπαιδευτικές πλατφόρμες, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «και ένα κινητό αρκεί» –  (03/05/2020)

Ιστορία και συνωμοσιολογία: Μια διαχρονικά επίκαιρη μυθοπλαστική δια-πλοκή

από

 Αντώνης  Σμυρναίος

 -

1 Μαΐου 2020

8

Με αφορμή τη σύγχρονη αιφνίδια πανδημία, παρατηρούμε ότι εγείρονται συχνά φωνές, οι οποίες προσδίδουν στο φαινόμενο αυτό, αλλά και στις βραχυχρόνιες ή μακροχρόνιες επιπτώσεις του, συνωμοσιολογικές διαστάσεις. Το ιδιαίτερο όμως είναι ότι σήμερα εκφράζουν ή αναπαράγουν τις φωνές αυτές, όχι μόνο περιθωριακοί bloggers, ρεπόρτερ του «κίτρινου τύπου» ή γραφικοί προπαγανδιστές (δηλαδή ευάλωτοι αντίπαλοι), αλλά γνωστοί πολιτικοί, επιστήμονες, δημοσιογράφοι, πολιτειολόγοι κ.άλ.  Παρ’ όλα  αυτά, όπως τις τελευταίες δεκαετίες η έννοια του «ηθικού πανικού» (moral panic) χρησιμοποιήθηκε για να σωφρονίσει τους ηθικώς ανησυχούντες στις σύγχρονες κοινωνίες, καταγγέλλοντας ευθέως την ψυχοπαθολογία τους, έτσι και τώρα πολιτικοί επιστήμονες, ψυχίατροι, φιλόσοφοι, ιερωμένοι, πολιτικοί και επιχειρηματίες, δηλαδή επαγγελματίες ειδικοί του ορθολογικού συνετισμού, που πάντοτε «ξέρουν και φροντίζουν πριν από μας για μας», έσπευσαν με περισσή φροντίδα και φρόνηση να μας λυτρώσουν αυτή τη φορά από το «συνωμοσιολογικό πανικό» (είναι οι conspiracy panics, κατά τον J. Bratich). Είναι αυτοί που έχουν πάντα «θετική σκέψη», πρεσβεύοντας μάλιστα την «αδιάκοπη παραγωγή θετικότητας» μέσα στις κοινωνίες μας, αν και αυτό μπορεί να οδηγήσει εντέλει στη «λευχαιμία» του ρασιοναλιστικού μας κόσμου, κατά τον J. Baudrillard. Διότι, θα μας πει και ο P. Valéry, «στην ιστορία, όπως στο κάθε τι, ό,τι είναι θετικό, είναι διφορούμενο. Αλλά ό,τι είναι πραγματικό, προσφέρεται σε άπειρες ερμηνείες».

Παρουσιάστηκε το σχέδιο κυκλοφοριακών ρυθμίσεων για τον «Μεγάλο Περίπατο της Αθήνας»

Ο Συγκοινωνιολόγος Καθηγητής του ΕΜΠ Γιώργος Γιαννής παρουσίασε το σχέδιο.

Την παρουσίαση των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων για τον Μεγάλο Περίπατο της Αθήνας στο Δημοτικό Συμβούλιο έκανε ο Συγκοινωνιολόγος Καθηγητής του ΕΜΠ Γιώργος Γιαννής.

Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας -και μάλιστα με ευρύτατη πλειοψηφία- για τη δημιουργία του Μεγάλου Περίπατου της πόλης έγινε μετά την λεπτομερή παρουσίαση των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων από τον Συγκοινωνιολόγο Καθηγητή Γιώργο Γιαννή, επικεφαλής της ομάδας Συγκοινωνιολόγων που έχει συσταθεί στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο για τον συγκεκριμένο σκοπό, στο πλαίσιο της συνεργασίας με τον Δήμο Αθηναίων.

Στα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου παρουσιάστηκαν αναλυτικά και δόθηκαν απαντήσεις σε μια σειρά από θέματα σχετικά με:

-Τους στόχους και το πλαίσιο της επέμβασης

-Τις συνθήκες κυκλοφορίας σήμερα στην Αθήνα και διεθνώς

-Τις κυκλοφοριακές επεμβάσεις για την υλοποίηση του Μεγάλου Περιπάτου

-Την εκτίμηση των κυκλοφοριακών επιπτώσεων

Ο Καθηγητής Γιώργος Γιάννης αναφέρθηκε τέλος, διεξοδικά στα συμπεράσματα από τα οποία προκύπτουν σημαντικά οφέλη για όλους από τις επεμβάσεις στην κινητικότητα στην πόλη, τα οποία περιγράφονται αναλυτικά στην παρουσίαση η οποία επισυνάπτεται.

Το σχέδιο του Μεγάλου Περιπάτου από τoν Δήμο Αθηναίων:

Ο «Μεγάλος Περίπατος» είναι λάθος

Bίβιαν Ευθυμιοπούλου

Καμία έκπληξη και μάλιστα θετική, δεν μας προκαλεί η είδηση ότι η απόφαση για το «Μεγάλο Περίπατο» ελήφθη από το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, ομόφωνα. Και δεν πρέπει να κάνει εντύπωση γιατί οι Δήμαρχοι και τα Δημοτικά Συμβούλια της Αθήνας, έχουν αποδειχθεί διαχρονικά ανίκανοι  να υπερασπιστούν το δημόσιο χώρο στην πόλη και ειδικά τα πεζοδρόμια και τους πεζόδρομους της Αθήνας.

Αφού λοιπόν έχουν αποτύχει διαχρονικά να διαφυλάξουν τη χρήση των πεζοδρομίων για τους πεζούς, τώρα θεωρούν καλή ιδέα να καταλάβουν τα οδοστρώματα κι αυτό στο όνομα των πεζών τα δικαιώματα των οποίων έχουν αποτύχει να υπερασπιστούν. Δεν μας πείθουν.
Δεν απαιτείται εκτενής επιχειρηματολογία γιατί ο «Μεγάλος Περίπατος» είναι μια ρηχή σαχλαμάρα αφού τα βιώματα στην πόλη της Αθήνας είναι κοινά. Δείτε όσα συμβαίνουν στον πεζοδρομημένο χώρο μεταξύ των κτιρίων της Ακαδημίας και του Πανεπιστημίου: όλες τις ώρες της ημέρας και ειδικά μετά τη δύση του ηλίου, ο πεζός το σκέφτεται δέκα φορές για να τον διασχίσει για να μην του επιτεθεί κάποιος τοξικομανής. Για τον πεζοδρομημένο χώρο μεταξύ του κτιρίου της Νομικής και του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων δεν χρειάζεται να πούμε κάτι: σε ληστεύουν μέρα-μεσημέρι γιατί το πανεπιστημιακό άσυλο μπορεί να καταργήθηκε αλλά η ασφάλεια στους χώρους γύρω από τα  ΑΕΙ δεν αποκαταστάθηκε.
Αυτή θα είναι η πραγματικότητα σε όλο το Κέντρο της Αθήνας, αν υλοποιηθεί ο «Μεγάλος Περίπατος».
Πως γίνεται να μην πανικοβάλλει η σκέψη ενός ημιφωτισμένου και επικίνδυνου για τους πεζούς Κέντρου της πόλης; Γιατί αυτό θα συμβεί. Το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας αντί να ζητήσει μια δραστική αναθεώρηση του νομικού πλαισίου ζητώντας να ξεκαθαρίσουν, πλέον, οι αρμοδιότητες με το κεντρικό κράτος στη διαχείριση των δημόσιων χώρων, επιλέγει τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Διακομματική ρηχότητα, σαχλαμάρα και πάνω απ’όλα χαζοχαρούμενη αντίληψη του δημόσιου χώρου.

Ο Μεγάλος περίπατος της Αθήνας

• Δρ. Νίκος Ντάσιος

  Στέλεχος Μονάδας Οργάνωσης της Διαχείρισης Προγραμμάτων του ΕΚΤ_Υπ. Ανάπτυξης
• 

Εκμεταλλευόμενες την ακινησία της περιόδου των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας,  πολλές πόλεις προωθούν αυτό τον καιρό αστικές παρεμβάσεις και αναπλάσεις αλλάζοντας τα δεδομένα της ζωής των κατοίκων τους από την επόμενη μέρα.

Ο Δήμαρχος της Αθήνας, με την στήριξη σχεδόν του συνόλου των παρατάξεων που εκπροσωπούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο, ενέκρινε το μεγαλόπνοο έργο του «Μεγάλου περιπάτου της Αθήνας», συνολικού μήκους 6,8 χλμ. To σχέδιο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: νέες λεωφορειο-λωρίδες μήκους 1,9 χλμ, χάραξη ποδηλατόδρομου στην οδό Παν/μιου, απόδοση περί των 50 χιλ. τμ δημόσιου χώρου με αναπλάσεις καθώς και διαπλατύνσεις και διαμορφώσεις πεζοδρομίων  συνολικού μήκους 6,3 χλμ. Το σχέδιο καθιστά το εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας  όπως και την ευρύτερη περιοχή της Πλάκας, ελεύθερα από ΙΧ. Εντός των περιοχών αυτών  θα επιτρέπονται μόνο δημόσια οχήματα, απορριμματοφόρα και οχήματα τροφοδοσίας ξενοδοχείων και οργανισμών κοινής ωφέλειας καθώς και ταξί κατόπιν κλήσης. Το έργο έχει τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος και θα ξεκινήσει με μια πιλοτική φάση ήπιων διαμορφώσεων οδών, διαγραμμίσεων, φυτεύσεων κ.λπ. -κατά την οποία ο δήμος προσβλέπει στην ενεργοποίηση των πολιτών και στην συναίνεση τους-, για να ακολουθήσει η έναρξη των έργων τον Ιούνιο, συνολικής διάρκειας τεσσάρων χρόνων. Το συνολικό κόστος θα ανέλθει στα 50 εκατ. €.

Την ίδια ακριβώς περίοδο στην πόλη της Μποκοτά μετατρέπονται 100 χλμ κεντρικών δρόμων σε γραμμές ποδηλάτου, στο Βερολίνο επεκτείνονται οι διάδρομοι που κινούνται τα ποδήλατα έναντι των αυτοκινήτων ενώ η πόλη του Μεξικού σχεδιάζει τον τετραπλασιασμό των ποδηλατοδρόμων  για το αμέσως επόμενο διάστημα.

Το επικοινωνιακό άγχος του Κώστα Μπακογιάννη

Από την χθεσινή φιέστα στην Ομόνοια

Του Γιάννη Ξένου

Ο δήμαρχος Αθηναίων μέσα σε είκοσι μέρες έχει υποπέσει σε δύο σημαντικότατα ατοπήματα που αντιστρατεύονται ανοιχτά τις προσπάθειες πολιτών και Πολιτείας να περιοριστεί η πανδημία του κορωνοϊού. Το άγχος να τον παρουσιάζουν τα συστημικά ΜΜΕ ως «υπερδραστήριο» και «αναμορφωτή» της Αθήνας τον οδηγεί στο ένα επικοινωνιακό λάθος μετά το άλλο. Στις 25 Απριλίου, μια εβδομάδα μετά το Πάσχα που λόγω περιοριστικών μέτρων δεν επετράπη η περιφορά του Επιταφίου και οι Θείες Λειτουργίες πραγματοποιήθηκαν κεκλεισμένων των θυρών, ο Κ. Μπακογιάννης έβγαλε σε «λιτανεία» την Αλ. Πρωτοψάλτη προκαλώντας την οργή όλου του κόσμου. Είχε τέτοιο αρνητικό αντίκτυπο αυτή η υπόθεση, κυρίως στο προφίλ του Κ. Μητσοτάκη, λόγω των στιγμιότυπων που δημοσιεύτηκαν να συνωστίζονται δεκάδες δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ και καμεραμέν που το πρωθυπουργικό περιβάλλον ένιωσε την ανάγκη να διαρρεύσει στο Κυριακάτικο Βήμα ότι η πρωτοβουλία για την «περιοδεία» Πρωτοψάλτη στην Ηρώδου Αττικού ήταν πρωτοβουλία του ανιψιού.

Χθες το βράδυ ο Κ. Μπακογιάννης υπέπεσε σε νέο ατόπημα, ίσως και βαρύτερο. Πριν μια εβδομάδα είχαμε την διαμάχη για τις πλατείες όπου συνωστίζονταν εκατοντάδες, κυρίως νεαροί-ες, σε πλατείες της Αττικής (Αγ. Παρασκευή, Κυψέλη, Παγκράτι κ.λπ.). Πριν ξεχαστεί αυτή η υπόθεση ο Κ. Μπακογιάννης έστησε πρωτοφανή φιέστα στην πλατεία Ομονοίας για να εγκαινιάσει το νέο σιντριβάνι της, χορηγίας της τεχνικής εταιρείας Ηλέκτωρ, του Ιδρύματος Λασκαρίδη και της Fontana Fountains. Εκατοντάδες επίσημοι και μη, τηλεοπτικά συνεργεία, δημοσιογράφοι κ.λπ. συνωστίσθηκαν σε ένα μικρό χώρο. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν είναι χαρακτηριστικές, ενώ από χθες υπάρχει ένα εντεινόμενο κλίμα δυσφορίας για τον δήμαρχο και τις επικοινωνιακές τακτικές του.

Γ. Καραμπελιάς: Η Μπίζνα των Μ.Κ.Ο. με γεωπολιτικές προεκτάσεις

Ο Γιώργος Καραμπελιάς μιλά στον Γ. Σαχίνη, με αφορμή το εκτεταμένο αφιέρωμα στον ρόλο των ΜΚΟ και στην Ελλάδα, που όπως είπε έχουν μετατραπεί σε καλοστημένες εταιρίες Ανθρωπισμού και Μεταναστευτικών ροών. Τόνισε επίσης την επιρροή του Σόρος στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ελληνοτουρκικά: Αλλαγή στάσης τώρα ή θα “χάσουμε με κατεβασμένα χέρια”

Από το militaire.gr

Στις 12:00 το μεσημέρι συνεδριάζει (Τετάρτη 13/5), υπό την προεδρία του Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια, το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΣΕΠ) με θέμα την ενημέρωση σε σχέση με την τουρκική παραβατικότητα και το σχέδιο του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών.

Απαραίτητη και χρήσιμη η συνεδρίαση, αλλά νομίζουμε ότι εκτός από την ενημέρωση, θα πρέπει να υπάρξουν επιτέλους και αποφάσεις για το πως η Ελλάδα θα πρέπει να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα.

Την ευθύνη των αποφάσεων ασφαλώς την έχει η κυβέρνηση. Αλλά σε τέτοια ζητήματα, κάθε κυβέρνηση πρέπει να ΄χει την στήριξη της αντιπολίτευσης. Η σημερινή κυβέρνηση στα εθνικά θέματα δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν την έχει.

Είναι προφανές ότι η επιλογή του κατευνασμού έναντι των τουρκικών κινήσεων σε Αιγαίο-Κύπρο-Μεσόγειο, όχι μόνο δεν είχαν κανένα θετικό αποτέλεσμα, αλλά αντιθέτως έχουν οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου κατάσταση στα ελληνοτουρκικά.

Μπορεί να αλλάξει στάση η Ελλάδα; Ποια είναι η απάντηση σ΄ όσους ανησυχούν ή και φοβούνται ότι οποιαδήποτε σκλήρυνση των ελληνικών θέσεων θα οδηγήσει σε κλιμάκωση της έντασης; Τι απαντάμε σ΄ όσους λένε ότι η Τουρκία επιδιώκει να μας οδηγήσει σε κάποια κίνηση που θα της δώσει την ευκαιρία να κάνει το “επόμενο βήμα”;

Χάρτης των ΜΚΟ για διακινητές – Τα τουρκικά “Λευκά Κράνη” στη Λέσβο

Του Γιάννη Σιδεράτου

Αν η Deutsche Bank άνοιγε υποκατάστημα στα Ψαρά, δεν θα ήταν κάτι παράξενο; Ποιοι συνειρμοί, αλήθεια, θα δημιουργούνταν; Το γεγονός ότι ένας οργανισμός με ετήσιο προϋπολογισμό κοντά στα 4 δισ. δολάρια (περισσότερο από τα μισά προέρχονται από δωρεές ΗΠΑ 1.450.360.238 δολάρια, Γερμανία 476.918.668 δολάρια, ΕΕ 436.036.986 δολάρια – προϋπολογισμός 2017) ανοίγει “υποκαταστήματα” σε πέντε ακριτικά ελληνικά νησιά πρέπει να μας χαροποιήσει;

Ειδικά όταν κανένας δεν γνωρίζει ποιες είναι οι διαδικασίες που ακολουθούνται, ποιοι δίνουν τις εντολές και ποιος ασκεί τον έλεγχο και τη διοίκηση στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου για το μεταναστευτικό. Η FRONTEX, το Λιμενικό, η Ελληνική Αστυνομία, η Ύπατη Αρμοστεία, οι ΜΚΟ, οι μεταφραστές, το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, η Υπηρεσία Ασύλου, οι Ένοπλες Δυνάμεις, ή οι δικηγόροι;

Λέγεται ευρέως ότι ο κεντρικός έλεγχος ασκείται από την Ύπατη Αρμοστεία. Πιθανόν, διότι το ελληνικό κράτος της έχει προσφέρει θεσμικές αρμοδιότητες. Έχει παρουσία εντός των κέντρων φιλοξενίας στα νησιά και διαχειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών κονδυλίων που υποτίθεται ότι είναι βοήθεια προς την Ελλάδα για το μεταναστευτικό.

Πώς όμως έχουν φθάσει υπερεθνικοί οργανισμοί και πανίσχυρες ΜΚΟ να ασκούν εξουσία σε νευραλγικά σημεία της ελληνικής επικράτειας και μάλιστα σε ένα θέμα που έχει εθνικές διαστάσεις; Επιβλήθηκαν εξαιτίας των “έκτακτων” συνθηκών, αφού υποτίθεται ότι παρέχουν τεχνογνωσία διαχείρισης. Πέντε χρόνια όμως μετά, δεν μπορούμε να μιλάμε για έκτακτες συνθήκες, ούτε να παραχωρούμε εξουσίες σε οργανισμούς που εκ του αποτελέσματος έχουν φέρει σε τραγική κατάσταση τα νησιά και την Ελλάδα.

Κανένας έλεγχος

Στις 19 Ιουλίου 2016 ο κ. Μουζάλας είχε ομολογήσει ότι «δεν τα καταφέραμε», καθώς δεν υπήρχε έλεγχος των ΜΚΟ από την Αθήνα για τα ποσά που έπαιρναν από την ΕΕ για δράσεις στην Ελλάδα. Κατά καιρούς έχουν γίνει διάφορες εξαγγελίες για τον έλεγχο των ΜΚΟ. Στις αρχές του χρόνου αναρτήθηκε μητρώο, το οποίο τώρα αναδιαρθρώνεται(!) εξαιτίας του νέου νόμου.

Η ουσία είναι, όμως, ότι μετά από τόσα χρόνια δεν υπάρχει κανένας έλεγχος ούτε στην δραστηριότητα ούτε στην χρηματοδότηση των ΜΚΟ. Τα χρήματα από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό συνεχίζουν να κατευθύνονται προς τις ΜΚΟ που προσφέρουν “υπηρεσίες” εντός ελληνικού εδάφους, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος τους να καταλήγουν σε ξένες τσέπες.

Παγκόσμια κυριαρχία και θεωρίες συνωμοσίας

του Όσκαρ Λαφοντέν

Σε πολλές διαδηλώσεις επικρίνεται δικαίως η επιρροή του «ευεργέτη» Bill Gates στην Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και στην έρευνα και εμπορία νέων εμβολίων. Αν ταυτόχρονα τεθούν όμως επί τάπητος οι ακατέργαστες θεωρίες συνωμοσίας, σύμφωνα με τις οποίες ο Bill Gates θέλει να εξαλείψει την ανθρωπότητα («μείωση πληθυσμού»), τότε αυτές βλάπτουν τον αναγκαίο διάλογο για το γεγονός ότι σήμερα οι δημοκρατίες καταστρέφονται και ότι ο κόσμος κυριαρχείται από μια διεφθαρμένη ολιγαρχία.

Ότι το χρήμα κυβερνά τον κόσμο, το γνώριζαν ήδη οι πρόγονοί μας. Και αν 26 δισεκατομμυριούχοι κατέχουν όσο το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού, τότε αποδεικνύεται ότι το οικονομικό μας σύστημα είναι διεστραμμένο. Επιπλέον, εξ αιτίας του συστήματος οδηγούμαστε σε πόλεμο και περιβαλλοντική καταστροφή. Αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί στον Bill Gates (εκτιμώμενη περιουσία 98 δισεκατομμύρια δολάρια) και στη σύζυγό του Melinda. Ήδη ο Dwight D. Eisenhower (πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1953 έως το 1961) προειδοποίησε για την «υπερβολική επιρροή του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος. Υπάρχει ο κίνδυνος, ότι η ανεξέλεγκτη εξουσία θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε αυτό το σύμπλεγμα να απειλεί την ελευθερία και τη δημοκρατία μας.»

Ακόμα και σήμερα, η βιομηχανία όπλων ασκεί παρόμοια επιρροή στην πολιτική όπως ο Bill Gates και οι άλλοι δισεκατομμυριούχοι του Διαδικτύου των ΗΠΑ: Jeff Bezos (Amazon), εκτιμώμενη περιουσία 113 δισεκατομμύρια δολάρια˙ Marc Zuckerberg (Facebook) εκτιμώμενη περιουσία 55 δισ. δολάρια˙ Steve Ballmer (Microsoft), εκτιμώμενη περιουσία 53 δισ. δολάρια˙ Larry Page (Google), εκτιμώμενη περιουσία 51 δισ. δολάρια˙ Sergey Brin (Google), εκτιμώμενη περιουσία 49 δισ. δολάρια. Επιπλέον, υπάρχουν και οι μεγάλες εταιρείες ενέργειας, οι οποίες είναι γνωστό ότι βρίσκονται πίσω από τους πολέμους των ΗΠΑ για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Τηλεκπαίδευση και διδασκαλία - Οι αβεβαιότητες του αύριο

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Έχουν γραφτεί (και γράφονται) πάρα πολλά για τα θετικά και αρνητικά της τηλεκπαίδευσης. Οφείλουμε να αποσαφηνίσουμε ότι το συνθετικό τηλε- δεν έχει την ίδια βαρύτητα, ούτε την ίδια ποιοτική αξία σε κάθε σύνθετη λέξη που φτιάχνει. Έτσι, άλλη «αξία» έχει στο τηλέ-φωνο, τηλε-όραση, τηλε-κοντρόλ και άλλη στο τηλ-εκπαίδευση και τηλε-διδασκαλία. 

Αναμφισβήτητα, το να μπορεί κάποιος από απόσταση να ελέγχει την λειτουργία κάποιου μηχανήματος ή το να παίρνει πληροφορίες, είναι πάρα πολύ σημαντικό και διευκολυντικό εργαλείο. Εργαλείο όμως, που δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πληρότητα της προσωπικής επαφής. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να δαιμονοποιείται, αλλά να αξιολογείται κάθε φορά για την προσφορά του.

Ως εργαλείο, έχει ρόλο και στα της εκπαίδευσης. Πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί το χρησιμοποιούσαν και το χρησιμοποιούν για να εμπλουτίσουν την διδασκαλία τους, να δείξουν με ασφάλεια ένα πείραμα, να ζωντανέψουν και με εικόνα τον αφηγηματικό ή επεξηγηματικό τους λόγο, να παραπέμψουν σε κάτι ιδιαίτερο ή να επικοινωνήσουν με κάποιους από απόσταση. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, ακόμα και να συντονίσουν την μάθηση, όπως για παράδειγμα στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Συνεπώς, διαφοροποιείται ανάλογα με τον χώρο και τον χρόνο, την ηλικία του εκπαιδευόμενου.

Το ερώτημα, για τον δικό μας προβληματισμό, είναι αν από εργαλείο θα το μετατρέψουμε μελλοντικά (στο άμεσο μέλλον) σε στόχο. Αν θα το κάνουμε κυρίαρχο μέσο διδασκαλίας αντικαθιστώντας τα έως τώρα παραδεχτά. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι δεν έχει επικρατήσει ο όρος τηλεδιδασκαλία αλλά ο όρος τηλεκπαίδευση, δηλώνοντας κάτι πιο γενικό και πιο αόριστο. Σωστά, επειδή διδασκαλία είναι άλλο πράγμα. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, εκεί που ο σπουδαστής έχει διαμορφωμένο πλέον το μαθησιακό του προφίλ, δεν χρειάζεται την διδασκαλία, με την στενή έννοια του όρου, αλλά περισσότερο έναν καθοδηγητή, έναν συντονιστή, έναν μέντορα κατά κάποιο τρόπο, για να διεκπεραιώσει το ακαδημαϊκό του έργο. Στις μικρότερες όμως ηλικίες; κυρίως στο νηπιαγωγείο και στο δημοτικό, μπορεί να γίνει αυτό;

Η ιέρεια των περικοπών – Ανοιχτή επιστολή στη Μιράντα Ξαφά - slpress.gr

Η ιέρεια των περικοπών – Ανοιχτή επιστολή στη Μιράντα Ξαφά - slpress.gr: Σε άρθρο της στην Καθημερινή η Μιράντα Ξαφά πρότεινε για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας τις γνωστές συνταγές της οικονομικής λιτότητας. ΠΗΓΗ: Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Χάρτης των ΜΚΟ για διακινητές – Τα τουρκικά "Λευκά Κράνη" στη Λέσβο - slpress.gr

Χάρτης των ΜΚΟ για διακινητές – Τα τουρκικά "Λευκά Κράνη" στη Λέσβο - slpress.gr: Εν μέσω πανδημίας στη Λέσβο δραστηριοποιούνται ΜΚΟ που φέρνουν νέους παράνομους μετανάστες αντλώντας ανεξέλεγκτα ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

ΝΤΡΕΔΕΣ

ΟΙ ΕΠΙΛΕΚΤΟΙ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ

Α. Μέρος.

Οι Ντρέδες ήταν Έλληνες Αρβανίτες από την περιοχή της Β. Ηπείρου και αποτελούσαν μία από τις φάρες που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα στα τέλη του 14ου αιώνα. 

Την ακριβή τους πορεία από την Ήπειρο μέχρι την Μεσσηνία την ξέρουν μόνο οι ίδιοι, αφού πολύ λίγα ιστορικά στοιχεία υπάρχουν για το που σταθμευσαν (Θεσσαλία κ.λ.π.) το σίγουρο πάντως είναι ότι κατέληξαν στην ορεινή βόρεια Μεσσηνία πέριξ του Τετράζιου όρους.

Δεν λεγόντουσαν Ντρέδες από πριν, απλά κάποια στιγμή στο πέρασμα των αιώνων τους έμεινε αυτό το προσωνύμιο. 

Σύμφωνα με μία εκδοχή Ντρες σημαίνει αντρειωμένος, παλλικάρι, περήφανος, πολεμιστής ναι όλα αυτά μαζί. 

Κατά άλλους το Ντρες είναι παραφθορά του ονόματος Ανδρέας το οποίο και άνηκε σε κάποιον από τους γενάρχες τους. 

Υπάρχει και μία τρίτη άποψη που υποστηρίζει ότι το ΝΤΡΕΣ είναι παραφθορά του "Δωριεύς", ονομασία που είχαν υιοθετήσει οι ίδιοι για τους εαυτούς τους λόγω της καταγωγής τους από το αρχαίο ελληνικό φύλλο των Δωριέων την οποία και διαφήμιζαν αφού δεν ήταν λίγοι αυτοί που αμφισβητούσαν την ελληνικότητά τους.

Είχαν ιδιότυπη αυτονομία κι αυτό διότι αφενός οι Τούρκοι δεν ενδιαφέρονταν για τα άγονα βουνά τους και αφετέρου λόγω του γεγονότος ότι οι Ντρέδες μπορούσαν να παραθέσουν ακόμα και 7.000 πολεμιστές απέναντι στους Τούρκους κάτι το οποίο θα τους δυσκόλευε πολύ ένεκα και του ανταρτοπολέμου τον οποίο θα έκαναν οι Ντρέδες. 

Οι Ντρέδες ήσαν ψηλοί, ρωμαλέοι, ευειδείς και φιλελεύθεροι, πάρα πολύ τολμηροί και ριψοκίνδυνοι, πανούργοι, πείσμονες και οργίλοι, φιλέριδες και πολλές φορές αυθαίρετοι, αλλά και ειλικρινείς και σταθεροί, αγέρωχοι, γλυκόλογοι, περιποιητικοί, φιλόξενοι στο έπακρον και θρήσκοι μέχρι δεισιδαιμονίας. 

“Οι γερμανικές επανορθώσεις έχουν να κάνουν με τη βιωσιμότητα μας ως εθνική οντότητα”-Γ.Μαργαρίτης στο Militaire

Από Militaire News

75 χρόνια από τη νίκη ενάντια στο ναζισμό… Η Ελλάδα είχε σημαντική συμβολή σ’ αυτή τη νίκη, αλλά για ακόμη μια φορά όχι απλά έμεινε στο περιθώριο, αλλά βυθίστηκε στην άβυσσο του αλληλοσπαραγμού. Οι συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών ,όχι μόνο γλίτωσαν, αλλά επιβραβεύτηκαν. Κάποιοι “ανέβηκαν” ψηλά. Κανένας απ΄αυτούς, ούτε από τους απογόνους τους αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει μία συγγνώμη έστω…

Άνθρωποι που αγωνίστηκαν τιμωρήθηκαν. Καταστράφηκε η ζωή τους, αυτή ήταν η “ανταμοιβή” τους…

75 χρόνια από μία νίκη που δεν προλάβαμε να χαρούμε… Η Ελλάδα κατεστραμμένη αντί να αποζημιωθεί έστω, έστελνε τα παιδιά της μετανάστες για τη δημιουργία του … “γερμανικού θαύματος”!

75 χρόνια τώρα , η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων παραμένει ευτυχώς ζωντανή. Αυτό οφείλεται στο Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ). Ένα μέλος του, ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης ,μιλά στο Militaire.gr για τις ελληνικές διεκδικήσεις αλλά και για τις αιτίες που τόσα χρόνια η χώρα μας αναζητά μια αυτονόητη δικαίωση.