Οι Κερκόπορτες

του Γιώργου Παπαδόπουλου–Tετράδη

Οταν ο Ερντογάν δήλωνε χτες ότι οι Έλληνες άρχισαν να πηγαίνουν προς τις θέσεις της Τουρκίας εννοεί Γιωργάκη, Ντόρα, Ροζάκη και ΕΛΙΑΜΕΠ, που ξιφουλκούν τις τελευταίες μέρες έντονα από πάνελ, συγκεντρώσεις και δηλώσεις «να τα βρούμε με την Τουρκία», «να τα μοιραστούμε» και «να μην έχουμε μαξιμαλιστική πολιτική»! Η υποχωρητική και υπερανεκτική εξωτερική πολιτική είναι και μαξιμαλιστική γι αυτούς!

Για να ξέρουμε τις Κερκόπορτες με το όνομα τους. Και τους προωθούσε χτες η ΕΡΤ με Τρέμη! Για να ξέρουμε ποια είναι πραγματικά η εξωτερική πολιτική της χώρας. Γιατί οι δηλώσεις των κυβερνητικών εκπροσώπων είναι ανέξοδες. Όταν θα φτάσει το γεωτρύπανο στην ελληνική ΑΟΖ κάτω από Κρήτη και Καστελόριζο θα δούμε πόσα απίδια παίρνει ο σάκος.

Δεδομένου ότι η «αμετακίνητη ελληνική θέση» δεν τολμάει ακόμα ούτε ΑΟΖ να οροθετήσει και να καταθέσει στον ΟΗΕ και την Ε.Ε., όπως έχει δικαίωμα κατά το διεθνές δίκαιο, ούτε στα 12 μίλια να πάει τα χωρικά ύδατα, όπως έχει δικαίωμα από το διεθνές δίκαιο. Ώστε να πάψουν και οι Τούρκοι να έχουν άλλοθι όταν παραβιάζουν τον εναέριο χώρο των νησιών ότι αναγνωρίζουν μόνο τα 6 μίλια που συμβαδίζουν με της θάλασσας.

Γιατί να σε σεβαστεί η διεθνής κενότης όταν της πιπιλίζεις τα αυτιά με το διεθνές δίκαιο, την ώρα που δεν έχεις τα κότσια να το εφαρμόσεις εσύ ο ίδιος για τον εαυτό σου; Έχετε δει ποτέ να σέβεται κανείς τον δειλό;

Και η μεγαλύτερη Κερκόπορτα είναι ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, που δηλητηριασμένο από την καταναλωτική αποχαύνωση και τη ραγιαδική παιδεία στα σχολεία εδώ και 25 χρόνια, θεωρεί ότι η ατομική υπόσταση είναι πιο πολύτιμη από την κοινωνική. Αυτό διδάσκεται. Ότι η αξία της ζωής του καθενός είναι πιο πολύτιμη από την αξία της ζωής του συνόλου. Ότι η ατομική αξιοπρέπεια είναι πιο πολύτιμη από την αξιοπρέπεια της χώρας. Ότι η ατομική ελευθερία είναι πιο πολύτιμη από την ελευθερία της χώρας. Ότι η ατομική του ιδιοκτησία είναι πιο πολύτιμη από την ιδιοκτησία των νησιών που διεκδικεί η Τουρκία. Μια κοινωνία που τελικά δεν έχει πρόβλημα να είναι Τούρκου ή όποιου υποτελής, αρκεί «να περνάει καλά». Μια κοινωνία ευνουχισμένη εργασιακά, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, πατριωτικά. Βορά στα σκυλιά κάθε ξένης οικονομικής και κατακτητικής όρεξης. Κυβερνώμενη από πιστά της αντίγραφα.

* Από ανάρτηση στο fb

Γερμανία-Τουρκία: Επιβεβαιώνεται ο διαχρονικός γεωπολιτικός έρωτας

Του Κώστα Μελά

Ο τρόπος που το Βερολίνο αντιμετωπίζει την απόφαση του Ερντογάν το τουρκικό κράτος να στείλει μαζικά χιλιάδες μετανάστες στον Έβρο και στα μικρασιατικά παράλια με σκοπό να περάσουν βιαίως στην Ελλάδα, επιβεβαιώνει για μία ακόμα φορά τον διαχρονικό γεωπολιτικό έρωτα της Γερμανίας προς την Τουρκία.

Για τη μεταπολεμική Γερμανία (ίσως, υπό μια έννοια, και για την Γερμανική Αυτοκρατορία από την ίδρυσή της το 1871) οι οικονομικές σχέσεις αποτελούν έναν πολύ σημαντικό παράγοντα αλληλεξάρτησης σε διακρατικό επίπεδο. Για την αντίληψη των Γερμανών, η οικονομική ισχύς αποτελεί παράγοντα εξαιρετικής αποτελεσματικότητας, προκειμένου να εδραιωθεί η κυριαρχία τους επί άλλων χωρών. Ανεξαρτήτως αν για τη Γερμανία η κυριαρχία επιτυγχάνεται, τελικά, μέσω της πολιτικοστρατιωτικής ισχύος, όταν αυτή δεν είναι εφικτή, η οικονομική εξάρτηση των άλλων χωρών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να δημιουργηθούν οι όροι για την τελική κυριάρχηση.

Οι γερμανοτουρκικές σχέσεις ανάγονται στην εποχή της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της αντίστοιχης Οθωμανικής (τέλος 19ου αιώνα) και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Οι σχέσεις τους είναι πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές. Οι δύο αυτοκρατορίες συμβίωναν εκείνη την περίοδο με βάση τη στρατηγική τους συμπληρωματικότητα, αλλά με προοπτικές διαφορετικές.Η μια, η νέα γερμανική αυτοκρατορία του Γουλιέλμου, ανερχόμενη δύναμη στην κεντρική Ευρώπη προσπαθούσε να ανταγωνιστεί τις μεγάλες δυτικές δυνάμεις, Αγγλία και Γαλλία. Η άλλη αυτοκρατορία, "ο ασθενής της Ευρώπης", προσπαθούσε να αποφύγει τη διαφαινόμενη πολιτική και οικονομική κατάρρευση. Όμως, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατείχε μια στρατηγική γεωγραφική θέση εκείνη την εποχή, επειδή είχε τον έλεγχο της διώρυγας του Σουέζ.

Το 1896 ο Αυτοκράτορας Γουλιέλμος ΙΙ αρχίζει τη νέα αποικιακή πολιτική της Γερμανίας (μετά την αποπομπή του καγκελαρίου Μπίσμαρκ), προκειμένου η αυτοκρατορία "να βρει μια θέση στον ήλιο" και η Τουρκία ανακαλύπτει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα μάτια του Βερολίνου. Η Γερμανία είχε ανάγκη από την υποστήριξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το Orient Express συνέδεε τη Δυτική Ευρώπη, μέσω των Βαλκανίων, με την Κωνσταντινούπολη από το 1889 και ο Σουλτάνος Abdul-Hamid II δέχτηκε αίτημα από τον ίδιο τον Αυτοκράτορα Γουλιέλμο ΙΙ να επεκταθεί η σιδηροδρομική γραμμή μέχρι τη Βαγδάτη, διαμέσου της Ανατολίας. Στόχος ήταν η μετέπειτα επέκταση μέχρι τη Βασόρα ώστε να φθάσει στον Περσικό Κόλπο και να υπάρχει πρόσβαση στην Ινδία προκειμένου να υπάρξει ναυτική βάση του γερμανικού στόλου. Μία γεωστρατηγική θέση που θα έφερνε σε δύσκολη θέση την Αγγλία.

Η Γερμανία άνοιξε τις πόρτες της

ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ... ΚΛΕΙΣΤΑ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΥΑΛΑ...

Κλασσικό δείγμα της αντίληψης του σχεδόν όλου της ελλαδόφωνης αριστεράς. Τα ίδια έλεγε κι ο Γερμαναράς ο Φαλμεράγιερ. Του απάντησαν κι ο Παπαρηγόπουλος κι ο μεγάλος μας πατριώτης αριστερός ιστορικός Σβορώνος. 

Είναι η διαρκής τουρκική επίθεση.

Γιώργος Παπαδόπουλος Τετράδης

Είναι η διαρκής τουρκική επίθεση.

Όποιος πιστεύει ότι εκείνο που γίνεται στα ελληνικά σύνορα έχει σχέση με το μεταναστευτικό- προσφυγικό βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος.

Η Ελλάδα δέχεται ανοιχτή επίθεση από την Τουρκία, με στόχο να πιεστεί η Ευρώπη να βοηθήσει τον Έρντοαν να ξεμπλέξει νικηφόρα από τη Συρία όπου ηττάται.

Ταυτόχρονα, η Τουρκία επιτίθεται στήν Ελλάδα χρησιμοποιώντας ως στρατό τους μετανάστες για να εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά της συμφέροντα σε βάρος της Ελλάδας. Αυτό, γίνεται σήμερα πιο ξεκάθαρο από ποτέ.

Η πέρα από αμφιβολία απόδειξη για τα δύο αυτά γεγονότα είναι ότι οι μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία πρός της Ελλάδα δεν είναι ανεξέλεγκτες, αλλά ελέγχονται απολύτως και προγραμματισμένα από το ίδιο το τουρκικό κράτος.

Το τουρκικό κράτος δεν είναι παρά μια απολυταρχία και μια δικτατορία διαχρονικά, από εμφάνισής του στη Μέση Ανατολή μέχψρι και σήμερα. Ενα στρατοκρατικό καθεστώς είτεμε σουλτάνο είτε με πρόεδρο. Ο στρατός είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο ήταν και είναι ο ουσιαστικός κυβερνήτης. Με εξαίρεση την περίοδο Ατατούρκ και Έρντοαν, που οι δύο δικτάτορες κυβερνούσαν απολυταρχικά, ελέγχοντας τα πάντα.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν οδηγήσει σε πλείστες όσες περιπέτειες την Ελλάδα, αγνοώνταςαυτή την πραγματικότητα, νομίζοντας ότι η Τουρκία είναι ή μπορεί να είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι: Μια τριτοκοσμική δικτατορία, ιμπεριαλιστική, μεγαοϊδεατική και απειλή για όλους της τους γείτονες. Απειλή, και γιατί έχει διαχρονικά την υποστήριξη δύο μεγάλων δυνάμεων. Της Γερμανίας και των ΗΠΑ.

Η Ελλάδα υφίσταται διαρκώς στα νησιά και στα σύνορα την επίθεση της Τουρκίας. Γιατί κανείς μετανάστης δεν μπορεί να κουνηθεί από τη θέση του χωρίς την έγκριση του τουρκικού κρά τους. Αυτό διαλάθει της προσοχής όλων όσοι θεωρούν ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι μεταναστευτικό. Είναι πρόβλημα τουρκικής επίθεσης με όπλο τους δυστυχείς ομήρους της Τουρκίας.

Η επίσημη Ελλάδα δεν μπορεί να συμπεριφερθεί στους δυστυχείς με τον απάνθρωπο τρόπο που τους συμπεριφέρεται η Τουρκία. Ούτε να τους πνίγει ούτε να τους σκοτώνει. Μπορεί, όμως να αποτρέπει την κατευθυνόμενη από την Τουρκία είσοδό τους στα χώρα.

Σ αυτό το επίπεδο οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν κινηθεί όπως χρειάζεται για να αποτραπεί η τουρκοκίνητη επίθεση.

1. Ούτε τα χερσαία σύνορα είναι φυλαγμένα με τη διαρκή επιφυλακή που απαιτείται,

Να ανοίξουν τα σύνορα ζητά η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ

Να ανοίξουν τα σύνορα ζητά η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία στη γραμμή του κόμματος καταγγέλλει «ρατσιστικές» συμπεριφορές, «ακροδεξιούς κατήφορους» και επιθέσεις από την αστυνομία στον Έβρο και καλεί τους αλληλέγγυους να στηρίξουν τους μετανάστες με τους όποιους όπως τονίζει σε ανακοίνωση «θα ζήσουμε μαζί».

Χωρίς αναφορά στο ρόλο που η Τουρκία έχει αναλάβει ως διακινητής ζητά το άνοιγμα των συνόρων για να περάσουν μετανάστες οι οποίοι από την Παρασκευή το βράδυ επιχειρούν να εισβάλλουν στη χώρα με κάθε τρόπο και κάθε μέσο.

Κλείνοντας τα μάτια στα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τις επιθέσεις κατά των αστυνομικών που επιχειρούν να αποτρέψουν την εισβολή καταγγέλλει συλλήβδην όσους προστατεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μιλώντας για «εικόνες ντροπής ενώ καλούν τους αλληλέγγυους να προστατέψουν τους μετανάστες μεταξύ των οποίων βρίσκεται και μεγάλος αριθμός παραβατικών από κλειστά κέντρα κράτησης της Τουρκίας.

«Με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες θα ζήσουμε μαζί!» καταλήγει η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ

Δείτε την ανακοίνωση

«Άμεση αποσυμφόρηση των νησιών! Κανένα κλειστό κέντρο κράτησης!
Τα τελευταία 24ωρα, η κατάσταση στον Έβρο και στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και τεταμένη, με τις αυξημένες προσφυγικές ροές που στέλνει η Τουρκία ως μοχλό πίεσης και γεωπολιτικού χαρακτήρα τακτική. Η παντελής έλλειψη σχεδίου από πλευράς κυβέρνησης για τη διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος, έχει ως αποτέλεσμα άνθρωποι να είναι εγκλωβισμένοι στον Έβρο και διωκόμενοι στα νησιά, κυρίως στη Λέσβο.

Η κυβέρνηση ακολουθώντας το δόγμα "αποτροπή" και κλειστές δομές κρίνει πως θα ανακόψει τις προσφυγικές ροές, τη στιγμή που άνθρωποι προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα με κίνδυνο τη ζωή τους.
Οι εικόνες ντροπής από τον Έβρο και τη Λέσβο κάνουν το γύρο του κόσμο. Χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται στοιβαγμένοι περιμένοντας την δυνατότητα να περάσουν στο ελληνικό έδαφος, ενώ παράλληλα δέχονται επιθέσεις από την αστυνομία. "Αγανακτισμένοι πολίτες" με καταφανώς ρατσιστική και φασιστική ρητορική, χυδαιολογούν εναντίον προσφύγων, μεταξύ των όποιων μικρά παιδιά, απαγορεύοντάς τους ως αυτόκλητοι συνοριοφύλακες να αποβιβαστούν στην ακτή. Στήνονται μπλόκα στους δρόμους περιμετρικά του καταυλισμού της Μόριας, ώστε να αποτραπούν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες από το να προσεγγίσουν το σημείο. Τα περιστατικά των ημερών αποπνέουν μόνο ρατσισμό και μίσος, δηλητηριάζοντας την ελληνική κοινωνία.

ΤΟΥΡΚΟΣ ΔΙΑΚΙΝΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

Δεν είναι ούτε για το καλό τους ούτε για το καλό μας!

1 Μαρτίου 2020  Πυργίτης

Πολλές φορές για να δεις αντικειμενικά τα πράγματα και να πάρεις μια έντιμη απόφαση, ο καλύτερος τρόπος είναι να θέσεις τον εαυτό σου ωμά ενώπιον των γεγονότων. Όχι ως ανεύθυνος, όχι ως έρμαιο, αλλά ως κάποιος που κάτι περνά από το χέρι του. Τί θα έκανε λοιπόν, όχι το κράτος, αλλά η οποιαδήποτε κοινότητα ελεύθερων ανθρώπων που αυτή τη στιγμή θα βρισκόταν στον Έβρο ή στα νησιά, δεδομένων όλων αυτών που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια;

Ο νοσταλγός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, εδώ και πολύ καιρό έχει εντάξει τα κύματα των δυστυχών (ή όχι και τόσο «δυστυχών» για ορισμένους από αυτούς) στην διπλωματική και πολεμική του μηχανή. Δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πλέον πρόσφυγες και μετανάστες. Έχουν μετατραπεί σε όργανα διεξαγωγής πολέμου και μάλιστα του πλέον βρώμικου: εκείνου που στοχεύει στην κοινωνική διάλυση του αντιπάλου. Όταν κάποιος εμπλέκει τον εαυτό του στην σκοπιμότητα μιας πολεμικής μηχανής, όταν δηλαδή αποτελεί «πολεμικό αντιπρόσωπο» κάποιου ισχυρότερου ή «προστάτη» τότε τα πράγματα είναι πολύ άσχημα γι’ αυτόν. Αν το κάνει από άγνοια, είτε από ανάγκη και έλλειψη επιλογής είτε συνειδητά επειδή θεωρεί πως τον συμφέρει, σε τίποτε δεν αλλάζει το αποτέλεσμα. Πόσοι όμως εξ αυτών, για να μιλάμε και σοβαρά, μπορούν πλέον να επικαλεστούν άγνοια; Πόσοι πραγματικά «δεν έχουν άλλη επιλογή», όταν μάλιστα έρχονται (ή μήπως, τουλάχιστον αρκετοί, εφορμούν;) από μια κρατική οντότητα, όπως η Τουρκία, που δεν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση; Θα είναι ασφαλέστεροι στην κόλαση της Μόρια ή στα έτερα (στρατόπεδα συγκέντρωσης) «hot spots»;

Και λίγα λόγια για τους αργυρώνητους «πονόψυχους»,  «αντιεξουσιαστές» και μη, που λαμβάνουν (ακόμη) γερό «μεροκάματο», από τις ΜΚΟ του Σώρος και των λοιπών βρικολάκων τις παγκόσμιας κυριαρχίας. Αλήθεια, ποια ζωή θέλετε να προσφέρετε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους; Αυτήν που ήδη βλέπουμε; Το «success story» των εξαθλιωμένων επαιτών μεταναστών στα φανάρια; Μήπως του μικροκακοποιού με προοπτική για συμμορίτης ή νταβατζής; Ή άραγε τις πιάτσες των εκδιδομένων της οδού Σωκράτους; Γιατί αυτή τη «ζωή» βιώνει η συντριπτική πλειονότητα όσων εξ αυτών έχουν εγκλωβιστεί στον Ελλαδικό χώρο. Και εσείς είστε συνυπεύθυνοι για αυτό το έγκλημα. Τουλάχιστον, τα αφεντικά σας αποκτηνώνονται  στον βωμό και στη μέθη μιας αυθεντικής εξουσίας, ενώ εσείς, ψιλικατζήδες σφουγκοκωλάριοι της συμφοράς, για λίγα χαρτονομίσματα.

Ωστόσο, μπορούσαν τα πράγματα να μην φτάσουν ως εδώ και σ’ αυτό οι ευθύνες τόσο των εντόπιων όσο και των διεθνών εξουσιαστών είναι τεράστιες. Τίποτε δεν έγινε «κατά λάθος». Αλλά αυτά έχουν ειπωθεί από πολλούς και διαφορετικούς πέραν ημών. Δεν είναι ώρα «να θρηνούμε πάνω στο χυμένο γάλα».

Η απάντησή μας λοιπόν στο αρχικό μας ερώτημα είναι: ό,τι έκαναν κι οι Ινδιάνοι απέναντι στους λευκούς κατακτητές.

Στην αρχή οι Ινδιάνοι βοήθησαν τους λευκούς. Στην αρχή οι λευκοί ήταν απλώς μετανάστες, κάποιοι μάλιστα από αυτούς ήθελαν να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο μακρυά από την γερασμένη Ευρώπη. Σήμερα, πλέον ποιος θυμάται τους Ινδιάνους; Είναι σκιές που σχεδόν για κανέναν δεν υπάρχουν, ούτε καν στην Αμερική. Και οι περισσότεροι, πλην φαεινών εξαιρέσεων, που τους θυμούνται το κάνουν επειδή πλέον είναι ανίσχυροι και αλκοολικοί, ως επί το πλείστον,  και κάποιοι αρέσκονται να κάνουν πολιτική με τους ανίσχυρους. Την εποχή όμως που ήταν περήφανοι και ισχυροί, πιθανότατα να τους αποκαλούσαν και ρατσιστές.

Το «Yunanistan» που κάποιοι θεωρούν Γη της επαγγελίας δεν είναι πλέον «παιδική χαρά». Είναι για περισσότερο από μια δεκαετία μια ημι-εμπόλεμη ζώνη όπου το μόνο που δεν έχει συμβεί είναι να σφυρίζουν οι βόμβες όπως συμβαίνει στη Συρία. Γιατί όλα τα άλλα έχουν συμβεί. Το αποτέλεσμα που βλέπουμε δεν είναι απλώς η σχετικώς υλική πενία που είναι το λιγότερο. Το πνευματικό επίπεδο, η νοητική ικανότητα και η ψυχική ισορροπία του πληθυσμού έχουν μειωθεί αισθητά. Κανείς δεν το λέει, όλοι προσπαθούν αγωνιωδώς να υποδυθούν τους «φυσιολογικούς», αλλά δεν είναι. Χρειάστηκαν πολλές προσπάθειες των εξουσιαστών για να συμβεί αυτό, πολλές ματαιώσεις, ανελέητη εξαπάτηση, αλλά τελικώς συνέβη. Δεν είναι τυχαίο ότι συνέβη σε μια περιοχή που έμελλε να αποτελέσει πεδίο μάχης για το πετρέλαιο. Ποια περιοχή του κόσμου είδε φως όταν είχε την ατυχία να διαθέτει στο έδαφός της πετρέλαιο; Εάν δεν ανήκουν στο καθεστώς των υπερδυνάμεων είναι όλες τους καταραμένες. Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Σουδάν, Βενεζουέλα.

Η φούσκα του ανθρωπισμού, είναι το τελευταίο καταφύγιο των ψευδαισθήσεων της Αριστεράς.

της Αφροδίτης Μάνου

Η φούσκα του ανθρωπισμού, είναι το τελευταίο καταφύγιο των ψευδαισθήσεων της Αριστεράς. Είναι ένα τεράστιο ψέμα που προσπαθεί να κρύψει την αλήθεια πίσω από την αλόγιστη, υποκινούμενη από τις αγορές για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους μαζική μετακίνηση πληθυσμών και την αριστερή αδυναμία της να ανταποκριθεί στις συνέπειες του φαινομένου, αφού και στην πράξη και ιδεολογικά, συμπλέει με την παγκοσμιοποιημένη και εθνομηδενιστική αντίληψη της σύγχρονης πραγματικότητας.

Σε απλή γλώσσα, ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός των αγορών ξεριζώνει τους ανθρώπους από πατρίδα και εστίες, οι δουλέμποροι αναλαμβάνουν τη διακίνηση και μεταφορά τους στην Ευρώπη, 

προωθώντας το "εκλεκτό εμπόρευμα" στις ανεπτυγμένες χώρες και στοιβάζοντας τα περισσεύματα στην Ελλάδα, την ανοχύρωτη, υπανάπτυκτη χώρα της ΕΕ.

Κι αφού το σύστημα στο οποίο πειθήνια υπακούει και υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργήσει τις Μόριες, έρχεται μετά και κλαίει κι οδύρεται για τη δυστυχία αυτών των ανθρώπων.

Στην αλυσίδα αυτής της αέναης διαδικασίας, ο πανέξυπνος και σατανικός Ερντογάν, βρήκε τον τρόπο να παρεμβληθεί και συμμετέχοντας στο δουλεμπόριο και τη διακίνηση, να γίνει ο μεσίτης, ο Εσκομπάρ, ο βαρώνος του διεθνούς δουλεμπορίου.

Αυτό το ξέρουν όλοι εκτός από το ΣΥΡΙΖΑ και τους οπαδούς του και μάλιστα η ΕΕ συνειδητά τον πληρώνει για να κρατάει το "δεύτερο" και αταξινόμητο "εμπόρευμα" όσο γίνεται πιο μακριά, οι δε 

κυβερνήσεις παζαρεύουν διάφορα, προκειμένου και αυτές να αποκομίσουν οφέλη από το δουλεμπόριο.

Ο Τσίπρας όπως δήλωσε ο ίδιος με αποστομωτικό κυνισμό, για να μειώσει τη φορολογία στα νησιά, "ξαλάφρωσε" τη Μέρκελ από 1500 "ανεπιθύμητους" πρόπερσι, πολλοί πολιτικοί έχουν απευθείας οικονομικές σχέσεις με τις ΜΚΟ, αρκετοί ντόπιοι κάτοικοι νοικιάζουν ακίνητα, πουλάνε διάφορα αγαθά στο παρακύκλωμα και ένας τεράστιος κλάδος νόμιμης παραοικονομίας συντηρείται, σε μια μακάβρια αλυσίδα, από το νομιμοποιημένο εμπόριο της ανθρώπινης δυστυχίας.

Οι οπαδοί των αριστερών κομμάτων, παραβλέποντας όλη αυτή τη διαπλοκή, εθελοτυφλούμενοι, ή απλώς αγνοώντας το αλισβερίσι της ντροπής, βλέπουν μόνο το τραγικό αποτέλεσμα, την ανθρώπινη 

δυστυχία δηλαδή.

Και πώς την καταπολεμούν;

Ο Ερντογάν πέταξε τη μάσκα

"...Μία από τις τουρκικές εταιρείες λεωφορείων που μετέφερε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες στα σύνορα, σύμφωνα με τον αντικαθεστωτικό Τούρκο δημοσιογράφο Αμπντουλάχ Μποζκούρτ του Nordic Monitor, είναι η «Metro Tourism»του Γκαλίπ Οζτούρκ, πρώην κατάδικου και συνεργάτη της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών MİT για τη μεταφορά τζιχαντιστών στη Συρία. Σύμφωνα με τον Μποζκούρτ όλη η επιχείρηση μεταφοράς τους από τους καταυλισμούς στα σύνορα οργανώθηκε από την ΜΙΤ και την τουρκική αστυνομία..."

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ  1.3.2020 | 18:02 

Έλληνες και Ευρωπαίοι παρακολουθούν από την Παρασκευή τον παρανοϊκό ηγέτη της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν να υλοποιεί την απειλή του, στέλνοντας χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες στα ελληνικά σύνορα, οι οποίοι προσπαθούν να εισέλθουν με κάθε τρόπο. 

Το σχέδιο του Ερντογάν, που είχε προαναγγελθεί τις προηγούμενες μέρες, από προχθές το βλέπουμε να παίρνει σάρκα και οστά. Βασικό ρόλο στην κινητοποίηση όλου αυτού του πληθυσμού που είχε συγκεντρωθεί στην Τουρκία ώστε να μετακινηθεί, είχε η παραπληροφόρηση που έγινε μέσα από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Ο ο τηλεοπτικός σταθμός A-Haber, για παράδειγμα, μετέδιδε από το βράδυ της Πέμπτης ότι άνοιξαν τα σύνορα και όποιος θέλει μπορεί να πάει στην Ελλάδα, δίνοντας μάλιστα και οδηγίες. 

Διαβάστε τη συνέχεια στην Πηγή: www.lifo.gr

Πηγή: www.lifo.gr

Ο Ερντογάν άνοιξε τον ασκό του Αιόλου – Από το Ιντλίμπ στον Έβρο - Μπινιάρης Νίκος

Η ιστορία δεν μας δίδαξε για να αντιμετωπίσουμε  αυτό που ήρθε. Μάταια κάποιοι μιλούσαν και προειδοποιούσαν για τον δρόμο που έπαιρνε η Τουρκία και ο Ερντογάν. Εδώ μιλούσαμε για ευρωπαϊκή Τουρκία, για συνυποσχετικά και για Χάγη, ωσάν να βρισκόμαστε στο δίαυλο Δανίας-Σουηδίας. Κανείς δεν είχε τολμήσει να αναφέρει πως η γειτονιά που ζούμε είναι ένας λάκκος γεμάτος αρπακτικά. Η εισβολή και κατοχή της Κύπρου ξεχάστηκε.

Κανείς δεν παρατήρησε πως κανένα ψήφισμα του ΟΗΕ δεν εφαρμόστηκε πουθενά. Κανείς δεν παρατήρησε πως η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε μετά από έναν άγριο εμφύλιο και την επιβολή της ισχύος των ΗΠΑ. Δεν ήταν αρκετό το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ούτε η διάσκεψη κορυφής της ΕΕ, να λύσει κανένα πρόβλημα σε μια περιοχή που βασανίζεται 6000 χρόνια με αμέτρητους πολέμους, σφαγές, πογκρόμ, εισβολές και φανατισμούς κάθε είδους.

«Πόλεμος πατήρ πάντων». Ο σκοτεινός Ηράκλειτος ήξερε πως η σύγκρουση είναι εγγενής ιδιότητα της έμβιας ύλης. Εμείς το ξεχάσαμε. Η διαστροφή μας συνεχίστηκε. Ήταν να αναστρέψουμε την πραγματικότητα σε μια γαλήνια διαιώνια ειρήνη με εισερχόμενους πλούσιους τουρίστες και εξερχόμενους γηγενείς για αγορές στα παζάρια της Ανατολής και της Δύσης. Σύμφωνα με επίσημες τουρκικές στατιστικές οι καλύτεροι αγοραστές στα παζάρια της Αδριανούπολης είναι οι Έλληνες, οι οποίοι άλλωστε βλέπουν και συγκλονιστικές τουρκικές σειρές στην τηλεόρασή τους.

Τουρκική εισβολή και γενικευμένος πόλεμος

Τώρα τα πράγματα έγιναν δύσκολα και ο πόλεμος, που κάποιοι νόμιζαν πως είναι εφεύρεση του φασισμού και του ναζισμού στην Ευρώπη, μετακινεί εκατομμύρια που έγιναν πιόνια στις προθέσεις και τα οράματα του νεοσουλτάνου. Τώρα το ΝΑΤΟ θα αρχίσει να συζητά για μέτρα στήριξης της συμμάχου Τουρκίας. Τώρα η νυν κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα καυτό εθνικό θέμα και όχι ασκήσεις "ανθρωπισμού", "φιλελευθερισμού", "παγκοσμιοποίησης" ή "αριστερισμού". Θα μετρήσουμε πόσο πάθος για την ζωή μας έχει απομείνει.

Τώρα ελλοχεύει ένας γενικευμένος πόλεμος στην περιοχή. Από τα Στενά πέρασε ρωσικός στόλος για τη Μεσόγειο. Το ΝΑΤΟ στηρίζει την Τουρκία. Φραστικά ή και με άλλα μέσα; Η Τουρκία έπληξε την Λατάκια, πόλη-βάση των Ρώσων. Έχει μεταφέρει 7.500 στρατό και 2.700 οχήματα, από τανκς έως θωρακισμένα οχήματα παρατήρησης στη Συρία. Η Ρωσία δηλώνει πως οι τελευταίοι βομβαρδισμοί δεν έγιναν από τη ρωσική αεροπορία.

Ο Κύπριος ήρωας της ΕΟΚΑ Γρηγόρης Αυξεντίου και η μάχη στη σπηλιά του Μαχαιρά

Φόρο τιμής στον Κύπριο μάρτυρα του Απελευθερωτικού Αγώνα Γρηγόρη Αυξεντίου που σκοτώθηκε στις 3 Μαρτίου 1957 περικυκλωμένος από δεκάδες Άγγλους στρατιώτες στη σπηλιά του Μαχαιρά, αποτελεί το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Φιλή.
Το ντοκιμαντέρ «Γρηγόρης Αυξεντίου, ένας ήρωας με το μνημοσκόπιο»περιέχει πολλά ντοκουμέντα, αληθινές μάχες με Άγγλους στρατιώτες που πέφτουν από τα πυρά του Αυξεντίου.Το υλικό προέρχεται κυρίως από τα Βρετανικά Αρχεία. 

Αποκριάτικη Νυχτιά - Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Αθηναϊκά διηγήματα 

«Ερρέμβαζεν εξηπλωμένος επί της
κλίνης του, ο Σπύρος ο Βεργουδής,
πτωχός σπουδαστής, πρωτοετής της
φιλοσοφικής σχολής, όστις και αν ήθελε να εισέλθει εις τον κόσμον δεν είχε τα μέσα.»

Το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Αποκριάτικη Νυχτιά» πρωτοδημοσιεύτηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 1892 στην εφημερίδα «Εφημερίς» των Αθηνών. Είναι έργο αθηναϊκό, ηθογραφικό, σατιρικό και αυτοψυχογραφικό, γιατί ο Σπύρος Βεργουδής είναι ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης, στα πρώτα δραματικά του χρόνια στην Αθήνα. Το χιούμορ, οι εξαιρετικής δύναμης περιγραφές των χαρακτήρων και των καταστάσεων, η ενδελεχής αναφορά στα ήθη και τα έθιμα της εποχής και η ψυχολογική ανατομία των προσώπων, το καθιστούν σπάνιο δείγμα διηγηματικής γραφής σε συνδυασμό με την μοναδική και τόσο χαρακτηριστικής ακρίβειας γλώσσα του.

Ἀποκριάτικη νυχτιά

Ἐὰν δὲν ἦτο ἐπιμελὴς σπουδαστὴς ὁ Σπύρος ὁ Βεργουδής, καὶ δὲν εἶχε τυχὸν πῶς νὰ περνᾷ τὰς ὥρας του, κατὰ τὰς πολυημέρους διακοπὰς τῶν ἑορτῶν καὶ τῆς Ἀπόκρεω, ἠδύνατο νὰ εὕρῃ δουλειὰ καθήμενος εἰς τὸ παράθυρον καὶ θεώμενος καὶ ἀκούων τὰ τελούμενα. Δὲν ἦτο δρόμος, ἦτο αὐλή, παμπάλαιος, εὐρεῖα, ἀκανόνιστος, μὲ τοὺς τοίχους ὑψηλοὺς ἀλλ᾽ ἀνίσου ὕψους, περιβάλλουσα μίαν τῶν παλαιοτέρων οἰκιῶν παρὰ τὴν ἀνέρπουσαν ἐσχατιὰν τῆς ἀρχαίας πόλεως, πρὸς τὴν Ἀκρόπολιν, ὑψηλά, παρὰ τὸ Ἁγιοταφίτικον. 

Αἱ τρεῖς ἐνοικάρισσαι τοῦ ἰσογείου, ἡ κυρα-Κατίγκω ἡ Χρίσταινα, μετὰ τῆς ἀγάμου ἀδελφῆς της Φρόσως, καὶ ἡ γρια-Βαγγελὴ ἡ Λεμονού, μετὰ τῆς κόρης της τῆς Γεώργαινας, καὶ ἡ Σταματούλα ἡ Γεμενίτσα μετὰ τῆς ψυχοκόρης της τῆς Μαρούσας, ἐμάλωναν διὰ κάθε τι, συχνότατα, σχεδὸν τρὶς τῆς ἑβδομάδος. Συνήθως, ἡ κατέχουσα τὸ μεσαῖον οἴκημα, ἡ Λεμονού, πότε ἐκ τῆς παραμικρᾶς ἀφορμῆς, πότε ἄνευ ἀφορμῆς ὡρισμένης, τὰ ἔβαζε σήμερον μὲ τὴν μίαν, αὔριον μὲ τὴν ἄλλην τῶν δύο γειτονισσῶν της. Καὶ τὰς μὲν ἑορτάς, ἀντὶ νὰ εὑρίσκωσιν ὕλην ὅπως κακολογῶσιν ἄλλας ἔξω τῆς αὐλῆς διερχομένας ἢ ἡσύχως εἰς τὰς οἰκίας των καθημένας γυναῖκας, προχειρότερον εὕρισκον νὰ τὰ χαλοῦν μεταξύ των. Ἐὰν τυχὸν ἡ μία τῶν τριῶν, ἡ ἀδελφὴ τῆς μιᾶς ἢ ἡ κόρη τῆς ἄλλης ἐστολίζετο, ἡ ἄλλη ἔμενε πεισματωδῶς μὲ τὰ καθημερινά της, διὰ νὰ ἔχῃ ἀφορμὴν νὰ κακολογῇ τὴν στολισμένην, ὅτι «δὲν ξέρει νὰ φορέσῃ τὸ φουστάνι της», κ᾽ ἔλεγε: «Κοίταξέ τηνε! μοῦ στολίστηκε σὰ νύφη· τὸ χάλι της, δὲν τὸ βλέπει!» Τὰς δὲ καθημερινάς, ἄλλοτε αἱ δύο, ἄλλοτε καὶ αἱ τρεῖς, εἶχαν μπουγάδα, καὶ ὅλον τὸ πλυσταρεῖον, καὶ ὅλος ὁ χῶρος τῆς αὐλῆς, δὲν τὰς ἤρκει διὰ ν᾽ ἁπλώσωσι τὰ μοσχοπλυμένα των.

Συχνὰ ἡ γρια-Βαγγελὴ ἡ Λεμονού, ἀφοῦ ὠνείδιζε τὴν ἐκ δεξιῶν καὶ τὴν ἐξ ἀριστερῶν πάροικόν της, ὡς ἀπρόκοφτην, ὡς ἄπραχτην*, ὡς ἀπασσάλωτην*, αὐτὴ πρώτη θέτουσα τὸ «πρόσφωλο»*, αἴφνης εἰρήνευεν, ἐμειδία, κ᾽ ἔλεγεν ὅτι αὐτὴ ἔχει δουλειὰ νὰ κάμῃ, ὅτι «δὲν χαλνᾷ τὴ ζαχαρένια της», καὶ ὅτι δὲν τὰς συνερίζεται ν᾽ ἀπαντᾷ εἰς τὰς μομφάς των. Ἄλλοτε πάλιν ἡ Σταματούλα ἡ Γεμενίτσα ἔπαιρνε λόγια ἀπὸ τὴν μίαν κ᾽ ἔβαζε μαναφούκια* εἰς τὴν ἄλλην, καὶ εἶτα ἐν ἀνέσει ἐνετρύφα εἰς τὸν καυγάν, ἱσταμένη παράμερα. Ἐμάλωναν διὰ κάθε πρᾶγμα, διὰ μίαν σκάφην ἀναποδογυρισμένην ὀλίγον λοξὰ εἰς τὸ πλυσταρεῖον, δι᾽ ὀλίγες σταλαματιὲς θερμοῦ χυθείσας κατὰ γῆς, δι᾽ ὀλίγας δράκας στάκτης περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον ριφθείσας εἰς τὴν κόφαν. Μιᾷ τῶν ἡμερῶν, ἡ γραῖα Βαγγελὴ ἐθύμωσεν ἐναντίον τῆς Κατίγκως τῆς Χρίσταινας, διότι αὕτη ἐκαυχήθη ὅτι πληρώνεται πρὸς εἴκοσι λεπτὰ τὰ ὑποκάμισα τῆς κόλλας, καὶ τὴν ὠνόμασε «τριγυρισμένην»* καὶ «πομπιωμένην»*, ἄλλοτε πάλιν ἡ Κατίγκω ἐσήκωσε χεῖρα ἐναντίον τῆς Μαρούσας, τῆς ψυχοκόρης τῆς Σταματούλας, καλέσασα αὐτήν, δεκατετραετῆ μόλις, «μωρὴ μπασταρδού!» διότι τὴν εἶδε νίπτουσαν τὰς χεῖρας πλησίον εἰς τὴν κόφαν τῆς μπουγάδας μὲ τὰ ροῦχα. Μὲ αὐτὰ ἐπερνοῦσαν τὰς ἡμέρας των εἰς τὴν εὐρεῖαν αὐλὴν τῆς παμπαλαίου οἰκίας αἱ τρεῖς αὗται πτωχαὶ γυναῖκες.

Τὴν ἑσπέραν πάλιν, ὁ Σπύρος ὁ Βεργουδὴς θὰ εὕρισκε δουλειάν, ἂν ἤθελε, μὲ σβηστὴν τὴν λάμπαν, νὰ μένῃ εἰς τὸ ἀνώγεων δωμάτιόν του καὶ νὰ ἵσταται ὄπισθεν τοῦ ἀνατολικοῦ παραθύρου, κατασκοπεύων τοὺς εἰσερχομένους, ἢ νὰ κολλᾷ τὸ οὖς εἰς τὴν κλειδότρυπαν, ἀκροώμενος λόγους καὶ κρότους καὶ ψιθυρισμούς. Αὕτη ἦτο ἡ κυρία εἴσοδος τῆς οἰκίας, δι᾽ ἧς εἰσήρχετο καὶ αὐτὸς εἰς τὸ πενιχρὸν δωμάτιόν του, εἴσοδος ἐπίσημος, διὰ τῆς ὁποίας ἔμβαιναν ὅλοι οἱ συγγενεῖς, φίλοι καὶ γνώριμοι τῆς οἰκίας, κατὰ ἑκατοντάδας ἀριθμούμενοι. 

Καὶ ἂν ἤθελε νὰ μεταβῇ πρὸς στιγμὴν εἰς τὸ ἄλλο παράθυρον τοῦ δωματίου του, πρὸς μεσημβρίαν βλέπον, ἀπ᾽ ἐκεῖ θ᾽ ἀντίκρυζε τὴν ἄλλην, τὴν μικρὰν εἴσοδον, συνεχομένην μὲ τὸ μαγειρεῖον, ὅπου διημέρευε συνήθως ἡ κυρία Ζαχαρού, ἡ μήτηρ τῆς οἰκογενείας, καπνίζουσα ἀνέτως τὰ τσιγαρέτα της. Ἦτο οἰκία ὅπου ἠδύνατό τις νὰ παίξῃ ἐν ἀνέσει τὸ κρυφτάκι, καὶ ἄλλας παιδιάς. Δύο ἄνθρωποι, ὁ πρῶτος κυνηγούμενος ὑπὸ τοῦ δευτέρου, ἢ ἀδιακρίτως κυνηγοῦντες ἀλλήλους, χωρὶς νὰ φαίνεται τίς ὁ διώκων καὶ τίς ὁ φεύγων, ἠδύναντο νὰ εἰσέρχωνται καὶ νὰ ἐξέρχωνται ἀλλεπαλλήλως διὰ τῶν δύο θυρῶν, ἐπὶ ἡμέρας καὶ νύκτας, χωρὶς ὁ εἷς νὰ φθάσῃ ποτὲ ἢ ν᾽ ἀντικρύσῃ τὸν ἕτερον.

Καὶ ἂν ἐπέστρεφε πάλιν πρὸς τὸ παράθυρον τὸ ἀνατολικόν, ἢ πρὸς τὴν μικράν του θύραν, καὶ ἐπεσκόπει τὴν κυρίαν εἴσοδον, ἐκεῖ ἤκουεν, ἅμα ἐνύκτωνε, κάθε πέντε κάθε δέκα λεπτά, νὰ κρούεται ἡ θύρα. Καὶ ἤχει ἐσωτερικῶς ἐλαφρὸν βῆμα καὶ θροῦς ἐσθῆτος, καὶ ἤνοιγεν ἡ θύρα, καὶ εἰσήρχοντο οἱ ἐπισκέπται, καὶ τότε ἤκουε καλησπέρες καὶ χαιρετισμοὺς καὶ προσρήσεις, κ᾽ ἐνίοτε φιλήματα… μεταξὺ γυναικῶν, οἷα συνηθίζουσι φορτικῶς ν᾽ ἀνταλλάσσωσιν αἱ ἀπόγονοι τῆς Εὔας, κατὰ τὰ ἐξιππασμένα καὶ φραγκοποτισμένα ἤθη μας. Σπεύδω νὰ εἴπω, πρὸς καθησύχασιν τοῦ ἀναγνώστου, ὅτι τὰ ἤθη τῆς οἰκογενείας, περὶ ἧς ὁ λόγος, ἀνειμένα κατὰ τὸ φαινόμενον, πράγματι ἦσαν αὐστηρά.

"Ανοιξη, όπως το κάρβουνο στα δυό σου μάτια"

ph matteo massagrande

"Ανοιξη , όπως το κάρβουνο στα δυό σου μάτια"

της Άννας Στάικου

"Την ¨Ανοιξη την σκέφτομαι
μ έναν ήλιο στρωμένο στο τραπέζι
Μια κανάτα ακουμπισμένη πάνω σε μια παπαρούνα
Το θάρρος κρεμασμένο σ ένα καρφί, όπως το άσπρο πουκάμισο
το ψωμί ζυμωμένο απ την Μάνα μου

--μου φάνηκε ότι ψες περπατούσε δίπλα, στην πινακωτή στην βορεινή πλευρά της αυλής---

Το κουράγιο τυλιγμένο σε πετσέτα λευκή, υφασμένη σε παλιό αργαλειό
Ένα λεμόνι, σωριασμένο ανάσκελα, στο φως, στο περβάζι
Ένα ποτήρι οίνου, ραγισμένο, με φυτεμένο θυμάρι να τεντώνει τις εύθραυστες ρίζες του.
Από την κρεμασμένη μικρή αράχνη στην πάνω γωνία στο δοκάρι και τα παιδιά να μην την μαρτυράνε

------Η Άνοιξη χωρά όλα τα ζωντανά-----

Το κελάηδημα του κορυδαλλού -θραύσμα χιονιού...
Μα περισσότερο την Άνοιξη την θυμάμαι
από το κλάμα στο ορθάνοιχτο παραθύρι
τη στιγμή της στάχτης
Βλέπεις, το κάρβουνο καίει πολλές φορές το μάτι"

(απόσπασμα) από "Ανοιξη , όπως το κάρβουνο στα δυό σου μάτια" (άννα στάικου)

Γιώργος Σαραντάρης

Γιώργος Σαραντάρης

Δὲν εἴμαστε ποιητὲς
Σημαίνει ἐγκαταλείπουμε τὸν ἀγῶνα

Παρατᾶμε τὴ χαρὰ στοὺς ἀνίδεους
Τὶς γυναῖκες στὰ φιλιὰ τοῦ ἀνέμου
Καὶ στὴ σκόνη τοῦ καιροῦ
Σημαίνει πὼς φοβόμαστε
Καὶ ἡ ζωή μας ἔγινε ξένη
Ὁ θάνατος βραχνάς.

ανθολόγηση Άννα Στάικου

Ζητούν φιλοξενία ή έρχονται ως κατακτητές;

Οι κραυγές σε αυτό το σύνδεσμο θυμίζουν αυτές του Μωάμεθ του πορθητή σαν έμπαινε στην πόλη:

Ζητούν φιλοξενία ή έρχονται ως κατακτητές;

ΠΗΓΗ- Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΕΙΚΟΝΕΣ ΘΛΙΨΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΗ ΓΙΩΡΓΗ ΣΤΗ ΜΟΡΙΑ

Δευτέρα, 02 Μαρτίου 2020 12:12

Εξέγερση πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή στον καταυλισμό του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας. Θλίψη προκαλούν οι εικόνες που δημοσιεύει στο Facebook το lesvospost.gr από το εκκλησάκι του Άη Γιώργη στην περιοχή.

Περίπου 500 αιτούντες άσυλο για άγνωστους λόγους ξεκίνησαν από τον καταυλισμό με σκοπό να κατεβούν στην πόλη της Μυτιλήνης. Περίπου 200 μέτρα μετά την είσοδο του ΚΥΤ δυο διμοιρίες ΜΑΤ τους σταμάτησαν ενώ δέχθηκαν επίθεση με πέτρες.

Οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν κάνοντας χρήση χημικών και χειροβομβίδων κρότου λάμψης.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ HDP

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΩΣ ΟΠΛΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΤΟΓΑΝ

english text follows after the Greek

Μετά τις απώλειες στην Ιντλίμπ στις 27 Φεβρουαρίου η κυβέρνηση του ΑΚΡ χρησιμοποιεί για άλλη μια φορά τους πρόσφυγες ως διαπραγματευτικό χαρτί. Λέγοντας ότι δεν μπορεί πλέον να κρατήσει τους πρόσφυγες και θα ανοίξει τα σύνορα, το AKP έδειξε για άλλη μια φορά ότι χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες σαν πολιτικό εργαλείο και όπλο.

Ως αποτέλεσμα της στάσης του ΑΚΡ, οι πρόσφυγες έχουν μεταφερθεί σε διάφορες περιοχές της Κωνσταντινούπολης και οι διακινητές ανθρώπων έχουν εμπλακεί στη διαδικασία μεταφοράς. Οι πρόσφυγες έχουν αρχίσει να κατευθύνονται προς τα σύνορα της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, σε εξαιρετικά ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες, τόσο από ξηρά όσο και από τη θάλασσα.

Λόγω των αυξημένων μέτρων που έλαβαν στα σύνορα οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Βουλγαρίας, οι πρόσφυγες, κυρίως από Συρία και Αφγανιστάν, βρέθηκαν στην ζώνη μεταξύ των συνόρων, σε χειμερινές συνθήκες, και ορισμένοι κατευθύνθηκαν για να χρησιμοποιήσουν τη θαλάσσια διαδρομή με φουσκωτά σκάφη, που είναι επικίνδυνο.

Το AKP προσπαθεί να πάρει μέσω των προσφύγων εκδίκηση για τη τραγωδία που έγινε στην Ιντλίμπ, η οποία προκλήθηκε κυρίως από τις δικές του αμαρτίες. Με αυτή την έννοια, το AKP διαπράττει νέο έγκλημα. Το ΑΚΡ πρέπει να εγκαταλείψει αυτή τη στάση και να λάβει μέτρα για να αποφύγει τους ενδεχόμενους θανάτους προσφύγων στο Αιγαίο και να εκπληρώσει τις πολιτικές του ευθύνες.

Η κυβέρνηση του ΑΚΡ θα είναι υπεύθυνη για τους πιθανούς θανάτους και τραγωδίες που θα μπορούσαν να συμβούν σε αυτό το επικίνδυνο ταξίδι των προσφύγων, που έχουν μετατραπεί σε εργαλείο εκβιασμού και απειλής για την ΕΕ. Ζητάμε εκ νέου από την κυβέρνηση του ΑΚΡ να εκπληρώσει τις πολιτικές και ανθρωπιστικές της ευθύνες για τους πρόσφυγες.

Γκιουλσούμ Αγάογλου (Gülsüm Ağaoğlu)

Εκπρόσωπος της Επιτροπής για τους Μετανάστες και Πρόσφυγες

του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP)

29 Φεβρουαρίου 2020

Πέτρος Κωνσταντίνου - Έξω τώρα η Πρέσβης(της Συρίας) απ'την χώρα

 

Κάποιοι ή είναι ενεργούμενα της της πρεσβείας ή επικίνδυνα ηλίθιοι.
Ο κύριος με τέτοιο λουτρό αίματος στη Συρία δεν έχει ζητήσει συγγνώμη για τις θέσεις του και συνεχίζει το ρόλο του...

ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ 

https://www.youtube.com/watch?v=2PcFbRAf748&fbclid=IwAR14MG5F-n73mApfVYb2TNjNyQCsx06t4ZBXE_wLGi5x6uyG_C5hghScPnY

Γιώργος Χερουβής πρώην μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

Με την σημαία του FSA, των μισθοφόρων τής Τουρκίας.
Ηλίθιοι ή εξωνημένοι;
Να μας απαντήσουν οι ίδιοι !

Βιωματική αφήγηση:
Ήταν τέλος του 2012, ή αρχές του 2013 σε μια σύνοδο της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ -ΕΚΜ στο θέατρο του Κεραμεικού (τότε ήμουν μέλος της Κ.Ε).
Θύμαμαι τη Ρένα Δούρου αλαλάζουσα να ζητά από την Κ.Ε να πάρει θέση και να εκδώσει ψήφισμα καταδίκης της Συρίας και του Άσαντ. Φυσικά μετά από τις αντιδράσεις , (του τότε Αριστερού Ρεύματος , και πολλών άλλων μηδέ εμού εξαιρουμένου ) που ξεσήκωσε η πρόταση αυτή, απεσύρθει και δεν μπήκε κάν σε διαδικασία ψήφισης.

Υ.Γ: Είναι γνωστή και καταγραμμένη η θέση του τότε Συνασπισμού πριν "αυτοδιαλυθεί" και ηγεμονεύσει στον ΣΥΡΙΖΑ.
Την παραθέτω αυτούσια, αξίζει να διαβαστεί.
Είναι στην ίδια ακριβώς γραμμή με την αφήγηση του Πέτρου Κωσταντίνου.

Δήλωση της Ρένας Δούρου, υπεύθυνης Ευρωπαϊκής πολιτικής του ΣΥΝ, για την πρόσφατη αιματηρή καταστολή αντιφρονούντων από το καθεστώς της Συρίας, στην πόλη Χάμα.