"Βίος ανεόρταστος μακρή οδός απανδόκευτος".
Η ρήση από τα σπαράγματα του Δημόκριτου.
Είναι κάτι που χάνεται η γιορτή, το πανηγύρι από τη ζωή μας. Υπάρχουν νέοι άνθρωποι που δεν το έχουν ποτέ ζήσει, η αστική ζωή μας μοιάζει με έναν ατέλειωτο μακρύ δρόμο που δεν συναντά κανείς ούτε ένα πανδοχείο για να ξεκουραστεί.
Διερωτάται, όπως αναφέρεται στο αφιέρωμα, ο καθηγητής Κοινωνικής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Βασίλης Νιτσιάκος πόσο παλιό είναι το θρησκευτικό πανηγύρι», στο έργο του «Στο Σύνορο» για να δώσει ευθύς την απάντηση: «Οσο παλιά είναι και η κοινότητα». Και ύστερα προσθέτει: «Η κεντρική εκκλησία ανήκει σε όλο το χωριό, όπως και ο προστάτης άγιος ανήκει συμβολικά σε όλη την κοινότητα. Γι’ αυτό και στα κοινοτικά πανηγύρια η συμμετοχή είναι πάνδημη...
Το πανηγύρι ως τελετουργία συνιστά ένα πεδίο όχι απλώς εκδήλωσης των κοινωνικών δομών, αλλά μια κοινωνική και πολιτισμική πρακτική, μέσω της οποίας οι κοινωνικές ομάδες διαπραγματεύονται τις σχέσεις τους, και η κοινότητα γενικά συγκροτείται και ανασυγκροτείται συμβολικά μέσα στον χρόνο».
Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ «ΓΚΡΟΥΒΑΛΩΝ»
Ολοι αυτοί πάντως, εν προκειμένω οι Αθηναίοι, θα αναζητήσουν διακαώς τα πανηγύρια των μικρών τόπων τους οποίους θα επισκεφτούν στις διακοπές και -άθελά τους- θα συμβάλουν στη μετάλλαξή τους.
Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΘΗΡΕΥΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ
Πολλοί από τους ανθρώπους που ζουν ολοχρονίς στην Ικαρία αποφεύγουν συγκεκριμένα πανηγύρια, που γι’ αυτούς ήταν σημαντικά και πλέον δεν πηγαίνουν. Γιατί είναι τέτοια η τόσο επιβλητική και εκκωφαντική παρουσία των ξένων που άλλαξε άρδην ο χαρακτήρας τους.
Κι έτσι, ένα σώμα θηρευτών εμπειριών, συνήθως τουριστών, θα απαιτήσει να χαρεί στη γιορτή του πανηγυριού, χωρίς να έχει συμβάλει στη δημιουργία της, αλλά και που η μαζικότητα της συμμετοχής του θα είναι τέτοια που θα τρομάξει τους ντόπιους.
Όλο το άρθρο ΕΔΩ:
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.