30 Δεκεμβρίου 2019

Σταμάτης Σπανουδάκης: «Ο Χριστός με γλίτωσε από τα ναρκωτικά»

 Ο συνθέτης μιλάει για τα ναρκωτικά. Πώς τα ξεκίνησε μέσα στην πορεία του σε τρεις χώρες της Ευρώπης και ποιο γεγονός τον έκανε να τα σταματήσει.

 Αποτέλεσμα εικόνας για σταματησ σπανουδακησ

Η ιστορία ξεκινάει από την ηλικία των 16 ετών, όταν ο Σταμάτης Σπανουδάκης φεύγει από το σπίτι του, επειδή δεν τον άφηναν να γίνει μουσικός. Ξεκινάει να δουλεύει ως μπασίστας στα σκυλάδικα και να βγάζει πολλά χρήματα, ώστε να μπορεί να ζει ωραία. Εκεί γνώρισε αρκετούς μουσικούς και κάποια στιγμή ο Λουκάς Σιδεράς, ντράμερ του συγκροτήματος Aphrodite’ s Child, τον παίρνει και πάνε στο Παρίσι. Εκεί φτιάχνουν ένα γκρουπάκι με το όνομα Eros. Από εκεί ξεκινάει μία πορεία γεμάτη καταχρήσεις και μαυρίλα, την οποία όμως σύντομα ξεπέρασε και βρήκε τον εαυτό του.

Ασχολείται με τη ροκ μουσική και προσπαθούσε να αποκτήσει επιτυχία σε αυτό το είδος της μουσικής. Αυτές του οι προσπάθειες τον οδηγούν στο να εγκαταλείψει τη Γαλλία για να πάει στην Αγγλία. Μετά από λίγο, όμως, συνειδητοποιεί ότι δεν είναι αυτός ο προορισμός του: «Ωραίο το ροκ, αλλά υπάρχει κάτι ουσιαστικότερο. Κάτι πιο βαθύ, που για μένα τότε ήταν η κλασική μουσική. Οπότε η Γερμανία ήταν η μόνη λύση μου για να σπουδάσω», δήλωσε στη Real Life.

 «Στη Γερμανία έπαθα τη μεγάλη μου εσωτερική κρίση. Είχα φτάσει στο σημείο να σκέφτομαι την αυτοκτονία. Και εγώ και η Ντόρη (σ.σ Σπανουδάκη, σύζυγος του). Και από τους γκουρού και τα ναρκωτικά, που αποτελούσαν την εποχή μου και τη φύση μου και προς τα εκεί ψάχναμε και εγώ και η γυναίκα μου, που ήταν έξαλλο νιάτο επίσης, ξαφνικά βρεθήκαμε κοντά στο Χριστό», εξομολογείται ο Σταμάτης Σπανουδάκης.

Τότε ένας συμφοιτητής του τους μίλησε για το Χριστό. Η Ντόρη Σπανουδάκη πήγε αμέσως σε μία γωνία και ξεκίνησε να προσεύχεται. Ο σύζυγος της την χλεύαζε, αλλά δέχτηκε να πάνε την Κυριακή στην εκκλησία. Ο Σταμάτης Σπανουδάκης θυμάται: «Στάθηκα σε μία άκρη και έκλαιγα σε όλη τη διάρκεια της Λειτουργίας. Στο τέλος γονάτισα και είπα μέσα μου: “Χριστέ μου, εάν με ακούς, διώξε τη μαυρίλα και τη θολούρα. Γλίτωσε με από τον εαυτό μου. Και εγώ δικός σου. Για πάντα”».

Πέρασε στην αιωνιότητα...

Αποτέλεσμα εικόνας για θανοσ μικρουτσικοσ


Ο Σταυρός του Νότου



Πέρασαν σχεδόν 40 χρόνια από τότε που το πρωτάκουσα... Σε κασέτα ξανά και ξανά... Επαρχιωτόπουλο στα πρώτα βήματα στην πόλη, στις κατασκηνώσεις του καλοκαιριού... κάθε νότα, κάθε στίχος σαν να με έπαιρνε από το χέρι να φύγω για ταξίδι... μου χάιδευε τις αισθήσεις, με νανούριζε γλυκά τις νύχτες, μου έφτιαχνε εικόνες και μου ζωγράφιζε όμορφα πρόσωπα που ονειρευόμουν ν΄απαντήσω, μερικά τα συνάντησα στη ζωή και τ΄αγάπησα...

Κάθε φορά που το ξανακούω, ανατριχιάζω, συγκινούμε και επιστρέφω...

Η θλίψη είναι πάνδημη για την απώλεια ενός μεγάλου Έλληνα δημιουργού. Οι μεγάλοι άνθρωποι του πνεύματος, ποιητές, λογοτέχνες, εικαστικοί, μουσικοί είναι η συνείδηση του έθνους. 
Τούτη την εποχή της παρακμής, που όλα έχουν πάρει την κατηφόρα η απώλειά τους γίνεται οδυνηρότερη! 
Άντε, να γίνουμε συγχωρητικοί για τα λάθη τους τα ανθρώπινα, και μας στενοχώρησες αγαπημένε μας Θάνο, κείνα τα χρόνια του ΄90 που ήταν και τα χρόνια που ξεκίνησε η παρακμή του τόπου. 

Μα ξαναβρήκες τη νεανική σου περπατησιά στο δύσκολη την ανηφόρα και έτσι θα σε θυμόμαστε, χτυπημένος από την αρρώστια και εσύ να μας τραγουδάς...
Θα ψάξουμε ξανά στους στίχους και στις νότες σου την ώρα της "δύσκολης βάρδιας" αφού "νωρίς μπατάρισε ο καιρός και έχει χαλάσει" να βρούμε παρηγοριά και μπούσουλα για το μέλλον.


ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΘΑΝΟ...


ΑΓΙΕ ΝΙΚΟΛΑ ΦΥΛΑΓΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΘΑΛΛΑΣΙΝΗ!!!!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ

Απέναντι σε Ναζιστικές πρακτικές δεν επιτρέπεται άλλος εφησυχασμός, ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος.

 

 

 του Γιώργου Τασιόπουλου

Όσοι προετοιμάζουν τον λαό για διάλογο- προσφυγή στη Χάγη- συνεκμετάλλευση και μοίρασμα του Αιγαίου είναι σε "ρόλο"..., όπως θα λέγαμε μερικές δεκαετίες πριν γι'  αυτούς που σε διατεταγμένη υπηρεσία εκτελούσαν το σχέδιο των πρεσβειών και των ξένων "συμμάχων".

Φυσικά έχουν ονόματα και πολιτικούς χώρους, Σημίτης, Γεώργιος Παπανδρέου από ΠΑΣΟΚ, Ντόρα Μπακογιάννη, Δένδιας, Ντόκος(ΕΛΙΑΜΕΠ) από ΝΔ, Κοτζιάς, Κατρούγκαλος από ΣΥΡΙΖΑ.

  • -Είναι αυτοί που καλλιέργησαν και έσπειραν τον ηδονισμό, την τρυφηλότητα, τον συβαριτισμό, τον εθνομηδενισμό και την ηττοπάθεια μέσω των ΜΜΕ και το εκπαιδευτικό σύστημα από το δημοτικό σχολείο έως το Πανεπιστήμιο.
  • -Οδήγησαν την ελληνική οικονομία σε χρεοκοπία μεταφέροντάς το χρέος στους ώμους του ελληνικού λαού και των επόμενων γενεών.
  • - Οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένα ελληνόπουλα στο εξωτερικό στερώντας την πολιτεία από τα καλύτερα μυαλά της και τη πατρίδα από την στρατιωτική της εφεδρεία σε ενδεχόμενη σύρραξη.
  • - Έκλεισαν τα μάτια στο τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας.
  • -Έμειναν απαθείς ή συνήργησαν στην δημιουργία του μεταναστευτικού προβλήματος, εγκαθιστώντας στην υπέργηρη χώρα μας μια ισλαμική μειονότητα νέων ανθρώπων που εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε όπλο ενός ασύμμετρου πολέμου σύμφωνα με τις διαθέσεις των νέο-Οθωμανών της Άγκυρας, όπως από το 1990 μας είχε προειδοποιήσει ο Οζάλ.

Προετοιμάζουν την κοινή γνώμη, ώστε ο πολίτης και ενώ βρίσκεται σε σύγχυση, χρεοκοπημένος, ταπεινωμένος, σε τραγική θέση και αδύναμος να αντισταθεί, εγκλωβισμένος στα προσωπικά του αδιέξοδα τη στιγμή της "διαπραγμάτευσης" - παραχώρησης μέσω "διαλόγου", και "διαιτησίας" ελληνικού χώρου να μείνει σιωπηλός.

Φοβίζουν τον ελληνικό λαό και σχεδιάζουν να παραδώσουν μέσα από στημένο διάλογο, ελληνική επικράτεια που με αίμα ελευθερώθηκε με την μεγάλη επανάσταση των Ελλήνων σε διάρκεια 100 χρόνων 1821- 1922.

Η αλήθεια είναι ότι η σημερινή νέο-οθωμανική Τουρκία αγνοεί ακόμη και το διεθνές δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας, με βάση το οποίο καθορίζεται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.

Η Τουρκία γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της και αγνοεί θεσμούς οπως της Ε.Ε, του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή οι ως άνω οργανισμοί και οι φίλες "σύμμαχες" χώρες αδιαφορούν ή αδυνατούν να συνετίσουν τον άρπαγα γείτονα.

Η πραγματικότητα είναι ότι ηνέο-οθωμανική Τουρκία έχει υιοθετήσει από καιρό την θεωρία του λεγόμενου «ζωτικού χώρου» τον οποίο της αποστερεί η Ελλάδα τουλάχιστον στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

Να θυμίσουμε ότι με τη θεωρία του ζωτικού χώρου «Lebensraum» δικαιολογήθηκε ο ιμπεριαλιστικός επεκτατισμός της ναζιστικής Γερμανίας στην πρώην Σ. Ένωση, στην Πολωνία, όταν κατέλαβαν την Τσεχοσλοβακία οι Ναζί.

Σύμφωνα με τη θεωρία του, οι λαοί και τα κράτη μοιάζουν με οργανισμούς, οι οποίοι έχουν ανάγκη τον χώρο για να ζήσουν και να μεγαλώσουν.

Αυτό μπορεί να γίνει με συνεχή αγώνα, μέσα από τον οποίο επιβάλλεται το ισχυρότερο έθνος. Το Lebensraum, που αποδίδεται στα ελληνικά ως ζωτικός χώρος περιλαμβάνει πολιτικές και πρακτικές εποικιστικής αποικιοκρατίας που επικράτησαν στην Γερμανία από τη δεκαετία του 1890 ως τη δεκαετία του 1940.

Τη στιγμή που οι υπερεθνικοί και συμμαχικοί οργανισμοί λειτουργούν ως άλλοι πόντιοι Πιλάτοι που νίπτουν τας χείρας τους, πρέπει ο ελληνικός λαός να αρθεί στο ύψος του, τιμώντας την αντιστασιακή πατριωτική του παράδοση και βάζοντας στο περιθώριο επίδοξους Νενέκους, οργανώνοντας την εθνική, παλλαϊκή του άμυνα ενόψει των επερχόμενων κινδύνων.

Απέναντι σε Ναζιστικές πρακτικές δεν επιτρέπεται άλλος εφησυχασμός και ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος.

Η δημοσίευση που ακολουθεί φωτίζει την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας.

ΠΗΓΗ:ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΣ
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Αίσχος το ελληνικόν... Τούρκοι, καλεσμένοι, νικούν πρώτη φορά στην Ευρώπη


Καρύκας Παντελής


Ο Ιωάννης Καντακουζηνός ως αυτοκράτωρ και μοναχός.

Το 1352 ξέσπασε ο καταστροφικότερος, λόγω συνθηκών, εμφύλιος πόλεμος στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα που αγωνίζονταν να καταλάβουν τον θρόνο της ρημαγμένης αυτοκρατορίας δεν δίστασαν να διαπράξουν καθαρή προδοσία καλώντας σε βοήθεια Σέρβους και Τούρκους.

Ο εμφύλιος μεταξύ του Ιωάννη Καντακουζηνού και του Ιωάννη Ε’ Παλαιολόγου υπήρξε καταλυτικής σημασίας για την τύχη της αυτοκρατορίας. Στα ερείπια του κράτους οι δύο μερίδες της αριστοκρατίας, χωρίς να διαθέτει καμία από τις δύο δικές τις αξιόμαχες στρατιωτικές δυνάμεις κάλεσαν σε βοήθεια τα ισχυρότερα στρατιωτικά κράτη της περιοχής να τους ενισχύουν.
Η μερίδα των Παλαιολόγων υπό την χήρα του Ανδρόνικου Γ’ Άννα της Σαβοΐας κάλεσε τους Σέρβους σε βοήθεια κατά του Καντακουζηνού, ενώ ο Καντακουζηνός κάλεσε, ακόμα χειρότερα, τους Τούρκους του Ορχάν σε βοήθεια, περνώντας τους, για πρώτη φορά στην Ευρώπη.
Με 10.000 Τούρκους και έδρα το Διδυμότειχο ο Καντακουζηνός κατέλαβε ή λεηλάτησε μεγάλες περιοχές και πόλεις της Θράκης. Ωστόσο ο κράλης της Σερβίας Στέφανος Ντουσάν, στον οποίο ως αντάλλαγμα παραχωρήθηκε η Μακεδονία (!) έστειλε 6.000 εκλεκτούς ιππείς να ενισχύσουν τους Παλαιολόγους – άλλες πηγές κάνουν λόγο για 4.000.
Η σερβική δύναμη υπό τον Γκραντισλάβ Μπορίλοβιτς συναντήθηκε με τους Τούρκους του Καντακουζηνού έξω από το Διδυμότειχο. Στην μάχη που ακολούθησε – στην οποία είναι ζήτημα αν έλαβαν μέρος ελάχιστοι Έλληνες πολεμιστές – οι Τούρκοι νίκησαν κατά κράτος τους Σέρβους.
Ο Ιωάννης Καντακουζηνός κάνει λόγο για 7.000 Σέρβους νεκρούς, αριθμός εξ’ ορισμού υπερβολικός, ενώ ο Νικηφόρος Γρηγοράς καταγράφει 4.000 Σέρβους νεκρούς. Ο αριθμός των νεκρών Σέρβων μικρή σημασία έχει, σε κάθε περίπτωση, για την επίπτωση που η νίκη των Τούρκων είχε για το Βυζάντιο.

Μείναμε στο έλεος των ρομπότ

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Κοιτάξτε σε τι χάλια περιήλθαμε ενώ μονολογούσαμε για λύση, ειρήνη κ.λπ. Ήρθαμε στα πρόθυρα πολέμου. Ο πόλεμος είναι στην πόρτα μας! Δεν μιλάμε πλέον για την ειρήνη. Μιλάμε για τον πόλεμο. Δεν ρωτάμε αν θα γίνει ειρήνη. Ρωτάμε αν θα γίνει πόλεμος. Θυμηθείτε να δούμε. Τις πρώτες μέρες που μεταδιδόταν η χαρμόσυνη είδηση για το φυσικό αέριο. Υπήρχαν κάποιοι που πετούσαν από χαρά. Θα συνέβαλλε πολύ στη λύση και την ειρήνη, έλεγαν. Όλοι θα γίνονταν πλούσιοι, έλεγαν. Θα πνιγόμασταν στην ευημερία, έλεγαν. Έτσι έλεγαν. Πάρτε και διαβάστε άλλη μια φορά όσα γράφονταν τότε. Και κοιτάξτε τώρα και την κατάσταση στην οποία περιήλθαμε. Κοιτάξτε τις θάλασσές μας, τις θάλασσές μας. Γέμισαν με πολεμικά πλοία. Πού ήμασταν και πού φτάσαμε, έτσι δεν είναι; Στρατιωτικές συμμαχίες.

Ασκήσεις. Συγκέντρωση όπλων. Τόσα όπλα όσα δεν θα μπορούσε να αντέξει το μικρό νησί. Μη επανδρωμένα πτητικά μέσα γυρίζουν συνεχώς πάνω από τα κεφάλια μας. Σχεδιασμοί για νέες στρατιωτικές βάσεις. Στον διάβολο τέτοιο αέριο! Το είπαμε, αλλά δεν το κατάλαβαν. Κανένας πλούτος δεν πρόσφερε ευτυχία μέχρι σήμερα στην κοινωνία που ζει στον τόπο στον οποίο βρέθηκε. Όπου υπάρχει αέριο, υπάρχει πόλεμος. Όπου υπάρχει πετρέλαιο, υπάρχει κόλαση! Γιατί όλοι οι καπνοί αναδύονται από τη Μέση Ανατολή; Οι περισσότεροι νεκροί. Οι περισσότεροι τραυματίες. Τα περισσότερα ερείπια. Είναι σε αυτά τα μέρη! Σε αυτά τα μέρη είναι και η αιματηρή Αραβική Άνοιξη. Η μεγαλύτερη τρομοκρατία! Ούτε Συρία έμεινε, ούτε Λιβύη. Πόσες φορές κάηκε και έκαψαν τη Βηρυτό. Το Ιράκ είναι σκέτη κόλαση. Πόσες βόμβες ρίχτηκαν από αέρος στην Υεμένη. Το ωραίο Χαλέπι είναι ένα γοητευτικό κορίτσι που στο πρόσωπό του χύθηκε βιτριόλι. Κοιτάξτε σε τι χάλι μετατράπηκε.

Σάμπως και δεν τα ξέραμε εμείς αυτά. Τη γουρουνίσια όρεξη των βαρόνων του χρήματος. Το ότι δεν αξίζουν πέντε παράδες γι’ αυτούς ακόμα και οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Σάμπως δεν το ξέραμε. Γι’ αυτό κάποιοι από ανάμεσά μας χοροπηδούσαν και χόρευαν. Θα γίνουμε πλούσιοι, πλούσιοι! Παράδεισος ευημερίας! Πάρε έναν παράδεισο. Παρατάχθηκαν οι φρεγάδες στη θάλασσα. Κανείς δεν ξέρει την κατάστασή μας. Από τη μια το Ισραήλ. Από τη μια η Αίγυπτος. Από τη μια η Λιβύη. Από τη μια η Τουρκία. Και οι λύκοι που στήνουν καραούλι. Η Αμερική. Η Αγγλία. Η Γαλλία. Η Ιταλία. Και άλλοι πολλοί. Τυλίχθηκαν στον λαιμό μας σαν χταπόδι!

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο και πόσα παιδιά δεν έσωσε η ActionAid









Σύμφωνα με την γνωστή ΜΚΟ ΑctionAid, στην διαφημιστική εκστρατεία της με την οποία έχει κατακλύσει την Αθήνα (μετρό, λεωφορεία αλλά και το διαδίκτυο), «Tο χριστουγεννιάτικο δέντρο σου μάλλον κοστίζει περισσότερο από την ζωή μου». Αυτό μας λένε/κατηγορούν, μέσω μιας μικρής κόλλας χαρτιού που κρατάνε στα χέρια τους, μικρά αθώα Αφρικανόπουλα καθαρά και καλοντυμένα, που μας κοιτάνε κατάματα όλο πίκρα και παράπονο. Δηλαδή μας μέμφεται η διαφήμιση, δηλαδή η ΜΚΟ, όχι τα παιδάκια.

Σκοπός της εν λόγω ΜΚΟ είναι να γνωστοποιήσει μια δραστηριότητά της: «Υιοθετείστε ένα παιδί σε μία πολύ φτωχή περιοχή της Αφρικής, της Ασίας ή της Λατινικής Αμερικής με 0,82 ευρώ την ημέρα». Καλός σκοπός θα πείτε, και έτσι φαίνεται να είναι. Όμως για να δημοσιοποιήσουν την δράση τους πρέπει να προσβάλλουν έναν ολόκληρο λαό κατηγορώντας τον εμμέσως αλλά σαφώς για αδιαφορία και αναλγησία και να τον κάνουν να αισθανθεί ένοχος για κάτι που δεν έχει καμία απολύτως ευθύνη και πολύ περισσότερο ενοχή;

Και που βρίσκεται ακόμα πιασμένος στις δίνες ενός τρομακτικού χρέους 340 δισ. ευρώ που θα τον αφαιμάζει για τουλάχιστον δύο γενιές, με άγνωστη την χρονολογία λήξεως, αν βέβαια αυτή επιτευχθεί ποτέ;

Πρέπει να του δηλητηριάσουν την χαρά για τις γιορτές, απ’ τις πιο σημαντικές του λαού, όπως κι αν τοποθετείται κανείς στον χριστιανισμό, απευθυνόμενοι στον καθένα από μας σε δεύτερο πρόσωπο, με την απωθητική έμμεση υπόδειξη: εσύ, που μας γυρίζει σε μαύρες εποχές;

«Όλα τα δώρα που θα αγοράσεις αυτά τα Χριστούγεννα μάλλον κοστίζουν περισσότερο από την ζωή μου», μας λέει ένα άλλο παιδάκι, απηχώντας την άποψη της Action aid Hellas που έχει κοστολογήσει, φαίνεται, την ζωή του Αφρικανόπουλου, αλλά δεν μας λέει πόσο, και την βάζει στο ίδιο ζύγι με τα δώρα που θα κάνει ο καθένας από μας, αν κάνει.

Πόσα παίρνει το Αττικό Μετρό από την ActionAid


Άρα λοιπόν, να μην στολίσουμε δέντρο και να μην κάνουμε δώρα, αυτό συνάγεται από την μομφή, αλλά να υιοθετήσουμε ένα παιδί με την διαδικασία που μας προτείνει η ΜΚΟ. Γιατί το σύνθημα δεν λέει, π.χ: κάνε ένα δώρο λιγότερο για να υιοθετήσεις ένα παιδί ή κάτι ανάλογο. Ενοχοποιεί ευθέως: Το δέντρο σου, τα δώρα σου. Δεν μας φτάνουν δηλαδή όλα τα άλλα, χρέος, τουρκική επιθετικότητα με απειλή πολέμου, ανεξέλεγκτες κι ασφυκτικές μεταναστευτικές ροές, πρέπει να αισθανθούμε ένοχοι επειδή κάνουμε δώρα ή στολίζουμε δέντρο!

Ευλόγως αναρωτιέται κάποιος: Πόσο κοστίζει η εκστρατεία αυτή σε μετρό, λεωφορεία, δίκτυο; Απ’ όσο ξέρω, για διαφήμιση μέσα στα βαγόνια του μετρό απαιτούνται 22.000 ευρώ, για διάστημα 1 ή 2 εβδομάδων. Συνυπολογίστε και το κόστος στα άλλα Μέσα, κι έχουμε ένα ποσό τουλάχιστον 30.000 ευρώ. Αν το διαιρέσουμε με το 0,82 ανά ημέρα για την υιοθεσία ενός παιδιού, όπως διαφημίζει η ΜΚΟ, πόσα παιδιά υιοθετούνται; Γιατί λοιπόν σκορπάει τα λεφτά της αντί να κάνει υιοθεσίες;

Ο Γ. Καραμπελιάς στην εκπομπή του Λ. Καλαρρύτη (ηχητικό)

Την Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019 ο Γιώργος Καραμπελιάς ήταν προσκεκλημένος του Λάμπρου Καλαρρύτη στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών και συνομίλησαν για το νέο του βιβλίο Φιλική Εταιρεία – Ήταν ώριμη η Επανάσταση; 

Ο Ερντογάν δρα και αντιδρά ως ηγέτης υπερδύναμης: Τώρα θα σώσει την Ασία και την Αφρική!

Η Εμινέ και ο Ταγίπ Ερντογάν με τον βασιλιά της Μαλαισίας Αμντουλλάχ και τη σύζυγό του. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία



"...Έφθασε μάλιστα στο σημείο ο κ. Ερντογάν να κατηγορήσει τις Χριστιανικές Ιεραποστολές ότι αλλοιώνουν τα δημογραφικά στοιχεία της Αφρικής προσηλυτίζοντας αφρικανούς μουσουλμάνους… Επικαλέστηκε μάλιστα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι χριστιανοί στην Αφρική από μόλις 7% στις αρχές του 20ου αιώνα, στο τέλος του αιώνα είχαν φθάσει το 55% του πληθυσμού, μετατρέποντας – όπως είπε – τους μουσουλμάνους σε μειονότητα σε πολλές αφρικανικές χώρες..."


Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ
Ένα ακόμη μέτωπο, με σκοπό να διεκδικήσει και να νομιμοποιήσει τo ρόλο του σε παγκόσμιο επίπεδο, ανοίγει ο Ταγίπ Ερντογάν προβάλλοντας την Τουρκία ως ηγέτιδα δύναμη του ισλαμικού κόσμου στο μεγάλο Ισλαμικό φόρουμ της Μαλαισίας, όπου συμμετείχαν εκτός των άλλων το Ιράν και το Κατάρ αλλά απείχαν η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.
  • Με όπλο το Ισλάμ ο τούρκος ηγέτης επιχειρεί να διεισδύσει και στην Αφρική επιδιώκοντας και με τα παράνομα Μνημόνια να εξασφαλίσει ένα ισχυρό προγεφύρωμα στην Λιβύη που θα εξισορροπήσει τον μεγάλο αντίπαλο, την Αίγυπτο.
Ο Ταγίπ Ερντογάν έδωσε το στίγμα του στην Κουάλα Λουμπούρ δηλώνοντας ότι θα πρέπει το Συνέδριο να συμβάλει στην ενότητα του μουσουλμανικού κόσμου και στην ενίσχυση της αλληλεγγύης γιατί, όπως είπε, τα πέντε μόνιμα μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ, η Κίνα, η Ρωσία, η Γαλλία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ «δεν μπορούν να συνεχίσουν να κρατούν στα χέρια τους τις τύχες των Μουσουλμάνων».
Και μάλιστα ο τούρκος πρόεδρος πρόβαλε το ρόλο της χώρας του και του ίδιου, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει τον αγώνα των μουσουλμανικών κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο, παρά την οικονομική και πολιτική πίεση και την «ώρα που εκείνοι προσπαθούν να κάνουν την Τουρκία να σιωπήσει, η Τουρκία αντιστέκεται στρέφοντας την προσοχή στην Παλαιστίνη, στην Γάζα, στην Ροχίνγκια, στην Λιβύη, στην Σομαλία και στην Συρία…».
Όμως ο τούρκος πρόεδρος επιχειρεί να βάλει πόδι και στην Αφρική και να αναδειχθεί σε… προστάτη της αφρικανικής ηπείρου χρησιμοποιώντας το όπλο της θρησκείας και την εξωστρεφή και παρεμβατική πολιτική της Τουρκίας. Επιχειρεί μάλιστα να ξεπεράσει τους στόχους και τα όρια του νεοθωμανικού ιδεολογήματος, με τη διεύρυνση της τουρκικής επιρροής πολύ πέρα από τα όρια που έφθανε η Οθωμανική Αυτοκρατορία.
  • Η στροφή της Άγκυρας και προς την Αφρική για άσκηση επιρροής μέσω της soft diplomacy με πολιτιστικές εκδηλώσεις, ίδρυση σχολείων, ανθρωπιστική αναπτυξιακή βοήθεια και μέσω της ανάπτυξης και των θρησκευτικών δεσμών έχει σηματοδοτηθεί από τον ίδιο τον Ερντογάν και κλιμακώθηκε μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, καθώς σε πολλές χώρες της Αφρικής λειτουργούσε ένα ευρύτατο δίκτυο σχολείων και οργανισμών του Ιδρύματος Φετουλάχ Γκιουλέν.
Το φθινόπωρο συγκλήθηκε στην Τουρκία η 3η Διάσκεψη μουσουλμάνων θρησκευτικών ηγετών των Αφρικανικών χωρών υπό την αιγίδα της «Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκικής Προεδρίας» (DIB) συγκεντρώνοντας μουσουλμάνους ηγέτες, υπουργούς θρησκευτικών υποθέσεων, δημοσιογράφους, ακτιβιστές και ακαδημαϊκούς από 50 χώρες. Η DIB είναι οργανισμός με τεράστια κονδύλια στη διάθεσή του, που έχει τεθεί πλέον υπό τον απευθείας έλεγχο του προέδρου και έχει στόχο την προώθηση του πολιτικού Ισλάμ, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, προσδίδοντας συγχρόνως όμως και προφίλ υπερεθνικού ηγέτη στον κ. Ερντογάν.
Η ομιλία του Ταγίπ Ερντογάν σε αυτή τη μεγάλη εκδήλωση έδωσε το στίγμα της νέας ισλαμικής ατζέντας που επιστρατεύει ο τούρκος ηγέτης, προκειμένου να μετατρέψει την Τουρκία σε ισχυρή περιφερειακή δύναμη με ρόλο σε κάθε περιοχή που ζουν μουσουλμανικοί πληθυσμοί.
Ο κ. Ερντογάν εμφανίσθηκε ως ο ηγέτης που αντιστέκεται στην Νεοαποικιοκρατία και στον Ιμπεριαλισμό. Κατηγόρησε τα Ηνωμένα Έθνη και τις Δυτικές χώρες για τη γενοκτονία της Ρουάντα και για την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στην Συρία.
  • «Ο Δυτικός κόσμος και τα Ηνωμένα Έθνη παρακολουθούσαν τις άγριες σφαγές 800.000 ανθρώπων στην Ρουάντα… Αυτοί που επέβαλλαν εμπάργκο όπλων σε εμάς λόγω της Επιχείρησης “Πηγή Ειρήνης” στην Συρία προσέφεραν όπλα και εξοπλισμό στους αιμοσταγείς δολοφόνους εκείνων των ημερών… Και μάλιστα παρά τις ακρότητες δεν διανοήθηκαν να σταματήσουν την πώληση όπλων στους δολοφόνους».
Ο τούρκος προεδρος κατηγόρησε επίσης τις χώρες της Δύσης ότι βρίσκονταν πίσω από τον εμφύλιο πόλεμο στην Σομαλία, αναμείχθηκαν στη σύγκρουση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και στήριξαν τους βαρόνους του πολέμου στην Λιβύη.
Έφθασε μάλιστα στο σημείο ο κ. Ερντογάν να κατηγορήσει τις Χριστιανικές Ιεραποστολές ότι αλλοιώνουν τα δημογραφικά στοιχεία της Αφρικής προσηλυτίζοντας αφρικανούς μουσουλμάνους… Επικαλέστηκε μάλιστα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι χριστιανοί στην Αφρική από μόλις 7% στις αρχές του 20ου αιώνα, στο τέλος του αιώνα είχαν φθάσει το 55% του πληθυσμού, μετατρέποντας – όπως είπε – τους μουσουλμάνους σε μειονότητα σε πολλές αφρικανικές χώρες.
Με μια ακόμη επίθεση στην Δύση ο κ. Ερντογάν τόνισε ότι η Τουρκία «ποτέ δεν επεδίωξε κέρδος από φυσικές πηγές, από εργασία, ποτέ δεν έκανε διάκριση σε κάποιον λόγω γλώσσας, χρώματος δέρματος ή πίστης. Η Τουρκία ποτέ δεν προσέγγισε την Αφρική για το χρυσάφι της, τα διαμάντια ή το πετρέλαιο της».

Τουρκική επιθετικότητα- Μεταναστευτικό: Φωτιά (στα μπατζάκια μας):

Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνοτουρκικα


Γιώργος Παπαγιαννόπουλος-"Παρόν" της 29.12.19


Α. -Τουρκικά στρατεύματα στην Λιβύη;


Συνεχίζεται καθ΄ όλη την διάρκεια της χρονιάς, ο συνδυασμός που (μας)σκοτώνει»:Τουρκικός Αναθεωρητισμός και επιθετικότητα αφενός, συνεχής (παράνομη) μεταναστευτική ροή αφετέρου. Συνεχίζοντας την πολιτική της επιθετικότητας ο κουμπάρος Ερντογάν, ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι το τουρκικό Κοινοβούλιο θα ψηφίσει τον Ιανουάριο πρόταση που θα επιτρέπει την αποστολή στρατευμάτων στη Λιβύη για τη στήριξη τής κυβέρνησης της Τρίπολης (GNA) απέναντι στις δυνάμεις του ισχυρού άνδρα της Ανατολικής Λιβύης Χάφταρ.

«Η Λιβύη είναι ο γείτονάς μας από τη θάλασσα, έχουμε πολύπλευρες σχέσεις», είπε ο Τούρκος πρόεδρος στην Daily Sabah. «Παρακολουθούμε στενά το τι συμβαίνει στον αδελφό λαό της Λιβύης. Δεν έχει σημασία τι κάνουν οι άλλοι, έχουμε υπογράψει (σ.σ.: τη πρόσφατη συμφωνία με τη Λιβύη). Θα στείλετε στρατεύματα στη Λιβύη;, με ρωτούν, και τους απαντώ ότι πηγαίνουμε εκεί που μας καλούν. Τώρα που υπάρχει πρόσκληση, θα την αποδεχθούμε.» 

Εν τω μεταξύ, το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης συνεχίζει να προκαλεί διπλωματικές αναταράξεις. Ο πρόεδρος της Τουρκίας, σε ένα αιφνιδιαστικό ταξίδι στην Τύνιδα, συνάντησε τον Τυνήσιο ομόλογό του Καΐς Σαγιέντ, με τον οποίο συζήτησαν τα πιθανά βήματα και τη συνεργασία των δύο χωρών τους για τη Λιβύη. Ο Τυνήσιος πρόεδρος είχε συναντηθεί με εκπροσώπους του Ανώτατου Συμβουλίου Λιβυκών Πόλεων και Φυλών, για να συζητήσει μια πιθανή πρωτοβουλία για την επίλυση της λιβυκής κρίσης.

Στη συνέντευξη Τύπου, ο Ερντογάν δήλωσε πως πιστεύει ότι «η Τυνησία θα μπορούσε να έχει "πολύτιμη και εποικοδομητική συμβολή" για την αποκατάσταση της σταθερότητας στη Λιβύη». Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι «η Ελλάδα δεν έχει λόγο σχετικά με το σύμφωνο μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης»! …

Β. -Μεταναστευτικό: Μέρκελ και Ε.Ε. από την μια, Ερντογάν από την άλλη.. και στην μέση, εμείς…

Στο άλλο μεγάλο θέμα της χρονιάς, στην Τουρκία θα ταξιδέψει εντός του Ιανουαρίου η Ανγκελα Μέρκελ, προκειμένου να επισκεφτεί τον Ταγίπ Ερντογάν.

Αυτό αναφέρει η εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung, η οποία τονίζει ότι το θέμα της συνάντησης θα είναι το μεταναστευτικό. Όπως τονίζει το δημοσίευμα, η Μέρκελ θα προσπαθήσει να πείσει τον Τούρκο πρόεδρο να στηρίξει τη συμφωνία για το μεταναστευτικό που σύναψε με την ΕΕ, με φόντο τους φόβους ότι η σύρραξη στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες μεταναστευτικές ροές.

Εμείς: θα μάθουμε τα νέα «εκ του αποτελέσματος» -και την καταβύθιση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου από το βάρος….

- Όσον αφορά εμάς (για πολλοστή φορά) : περαιτέρω ενίσχυση των σχέσεων μας με την Αίγυπτο και άλλα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου, με την Γαλλία προφανώς. Ενίσχυση της Εθνικής και Παλλαϊκής Άμυνας της Χώρας. Προς τους “κρατούντες” : 
  • Πριν είναι πολύ αργά: Ενισχύστε το φρόνημα του Λαού μας. Μειώστε τον Εθνομηδενισμό (αφού δεν μπορείτε να αντιπαρατεθείτε με αυτόν, αφού κι΄ένα κομμάτι από σας, από την “ελίτ”, είστε Εθνομηδενιστές πατεντάτοι). 
  • Προστατέψτε τα σύνορα μιας -κατ΄όνομα- Κυρίαρχης Χώρας που έχει καταστεί εδώ και χρόνια “ξέφραγο αμπέλι”.

ΠΗΓΗ-Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η Σαπφώ Νοταρά Διαβάζει Παπαδιαμάντη

Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ


1. Υπηρέτρα 00:00:01

2. Το σπιτάκι στο λιβάδι 00:24:10

3. Φώτα ολόφωτα 00:49:00

4. Ωχ, βασανάκια 01:11:00

5. Το καμίνι 01:36:00

6. Το μοιρολόγι της φώκιας

7. Έρωτας στα χιόνια 02:05:00
 



ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ:

ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...

https://m.lifo.gr/articles/book_articles/84888
https://m.lifo.gr/articles/retronaut_articles/213589/aytoptis-martys-ti-mera-poy-o-papadiamantis-fotografithike-stin-plateia-deksamenis

 
https://m.lifo.gr/articles/opinions/85178



29 Δεκεμβρίου 2019

…το δικαίωμα στη πλήρη «απελευθέρωση» του ατόμου, από κάθε εξαναγκασμό και προσδιορισμό!


Τoυ Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου
«Ο παιδόφιλος Ευρωδυτικοανατολίτης, ένας διαδεδομένος τύπος ανθρώπου που κέρδισε περήφανα την ταυτότητά του μέσα από το κίνημα του «επαναστατικού αυτοπροσδιορισμού», απολάμβανε τη βόλτα του στο φημισμένο πάρκο των πάσης φύσεως ηδονοβλεψιών.  Τέτοια πάρκα ήταν διάσπαρτα παντού στον απροσδιόριστο και ακαθόριστο γεωγραφικό χώρο, μια και οι χώρες είχαν καταργηθεί στο όνομα ενός άκρατου υπερ-μεταμοντέρνου «προοδευτισμού». Έτσι, που όλοι και όλα να «κυκλοφορούν» ανεμπόδιστα και η ακατανίκητη ιδέα της εξέλιξης και προόδου να επιβάλλεται και αυτή «ελεύθερα» ως απόλυτη νομοτέλεια της ανθρώπινης φύσης και της …αγοράς. Δεν θυμόταν πότε κατακτήθηκαν τα δικαιώματα αυτά, εφόσον η νέα επαναστατική αριστερή και δεξιά κοινωνική θεωρία  αδιαφορούσε για τη μνήμη.  Λάτρευε το «εδώ και τώρα», ενώ εξυμνούσε το Μηδέν ως συνεχές σημείο εκκίνησης και προορισμό του ατόμου, αλάργα από κάθε εξουσιαστική … πρόσθεση ή αφαίρεση που άλλοτε ξεκινούσε από τη πολυσύνθετη φύση του ανθρώπου.
Ύστερα από λίγο, θα πέρναγε από το Νηπιοτροφολαγνείο, που υπήρχε στη γειτονιά των πολυεθνικών εταιρειών παροχής υπηρεσιών από «εργάτες και εργάτριες του σεξ». Οι συγκεκριμένοι/ες επαγγελματίες, απολάμβαναν πλήρη ατομικά και εργασιακά δικαιώματα, πολυτελή διαμερίσματα σε άριστες συνθήκες εργασίας, ελεύθερη διακίνηση ανά τον υπερπολιτισμένο κόσμο-χωρίς δέσμευση και όρια-, σεμινάρια εξειδίκευσης και διάδοσης των ιδιαίτερων προϊόντων που πλάσαρε το σώμα τους, που είχε αποκτήσει την ιερότητα ενός άγιου τόπου του «ριζοσπαστικού» φετιχισμού.
Επιπλέον, είχαν την πρόσβαση σε καλλωπιστικά βιοτεχνολογικά εργαστήρια αυτόματης αλλαγής χαρακτηριστικών,  υπογράφοντας ένα απλό ιδιωτικό συμφωνητικό στο πλαίσιο του αναφαίρετου νομικού πολιτισμού των ελεύθερων ιδιωτικών συμβάσεων. Η εξέλιξη αυτή ήταν η  χαρακτηριστική αποθέωση του πνεύματος του χειραφετητικού διαφωτισμού της αγοράς, της τεχνολογίας και του ατόμου. Άλλωστε το «πνεύμα» αυτό, κατακτήθηκε με πολύ κόπο και χρήμα από «ανθρωπιστικούς» σπόνσορες στις ατελείωτες  «parades», που πρόβαλε για χρόνια το πολυεθνικό ιδιωτικό «εξεγερσιακό» και «αντιεξουσιαστικό» κανάλι «Νo name, no past, no future – Live now without limits». Ο σάρκινος εαυτός, μαζί με άλλα καπιταλιστικά εμπορεύματα, αποτελούσε την υλική πεμπτουσία της συνεχούς βιολογικής αλλαγής και η διαφήμισή του ως ένας…βιότοπος επαναστατικής κραιπάλης, ήταν το υπέρτατο αναφαίρετο δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού αλλά και ναρκισσιστική ανταγωνιστικότητας που προάγει το εμπόριο και τις συναλλαγές.

Με αφορμή το Κοινωνικό Μέρισμα




Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 156


Σε 250 χιλιάδες δικαιούχους πρόκειται να καταβληθεί φέτος το ποσό των 170 εκατ. € του κοινωνικού μερίσματος, που αντιστοιχεί σε περίπου 700 € ανά οικογένεια δικαιούχων. Κριτήρια καταβολής η πολυτεκνία, η ανεργία –μακροχρόνια του ενός γονέα ή βραχυχρόνια των δύο– καθώς και η ύπαρξη προστατευόμενου μέλους ΑμΕΑ, σε συνδυασμό με εισοδηματικά κριτήρια. Το συνολικό ύψος της δαπάνης κι ο αριθμός των δικαιούχων που κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα από τις προηγούμενες χρονιές -τον Δεκέμβριο π.χ. του 2018, 1.65 εκατ. άτομα έλαβαν ποσά ύψους από 200 έως 1.200 ευρώ- έγινε αντικείμενο «ανθρωπιστικής» κριτικής από την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ. Το κυβερνών κόμμα αντιτείνει σωρευτικές παρεμβάσεις για τα πληττόμενα μεσαία και χαμηλότερα στρώματα που περιλαμβάνουν μειώσεις του ΕΝΦΙΑ, εμπροσθοβαρή χορήγηση του επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης καθώς και κάποιες φοροελαφρύνσεις στο πρόσφατο φορολογικό νομοσχέδιο.
Πίσω από τη σκιαμαχία των δεξιών και αριστερών «φιλελεύθερων» υποκρύπτεται μια βαθύτερη αλήθεια: το κοινωνικό μέρισμα προς τους πλέον κατεστραμμένους επετράπη να δοθεί από τους Γερμανούς ως «περίσσευμα», μετά την εξυπηρέτηση του χρέους και των δανειακών αναγκών από υπερπλεονάσματα που πρέπει να επιτυγχάνονται κάθε χρόνο σε ποσοστό 3,5% έως το 2022 και 2% για τα επόμενα 38 χρόνια. Πλεονάσματα που επιτυγχάνονται από την υπερφορολόγηση των μεσοστρωμάτων και τις συνεχείς περικοπές των κοινωνικών δαπανών που δημιουργούν φτώχεια και υποβάθμιση υποδομών, φέρουν δε την υπογραφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο 3ο μνημόνιο. Το απόγειο της «προτεσταντικής ηθικής» και της εγχώριας υποκρισίας!
Στο κοινωνικό πεδίο οι ανισότητες συνεχώς διευρύνονται: το 2016, το 20% των πιο πλούσιων Ελλήνων κατείχε εισόδημα 6,6 φορές μεγαλύτερο από το 20% των φτωχότερων (ΕΛΣΤΑΤ- EU SILK). Το 35% των συμπολιτών μας αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας (Eurostat 2018), –πολύ κοντά στα ποσοστά της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας–, ενώ το 25% των νοικοκυριών δεν έχει καν τη δυνατότητα να ζεστάνει το σπίτι του τον χειμώνα (Spectator Index 2019). O κίνδυνος φτώχειας απειλεί το 46% των ανέργων, το 9,5% των συνταξιούχων αλλά και το 13% των εργαζομένων το 2017! (Greece in Figures 2018)

Πριν ένα μήνα ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη συνταγματική κατοχύρωση του «Ελαχίστου Εγγυημένου Εισοδήματος» με ποσό ύψους ενός δισ. στον επόμενο προϋπολογισμό που θα αφορά 800 χιλ. ανθρώπους που διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας, –δηλαδή με λιγότερα από 4,5 χιλ. € το χρόνο κατ’ άτομο (ή 9.500€ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες). Το διαθέσιμο ποσό μεταφράζεται σε περίπου 100 € τον μήνα ανά δικαιούχο, το οποίο δίδεται σύμφωνα με τη φιλοσοφία της παροχής προκειμένου να διασφαλίσει την αξιοπρεπή διαβίωση. Ποια όμως αξιοπρεπή διαβίωση μπορούν να παρέχουν αυτά τα χρήματα μηνιαίως, όταν θα πρέπει να καλυφθούν βασικές ανάγκες όπως τροφή και ενέργεια, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εκπαίδευση, μετακινήσεις κοκ; Προφανώς καμία.
Δυο θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικοί παράγοντες για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανισότητας στη δεδομένη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα:

Α. Mορφές εξατομικευμένης και ενεργητικής υποστήριξης
ώστε οι άνθρωποι ν’ αναλάβουν οι ίδιοι πρωτοβουλίες κοινωνικοποίησης και να εισέλθουν στην αγορά εργασίας. Οι δημόσιες επενδύσεις, οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις κι ο συνεταιριστικός–συνεργατικός τομέας αποτελούν προνομιακούς τομείς που μπορούν να δημιουργήσουν τέτοιες προοπτικές. Προϋποθέσεις αποτελούν η οικονομική ενίσχυση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, η λειτουργία του ταμείου χορήγησης μικρο-πιστώσεων, αλλά και η μετάθεση, για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, της εξυπηρέτησης των χρεών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς το δημόσιο, τους ασφαλιστικούς φορείς και τις τράπεζες, εφόσον αναπτύσσουν επιχειρηματική δραστηριότητα και προσλαμβάνουν ανέργους.

Χαΐνης – Δημήτρης Αποστολάκης: «Εάν δεν υπάρχει αλληλεγγύη, τότε το να ζούμε μαζί είναι μια καθαρή ανοησία» / Συνέντευξη


 
Περάσαμε ένα βράδυ του Δεκέμβρη με τον Δημήτρη Αποστολάκη, ιδρυτικό μέλος των Χαΐνηδων. Μιλήσαμε, όχι μόνο για την τέχνη και τη μουσική, αλλά και για την κοινωνία του σήμερα, για τους ανθρώπους και τη φύση, με έναν άνθρωπο ποιητικό και καθολικό, έναν άνθρωπο που ξέρει να μιλά, μέσα από λόγια ή τραγούδια, στην ψυχή και στο μυαλό του συνομιλητή του.

Χαΐνης – Δημήτρης Αποστολάκης: «Εάν δεν υπάρχει αλληλεγγύη, τότε το να ζούμε μαζ
συντάκτης/συνέντευξη: George Fiorakis, Γιώργος Κ.

Ο Χαΐνης, Δημήτρης Αποστολάκης. Φυσικός, τραγουδοποιός και συγγραφέας, καθηγητής πολεμικών τεχνών, ένας συνθέτης της ζωής. Διετέλεσε ερευνητής στο European Organization for Nuclear Research, γνωστό ως CERN, σαν φυσικός που συμμετείχε στο γνωστό πείραμα, που στόχο είχε την ανακάλυψη του σωματιδίου του θεού. Λυράρης δεξιοτέχνης, με ξεχωριστή παρακαταθήκη, που συνεχίζει να γράφει και να υπογράφει με τους Χαΐνηδες, στους οποίους είναι ιδρυτικό μέλος, ένας ασκητής με τον δικό του τρόπο, έχοντας τις στιγμές μοναχικότητας που τον ορίζουν σαν ύπαρξη. Συγγραφέας επίσης της συλλογής διηγημάτων «Φτου Ξελευτερία για Όλους», καθηγητής και λάτρης του Τάι Τσι και άλλων πολεμικών τεχνών, ενώ έχει παράλληλα δημιουργήσει θεατρικές και μουσικοχορευτικές παραστάσεις, όπως «Το Σωματίδιο του Θεού», ο «Ερωτόκριτος» και το «Δρακοδόντι» που θα βρείτε αυτόν το καιρό για να παρακολουθήσετε. Σαν άλλος παραμυθάς και μυθοπλάστης ο Δημήτρης Αποστολάκης μας τραγουδάει τις σκοτεινιές του έρωτα και την αλληγορική περιπέτεια για την κατανόηση του εαυτού και της ύπαρξης, των ζητουμένων της αληθινής αγάπης, συντροφιά με τους Χαΐνηδες.

Με την εκστατική κρητική του λύρα και την τραγουδιστική ντοπιολαλιά του μας ταξιδεύει , ενώ οι περφόρμερς των «Κι όμως Κινείται» σκαρφαλώνουν και δαμάζουν την ράχη του δράκοντα και μας συνεπαίρνουν με την ερμηνευτική τους μοναδικότητα.
 
Είναι αυτές οι συνεντεύξεις που σου μένουν, αυτές οι στιγμές που σε διαμορφώνουν και σε αλλάζουν σαν άνθρωπο. Μια ποιητική μορφή, εξαιρετικός χειριστής του λόγου, ένας πραγματικός άνθρωπος και αληθινός καλλιτέχνης. Ένα βράδυ λοιπόν στο Θησείο μιλήσαμε και συζητήσαμε για την συνύπαρξη και την αλληλεγγύη, για την αλήθεια και τη σημασία του να είσαι παρών, με τον Δημήτρη Αποστολάκη, που ήταν εκεί και μας έκανε την τιμή να μας αφήσει να τον αφουγκραστούμε. Μια κουβέντα, στο καφενείο Σκάλες με τα πιο ζεστά και φιλόξενα παιδιά, που πιστεύουμε ότι αξίζει να διαβάσετε ολόκληρη, χωρίς πολλές-πολλές εισαγωγές ͘ άλλωστε, ο Δημήτρης Αποστολάκης «γράφει» μόνος του, με τα λόγια και τις ιδέες του, τον ίδιο του τον πρόλογο.  


Συνέντευξη με τον Δημήτρη Αποστολάκη: 
 
Γιώργος Φ: Έχετε μεγαλώσει στην Κρήτη. Είναι όντως αλήθεια ότι όσοι έχουν μεγαλώσει σε ορεινές περιοχές, στα βουνά, είναι ίσως πιο σκληροί άνθρωποι;

Δημήτρης Αποστολάκης: Κοιτάξτε να δείτε. Παντού μπορείς να βρεις ανθρώπους όλων των ειδών, σε βουνά και σε κάμπους. Ειδικότερα όμως, στην ενδοχώρα της Κρήτης και δη στα ορεινά, που δεν υπήρξε ο εύκολος πλουτισμός από τον τουρισμό, δεν υπήρξε η τόσο μεγάλη αξιακή μετάλλαξη των παραλιών ͘ εκεί μπορείς να βρεις, στατιστικά, περισσότερους αυθεντικούς και ταυτόχρονα σκληρούς ανθρώπους.

Γιώργος Κ: Ήθελα να το ρωτήσω και εγώ. Είναι όντως οι Κρητικοί σκληροί άνθρωποι;
Δημήτρης Αποστολάκης: Κοιτάξτε. Οι Κρητικοί έχουν μια δισημία. Θα σας πω το εξής, μια ιστορία που μου ‘πε μια φορά ο Ψαραντώνης. Ο Κίκης, ήταν ένας άντρας στα Ανώγεια, δεν ελογάριαζε ούτε άνθρωπο ούτε θεό. Άγριος άνθρωπος, και ήτανε θείος του Ψαραντώνη. Μιλάμε για τον περασμένο αιώνα. Μια φορά λοιπόν, ήταν να αποθάνει, ήτανε μελλοθάνατος και ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Πέρασε ο Ψαραντώνης απ’ έξω και είπε να πάει να δει τι κάνει ο θείος. Κατεβαίνει και τονε θωρεί, και του λέει «έχω μια μαντινάδα για σένα». Ήξερε ότι έφευγε. Και του λέει «με τους μικρούς ήμουν μικρός, με τς άντρες αντρειωμένος, με τους παραπονιάρηδες πιο παραπονεμένος.» Και φεύγει ένα δάκρυ από το μάτι του και του φάνηκε παράξενο του Ψαραντώνη. Και του λέει «κλαις θείε»; Και του απαντάει ο θείος, «Όσοι άντρες παιδί μου δεν κλαίνε, δε μπαίνουνε στα αίματα.»
Αυτή είναι η αλήθεια παιδιά, ο Κρητικός έχει μια δισημία, σαν ανθρωπολογικός τύπος, έχει μια μερακλίδικη εξωστρέφεια, μια γενναιοδωρία στην υγιή της κατάσταση και ταυτόχρονα μια σκοτεινή άβυσσο μέσα του, μια ευαίσθητη ψυχούλα που λυγά με την πνοή και του πιο αδύνατου ανέμου. Αυτός ο χορός μεταξύ παιδιάστικου παράπονου και αντρειωμένης παρουσίας, είναι το σκοινί που ακροβατεί, ανθρωπολογικά, ο Κρητικός, τουλάχιστον ο Κρητικός πριν από 2 δεκαετίες, πριν μπει στο σπίτι του η τηλεόραση, πριν αρχίσει να εμπορεύεται τα υγιεινά του προϊόντα, τη λεβεντιά του. Τότε που ήταν οι οικογένειες δεν ήταν πυρηνικές. Δεν υπάρχει υγεία στις πυρηνικές οικογένειες παγκοσμίως. Τότε που υπήρχε η πλατεία για την κοινωνικοποίηση των παιδιών στο χωριό ή η αλάνα στην πόλη, και όχι οι υπερβολικές εμμονές με τις οθόνες.   


Δημήτρης Αποστολάκης


Ο Τζούλιαν Ασάντζ είναι θύμα βασανισμού



Του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 156


Η πιθανότητα να μη χρειαστεί να υλοποιηθεί η απαίτηση των ΗΠΑ για έκδοση του Ασάντζ μπορεί να γίνει σχετικά σύντομα ωμή πραγματικότητα. Όχι γιατί θα μεταφερθεί για περίθαλψη στην Αυστραλία, αλλά λόγω θανάτου του στις βρετανικές φυλακές εξαιτίας των βασανιστηρίων και της άρνησης παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης…

Ο Σίγκμαρ Γκάμπριελ δεν είναι ένας τυχαίος Γερμανός πολιτικός, παρότι αποσύρθηκε πρόσφατα από την ενεργό πολιτική. Διατέλεσε πρόεδρος του SPD, αντικαγκελάριος, υπουργός Εξωτερικών και Οικονομίας. Μέχρι πρότινος ήταν βουλευτής, ενώ τώρα είναι πρόεδρος του φιλοατλαντικού και πολύ ισχυρού γερμανικού θινκ-τανκ «Atlantik-Brücke»(1). Γι’ αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία η «θαρραλέα» δήλωσή του για τον έγκλειστο στις αγγλικές φυλακές υψηλής ασφαλείας Μπέλμαρς Τζούλιαν Ασάντζ, του Αυστραλού ιδρυτή και εκδότη του WikiLeaks, που αντιμετωπίζει τον κίνδυνο έκδοσής του στις ΗΠΑ με την κατηγορία της κατασκοπίας.
Η σπουδαιότητα της δήλωσης δεν έγκειται όμως στο ότι αποδέχεται, όπως χιλιάδες άλλοι γνωστοί και άγνωστοι υποστηριχτές του Ασάντζ, ότι η δημοσίευση πληροφοριών από το WikiLeaks, που εκθέτουν ανεπανόρθωτα τις αμερικανικές στρατιωτικές μεθοδεύσεις ανά την υφήλιο, είναι νόμιμη και δεν θα έπρεπε να παραμείνουν κρυφές από την παγκόσμια κοινή γνώμη. Η δήλωση του Γερμανού πολιτικού είναι ουσιαστικά μια καταγγελία κατά ενός δημοκρατικού, ευρωπαϊκού κράτους, και συγκεκριμένα του Ηνωμένου Βασιλείου, βασισμένης σε αδιάψευστα στοιχεία του ειδικού ανταποκριτή του ΟΗΕ για τους βασανισμούς καθ. Νιλς Μέλτζερ: «Ο Τζούλιαν Ασάντζ έχει βασανιστεί. Θεωρώ ότι στην Ευρώπη πρέπει να ισχύει ότι, όποιος βασανίζεται, χρειάζεται βοήθεια και θα πρέπει να στηρίζεται στο κράτος δικαίου. Και τα δύο δεν εξασφαλίζονται για τον Τζ. Α.» (2).

Όταν οι διανοητές γίνονται έρμαια των κομμάτων και των ηγεμόνων




Του Νικολάου Π. Παππά, πολιτικού επιστήμονος


Πρόσφατα βρέθηκα σε μια παρουσίαση βιβλίου για το έργο του κοινωνιολόγου Νίκου Πουλαντζά, ένα βιβλίο στο οποίο έχουν απομαγνητοφωνηθεί μαθήματα του μεγάλου Έλληνα στοχαστή στην τότε Πάντειο σχολή. Ακούγοντας τον καθηγητή Γιώργο Κοντογιώργη, ο οποίος είχε στην κατοχή του το σχετικό ηχητικό υλικό, και τον Σωτήρη Αμάραντο, ο οποίος έκανε την απομαγνητοφώνηση των παραδόσεων, καταλαβαίνει κανείς ότι τα κομματικά όργανα (ποιου κόμματος δεν χρειάζεται να πούμε) τα οποία εκμεταλλεύονται σήμερα το όνομά του έχουν αλλοιώσει την ουσία των λεγομένων του και έχουν κρατήσει τον Νίκο Πουλαντζά που τους… συμφέρει, χωρίς αναφορές στην κριτική του στον μαρξισμό και την ελληνική αριστερά.

Ο Πουλαντζάς δεν είναι η μόνη τέτοια περίπτωση. Πολλοί Έλληνες στοχαστές έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσης από τα ελλαδικά κόμματα (και σίγουρα δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο) κατά καιρούς, με ένα άλλο παράδειγμα που μπορεί κανείς να σκεφτεί να είναι ο Ίων Δραγούμης, αυτή τη φορά από την άλλη πλευρά του ιδεολογικού φάσματος.

Είναι φοβερό το πώς κανείς μπορεί να πάρει μια απομονωμένη φράση κάποιας προσωπικότητος και να τη χρησιμοποιήσει για να «ντύσει» την άποψή του, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του (από άγνοια;) τη συνολική ιδεολογία του συγγραφέα ή ακόμη και την αλλαγή των απόψεών του αργότερα. Για παράδειγμα, άλλος ο Πουλαντζάς της εποχής που έμπαινε στον ακαδημαϊκό χώρο κι άλλος λίγο πριν αυτοκτονήσει (1979). Το ίδιο ισχύει πολύ περισσότερο για τον Δραγούμη, ο οποίος έκανε πολλές φορές διάλογο με τις τότε ιδεολογίες και άλλοτε τις επικροτούσε κι άλλοτε τις αποδομούσε.

Επιπλέον, τα κόμματα σήμερα, για να νομιμοποιήσουν την κυριαρχία τους επί της ελληνικής κοινωνίας, χρησιμοποιούν τις αναλύσεις των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων για την (αθηναϊκή) δημοκρατία, παραποιώντας τους πλήρως. Εάν ερχόταν με μια χρονομηχανή στη σημερινή Ελλάδα ο Αριστοτέλης και του έλεγε ο πρωθυπουργός, «καλωσόρισες στην ελληνική δημοκρατία», πιθανόν να ζητούσε αμέσως να επιστρέψει από εκεί που ήρθε ή να έγραφε ένα σύγγραμα για το πώς αδυνατούν οι σημερινοί άνθρωποι να αντιληφθούν τις διαφορές των πολιτευμάτων όπως με ακρίβεια ο ίδιος τις είχε αναλύσει. Φυσικά υπονοώ ότι η αρχαία δημοκρατία δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή κομματοκρατία, κι όχι γιατί η δημοκρατία της εποχής του Αριστοτέλη ήταν τέλεια, αλλά γιατί σήμερα δεν υπάρχει κανένα από τα προαπαιτούμενα με τα οποία ο ίδιος κατέτασσε ένα πολίτευμα στα δημοκρατικά.

Κωστής Μοσκώφ


Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
δρόμος στο Ναύπλιο



Κωστής Μοσκώφ


Ο Λόγος της εξάρτησης είναι ο ανέραστος λόγος της Δύσης,

διπλά αλλοτριωτικός γιατί μηχανιστικά και άκριτα μεταμοσχευμένος στην ελληνικής μας πραγματικότητα. Ο Λόγος της εξάρτησης διαποτίζει τόσο το ύφος, τη μορφή, τη δραστικότητα, όσο και το περιεχόμενό του. Είναι λόγος ατόμου, όχι Λόγος Προσώπου, Λόγος του μοναχικού εμπορεύματος και όχι του ανθρώπου σε σχέση με την όλη μέσα του και εκτός του ζωή, του ανθρώπου ως φορέα ενσάρκωσης ενοποίησης – με τα όνειρα και τους καημούς του επίκεντρο – της ύλης...
 
ΠΗΓΗ: Anna Staikou

Πως η Google μετατρέπεται σε Μεγάλο Αδελφό

Λυγερού Νεφέλη

Οι κολοσσοί της τεχνολογίας, όπως το Facebook και η Google, έχουν γίνει τόσο μεγάλοι, ισχυροί και κυρίαρχοι στον χώρο, με αποτέλεσμα να αποτελούν πλέον κίνδυνο. Αν και δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε περί παραβίασης προσωπικών δεδομένων, δύσκολα μπορούμε να κατανοήσουμε πως αυτό επηρεάζει την καθημερινότητα μας. Έχοντας κάποιος στα χέρια του ένα "έξυπνο κινητό", δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει απόλυτα ότι προσφέρει κυριολεκτικά στο πιάτο όλες τις προσωπικές πληροφορίες του. Ακόμα πιο δύσκολα μπορεί να κατανοήσει, πόσο πολύ αυτές αξίζουν.
Ενεργοποιώντας την εύρεση κινητού ή την παρακολούθηση της γεωγραφικής θέσης του (tracking) για να κάνει τη ζωή του πιο εύκολη, βρίσκοντας ένα κοντινό μαγαζί ή επιλέγοντας την πλοήγηση, ώστε να φτάσει στον προορισμό του, ουσιαστικά βρίσκεται απόλυτα εκτεθειμένος. Αυτό τουλάχιστον καταγγέλλουν εφτά ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.
Συγκεκριμένα, οργανώσεις καταναλωτών της Ολλανδίας, της Σουηδίας, της Τσεχίας, της Πολωνίας, της Νορβηγίας, της Σλοβενίας και της Ελλάδας στοχοποιούν τη Google, κατηγορώντας την ότι «χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα για μια ευρεία γκάμα σκοπών, μεταξύ άλλων για στοχευμένη διαφήμιση, χωρίς όμως να ενημερώνει τους χρήστες με σαφήνεια τί σημαίνει αυτό όσον αφορά τα προσωπικά δεδομένα τους».
Η καθημερινή διαδρομή που πραγματοποιεί κάποιος, τα μέρη όπου επισκέπτεται, τα μαγαζιά που επιλέγει, τα προϊόντα που αγοράζει, το αν έχει μικρά παιδιά ή όχι, το αν έχει ανάγκη συνεχούς ιατρικής περίθαλψης αποκαλύπτουν πολλά για τις ανάγκες του και δη τις αγοραστικές. Μία μαμά που πάει το παιδί της στον παιδικό σταθμό κάθε μέρα και η διαδρομή αυτή καταγράφεται από την Google, μέσω της παρακολούθησης της γεωγραφικής της θέσης και της καθημερινής στάσης που κάνει στο σχολείο του παιδιού της, την καθιστά ευάλωτη σε στοχευμένη διαφήμιση.
Εταιρείες που εμπορεύονται παιδικά παιχνίδια, πάνες, παιδικά ρούχα και πολλά ακόμη την βομβαρδίζουν, καθώς αποτελεί μέρος του τάργκετ γκρουπ τους. Πώς το γνωρίζουν; Σύμφωνα με καταγγελίες, η Google παραβιάζει το νέο Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Παρακολουθεί μέσω των κινητών τηλεφώνων και άλλων συσκευών τις κινήσεις αυτής της γυναίκας και πολλών ακόμα εκατομμυρίων χρηστών, γνωρίζοντας κάθε στιγμή που βρίσκεται. Στη συνέχεια χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει για στοχευμένη διαφήμιση.

28 Δεκεμβρίου 2019

Προϋπολογισμός που αγνοεί τις βασικές προτεραιότητες της χώρας



Προϋπολογισμός 2020

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 156

Ψηφίστηκε στη Βουλή την προηγούμενη Τετάρτη ο προϋπολογισμός για το 2020. Παρά την κυβερνητική αλλαγή, ελάχιστα τον διαφοροποιούν από αυτούς των προηγούμενων χρόνων. Πρόκειται για έναν προϋπολογισμό με πρόβλεψη εσόδων κρατικού προϋπολογισμού τα 54,71 δισ. ευρώ (αύξηση σε σχέση με το 2019 0,8%) και εκτιμώμενο πρωτογενές πλεόνασμα Γενικής Κυβέρνησης 3,8% του ΑΕΠ (με το εκτιμώμενο ΑΕΠ να φτάνει τα 197,315 δισ. ευρώ) ή 7,488 δισ. ευρώ, άρα καλύπτει τον μνημονιακό όρο για 3,5% πλεόνασμα.

Η κυβέρνηση εκτιμά ότι το 2020 η ελληνική οικονομία θα κινηθεί με ρυθμό αύξησης 2,8% από το 2% αύξησης που κατέγραψε το 2019. Στα θετικά μέτρα που φέρνει ο προϋπολογισμός συμπεριλαμβάνονται το επίδομα των 2.000 ευρώ στις νέες οικογένειες για κάθε παιδί που γεννιέται (εκτίμηση για 123 εκ. ευρώ) και η μείωση του ΦΠΑ στον χαμηλό συντελεστή για τα είδη βρεφικής ηλικίας, η αναμόρφωση φορολογίας φυσικών προσώπων με εισαγωγικό συντελεστή 9% και αύξηση του αφορολόγητου για κάθε τέκνο (εκτίμηση για 281 εκατ. ευρώ), η μείωση ασφαλιστικών εισφορών για απασχολούμενους πλήρους απασχόλησης (123 εκατ. ευρώ). Για τις επιχειρήσεις, μείωση φόρου εισοδήματος από το 28% στο 24% και μείωση στη φορολογία στα μερίσματα από 10% σε 5% (σύνολο ωφελείας για τις επιχειρήσεις 616 εκατ. ευρώ).
Από την άλλη, το οικονομικό επιτελείο εκτιμά ότι θα βρει επιπλέον έσοδα από τον περιορισμό των λειτουργικών δαπανών του δημοσίου κατά 500 εκατ. ευρώ, αναδιάρθρωση του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων με ενίσχυση του συγχρηματοδοτούμενου σκέλους (εξοικονόμηση 170 εκατ. ευρώ). Από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης (μέτρα προώθησης ηλεκτρονικών συναλλαγών και ποινές σε όσους δεν καλύπτουν το ελάχιστο όριο) ευελπιστεί ότι θα αυξήσουν τα έσοδα κατά 557 εκατ. ευρώ.
Τη μέρα που ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός δημοσιεύτηκε το Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Παρατηρεί το ΙΝΕ ότι η ελληνική οικονομία έχει υψηλές πιθανότητες να προσεγγίσει το 2,8% ως ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ, αλλά αυτό θα οφείλεται και πάλι στις εξαγωγές και τον τουρισμό και στο ξεπάγωμα της οικοδομής, ενώ οι παραγωγικές επενδύσεις και η ιδιωτική κατανάλωση παραμένουν αναιμικές. Από την άλλη χτυπά καμπανάκι προς την κυβέρνηση ότι η ελληνική οικονομία είναι ιδιαιτέρως ευάλωτη σε εξωτερικές συνθήκες, όπως η παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι (επιθετικότητα Τουρκίας και μεταναστευτικό), που μπορούν να προκαλέσουν νέα οικονομική ύφεση ή ακόμα και κρίση.
Οι εξαγωγές αγαθών, που τα τελευταία χρόνια έχουν μια θετική τροχιά, κινδυνεύουν λόγω της παγκόσμιας επιβράδυνσης να πληγούν. Ήδη τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια φαίνονται, αφού τους 5 από τους 10 μήνες του 2019 έχουν σημειώσει κάμψη σε ετήσια βάση, με κορυφαία την κάμψη της επίδοσης του Οκτωβρίου (–9,1% έναντι 25,3% τον Οκτώβριο του 2018). Συνολικά στο 10μηνο Ιανουάριος-Οκτώβριος 2019 οι εξαγωγές αγαθών αυξήθηκαν μόλις 1,2% έναντι 17,8% την αντίστοιχη περίοδο του 2018. Ουσιαστικά, ο τουρισμός ήταν αυτός που το 2019 τροφοδότησε την αναιμική ανάπτυξη, μιας και το 9μηνο ενισχύθηκε κατά 14% έναντι 8,4% το αντίστοιχο διάστημα το 2018.

Η συντριβή του Άγγλου Τσίπρα και του Αγγλικού ΣΥΡΙΖΑ


Του Ηλία Παπαναστασίου
 πρώτη μεγάλη ήττα των Ευρω-υποτελών ήλθε μετά την συντριβή του Βρετανικού Εργατικού κόμματος το οποίο έλαβε τα χαμηλότερα ποσοστά από το 1935 (32.2%).Μαζί του καταβαραθρώθηκε όλη η μεσοαστική ιντελιγκέντσια αλλά και τα ευνοημένα μεσοαστικά στρώματα του ευρύτερου Λονδίνου και φυσικά όλο το Λόμπι των Bremainers που τρομοκρατούσαν για μήνες τον Βρετανικό Λαό με υστερικές κραυγές περί εξαθλίωσης του λαού, πείνας και καταστροφής της χώρας, εννοείται με την συγχορδία όλων των... συστηματικών ΜΜΕ στην Βρετανία αλλά και διεθνώς.

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτές τις ιστορικές – κυριολεκτικά – εκλογές είναι τα παρακάτω:

(α) Η σταθερότητα και επιμονή ενός συνοπτικού – με τρεις λέξεις – αιτήματος αποδείχθηκε κυριολεκτικά μεγαλειώδης! Ο Μπόρις Τζόνσον παρόλα όσα εξευτελιστικά του έσερναν τα συστηματικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Διαστρέβλωσης) έδειξε αξιοθαύμαστη επιμονή και στόχευση με το κεντρικό του σύνθημα ‘Get Brexit done’. Πέτυχε διάνα να συνοψίσει με μια λέξη – Brexit! – το αίτημα των μεγάλων λαϊκών μαζών της Βρετανίας.

(β) Η αστική τάξη της Μ. Βρετανίας –τουλάχιστον το πλέον διορατικό και «Αυτοκρατορικής» έμπνευσης τμήμα της – αποδείχθηκε εξαιρετικά διορατικό, στρατηγικά ευφυέστατο και εκλογικά θριαμβευτικά αποτελεσματικό. Έφερε σε τρομερά δύσκολη θέση τον Άγγλο Τσίπρα υπερασπιζόμενη με πατριωτική συνθηματολογία το δικαίωμα της Βρετανίας να αποφασίζει μόνη της, τον διαίρεσε κατάλληλα – Divide et Impera– μη λησμονώντας τις διπλωματικά ευφυέστερες παραδόσεις της Βρετανικής Αυτοκρατορικής Ελίτ και έκανε κυριολεκτικά «Επέλαση Ιππικού» στα Προλεταριακά κάστρα της Κεντρικής /Βόρειας Αγγλίας του Εργατικού Κόμματος αλώνοντάς τα.
Απλά υιοθέτησε φιλολαϊκά και φιλεργατικά συνθήματα όταν ο αντίπαλος Κόρμπυν κλαψούριζε για επανάληψη του Δημοψηφίσματος του 2016 και ουσιαστικά υπέρ του Βremain. Τώρα όλοι οι προοδευτικοί/αριστεροί καταλάβαμε για ποιο λόγο η πανούργα Αυτοκρατορική Βρετανία και η εξυπνότερη Αλεπού του 20ου Αιώνα, ο Τσώρτσιλ, τύλιξε σε μια κόλλα χαρτί την παντελώς ανίκανη και στρατηγικά άχρηστη ηγεσία του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ. Απλά, στον πόλεμο κερδίζει ο στρατηγικά ευφυέστερος.

(γ) Ο Βρετανικός λαός και ειδικότερα οι Άγγλοι απέδειξαν για μια ακόμη φορά πως είναι ένας μεγάλος λαός με την μεγαλύτερη Δημοκρατική Παράδοση της Ευρώπης.